Kod ICD-10: G56.8.0

Kod G56.8.0 to Nerwiak międzypalcowy kończyny górnej

Kod G56.8.0 według klasyfikacji ICD-10 określa nerwiaka międzypalcowego kończyny górnej (neuroma interdigitale membri superioris). Schorzenie to polega na powstaniu łagodnego guza (nerwiaka) w obrębie przestrzeni międzypalcowej dłoni, najczęściej w wyniku przewlekłego ucisku lub urazu nerwów palcowych. Może prowadzić do miejscowego bólu, parestezji oraz ograniczenia ruchomości palców.

Wskazania do stosowania kodu

• Utrzymujący się ból i drętwienie w obrębie palców ręki, szczególnie nasilające się podczas ruchów dłoni.

• Stwierdzenie palpablego guzka lub zgrubienia w przestrzeni międzypalcowej dłoni.

• Podejrzenie lub potwierdzenie uszkodzenia lub rozrostu nerwu na podstawie badania fizykalnego, ultrasonografii lub MRI.

• Obecność objawów ucisku nerwu, takich jak parestezje, dyzestezje, objaw Tinela w obrębie kończyny górnej.

Typowe leki stosowane w leczeniu

• Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) – stosowane w celu łagodzenia bólu i kontrolowania stanu zapalnego (np. ibuprofen, ketoprofen).

• Leki przeciwbólowe – w tym paracetamol oraz w razie potrzeby preparaty opioidowe przy silnych dolegliwościach bólowych.

• Leki miejscowe (maści z NLPZ, maści przeciwbólowe) – stosowane do terapii objawowej.

• Glikokortykosteroidy do wstrzyknięć miejscowych – w przypadkach nasilonego bólu oraz obrzęku, w celu zmniejszenia reakcji zapalnej (np. betametazon, triamcynolon).

• W leczeniu przewlekłym lub nawrotowym, rozważa się leczenie chirurgiczne (wycięcie nerwiaka) – wówczas farmakoterapia ma charakter wspomagający bądź przygotowawczy.

Podsumowanie znaczenia i użyteczności kodu dla lekarza

Kod G56.8.0 pozwala precyzyjnie sklasyfikować zespół bólowy oraz zmiany neurologiczne powstałe w wyniku nerwiaka międzypalcowego kończyny górnej. Ma to istotne znaczenie w dokumentacji medycznej, planowaniu leczenia oraz kierowaniu pacjenta na dalsze, specjalistyczne procedury diagnostyczne lub zabiegowe. Zastosowanie odpowiedniego kodu gwarantuje poprawne zliczanie zachorowań i ułatwia prowadzenie statystyk klinicznych. Pozwala też właściwie kwalifikować i rozliczać świadczenia medyczne w systemie opieki zdrowotnej.