Kod ICD-10: Q72.1

Kod Q72.1 to Wrodzony brak uda i podudzia z zachowaną stopą

Kod ICD-10 Q72.1 obejmuje wrodzoną agenezję lub aplazję uda oraz podudzia przy jednoczesnym zachowaniu stopy. Oznacza to, że dziecko rodzi się bez kości uda (femur) i podudzia (kość piszczelowa i strzałkowa), natomiast zachowana jest stopa, często połączona z ciałem dzięki przekształconym tkankom miękkim lub skróconym segmentom.

Wskazania do stosowania kodu

Kod Q72.1 powinien być wykorzystywany w dokumentacji medycznej, kiedy diagnozuje się wrodzony brak uda oraz podudzia przy występowaniu stopy, zarówno w przypadku identyfikacji prenatalnej, jak i postnatalnej. Kod ten jest ważny w procesie:

• Rozpoznania klinicznego oraz radiologicznego deformacji kończyny dolnej u noworodka lub niemowlęcia,
• Planowania wielospecjalistycznej opieki ortopedycznej oraz rehabilitacyjnej,
• Kwalifikacji do ewentualnego leczenia operacyjnego lub protetycznego,
• Oceny stopnia niepełnosprawności i przygotowania dokumentacji do wnioskowania o świadczenia socjalne.

Typowe leki stosowane w leczeniu

Q72.1 to wrodzona wada anatomiczna, dla której leczenie farmakologiczne nie jest leczeniem przyczynowym. Leczenie polega głównie na postępowaniu ortopedycznym i rehabilitacyjnym. Jednak w określonych sytuacjach klinicznych mogą być stosowane:

• Leki przeciwbólowe (np. paracetamol, niesteroidowe leki przeciwzapalne) – okresowo po zabiegach operacyjnych bądź w przypadku infekcji związanych z użytkowaniem protez,
• Antybiotyki – zgodnie z posiewem bakteriologicznym podczas leczenia infekcji okolicy kikuta lub po operacjach ortopedycznych,
• Leki przeciwobrzękowe – wspomagająco po operacjach tkanki miękkiej,
• Inne leki wspierające rehabilitację – np. preparaty witaminowe czy suplementy wspomagające proces gojenia się tkanek.

Leczenie farmakologiczne odgrywa rolę wspierającą i objawową wobec głównego leczenia protetyczno-rehabilitacyjnego.

Podsumowanie znaczenia i użyteczności kodu dla lekarza

Kod Q72.1 umożliwia jednoznaczne rozpoznanie ciężkiej wrodzonej wady kończyny dolnej i pełni kluczową rolę zarówno w klasyfikacji statystycznej, jak i w planowaniu opieki nad pacjentem. Jest on niezbędny do właściwego skierowania pacjenta do zespołu wielospecjalistycznego (ortopeda, rehabilitant, protetyk), istotny w organizacji procesu leczenia (zarówno zachowawczego, jak i operacyjnego) oraz przy ubieganiu się o świadczenia z tytułu niepełnosprawności. Umożliwia również prowadzenie ewidencji i analizy epidemiologicznej tej rzadkiej wady. Zastosowanie kodu ma wpływ na długoterminowe prognozowanie funkcjonalne i proponowanie odpowiedniego wsparcia psychospołecznego pacjentom oraz ich rodzinom.