Kod ICD-10: O65.2

Kod O65.2 to Poród patologiczny z powodu ścieśnienia wchodu miednicy

Kod O65.2 w klasyfikacji ICD-10 określa poród patologiczny, którego przyczyną jest ścieśnienie wchodu miednicy. Odnosi się do sytuacji, w której kanał rodny matki jest nieprawidłowo zwężony na poziomie wejścia do miednicy, utrudniając lub uniemożliwiając prawidłowy przebieg porodu siłami natury.

Wskazania do stosowania kodu

Kod O65.2 stosuje się, gdy w trakcie prowadzenia porodu rozpoznaje się znamienne zwężenie wejścia do miednicy, które prowadzi do zaburzeń w przebiegu porodu, takich jak przedłużający się poród, brak postępu porodu lub utrudnione zejście główki płodu. Kod należy użyć w dokumentacji medycznej w przypadku:

• klinicznego potwierdzenia zwężenia wchodu miednicy (na podstawie badań obrazowych, badania wewnętrznego czy wywiadu położniczego)
• rozwoju objawów dystocji porodowej wynikających z nieprawidłowej budowy/zmian strukturalnych miednicy
• decyzji o zakończeniu porodu metodą cesarskiego cięcia ze względu na mechaniczne przeszkody porodowe

Typowe leki stosowane w leczeniu

W przypadku ścieśnienia wchodu miednicy podstawową metodą leczenia jest odpowiednie postępowanie położnicze, często uniemożliwiające poród drogami natury. Jednak w przebiegu prowadzenia porodu mogą być stosowane:

• Leki tokolityczne – w razie konieczności krótkotrwałego zahamowania czynności skurczowej (np. przed planowanym cesarskim cięciem)
• Leki przeciwbólowe – celem łagodzenia bólu porodowego (opioidy, paracetamol, znieczulenie regionalne)
• Antybiotyki – profilaktyka okołozabiegowa w przypadku zabiegów operacyjnych
• Leki obkurczające macicę – po porodzie lub cięciu cesarskim (np. oksytocyna, ergometryna)

Podstawowym postępowaniem jest jednak rozważenie zakończenia porodu przez cesarskie cięcie ze względu na zagrożenie dla matki i płodu.

Podsumowanie znaczenia i użyteczności kodu dla lekarza

Kod O65.2 jest kluczowy w kwalifikacji i dokumentowaniu przypadków patomechanicznych porodów związanych z budową miednicy. Umożliwia jednoznaczne określenie przyczyny trudności okołoporodowych, ułatwia dobór optymalnej drogi i momentu ukończenia porodu, a także jest istotny w analizie jakości opieki okołoporodowej i w raportowaniu zdarzeń medycznych. Właściwe rozpoznanie oraz udokumentowanie tego kodu wspomaga planowanie leczenia, podnosi bezpieczeństwo matki i dziecka oraz pozwala na monitorowanie występowania tego powikłania w populacji położniczej.