Kod ICD-10: M92.4.0.0

Kod M92.4.0.0 to wtórne jądro kostnienia rzepki [choroba Sindinga-Larsena]

Kod ICD-10 M92.4.0.0 odnosi się do wtórnego jądra kostnienia rzepki, znanego również jako choroba Sindinga-Larsena. Jest to jednostka chorobowa występująca głównie u dzieci i młodzieży, najczęściej aktywnych fizycznie, polegająca na jałowej martwicy w obrębie jądra kostnienia dolnego bieguna rzepki. Schorzenie należy do grupy osteochondropatii osób rosnących.

Wskazania do stosowania kodu

Kod M92.4.0.0 stosuje się, gdy u pacjenta występują dolegliwości bólowe lub obrzęk w okolicy przedniej części kolana, a w badaniach obrazowych (głównie RTG) stwierdza się zmiany charakterystyczne dla choroby Sindinga-Larsena. Zazwyczaj dotyczy to pacjentów w fazie wzrostu — głównie chłopców w wieku 10-15 lat, uprawiających sporty skokowe lub biegowe.

• Przewlekły ból i tkliwość dolnego bieguna rzepki
• Obrzęk i nadwrażliwość w obrębie aparatu wyprostnego kolana
• Brak urazu bezpośredniego
• Zmiany rentgenowskie w jądrze kostnienia rzepki

Typowe leki stosowane w leczeniu

Leczenie choroby Sindinga-Larsena jest przede wszystkim zachowawcze i polega na odciążeniu kończyny, unikaniu aktywności wywołujących objawy oraz stosowaniu farmakoterapii objawowej.

• Niesteroydowe leki przeciwzapalne (NLPZ) – w celu zmniejszenia bólu i zapalenia (np. ibuprofen, naproksen)
• Miejscowe środki przeciwbólowe i przeciwzapalne w postaci żeli i maści
• Rzadko stosuje się leki przeciwbólowe inne niż NLPZ
• Jeśli ból jest znaczny, można rozważyć krótkotrwałe unieruchomienie

Kluczowe jest zalecenie rehabilitacji, obejmujące ćwiczenia rozciągające i wzmacniające mięśnie uda, celem odciążenia aparatu wyprostnego rzepki.

Podsumowanie znaczenia i użyteczności kodu dla lekarza

Kod M92.4.0.0 umożliwia jednoznaczną identyfikację jałowej martwicy wtórnego jądra kostnienia rzepki w praktyce klinicznej, zwłaszcza w populacji dziecięco-młodzieżowej. Jego stosowanie pozwala na odpowiednią kwalifikację i różnicowanie bólów kolana oraz wdrożenie właściwego postępowania diagnostyczno-leczniczego. Pozwala również na prawidłowe prowadzenie dokumentacji medycznej, kwalifikowanie do leczenia rehabilitacyjnego oraz właściwe rozliczanie świadczeń zdrowotnych.