Kod ICD-10: H60.2

Kod H60.2 to Złośliwe zapalenie ucha zewnętrznego

Kod H60.2 według klasyfikacji ICD-10 oznacza złośliwe zapalenie ucha zewnętrznego (ang. malignant otitis externa). Jest to ciężka i potencjalnie zagrażająca życiu postać zapalenia przewodu słuchowego zewnętrznego, która zwykle szerzy się na tkanki głębiej położone – w tym kość skroniową oraz podstawę czaszki.

Wskazania do stosowania kodu

Kod H60.2 stosuje się u pacjentów, u których rozwinęło się ciężkie, inwazyjne zapalenie ucha zewnętrznego, najczęściej wywołane przez Pseudomonas aeruginosa. Najbardziej zagrożoną grupą są osoby starsze, chorzy na cukrzycę, pacjenci z immunosupresją oraz pacjenci leczonych długotrwale glikokortykosteroidami lub innymi lekami immunosupresyjnymi.

  • Podejrzenie szerzenia się procesu zapalnego na kości podstawy czaszki
  • Nawracające lub przewlekłe, trudne w leczeniu zapalenie ucha zewnętrznego
  • Ciężkie objawy bólowe nieproporcjonalne do objawów miejscowych
  • Utrzymujące się wysięki lub martwica tkanek
  • Obecność ropni, przetok lub martwicy w okolicy ucha

Typowe leki stosowane w leczeniu

Leczenie złośliwego zapalenia ucha zewnętrznego wymaga intensywnej terapii antybiotykowej. Najczęściej stosowane są:

  • Antybiotyki przeciwko Pseudomonas aeruginosa:

    • ceftazydym
    • cefepim
    • piperacylina z tazobaktamem
    • karbapenemy
    • fluorochinolony (najczęściej cyprofloksacyna)
  • Przy ciężkim przebiegu – terapia dożylna, czasem skojarzona
  • W fazie przewlekłej lub jako terapia podtrzymująca możliwe przejście na leczenie doustne (cyprofloksacyna)
  • Leczenie miejscowe – płukanie przewodu słuchowego, miejscowe antyseptyki, ale bez opóźniania leczenia systemowego

W przypadkach powikłanych może być potrzebna konsultacja laryngologiczna lub chirurgiczna (np. do ewentualnego usunięcia martwiczych tkanek).

Podsumowanie znaczenia i użyteczności kodu dla lekarza

Kod H60.2 pozwala na precyzyjną identyfikację ciężkiej postaci zapalenia przewodu słuchowego zewnętrznego, która może prowadzić do poważnych powikłań, w tym osteomielitis podstawy czaszki czy porażeń nerwów czaszkowych. Szybkie przypisanie tego kodu usprawnia wdrożenie prawidłowej, intensywnej diagnostyki oraz leczenia i ułatwia komunikację interdyscyplinarną (lekarz podstawowej opieki zdrowotnej, laryngolog, specjalista chorób zakaźnych, radiolog). Ponadto właściwa kodyfikacja ma znaczenie dla rozliczeń świadczeń oraz monitorowania epidemiologicznego ciężkich zakażeń ucha zewnętrznego.

Wyszukiwarka ICD-10

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl