antagonista receptora α-adrenergicznego
Antagonista receptora α-adrenergicznego (α-bloker) to substancja, która blokuje receptory adrenergiczne α, hamując działanie neurotransmiterów adrenaliny i noradrenaliny. Mechanizm działania polega na selektywnym wiązaniu się z receptorami α1 lub α2, zapobiegając aktywacji receptora przez naturalnych agonistów.
Antagonisty receptorów α-adrenergicznych znalazły szerokie zastosowanie w kardiologii i urologii. W leczeniu nadciśnienia tętniczego powodują zmniejszenie oporu obwodowego poprzez blokowanie receptorów α1 w mięśniówce gładkiej naczyń. W urologii są stosowane w leczeniu łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (BPH), gdzie blokowanie receptorów α1A prowadzi do zmniejszenia napięcia mięśni gładkich prostaty i szyi pęcherza moczowego.
Do powszechnie stosowanych α-blokerów należą: doksazosyna, terazosyna, alfuzosyna, tamsulosyna i sylodosyna. Leki z tej grupy mogą powodować działania niepożądane, takie jak hipotensja ortostatyczna, zawroty głowy, senność czy zaburzenia wytrysku. Nowsze, bardziej selektywne α1A-blokery (tamsulosyna, sylodosyna) cechują się lepszym profilem bezpieczeństwa w zakresie działań sercowo-naczyniowych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Silodosin Aurovitas 4 mg
Sylodosyna, będąca antagonistą receptorów α1A-adrenergicznych, wykazuje wysoką selektywność wobec receptorów zlokalizowanych w dolnych drogach moczowych, co przekłada się na skuteczne leczenie objawów LUTS związanych z łagodnym rozrostem gruczołu krokowego (BPH). Mechanizm działania polega na rozluźnieniu mięśni gładkich prostaty, szyjki pęcherza i torebki stercza, co zmniejsza opór podpęcherzowy bez wpływu na kurczliwość wypieracza pęcherza. W badaniach klinicznych fazy II i III potwierdzono skuteczność sylodosyny w dawce 8 mg raz na dobę, wykazując istotną poprawę objawów według skali AUA (średnia poprawa 6,8±5,8 punktów, p=0,0018 vs placebo) oraz IPSS (początkowa wartość ≥13 punktów). Sylodosyna wykazała nie gorszą skuteczność niż tamsulosyna 0,4 mg, z 68% pacjentów odpowiadających na leczenie (≥25% poprawa IPSS) w porównaniu do 65% w grupie tamsulosyny i 53% w grupie placebo. Efekt terapeutyczny utrzymuje się stabilnie przez okres do 1 roku, co potwierdza brak rozwoju tolerancji na lek.
Amerykańskie Towarzystwo Urologiczne, antagonista receptora α-adrenergicznego, BPH, częstomocz, dolne drogi moczowe, faza gromadzenia moczu, faza wydalania moczu, gruczoł krokowy, IPSS, łagodny rozrost gruczołu krokowego, mięśnie gładkie, nagłe parcie na mocz, niecałkowite opróżnienie pęcherza, nokturia, objawy podrażnieniowe, objawy zaporowe, osłabienie strumienia moczu, receptor α1A-adrenergiczny, receptor α1B-adrenergiczny, selektywność receptorowa, sylodosyna, tamsulosyna, układ krążenia - Leksykon leków
Interakcje leku – Sidarso 8 mg
Sylodosyna jest metabolizowana głównie przez CYP3A4, dehydrogenazę alkoholową oraz UGT2B7, a także jest substratem glikoproteiny P, co czyni ją podatną na istotne interakcje farmakokinetyczne. Silne inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol (400 mg), itrakonazol, rytonawir i cyklosporyna, powodują znaczące zwiększenie maksymalnego stężenia sylodosyny (Cmax wzrost 3,7-krotny) oraz ekspozycji ogólnoustrojowej (AUC wzrost 3,1-krotny), co wyklucza ich jednoczesne stosowanie. Umiarkowane inhibitory CYP3A4, np. diltiazem, zwiększają AUC sylodosyny o około 30% bez wpływu na Cmax i okres półtrwania, co nie wymaga modyfikacji dawkowania. Równoczesne stosowanie sylodosyny z innymi antagonistami receptorów α-adrenergicznych jest niewskazane ze względu na brak danych klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo oraz ryzyko nasilenia działań hipotensyjnych. W badaniach klinicznych nie stwierdzono istotnych interakcji farmakokinetycznych z digoksyną, substratem glikoproteiny P, co eliminuje konieczność zmiany dawki tego leku.
alfa-adrenolityk, alfuzosyna, antagonista receptora α-adrenergicznego, antagonista wapnia, beta-adrenolityk, cyklosporyna, dehydrogenaza alkoholowa, digoksyna, diltiazem, doksazosyna, działanie hipotensyjne, fenytoina, glikoproteina p, hipotensja ortostatyczna, induktor CYP3A4, inhibitor ACE, inhibitor CYP3A4, inhibitor fosfodiesterazy typu 5, inhibitor PDE-5, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, itrakonazol, izoenzym CYP3A4, karbamazepina, ketokonazol, lek moczopędny, lek przeciwnadciśnieniowy, niedociśnienie ortostatyczne, ryfampicyna, rytonawir, syldenafil, sylodosyna, tadalafil, tamsulosyna, UGT2B7, układ renina-angiotensyna - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Silodosin Accord 4 mg
Sylodosyna jest selektywnym antagonistą receptorów α1A-adrenergicznych, wykazującym wysoką specyficzność (stosunek wiązania α1A:α1B = 162:1) wobec receptorów zlokalizowanych w dolnych drogach moczowych, takich jak gruczoł krokowy, szyjka pęcherza i torebka stercza. Blokada tych receptorów prowadzi do rozluźnienia mięśni gładkich, co zmniejsza opór podpęcherzowy bez wpływu na kurczliwość mięśni wypieracza. Klinicznie sylodosyna w dawce 8 mg/dobę wykazuje istotną poprawę objawów BPH, zarówno podrażnieniowych, jak i zaporowych, potwierdzoną w badaniach fazy II i III, gdzie zmiana wskaźnika AUA wyniosła -6,8 ± 5,8 punktów (p = 0,0018) w porównaniu z placebo. W badaniu europejskim sylodosyna okazała się nie gorsza od tamsulosyny 0,4 mg/dobę, a wskaźnik odpowiedzi na leczenie (≥25% poprawy IPSS) wyniósł 68% dla sylodosyny i 65% dla tamsulosyny, przewyższając placebo (53%).
antagonista receptora α-adrenergicznego, badanie fazy II, BPH, część sterczowa moczowodu, faza gromadzenia moczu, faza wydalania moczu, gruczoł krokowy, kurczliwość mięśni gładkich, łagodny rozrost gruczołu krokowego, LUTS, nokturia, objawy podrażnieniowe, objawy zaporowe, odstępy EKG, opór podpęcherzowy, parcie naglące, receptor α1A-adrenergiczny, receptor α1B-adrenergiczny, repolaryzacja serca, skala IPSS, sylodosyna, tamsulosyna, wskaźnik objawów AUA, wykapywanie moczu, wypieracz pęcherza moczowego, zaburzenie dolnych dróg moczowych - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – TamisPras DUO 6 mg + 0,4 mg
TamisPras DUO to preparat złożony zawierający 6 mg solifenacyny bursztynianu (4,5 mg solifenacyny) oraz 0,4 mg tamsulosyny chlorowodorku (0,37 mg tamsulosyny) w formie tabletek o zmodyfikowanym uwalnianiu. Solifenacyna działa jako wybiórczy antagonista receptorów muskarynowych M3, M1 i M2, głównie wpływając na fazę napełniania pęcherza poprzez hamowanie działania acetylocholiny pozaneuronalnej, co zmniejsza parcie i częstotliwość mikcji. Tamsulosyna jest selektywnym antagonistą receptorów α1A i α1D adrenergicznych, działającym na mięśnie gładkie gruczołu krokowego, szyi pęcherza i cewki moczowej, co poprawia fazę opróżniania pęcherza poprzez zmniejszenie oporu przepływu moczu. Preparat jest wskazany do leczenia objawów dolnych dróg moczowych (LUTS) związanych z łagodnym rozrostem gruczołu krokowego (BPH), obejmujących zarówno fazę napełniania, jak i opróżniania pęcherza.
W badaniu fazy III u pacjentów z LUTS związanymi z BPH, TamisPras DUO wykazał istotną klinicznie poprawę w porównaniu z placebo oraz tamsulosyną OCAS w zakresie sumy punktów IPSS, Total Urgency and Frequency Score (TUFS), częstotliwości mikcji, średniej objętości mikcji, nykturii oraz jakości życia (QoL) ocenianej kwestionariuszem IPSS i HRQoL. Preparat znacząco redukował epizody gwałtownego parcia na mocz oraz poprawiał podsumę objawów fazy napełniania pęcherza, co przekładało się na lepsze radzenie sobie z objawami, zmniejszenie obaw, poprawę snu i funkcjonowania społecznego. TamisPras DUO wykazał przewagę nad monoterapią tamsulosyną w łagodzeniu objawów fazy napełniania, jednocześnie utrzymując skuteczność w fazie opróżniania pęcherza (p<0,001).
antagonista receptora adrenergicznego, antagonista receptora muskarynowego, antagonista receptora α-adrenergicznego, BPH, bursztynian solifenacyny, chlorowodorek tamsulosyny, częstotliwość mikcji, gwałtowne parcie na mocz, jakość życia związana ze zdrowiem, kwestionariusz IPSS, łagodny rozrost gruczołu krokowego, LUTS, nadreaktywność pęcherza, niedrożność, nykturia, objawy dolnych dróg moczowych, parcie na pęcherz, przepływ cewkowy, receptor adrenergiczny α1, receptor muskarynowy M3, system kontrolowanego wchłaniania, TUFS - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Tamsunorm Combi 6 mg + 0,4 mg
Tamsunorm Combi to preparat w formie tabletek o zmodyfikowanym uwalnianiu, zawierający solifenacynę bursztynian (6 mg) oraz tamsulosynę chlorowodorek (0,4 mg), stosowany w leczeniu objawów dolnych dróg moczowych (LUTS) związanych z łagodnym rozrostem gruczołu krokowego (BPH). Solifenacyna działa jako wybiórczy antagonista receptorów muskarynowych, głównie podtypu M3, hamując pozaneuronalne działanie acetylocholiny i łagodząc objawy fazy napełniania pęcherza, takie jak parcie i częstotliwość mikcji. Tamsulosyna natomiast jest selektywnym antagonistą receptorów α1A i α1D, poprawiającym fazę opróżniania pęcherza poprzez rozluźnienie mięśni gładkich gruczołu krokowego, szyi pęcherza i cewki moczowej, co zwiększa maksymalny przepływ cewkowy.
acetylocholina pozaneuronalna, antagonista receptora muskarynowego, antagonista receptora α-adrenergicznego, faza napełnienia pęcherza, faza opróżniania pęcherza, International Prostate Symptom Score, łagodny rozrost gruczołu krokowego, mięśnie gładkie gruczołu krokowego, nabłonek pęcherza moczowego, nadreaktywność pęcherza, nykturia, objawy dolnych dróg moczowych, parcie na pęcherz, przepływ cewkowy, receptor adrenergiczny α1, receptor M3, receptory α1A i α1D, solifenacyna bursztynian, system kontrolowanego wchłaniania, szyja pęcherza moczowego, tamsulosyna chlorowodorek, Total Urgency and Frequency Score - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Tanyz 0,4 mg
Tamsulosyna, będąca antagonistą receptorów α1-adrenergicznych (kod ATC G04CA02), wykazuje selektywne powinowactwo do podtypów α1A, co prowadzi do rozkurczu mięśni gładkich gruczołu krokowego i cewki moczowej. Mechanizm ten skutkuje zwiększeniem maksymalnego przepływu moczu oraz złagodzeniem objawów niedrożności dolnych dróg moczowych, w tym objawów podrażnienia i trudności w mikcji. Pomimo potencjalnego ryzyka obniżenia ciśnienia tętniczego poprzez zmniejszenie oporu obwodowego, badania kliniczne wykazały, że tamsulosyna nie powoduje istotnych klinicznie zmian ciśnienia u pacjentów z prawidłowym ciśnieniem tętniczym.
antagonista receptora α-adrenergicznego, cewka moczowa, cewnikowanie, ciśnienie tętnicze, ciśnienie wycieku, dolny odcinek dróg moczowych, gruczoł krokowy, niedrożność, niestabilność pęcherza, opór obwodowy, pęcherz neurogenny, podrażnienie, przepływ moczu, receptor α1-adrenergiczny, rozkurcz mięśni gładkich, schorzenie gruczołu krokowego, tamsulosyna, wodnercze i wodniak moczowodu - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Silodosin MSN 8 mg
Sylodosyna jest selektywnym antagonistą receptorów α1A-adrenergicznych, wykazującym wysokie powinowactwo (stosunek α1A:α1B = 162:1) do receptorów obecnych w gruczole krokowym, szyi pęcherza i torebce stercza, co prowadzi do rozluźnienia mięśni gładkich i zmniejszenia oporu podpęcherzowego bez wpływu na kurczliwość wypieracza. W badaniach klinicznych fazy II i III, z udziałem ponad 800 pacjentów z umiarkowanymi i ciężkimi objawami BPH (IPSS ≥ 13), sylodosyna w dawce 8 mg/dobę wykazała istotną statystycznie poprawę objawów podrażnieniowych i zaporowych w porównaniu z placebo (zmiany IPSS do -7,0 punktów, p < 0,001). W badaniu europejskim wykazano nie gorszą skuteczność sylodosyny względem tamsulosyny 0,4 mg/dobę, z odsetkiem odpowiedzi na leczenie odpowiednio 68% i 65% vs 53% dla placebo. Efekt terapeutyczny utrzymywał się przez okres do 1 roku obserwacji, potwierdzając długoterminową skuteczność leku.
antagonista receptora α-adrenergicznego, ciśnienie tętnicze krwi, częstomocz, elektrokardiogram, gruczoł krokowy, kurczliwość mięśni, łagodny rozrost gruczołu krokowego, mięsień gładki, niecałkowite opróżnienie pęcherza, nocturia, objawy podrażnieniowe, objawy zaporowe, osłabiony strumień moczu, parcie naglące, receptor α1A-adrenergiczny, receptor α1B-adrenergiczny, repolaryzacja serca, skala IPSS, sylodosyna, tamsulosyna, torebka stercza, układ krążenia, układ moczowy mężczyzn, układ sercowo-naczyniowy, wskaźnik objawów AUA, wykapywanie moczu, wypieracz pęcherza moczowego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fokusin SR 0,4 mg
Dane przedkliniczne dotyczące tamsulosyny chlorowodorku, substancji czynnej leku Fokusin SR, obejmują szeroki zakres badań toksykologicznych, reprodukcyjnych, genotoksycznych oraz rakotwórczych przeprowadzonych na myszach, szczurach i psach. Badania toksyczności po podaniu pojedynczej i wielokrotnej dawki wykazały profil toksyczności zgodny z farmakodynamicznym mechanizmem działania antagonistów receptorów α-adrenergicznych. W badaniach na psach odnotowano zmiany w zapisie EKG po bardzo dużych dawkach, jednak analiza wykazała brak istotnego znaczenia klinicznego, co wskazuje na wysoki margines bezpieczeństwa kardiologicznego. Potencjał genotoksyczny tamsulosyny został wykluczony na podstawie badań in vitro i in vivo, co potwierdza brak właściwości genotoksycznych substancji.
antagonista receptora α-adrenergicznego, badanie genotoksyczności, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie toksykologiczne, elektrokardiografia, genotoksyczność, gruczoł sutkowy, hiperprolaktynemia, podwyższone stężenie prolaktyny, rakotwórczość, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, tamsulosyny chlorowodorek, toksyczność reprodukcyjna, zmiana proliferacyjna - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Silodosin Aurovitas 8 mg
Sylodosyna jest selektywnym antagonistą receptorów α1A-adrenergicznych, zlokalizowanych głównie w dolnych drogach moczowych, co prowadzi do rozluźnienia mięśni gładkich i zmniejszenia oporu podpęcherzowego bez wpływu na kurczliwość wypieracza. W badaniach klinicznych fazy II i III wykazano, że dawka 8 mg raz na dobę istotnie poprawia objawy łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (BPH), mierzone wskaźnikiem IPSS, ze zmianami rzędu -6,3 do -7,0 punktów w porównaniu z placebo. Sylodosyna wykazuje równoważną skuteczność do tamsulosyny 0,4 mg, z istotnie większym odsetkiem pacjentów osiągających poprawę IPSS o co najmniej 25% (68% vs 65%). Efekt terapeutyczny utrzymuje się przez okres do 1 roku, a poprawa dotyczy zarówno objawów podrażnieniowych, jak i zaporowych.
antagonista receptora α-adrenergicznego, BPH, częstomocz, faza gromadzenia moczu, faza wydalania moczu, gruczoł krokowy, IPSS, łagodny rozrost gruczołu krokowego, LUTS, międzynarodowa skala objawów gruczołu krokowego, niecałkowite opróżnienie pęcherza, nokturia, objawy dolnych dróg moczowych, objawy podrażnieniowe, objawy zaporowe, opór podpęcherzowy, optymalizacja dawki, osłabiony strumień moczu, receptor α1A-adrenergiczny, receptor α1B-adrenergiczny, sylodosyna, tamsulosyna, torebka stercza, wykapywanie moczu - Leksykon substancji czynnych
Sylodosyna – Właściwości farmakodynamiczne
Sylodosyna jest selektywnym antagonistą receptorów α1A-adrenergicznych, które dominują w tkankach dolnych dróg moczowych, takich jak gruczoł krokowy, szyjka pęcherza i część sterczowa moczowodu. Blokada tych receptorów powoduje rozluźnienie mięśni gładkich, co zmniejsza opór podpęcherzowy bez wpływu na kurczliwość wypieracza, prowadząc do poprawy objawów podrażnieniowych i zaporowych w przebiegu łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (BPH). Sylodosyna wykazuje bardzo wysoką selektywność względem receptorów α1A w stosunku 162:1 do α1B, co minimalizuje działania niepożądane ze strony układu krążenia. W badaniach klinicznych fazy II i III, dawki 4 mg i 8 mg raz na dobę wykazały istotną statystycznie poprawę wskaźnika objawów AUA oraz IPSS, ze zmniejszeniem punktacji łącznej IPSS o około 6-7 punktów, przewyższającą placebo o 2-3 punkty (p<0,001). Sylodosyna była równie skuteczna jak tamsulosyna (0,4 mg/dobę) w badaniu kontrolowanym z aktywnym leczeniem, a poprawa objawów utrzymywała się przez okres do 1 roku terapii.
antagonista receptora α-adrenergicznego, ciśnienie tętnicze, elektrokardiogram, farmakodynamika, gruczoł krokowy, łagodny rozrost gruczołu krokowego, LUTS, mięsień gładki, nokturia, objawy dolnych dróg moczowych, objawy podrażnieniowe, objawy zaporowe, pęcherz moczowy, receptor α-adrenergiczny, receptor α1A-adrenergiczny, receptor α1B-adrenergiczny, repolaryzacja serca, skala IPSS, strumień moczu, sylodosyna, szyjka pęcherza, tamsulosyna, torebka stercza, układ krążenia - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Davoster
Davoster (dutasteryd 0,5 mg) wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania, zwłaszcza w terapii skojarzonej z antagonistami receptorów α1-adrenergicznych, ze względu na potencjalne zwiększenie ryzyka niewydolności serca. Mimo że 4-letnie badania kliniczne wykazały niższą częstość niewydolności serca w grupach leczonych aktywnie w porównaniu do placebo, konieczna jest dokładna ocena stosunku korzyści do ryzyka oraz rozważenie monoterapii jako alternatywy. Dutasteryd obniża stężenie PSA o około 50% po 6 miesiącach terapii, co wymaga wyznaczenia nowej wartości wyjściowej i regularnego monitorowania PSA, aby wykryć potencjalny rozwój raka gruczołu krokowego, zwłaszcza o wysokim stopniu złośliwości (Gleason 8-10). W badaniu REDUCE odnotowano wzrost częstości raka prostaty o wysokim stopniu złośliwości u pacjentów stosujących dutasteryd (0,9% vs 0,6% w grupie placebo), co podkreśla konieczność regularnej kontroli onkologicznej.
antagonista receptora α-adrenergicznego, badanie kliniczne, badanie per rectum, badanie REDUCE, biopsja gruczołu krokowego, dutasteryd, inhibitor 5α-reduktazy, niewydolność serca, nowotwór gruczołu sutkowego, PSA, rak gruczołu krokowego, receptor α-adrenergiczny, skala Gleasona, swoisty antygen sterczowy, tamsulozyna, terapia skojarzona, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Silodosin Accord 8 mg
Sylodosyna, będąca antagonistą receptorów α1A-adrenergicznych (kod ATC: G04CA04), wykazuje wysoką selektywność wobec receptorów α1A zlokalizowanych w dolnych drogach moczowych, co prowadzi do rozluźnienia mięśni gładkich gruczołu krokowego, szyjki pęcherza i torebki stercza, zmniejszając opór podpęcherzowy bez wpływu na kurczliwość wypieracza. W badaniach klinicznych fazy II i III, dawka 8 mg sylodosyny raz na dobę wykazała istotną statystycznie poprawę objawów BPH ocenianych wskaźnikiem AUA (-6,8 ± 5,8; p = 0,0018) oraz IPSS (początkowa wartość ≥13), zarówno w fazie gromadzenia, jak i wydalania moczu. Skuteczność sylodosyny była porównywalna z tamsulosyną 0,4 mg/dobę, a odpowiedź na leczenie (≥25% poprawy IPSS) wystąpiła u 68% pacjentów, co potwierdza jej efektywność w terapii LUTS związanych z BPH. Długoterminowe obserwacje do 1 roku potwierdziły trwałość efektu terapeutycznego bez rozwoju tolerancji.
antagonista receptora α-adrenergicznego, część sterczowa moczowodu, częstomocz, faza gromadzenia moczu, faza wydalania moczu, gruczoł krokowy, IPSS, łagodny rozrost gruczołu krokowego, LUTS, niecałkowite opróżnienie pęcherza, nokturia, objaw podrażnieniowy, objaw zaporowy, opór podpęcherzowy, osłabiony strumień moczu, parcie naglące, podstawa pęcherza, receptor α1A-adrenergiczny, receptor α1B-adrenergiczny, selektywność tkankowa, sylodosyna, szyjka pęcherza, tamsulosyna, torebka stercza, wskaźnik objawów AUA, wykapywanie moczu, α-adrenolityk - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Sidarso 4 mg
Sylodosyna, będąca antagonistą receptorów α1A-adrenergicznych, wykazuje wysoką selektywność wobec receptorów zlokalizowanych w układzie moczowym, co prowadzi do rozluźnienia mięśni gładkich gruczołu krokowego i obniżenia oporu podpęcherzowego bez wpływu na mięśnie wypieracza. W badaniach klinicznych fazy II i III, obejmujących ponad 800 pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi objawami BPH (IPSS ≥13), sylodosyna w dawce 8 mg/dobę wykazała istotne statystycznie zmniejszenie objawów BPH, z redukcją punktacji IPSS o około -6,3 do -7,0 w porównaniu do placebo (-3,4 do -4,7; p<0,001). W badaniu europejskim sylodosyna okazała się nie gorsza od tamsulosyny (0,4 mg/dobę), a odpowiedź na leczenie (≥25% poprawy IPSS) wystąpiła u 68% pacjentów przyjmujących sylodosynę. Efekt terapeutyczny utrzymywał się przez okres do 1 roku obserwacji, potwierdzając trwałość działania preparatu.
antagonista receptora α-adrenergicznego, ciśnienie tętnicze, część sterczowa moczowodu, częstomocz, faza gromadzenia moczu, faza wydalania moczu, gruczoł krokowy, łagodny rozrost gruczołu krokowego, mięsień gładki wypieracza, niecałkowite opróżnienie pęcherza, nokturia, opór podpęcherzowy, osłabiony strumień moczu, parcie naglące, podstawa pęcherza, receptor α1A-adrenergiczny, receptor α1B-adrenergiczny, repolaryzacja serca, skala IPSS, sylodosyna, szyjka pęcherza, tamsulosyna, torebka stercza, układ krążenia, układ moczowy, układ sercowo-naczyniowy, wskaźnik objawów AUA, wykapywanie moczu