fizjologiczny roztwór chlorku sodu

Fizjologiczny roztwór chlorku sodu to izotoniczny płyn zawierający 0,9% chlorku sodu (NaCl) w wodzie destylowanej. Jego skład elektrolitowy jest zbliżony do osocza krwi, co czyni go izotonicznym względem płynów ustrojowych człowieka, czyli ma takie samo ciśnienie osmotyczne jak płyny wewnątrzkomórkowe i zewnątrzkomórkowe.

W praktyce klinicznej fizjologiczny roztwór chlorku sodu jest szeroko stosowany jako płyn infuzyjny do nawadniania pacjentów, nośnik dla leków podawanych dożylnie oraz do przepłukiwania ran i drenów. Jest również wykorzystywany jako roztwór do irygacji w zabiegach chirurgicznych, płukania kontaktowych soczewek oraz jako środek do inhalacji przy schorzeniach układu oddechowego.

Roztwór ten, mimo swojej nazwy „fizjologiczny”, nie jest idealnym zamiennikiem płynów ustrojowych, ponieważ zawiera wyższe stężenie jonów chlorkowych niż osocze. Długotrwałe stosowanie dużych objętości może prowadzić do hiperchloremicznej kwasicy metabolicznej. W niektórych przypadkach klinicznych preferowane są bardziej zbalansowane roztwory elektrolitowe, jak płyn Ringera czy płyn wieloelektrolitowy.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Skład i postać leku – Cefazolin MIP Pharma 2 g

Cefazolin MIP Pharma to preparat w postaci proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, zawierający 2096,72 mg cefazoliny sodowej, co odpowiada 2000 mg (2 g) cefazoliny oraz 101,6 mg sodu (4,4 mmol). Produkt jest dostępny w fiolkach o pojemności 15 ml i 100 ml, bez substancji pomocniczych. Przygotowanie roztworu zależy od drogi podania: do wstrzyknięcia dożylnego proszek rozpuszcza się w co najmniej 10 ml wody do wstrzykiwań, 0,9% roztworu NaCl lub 5% roztworu glukozy, uzyskując stężenie około 200 mg/ml, a podanie powinno trwać 3-5 minut. Dla dawek powyżej 1 g zalecana jest infuzja dożylna trwająca 30-60 minut. W przypadku infuzji proszek rozpuszcza się w 8 ml wody do wstrzykiwań, a następnie rozcieńcza do 50-100 ml, co daje stężenie od 19 mg/ml (100 ml) do 34 mg/ml (50 ml).
amobarbital sodu, cefazolina, cefazolina sodowa, chlorowodorek cymetydyny, chlorowodorek oksytetracykliny, chlorowodorek tetracykliny, disiarczan amikacyny, fizjologiczny roztwór chlorku sodu, glukoheptonian erytromycyny, glukoheptonian wapnia, glukonian wapnia, infuzja dożylna, metanosulfonian sodowy kolistyny, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności, pentobarbital sodu, proszek do sporządzania roztworu, rozpuszczalnik, roztwór glukozy, siarczan bleomycyny, siarczan kanamycyny, siarczan polimyksyny B, sód, stabilność chemiczna i fizyczna, woda do wstrzykiwań, wstrzyknięcie dożylne
Leksykon leków
Przedawkowanie – Onko BCG 50 50 mg (nie mniej niż 150 mln i nie więcej niż 600 mln żywych prątków BCG)/ml

Przedawkowanie Onko BCG 50, zawierającego 1,5 x 10⁸ do 6,0 x 10⁸ żywych, atenuowanych prątków BCG podszczepu brazylijskiego Moreau, stosowanego w immunoterapii raka pęcherza moczowego, stanowi poważne zagrożenie kliniczne. Przedawkowanie może wynikać z podania zbyt dużej dawki lub zbyt długiego utrzymywania preparatu w pęcherzu, co prowadzi do nadmiernej ekspozycji tkanek i zwiększa ryzyko działań niepożądanych, w tym lokalnych objawów podrażnienia, krwiomoczu, silnego bólu, a także poważnych reakcji ogólnoustrojowych, takich jak objawy septyczne (gorączka >38,5°C, dreszcze, tachykardia, niedociśnienie) oraz rozsiew BCG manifestujący się zapaleniem gruczołu krokowego, jąder, najądrzy lub stawów. W przypadku retencji moczu konieczne jest usunięcie zalegającego moczu cewnikiem.
Bacillus Calmette-Guérin, bolesne oddawanie moczu, częstomocz, dreszcze, fizjologiczny roztwór chlorku sodu, gorączka, immunoterapia nowotworów pęcherza moczowego, krwiomocz, niedociśnienie, niewydolność wielonarządowa, objawy septyczne, podrażnienie pęcherza, podszczep brazylijski Moreau, prątki BCG, retencja moczu, tachykardia, tuberkulostatyki, zapalenie gruczołu krokowego, zapalenie jąder, zapalenie najądrzy, zapalenie stawów

fizjologiczny roztwór chlorku sodu

Powiązane wpisy

Skład i postać leku – Cefazolin MIP Pharma 2 g

Przedawkowanie – Onko BCG 50 50 mg (nie mniej niż 150 mln i nie więcej niż 600 mln żywych prątków BCG)/ml