hematopoetyczne komórki macierzyste CD34+
Hematopoetyczne komórki macierzyste CD34+ (HSC) stanowią populację multipotencjalnych komórek macierzystych zdolnych do samoodnowy i różnicowania się we wszystkie linie komórek krwi. Antygen CD34 jest glikoproteiną błonową charakterystyczną dla komórek progenitorowych układu krwiotwórczego, stanowiącą marker identyfikacyjny i selekcyjny tych komórek.
Komórki CD34+ występują głównie w szpiku kostnym (stanowiąc 1-3% wszystkich komórek jądrzastych), krwi pępowinowej oraz w mniejszym stopniu we krwi obwodowej. Ich liczba we krwi obwodowej znacząco wzrasta po stymulacji czynnikami wzrostu, co wykorzystuje się w procedurach mobilizacji komórek macierzystych do przeszczepów.
W praktyce klinicznej komórki CD34+ są wykorzystywane w transplantacji szpiku kostnego, przeszczepach autologicznych i allogenicznych przy leczeniu chorób nowotworowych układu krwiotwórczego, pierwotnych niedoborów odporności oraz niektórych chorób metabolicznych. Identyfikacja i izolacja komórek CD34+ odbywa się najczęściej metodą cytometrii przepływowej z wykorzystaniem przeciwciał monoklonalnych.
Badania nad hematopoetycznymi komórkami macierzystymi CD34+ mają również istotne znaczenie w medycynie regeneracyjnej, inżynierii tkankowej oraz w opracowywaniu nowych strategii terapeutycznych w leczeniu chorób hematologicznych i immunologicznych. Komórki te stanowią również model badawczy w studiach nad procesami różnicowania komórkowego i hematopoezy.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lenalidomide Gedeon Richter 25 mg
Lenalidomid, klasyfikowany pod kodem ATC L04AX04, jest lekiem immunomodulacyjnym o wielokierunkowym mechanizmie działania, obejmującym efekty przeciwnowotworowe, immunosupresyjne oraz antyangiogenne. Jego podstawowy mechanizm polega na wiązaniu z białkiem cereblon, co prowadzi do ubikwitynacji i degradacji czynników transkrypcyjnych Aiolos i Ikaros w komórkach limfatycznych, wywołując cytotoksyczność i modulację układu odpornościowego. Lenalidomid hamuje proliferację i indukuje apoptozę w komórkach nowotworowych, w tym w szpiczaku mnogim, chłoniaku grudkowym oraz w komórkach z delecją 5q, co jest szczególnie istotne w terapii zespołów mielodysplastycznych (MDS). Ponadto lek zwiększa aktywność komórek T, NK i NKT, wzmacnia cytotoksyczność zależną od przeciwciał (ADCC) w skojarzeniu z rytuksymabem oraz wykazuje działanie antyangiogenne i przeciwzapalne, hamując produkcję TNF-α i IL-6.
apoptoza, autologiczne przeszczepienie komórek macierzystych, badanie podwójnie ślepej próby, białko cereblon, chłoniak grudkowy, chłoniak z komórek płaszcza, cytotoksyczność komórkowa zależna od przeciwciał, czynniki transkrypcyjne Aiolos i Ikaros, delecja 5q, działanie antyangiogenne, działanie cytotoksyczne, działanie immunomodulacyjne, działanie przeciwzapalne, hematopoetyczne komórki macierzyste CD34+, indolentny chłoniak nieziarniczy, interleukina IL-6, komórki Natural Killer, leczenie podtrzymujące, lenalidomid, ligaza E3, szpiczak mnogi, toksyczność ograniczająca dawkę, właściwości proerytropoetyczne, zespół mielodysplastyczny - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lenalidomide Gedeon Richter 2,5 mg
Lenalidomid, klasyfikowany jako lek immunosupresyjny (kod ATC: L04AX04), wykazuje wielokierunkowe działanie przeciwnowotworowe i immunomodulacyjne, głównie poprzez wiązanie z białkiem cereblon, co prowadzi do degradacji czynników transkrypcyjnych Aiolos i Ikaros w komórkach hematopoetycznych. Mechanizm ten skutkuje hamowaniem proliferacji i indukcją apoptozy komórek nowotworowych, w tym komórek plazmatycznych w szpiczaku mnogim, komórek chłoniaka grudkowego oraz klonu z delecją 5q w zespołach mielodysplastycznych (MDS). Lenalidomid dodatkowo wzmacnia odpowiedź immunologiczną poprzez zwiększenie liczebności i aktywności komórek T, NK i NKT oraz hamuje produkcję cytokin prozapalnych (TNF-α, IL-6), co zmniejsza stan zapalny w mikrośrodowisku guza. Jego działanie antyangiogenne polega na hamowaniu migracji i adhezji komórek śródbłonka oraz tworzenia mikronaczyń, ograniczając unaczynienie guza. Ponadto, lenalidomid wykazuje efekt proerytropoetyczny, stymulując produkcję hemoglobiny płodowej przez komórki CD34+ u pacjentów z MDS.
Aiolos i Ikaros, autologiczne przeszczepienie komórek macierzystych, cereblon, chłoniak grudkowy, chłoniak z komórek płaszcza, cytotoksyczność komórkowa zależna od przeciwciał, czas przeżycia bez progresji, delecja chromosomu 5, działanie antyangiogenne, działanie immunomodulacyjne, działanie proerytropoetyczne, hematopoetyczne komórki macierzyste CD34+, indolentny chłoniak nieziarniczy, komórki Natural Killer, leczenie podtrzymujące, lenalidomid, ligaza E3 kulina RING ubikwityna, monocyt, szpiczak mnogi, zespół mielodysplastyczny