indolentny chłoniak nieziarniczy

Indolentny chłoniak nieziarniczy (nazywany również chłoniakiem nieziarniczym o niskim stopniu złośliwości) to grupa nowotworów układu limfatycznego, które charakteryzują się powolnym wzrostem i przewlekłym przebiegiem. Stanowią one około 40% wszystkich chłoniaków nieziarniczych. Do tej grupy zalicza się m.in. chłoniaka grudkowego, chłoniaka strefy brzeżnej, makroglobulinemię Waldenströma czy przewlekłą białaczkę limfocytową/chłoniaka z małych limfocytów.

Choroba często przebiega bezobjawowo przez długi czas, a diagnoza bywa stawiana przypadkowo podczas badań wykonywanych z innych przyczyn. Gdy objawy się pojawiają, obejmują najczęściej niebolesne powiększenie węzłów chłonnych, zmęczenie, spadek masy ciała, nocne poty czy gorączkę. Cechą charakterystyczną indolentnych chłoniaków jest dobra odpowiedź na leczenie, jednak z tendencją do nawrotów.

Strategia leczenia indolentnych chłoniaków nieziarniczych różni się od podejścia do chłoniaków agresywnych. Ze względu na powolny przebieg, w niektórych przypadkach stosuje się strategię „watch and wait” (obserwuj i czekaj), odkładając rozpoczęcie terapii do momentu progresji choroby lub pojawienia się objawów. Gdy leczenie jest konieczne, obejmuje ono immunochemioterapię (np. schemat R-CVP, R-CHOP, BR), radioterapię, a w wybranych przypadkach przeszczepienie komórek macierzystych czy nowe terapie celowane.

Pomimo nieuleczalnego charakteru większości indolentnych chłoniaków nieziarniczych, pacjenci mogą żyć z chorobą przez wiele lat, a niekiedy dekad, przy zachowaniu dobrej jakości życia. Regularny monitoring stanu pacjenta oraz postępu choroby jest kluczowy dla określenia optymalnego momentu rozpoczęcia lub zmiany terapii.

Powiązane wpisy

  1. 14.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl