ADCC

ADCC (Antibody-Dependent Cell-mediated Cytotoxicity) to kluczowy mechanizm immunologiczny, w którym przeciwciała wiążą się z antygenami na powierzchni komórek docelowych, a następnie aktywują komórki efektorowe układu odpornościowego (głównie komórki NK) poprzez interakcję z receptorami Fc. Proces ten prowadzi do eliminacji komórek oznaczonych przeciwciałami.

Mechanizm ADCC odgrywa istotną rolę w odpowiedzi immunologicznej przeciwko patogenom i komórkom nowotworowym. Jest również ważnym elementem działania wielu leków biologicznych, szczególnie przeciwciał monoklonalnych stosowanych w terapiach onkologicznych (np. rituximab, trastuzumab). Skuteczność ADCC zależy od integralności układu immunologicznego pacjenta oraz ekspresji odpowiednich receptorów na komórkach efektorowych.

W praktyce klinicznej, ocena potencjału ADCC może mieć znaczenie przy przewidywaniu skuteczności terapii przeciwciałami monoklonalnymi. Polimorfizmy genów kodujących receptory Fc mogą wpływać na efektywność tego procesu, co częściowo tłumaczy różnice w odpowiedzi na leczenie u poszczególnych pacjentów.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lenalidomide Pharmascience 15 mg

Lenalidomid, lek immunosupresyjny o kodzie ATC L04AX04, działa poprzez wiązanie się z białkiem cereblon, będącym częścią kompleksu ligazy E3 kulina RING ubikwityna, co prowadzi do ubikwitynacji i degradacji czynników transkrypcyjnych Aiolos i Ikaros w komórkach limfatycznych. Mechanizm ten wywołuje efekt cytotoksyczny i immunomodulacyjny, hamując proliferację i indukując apoptozę komórek nowotworowych, w tym komórek szpiczaka mnogiego, chłoniaka grudkowego oraz komórek z delecją 5q w zespołach mielodysplastycznych (MDS). Lenalidomid zwiększa aktywność komórek T, NK i NKT, hamuje angiogenezę przez wpływ na komórki śródbłonka oraz redukuje produkcję cytokin prozapalnych (TNF-α, IL-6). Wskazane jest także synergistyczne działanie lenalidomidu z rytuksymabem, które potęguje cytotoksyczność zależną od przeciwciał (ADCC) w chłoniaku grudkowym.
ADCC, angiogeneza, ASCT, białko cereblon, białko DDB1, chłoniak grudkowy, chłoniak nieziarniczy, cytokiny prozapalne, cytotoksyczność, czynnik transkrypcyjny, delecja chromosomu 5, efekt przeciwzapalny, erytropoeza, hematoonkologia, hemoglobina płodowa, IL-6, immunomodulacja, komórki CD34+, komórki hematopoetyczne, komórki NK, komórki T, lek immunosupresyjny, ligaza E3 kulina RING ubikwityna, PFS, progresja choroby, przeżywalność ogólna, śródbłonek naczyniowy, szpiczak mnogi, terapia podtrzymująca, TNF-α, zespół mielodysplastyczny
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lenalidomide Pharmascience 2,5 mg

Lenalidomid, klasyfikowany pod kodem ATC L04AX04, wykazuje wielokierunkowe działanie przeciwnowotworowe i immunomodulacyjne, głównie poprzez wiązanie z białkiem cereblon, co prowadzi do ubikwitynacji i degradacji czynników transkrypcyjnych Aiolos i Ikaros w komórkach hematopoetycznych. Mechanizm ten skutkuje hamowaniem proliferacji i indukcją apoptozy komórek nowotworowych, w tym komórek plazmatycznych w szpiczaku mnogim, komórek chłoniaka grudkowego oraz komórek z delecjami chromosomu 5q w zespole mielodysplastycznym (MDS). Lenalidomid wzmacnia również odpowiedź immunologiczną zależną od komórek T i NK, wykazuje działanie antyangiogenne, proerytropoetyczne oraz przeciwzapalne, co przekłada się na jego szerokie zastosowanie terapeutyczne w hematologii.
ADCC, Aiolos i Ikaros, angiogeneza, ASCT, cereblon, chłoniak grudkowy, chłoniak nieziarniczy, cytokina prozapalna, cytotoksyczność, czynnik transkrypcyjny, delecja 5q, efekt przeciwzapalny, erytropoeza, hemoglobina płodowa, immunomodulacja, komórka hematopoetyczna, komórka macierzysta hematopoetyczna, komórki NK, lek immunosupresyjny, lenalidomid, ligaza E3, PFS, szpiczak mnogi, terapia podtrzymująca, ubikwitynacja, współczynnik ryzyka, zespół mielodysplastyczny
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lenalidomide Fresenius Kabi 25 mg

Lenalidomid, klasyfikowany pod kodem ATC L04AX04, wykazuje wielokierunkowe działanie farmakodynamiczne, głównie poprzez wiązanie z białkiem cereblon, kluczowym składnikiem kompleksu ligazy E3 kulina RING ubikwityna. Mechanizm ten prowadzi do ubikwitynacji i degradacji czynników transkrypcyjnych Aiolos i Ikaros w komórkach hematopoetycznych, co skutkuje działaniem cytotoksycznym i immunomodulacyjnym. Lenalidomid hamuje proliferację i indukuje apoptozę komórek nowotworowych, w tym plazmatycznych w szpiczaku mnogim, komórek chłoniaka grudkowego oraz klonów z delecją 5q w zespołach mielodysplastycznych. Dodatkowo, lek zwiększa aktywność komórek T, NK i NKT, wzmacnia cytotoksyczność zależną od przeciwciał (ADCC) w terapii skojarzonej z rytuksymabem oraz wykazuje działanie antyangiogenne, proerytropoetyczne i przeciwzapalne, m.in. poprzez hamowanie TNF-α i IL-6.
aberracja chromosomowa, ADCC, apoptoza komórek, ASCT, autologiczny przeszczep komórek macierzystych, białko DDB1, białko regulatorowe kuliny, cereblon, chłoniak grudkowy, chłoniak nieziarniczy, chłoniak z komórek płaszcza, cytokina prozapalna, cytotoksyczność komórkowa, czynnik transkrypcyjny, delecja chromosomu 5, działanie antyangiogenne, działanie cytotoksyczne, działanie proerytropoetyczne, działanie przeciwzapalne, efekt immunomodulacyjny, hamowanie proliferacji, hemoglobina płodowa, indukcja apoptozy, interleukina-6, komórka hematopoetyczna, komórka macierzysta CD34+, komórka Natural Killer, komórka NKT, komórka plazmatyczna, kulina 4, ligaza E3, nowotworowa komórka hematopoetyczna, oporny szpiczak mnogi, parametr hematologiczny, rytuksymab, śródbłonek naczyniowy, szpiczak mnogi, TNF-α, toksyczność ograniczająca dawkę, zespół mielodysplastyczny
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Polalid 10 mg

Lenalidomid, substancja czynna Polalid, jest lekiem immunomodulacyjnym o działaniu przeciwnowotworowym i przeciwangiogennym, stosowanym w terapii nowotworów hematologicznych, takich jak szpiczak mnogi, chłoniak grudkowy oraz zespoły mielodysplastyczne z delecją 5q. Mechanizm działania opiera się na wiązaniu z białkiem cereblon, co prowadzi do ubikwitynacji i degradacji czynników transkrypcyjnych Aiolos i Ikaros, wywołując cytotoksyczność i modulację układu immunologicznego. Lenalidomid zwiększa aktywność komórek T, NK i NKT, wzmacnia ADCC w terapii skojarzonej z rytuksymabem oraz wykazuje działanie antyangiogenne, proerytropoetyczne i przeciwzapalne, hamując produkcję cytokin prozapalnych (TNF-α, IL-6).
aberracja chromosomowa, ADCC, ASCT, całkowite przeżycie, cereblon, chłoniak grudkowy, chłoniak nieziarniczy indolentny, cytokina prozapalna, cytotoksyczność, czynniki transkrypcyjne, delecja 5q, działanie antyangiogenne, działanie immunosupresyjne, działanie proerytropoetyczne, działanie przeciwzapalne, hamowanie proliferacji, hemoglobina płodowa, immunomodulacja, indukcja apoptozy, komórka hematopoetyczna, komórka limfatyczna, komórka macierzysta CD34+, komórka NK, komórka plazmatyczna, komórka T, leczenie podtrzymujące, lenalidomid, ligaza E3, nowotwór hematologiczny, progresja choroby, szpiczak mnogi, terapia początkowa, terapia skojarzona, toksyczność ograniczająca dawkę, zespół mielodysplastyczny
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lenalidomide Gedeon Richter 5 mg

Lenalidomid, klasyfikowany jako lek immunosupresyjny o kodzie ATC L04AX04, wykazuje wielokierunkowe działanie przeciwnowotworowe, immunomodulacyjne, antyangiogenne oraz proerytropoetyczne. Mechanizm jego działania opiera się na wiązaniu z białkiem cereblon, będącym częścią kompleksu ligazy E3 kulina RING ubikwityna, co prowadzi do ubikwitynacji i degradacji czynników transkrypcyjnych Aiolos i Ikaros w komórkach hematopoetycznych. Lenalidomid selektywnie hamuje proliferację i indukuje apoptozę w komórkach nowotworowych szpiczaka mnogiego, chłoniaka grudkowego oraz w komórkach z delecją 5q w zespołach mielodysplastycznych. Ponadto lek wzmacnia odpowiedź immunologiczną poprzez zwiększenie liczby i aktywności komórek T, NK i NKT oraz hamowanie produkcji cytokin prozapalnych TNF-α i IL-6, co modyfikuje mikrośrodowisko szpiku kostnego.
ADCC, angiogeneza, ASCT, badanie kliniczne, białko cereblon, chłoniak grudkowy, chłoniak nieziarniczy, chłoniak z komórek płaszcza, cytokina prozapalna, cytotoksyczność zależna od przeciwciał, czynnik transkrypcyjny, DDB1, delecja 5q, działanie antyangiogenne, działanie cytotoksyczne, działanie przeciwnowotworowe, erytropoeza, IL-6, immunomodulacja, komórka hematopoetyczna, komórka macierzysta CD34+, komórki NK, lek immunosupresyjny, lenalidomid, ligaza E3, przeciwciało monoklonalne, rytuksymab, szpiczak mnogi, TNF-α, ubikwitynacja, zespół mielodysplastyczny
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lenalidomide Fresenius Kabi 5 mg

Lenalidomid, klasyfikowany pod kodem ATC L04AX04, wykazuje wielokierunkowe działanie przeciwnowotworowe i immunomodulacyjne, głównie poprzez wiązanie z białkiem cereblon, co prowadzi do ubikwitynacji i degradacji czynników transkrypcyjnych Aiolos i Ikaros w komórkach hematopoetycznych. Mechanizmy te skutkują hamowaniem proliferacji i indukcją apoptozy w komórkach nowotworowych, zwłaszcza w szpiczaku mnogim, chłoniaku grudkowym oraz w zespołach mielodysplastycznych z delecją 5q. Lenalidomid wzmacnia również odpowiedź immunologiczną poprzez zwiększenie liczby komórek NK, T i NKT oraz hamowanie produkcji cytokin prozapalnych (TNF-α, IL-6). Dodatkowo wykazuje właściwości antyangiogenne i proerytropoetyczne, co wspiera hamowanie progresji nowotworów i poprawę parametrów hematologicznych u pacjentów.
Skuteczność i bezpieczeństwo lenalidomidu potwierdzono w licznych badaniach klinicznych fazy II i III, obejmujących m.in. nowo rozpoznany i nawrotowy szpiczak mnogi, zespoły mielodysplastyczne oraz chłoniaki nieziarnicze. Szczególnie istotne są wyniki dwóch randomizowanych, podwójnie ślepych badań fazy III (CALGB 100104 i IFM 2005-02) dotyczących leczenia podtrzymującego po autologicznym przeszczepieniu komórek macierzystych (ASCT) u pacjentów ze szpiczakiem mnogim. W schemacie dawkowania początkowa dawka wynosiła 10 mg/dobę (dni 1-28 w 28-dniowych cyklach) z możliwością zwiększenia do 15 mg/dobę po 3 miesiącach, podawana do progresji choroby. Terapia lenalidomidem znacząco wydłużała czas do progresji w porównaniu z placebo, co stanowiło podstawę do rejestracji leku w tym wskazaniu i wprowadzenia go jako standardu leczenia podtrzymującego po ASCT.
ADCC, angiogeneza, apoptoza, ASCT, cereblon, chłoniak, chłoniak grudkowy, chłoniak nieziarniczy, chłoniak z komórek płaszcza, cytokina prozapalna, czynniki transkrypcyjne, delecja 5q, działanie antyangiogenne, działanie cytotoksyczne, efekt immunomodulacyjny, erytropoeza, hematoonkologia, hemoglobina płodowa, immunomodulacja, komórki CD34+, komórki hematopoetyczne, komórki NK, komórki NKT, leczenie podtrzymujące, lek immunosupresyjny, lenalidomid, ligaza E3, nowotwór hematologiczny, oporny szpiczak mnogi, progresja choroby, szpiczak mnogi, TNF-alfa, toksyczność leku, transplantacja komórek macierzystych, ubikwitynacja białek, układ limfatyczny, zespół mielodysplastyczny
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lenalidomide Fresenius Kabi 10 mg

Lenalidomid, klasyfikowany jako lek immunosupresyjny (ATC: L04AX04), wykazuje złożony mechanizm działania obejmujący bezpośrednie wiązanie z cereblonem, składnikiem kompleksu ligazy E3 kulina RING ubikwityna, co prowadzi do ubikwitynacji i degradacji czynników transkrypcyjnych Aiolos i Ikaros w komórkach limfatycznych. Substancja ta hamuje proliferację i indukuje apoptozę nowotworowych komórek hematopoetycznych, w tym komórek plazmatycznych szpiczaka mnogiego, chłoniaka grudkowego oraz komórek z delecją 5q w zespołach mielodysplastycznych (MDS). Lenalidomid dodatkowo wzmacnia odpowiedź immunologiczną poprzez zwiększenie liczby i aktywności komórek T, NK oraz NKT, wykazuje działanie antyangiogenne, proerytropoetyczne (stymulacja hemoglobiny płodowej w komórkach CD34+) oraz przeciwzapalne (hamowanie TNF-α i IL-6). W terapii chłoniaka grudkowego wykazano synergizm lenalidomidu z rytuksymabem, zwiększający cytotoksyczność zależną od przeciwciał (ADCC) i apoptozę komórek nowotworowych.
ADCC, angiogeneza, apoptoza, ASCT, cereblon, chłoniak grudkowy, chłoniak nieziarniczy, chłoniak z komórek płaszcza, cytokiny, cytokiny prozapalne, czynniki transkrypcyjne, delecja 5q, erytropoeza, komórki CD34+, komórki NK, ligaza E3, nawrotowy szpiczak mnogi, nowo rozpoznany szpiczak mnogi, progresja choroby, przeżycie wolne od progresji, szpiczak mnogi, zespół mielodysplastyczny
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lenalidomide Zentiva 20 mg

Lenalidomid, klasyfikowany jako lek immunosupresyjny (kod ATC: L04AX04), wykazuje wielokierunkowy mechanizm działania obejmujący bezpośrednie działanie przeciwnowotworowe oraz modulację odpowiedzi immunologicznej. Jego aktywność opiera się na wiązaniu z białkiem cereblon, co prowadzi do ubikwitynacji i degradacji czynników transkrypcyjnych Aiolos i Ikaros w komórkach hematopoetycznych. W efekcie lenalidomid hamuje proliferację i indukuje apoptozę komórek nowotworowych, w tym plazmatycznych w szpiczaku mnogim, komórek chłoniaka grudkowego oraz klonów z delecją 5q w zespole mielodysplastycznym. Ponadto lek wzmacnia odpowiedź immunologiczną poprzez zwiększenie liczebności i aktywności komórek T, NK oraz NKT, a także potęguje cytotoksyczność zależną od przeciwciał (ADCC) w terapii skojarzonej z rytuksymabem. Dodatkowo lenalidomid wykazuje działanie antyangiogenne, proerytropoetyczne oraz przeciwzapalne, co może przyczyniać się do poprawy parametrów hematologicznych i ograniczenia objawów systemowych chorób nowotworowych.
ADCC, angiogeneza nowotworowa, ASCT, badanie kliniczne, białko cereblon, białko DDB1, chłoniak grudkowy, cytokina prozapalna, cytotoksyczność, czynnik transkrypcyjny, erytropoeza, hemoglobina płodowa, IL-6, immunomodulacja, komórka hematopoetyczna, komórki CD34+, komórki NK, lek immunosupresyjny, lenalidomid, ligaza E3, morfologia krwi, szpiczak mnogi, TNF-alfa, toksyczność leku, ubikwitynacja, zespół mielodysplastyczny
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lenalidomide Gedeon Richter 20 mg

Lenalidomid, klasyfikowany jako lek immunosupresyjny (ATC: L04AX04), wykazuje wielokierunkowy mechanizm działania, kluczowy w terapii nowotworów hematologicznych. Jego podstawowy efekt polega na wiązaniu z białkiem cereblon, co prowadzi do ubikwitynacji i degradacji czynników transkrypcyjnych Aiolos i Ikaros, skutkując hamowaniem proliferacji i indukcją apoptozy komórek nowotworowych, w tym komórek plazmatycznych w szpiczaku mnogim, komórek chłoniaka grudkowego oraz klonu z delecją 5q w zespołach mielodysplastycznych. Lenalidomid dodatkowo moduluje układ immunologiczny, zwiększając aktywność i liczebność komórek T, NK i NKT oraz wzmacniając cytotoksyczność zależną od przeciwciał (ADCC), szczególnie w terapii skojarzonej z rytuksymabem. Ponadto lek hamuje angiogenezę poprzez blokowanie migracji, adhezji i tworzenia mikronaczyń przez komórki śródbłonka, co ogranicza wzrost i rozprzestrzenianie się nowotworu. W leczeniu zespołów mielodysplastycznych lenalidomid stymuluje erytropoezę, zwiększając produkcję hemoglobiny płodowej przez komórki CD34+, oraz hamuje produkcję prozapalnych cytokin TNF-α i IL-6 przez monocyty, co przyczynia się do efektu przeciwnowotworowego i łagodzenia objawów systemowych.
ADCC, angiogeneza, apoptoza, ASCT, białko cereblon, chłoniak grudkowy, chłoniak nieziarniczy, chłoniak z komórek płaszcza, cytokina prozapalna, cytotoksyczność, czynnik transkrypcyjny, DDB1, delecja 5q, erytropoeza, hemoglobina płodowa, IL-6, immunomodulacja, inhibitor angiogenezy, komórka hematopoetyczna, komórka śródbłonka, komórki CD34+, komórki NK, lek immunosupresyjny, lenalidomid, ligaza E3, morfologia krwi, niedokrwistość, nowotwór hematologiczny, rytuksymab, szpiczak mnogi, TNF-alfa, zespół mielodysplastyczny
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lenalidomide Gedeon Richter 10 mg

Lenalidomid, klasyfikowany jako lek immunosupresyjny (kod ATC: L04AX04), wykazuje wielokierunkowy mechanizm działania obejmujący immunomodulację, działanie przeciwnowotworowe, antyangiogenne oraz proerytropoetyczne. Jego podstawowy mechanizm polega na wiązaniu z cereblonem, składnikiem kompleksu ligazy E3 kulina RING ubikwityna, co prowadzi do ubikwitynacji i degradacji czynników transkrypcyjnych Aiolos i Ikaros w komórkach limfatycznych. W efekcie lenalidomid indukuje apoptozę i hamuje proliferację nowotworowych komórek hematopoetycznych, w tym komórek plazmatycznych szpiczaka mnogiego, komórek chłoniaka grudkowego oraz klonu z delecją 5q w zespole mielodysplastycznym (MDS). Ponadto lek zwiększa aktywność komórek T, NK i NKT, hamuje produkcję cytokin prozapalnych (TNF-α, IL-6) oraz wykazuje synergistyczne działanie z rytuksymabem, nasilając cytotoksyczność zależną od przeciwciał (ADCC) i apoptozę komórek nowotworowych.
ADCC, angiogeneza, ASCT, badanie kliniczne, białko DDB1, cereblon, chłoniak grudkowy, chłoniak nieziarniczy, chłoniak z komórek płaszcza, cytokina prozapalna, cytotoksyczność, delecja 5q, delecja chromosomu 5, działanie antyangiogenne, działanie immunomodulujące, działanie proerytropoetyczne, hamowanie proliferacji, hemoglobina płodowa, immunomodulacja, indukcja apoptozy, komórka hematopoetyczna, komórka limfatyczna, komórka macierzysta hematopoetyczna, komórka NK, komórka NKT, komórka plazmatyczna, komórka śródbłonka, komórka T, lek immunosupresyjny, lenalidomid, ligaza E3, oporny szpiczak mnogi, progresja choroby, rytuksymab, schorzenie hematologiczne, szpiczak mnogi, TNF-alfa, toksyczność ograniczająca dawkę, ubikwitynacja, zespół mielodysplastyczny
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lenalidomide Gedeon Richter 7,5 mg

Lenalidomid, klasyfikowany jako lek immunosupresyjny (ATC: L04AX04), wykazuje wielokierunkowe działanie przeciwnowotworowe i immunomodulacyjne, głównie poprzez wiązanie z białkiem cereblon, co prowadzi do ubikwitynacji i degradacji czynników transkrypcyjnych Aiolos i Ikaros w komórkach limfatycznych. Mechanizm ten skutkuje hamowaniem proliferacji i indukcją apoptozy w komórkach nowotworowych, w tym w szpiczaku mnogim, chłoniaku grudkowym oraz komórkach z delecją 5q w zespołach mielodysplastycznych. Lenalidomid wzmacnia również odpowiedź immunologiczną poprzez aktywację komórek T, NK i NKT, a także wykazuje działanie antyangiogenne, proerytropoetyczne (stymulacja hemoglobiny płodowej w komórkach CD34+) oraz przeciwzapalne (hamowanie TNF-α i IL-6).
ADCC, ASCT, badanie kliniczne, badanie kliniczne fazy III, chłoniak grudkowy, chłoniak nieziarniczy indolentny, chłoniak z komórek płaszcza, cytokina prozapalna, cytotoksyczność, cytotoksyczność zależna od przeciwciał, DDB1, degradacja białek, delecja chromosomu 5, działanie antyangiogenne, działanie proerytropoetyczne, działanie przeciwzapalne, efekt immunomodulacyjny, hemoglobina płodowa, indukcja apoptozy, interleukina-6, komórka hematopoetyczna, komórki CD34+, komórki NK, komórki NKT, leczenie podtrzymujące, lek immunosupresyjny, lenalidomid, ligaza E3, metoda podwójnie ślepej próby, progresja choroby, schorzenie onkohematologiczne, szpiczak mnogi, TNF-alfa, wskazanie onkohematologiczne, zespół mielodysplastyczny
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lenalidomide Grindeks 15 mg

Lenalidomid, klasyfikowany jako lek immunosupresyjny (kod ATC: L04AX04), wykazuje wielokierunkowe działanie przeciwnowotworowe, immunomodulujące, antyangiogenne oraz proerytropoetyczne. Jego mechanizm opiera się na wiązaniu z białkiem cereblon, co prowadzi do degradacji czynników transkrypcyjnych Aiolos i Ikaros, kluczowych dla komórek limfatycznych, wywołując cytotoksyczność i modulację układu immunologicznego. Lenalidomid hamuje proliferację i indukuje apoptozę komórek nowotworowych, szczególnie w szpiczaku mnogim, chłoniaku grudkowym oraz w zespole mielodysplastycznym z delecją 5q. Ponadto zwiększa odporność komórkową, w tym aktywność limfocytów T, NK i NK T, oraz hamuje produkcję prozapalnych cytokin (TNF-α, IL-6). Jego działanie antyangiogenne polega na hamowaniu migracji, adhezji i tworzenia mikronaczyń przez komórki śródbłonka, co jest istotne w terapii nowotworów hematologicznych. Lenalidomid zwiększa także produkcję hemoglobiny płodowej przez komórki macierzyste CD34+, co może wspierać funkcję krwiotwórczą.
ADCC, angiogeneza, autologiczny przeszczep komórek macierzystych, białko cereblon, całkowity czas przeżycia, chłoniak grudkowy, chłoniak nieziarniczy indolentny, cytokina prozapalna, cytotoksyczność, cytotoksyczność komórkowa zależna od przeciwciał, czynnik transkrypcyjny, delecja 5q, hamowanie proliferacji, hemoglobina płodowa, immunomodulacja, indukcja apoptozy, klon komórkowy, komórka hematopoetyczna, komórka limfatyczna, komórka macierzysta hematopoetyczna, komórka NK, kompleks ligazy E3, leczenie podtrzymujące, lek immunosupresyjny, nowotwór hematologiczny, nowotwór limfoproliferacyjny, nowotwór układu krwiotwórczego, odporność komórkowa, odpowiedź całkowita, PFS, progresja choroby, przeżycie bez progresji, rytuksymab, śródbłonek naczyniowy, szpiczak mnogi, toksyczność dawki, właściwość antyangiogenna, właściwość immunomodulująca, właściwość proerytropoetyczna, właściwość przeciwnowotworowa, wskazanie onkohematologiczne, zespół mielodysplastyczny
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Linorion 10 mg

Lenalidomid, substancja czynna preparatu Linorion, jest lekiem immunomodulującym o kodzie ATC L04AX04, wykazującym wielokierunkowe działanie przeciwnowotworowe, immunosupresyjne oraz antyangiogenne. Jego mechanizm opiera się na wiązaniu z białkiem cereblon, co prowadzi do ubikwitynacji i degradacji czynników transkrypcyjnych Aiolos i Ikaros w komórkach hematopoetycznych, skutkując cytotoksycznością i modulacją układu immunologicznego. Lenalidomid hamuje proliferację komórek nowotworowych, indukuje apoptozę w szpiczaku mnogim, chłoniaku grudkowym oraz w komórkach z delecją 5q w zespołach mielodysplastycznych (MDS). Ponadto zwiększa liczbę i aktywność komórek NK, T i NKT, wzmacnia cytotoksyczność zależną od przeciwciał (ADCC), a także hamuje produkcję cytokin prozapalnych, takich jak TNF-α i IL-6. Działanie antyangiogenne lenalidomidu polega na hamowaniu migracji, adhezji i tworzenia mikronaczyń przez komórki śródbłonka, co jest kluczowe w terapii nowotworów hematologicznych. Dodatkowo lek zwiększa produkcję hemoglobiny płodowej przez komórki macierzyste CD34+, co ma znaczenie w leczeniu zaburzeń erytropoezy w MDS.
ADCC, aktywność antyangiogenna, ASCT, autologiczne przeszczepienie komórek macierzystych, białko cereblon, chłoniak grudkowy, cytokiny prozapalne, cytotoksyczność komórkowa, czynnik transkrypcyjny, DDB1, delecja 5q, działanie cytotoksyczne, działanie przeciwnowotworowe, efekt immunomodulacyjny, hematopoetyczne komórki macierzyste, hemoglobina płodowa, indolentny chłoniak nieziarniczy, komórki hematopoetyczne, komórki NK, komórki NKT, komórki śródbłonka, komórki T, kulina 4, leczenie podtrzymujące, leki immunosupresyjne, lenalidomid, ligaza E3 kulina, Linorion, modulacja układu immunologicznego, nowotwór hematologiczny, szpiczak mnogi, szpiczak mnogi nawrotowy, TNF-alfa, tworzenie mikronaczyń, ubikwitynacja, właściwości antyangiogenne, wskazanie hematoonkologiczne, zaburzenia erytropoezy, zespół mielodysplastyczny
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lenalidomide Zentiva 10 mg

Lenalidomid, klasyfikowany w grupie leków immunosupresyjnych (kod ATC: L04AX04), wykazuje wielokierunkowy mechanizm działania obejmujący immunomodulację, aktywność przeciwnowotworową oraz antyangiogenną. Jego podstawowy mechanizm polega na wiązaniu z białkiem cereblon, kluczowym składnikiem kompleksu ligazy E3 kulina RING ubikwityna, co prowadzi do ubikwitynacji i degradacji czynników transkrypcyjnych Aiolos i Ikaros w komórkach limfatycznych. W efekcie lenalidomid indukuje cytotoksyczność oraz modulację odpowiedzi immunologicznej, zwiększając aktywność i liczebność komórek T, NK oraz NKT. Substancja wykazuje selektywne działanie przeciwnowotworowe wobec komórek szpiczaka mnogiego, chłoniaka grudkowego oraz klonów z delecją 5q w zespole mielodysplastycznym (MDS), nasilając apoptozę nieprawidłowych komórek. Dodatkowo lenalidomid hamuje angiogenezę, stymuluje produkcję hemoglobiny płodowej przez komórki CD34+ oraz wykazuje działanie przeciwzapalne poprzez redukcję cytokin prozapalnych, takich jak TNF-α i IL-6.
aberracja cytogenetyczna, ADCC, angiogeneza, ASCT, badanie kliniczne, białko cereblon, chłoniak grudkowy, cytokina prozapalna, czynnik transkrypcyjny, DDB1, delecja 5q, działanie antyangiogenne, działanie cytotoksyczne, działanie przeciwnowotworowe, efekt immunomodulacyjny, hemoglobina płodowa, indukcja apoptozy, interleukina-6, komórka hematopoetyczna, komórka macierzysta CD34+, komórka NK, komórka NKT, komórka T, leczenie podtrzymujące, lek immunosupresyjny, lenalidomid, ligaza E3, morfologia krwi, nowotwór hematologiczny, oporny szpiczak mnogi, proliferacja komórek, rytuksymab, szpiczak mnogi, TNF-alfa, toksyczność dawki, ubikwitynacja, zespół mielodysplastyczny
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lenalidomide Pharmascience 7,5 mg

Lenalidomid, klasyfikowany jako lek immunosupresyjny (kod ATC: L04AX04), wykazuje wielokierunkowe działanie przeciwnowotworowe i immunomodulacyjne. Jego mechanizm opiera się na wiązaniu z białkiem cereblon, co prowadzi do ubikwitynacji i degradacji czynników transkrypcyjnych Aiolos i Ikaros w komórkach limfatycznych, wywołując cytotoksyczność i modulację układu immunologicznego. Lenalidomid hamuje proliferację i indukuje apoptozę komórek nowotworowych, zwłaszcza w szpiczaku mnogim, chłoniaku grudkowym oraz w komórkach z delecją 5q w zespole mielodysplastycznym. Dodatkowo zwiększa liczbę i aktywność komórek NK, T i NKT, wzmacnia efekt ADCC w terapii skojarzonej z rytuksymabem, wykazuje działanie antyangiogenne oraz proerytropoetyczne, a także hamuje produkcję cytokin prozapalnych, takich jak TNF-α i IL-6.
ADCC, Aiolos i Ikaros, ASCT, badanie kliniczne fazy III, cereblon, chłoniak grudkowy, cytotoksyczność, delecja 5q, działanie antyangiogenne, działanie proerytropoetyczne, hemoglobina płodowa, IL-6, immunomodulacja, indukcja apoptozy, komórka plazmatyczna, komórki macierzyste hematopoetyczne, komórki NK, lek immunosupresyjny, lenalidomid, ligaza E3, nowotwór hematologiczny, PFS, szpiczak mnogi, TNF-α, toksyczność ograniczająca dawkę, ubikwitynacja, zespół mielodysplastyczny
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lenalidomide Medical Valley 5 mg

Lenalidomid, klasyfikowany jako lek immunosupresyjny (kod ATC: L04AX04), wykazuje wielokierunkowy mechanizm działania obejmujący immunomodulację, działanie przeciwnowotworowe, antyangiogenne oraz proerytropoetyczne. Jego podstawowy mechanizm polega na wiązaniu z białkiem cereblon, składnikiem kompleksu ligazy E3 pierścienia kulina-ubikwityna, co prowadzi do ubikwitynacji i degradacji czynników transkrypcyjnych Aiolos i Ikaros w limfocytach. Lenalidomid hamuje proliferację komórek nowotworowych, indukuje apoptozę w komórkach szpiczaka mnogiego, chłoniaka grudkowego oraz w komórkach z delecją 5q, co jest szczególnie istotne w terapii zespołów mielodysplastycznych (MDS) z tą aberracją chromosomową. Ponadto lek zwiększa aktywność komórek T, NK i NKT oraz nasila cytotoksyczność zależną od przeciwciał (ADCC), zwłaszcza w skojarzeniu z rytuksymabem.
aberracja chromosomowa, ADCC, ASCT, cereblon, chłoniak grudkowy, chłoniak indolentny, chłoniak z komórek płaszcza, cytotoksyczność, czynnik transkrypcyjny, delecja 5q, dysfagia, działanie antyangiogenne, efekt proerytropoetyczny, efekt przeciwnowotworowy, hematoonkologia, hemoglobina płodowa, immunomodulacja, komórka macierzysta hematopoetyczna, komórka śródbłonka, komórki NK, lenalidomid, nowotwór hematologiczny, szpiczak mnogi, TNF-α, zespół mielodysplastyczny