Yersinia enterolitica

Yersinia enterocolitica to Gram-ujemna pałeczka należąca do rodziny Enterobacteriaceae, będąca czynnikiem etiologicznym jersiniozy. Bakteria występuje powszechnie w środowisku, szczególnie w wodzie i glebie, a także u zwierząt (zwłaszcza świń), które stanowią główny rezerwuar patogenu.

Zakażenie Y. enterocolitica najczęściej następuje drogą pokarmową poprzez spożycie skażonej żywności (głównie surowego lub niedogotowanego mięsa wieprzowego, niepasteryzowanego mleka, zanieczyszczonej wody). Okres inkubacji wynosi zazwyczaj 4-7 dni. Bakteria posiada zdolność namnażania się w niskich temperaturach (nawet w 4°C), co zwiększa ryzyko zakażenia poprzez przechowywane w lodówce produkty.

Obraz kliniczny jersiniozy obejmuje szerokie spektrum objawów – od łagodnego, samoograniczającego się zapalenia żołądka i jelit, poprzez ostre zapalenie wyrostka robaczkowego (tzw. pseudoappendicular syndrome), do ciężkiej postaci imitującej chorobę Leśniowskiego-Crohna. Typowo występuje gorączka, bóle brzucha (często w prawym dolnym kwadrancie), biegunka (niekiedy krwista) oraz wymioty. W niektórych przypadkach rozwijają się powikłania pozajelitowe, jak zapalenie stawów (reaktywne), rumień guzowaty, zapalenie mięśnia sercowego czy zapalenie węzłów chłonnych krezkowych.

Diagnostyka obejmuje posiewy kału, krwi lub innych materiałów biologicznych, testy serologiczne oraz metody molekularne (PCR). W leczeniu niepowikłanych przypadków zazwyczaj wystarczające jest postępowanie objawowe (nawodnienie, elektrolitoterapia). Antybiotykoterapia (fluorochinolony, tetracykliny, trimetoprim-sulfametoksazol) jest zalecana w ciężkich zakażeniach, postaciach inwazyjnych oraz u pacjentów z grupy ryzyka.