Salmonella typhimurium
Salmonella typhimurium to bakteria Gram-ujemna z rodziny Enterobacteriaceae, będąca jednym z najczęstszych czynników etiologicznych zatruć pokarmowych. Charakteryzuje się zdolnością do inwazji komórek nabłonka jelitowego, co prowadzi do wystąpienia zapalenia żołądkowo-jelitowego.
Zakażenie Salmonella typhimurium objawia się najczęściej biegunką, gorączką, bólami brzucha i wymiotami, pojawiającymi się zwykle 12-72 godziny po spożyciu skażonej żywności. U większości pacjentów choroba ma przebieg samoograniczający i ustępuje w ciągu 4-7 dni, jednak u osób z obniżoną odpornością, niemowląt i osób starszych może prowadzić do poważnych powikłań, w tym bakteriemii.
Diagnostyka zakażeń S. typhimurium opiera się na badaniach mikrobiologicznych kału, a w przypadku bakteriemii – posiewach krwi. Leczenie ma głównie charakter objawowy, z uwzględnieniem nawodnienia. Antybiotykoterapia jest wskazana jedynie w ciężkich przypadkach lub u pacjentów z grupy wysokiego ryzyka, ze względu na narastającą oporność tej bakterii na leki przeciwbakteryjne.
Profilaktyka zakażeń S. typhimurium obejmuje prawidłową obróbkę termiczną żywności, właściwą higienę podczas przygotowywania posiłków oraz unikanie spożywania surowych lub niedogotowanych produktów pochodzenia zwierzęcego. Bakteria ta stanowi istotny problem zdrowia publicznego ze względu na potencjał wywoływania ognisk epidemicznych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Salviasept –
Przeprowadzone badania przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania produktu leczniczego Salviasept wykazały zróżnicowany profil genotoksyczności i mutagenności jego składników aktywnych. Eugenol, główny składnik olejku goździkowego, posiada niejednoznaczne wyniki badań genotoksyczności i rakotwórczości, przy braku danych dotyczących toksyczności reprodukcyjnej i kancerogenności. Olejek miętowy, oceniany w teście Amesa i na komórkach chłoniaka myszy, nie wykazał mutagenności, mimo że mentol, jego kluczowy składnik, ma silniejszy potencjał genotoksyczny. Olejek tymiankowy nie wykazał działania mutagennego w testach Amesa i Bacillus subtilis rec, jednak brak jest danych o toksyczności reprodukcyjnej i kancerogenności. Wodny wyciąg z kopru włoskiego był negatywny w teście Amesa, choć anetol wykazuje słabe działanie mutagenne, a estragol obecny w niskim stężeniu nie stanowi istotnego ryzyka.
anetol, badanie genotoksyczności, badanie mutagenności, chemotyp szałwii, cineol, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie neurotoksyczne, estragol, eugenol, mentol, olejek goździkowy, olejek majerankowy, olejek miętowy, olejek szałwiowy, olejek tymiankowy, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, profil genotoksyczności, Salmonella typhimurium, test Amesa, test na komórkach chłoniaka myszy, toksyczność reprodukcyjna, tujon, uszkodzenie DNA, właściwość genotoksyczna, właściwość mutagenna, wyciąg z kopru włoskiego, wyciąg z rumianku, ziele krwawnika - Leksykon substancji czynnych
Nienasycone kwasy tłuszczowe – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania nienasyconych kwasów tłuszczowych C18:2, w tym kwasu linolowego i kwasu 9,11-oktadekadienowego, wykazały ich nietoksyczność oraz brak działania drażniącego na skórę. Preparaty dermatologiczne, takie jak maść Linola zawierająca 0,815 g tych kwasów na 100 g produktu, mogą być stosowane na rozległe powierzchnie skóry i przez długi czas bez ryzyka zatrucia systemowego. Test Amesa przeprowadzony na Salmonella typhimurium nie wykazał potencjału mutagennego, co potwierdza bezpieczeństwo tych substancji w kontekście uszkodzeń DNA i potencjalnego ryzyka kancerogennego.
11-oktadekadienowy, badanie mutagenności, działanie drażniące na skórę, działanie rakotwórcze, kwas 9, kwas linolowy, maść Linola, potencjał mutagenny, potencjał teratogenny, preparat dermatologiczny, profil bezpieczeństwa, Salmonella typhimurium, test Amesa, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie DNA, właściwość kancerogenna, wpływ na płodność, zatrucie systemowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tialorid 5 mg + 50 mg
Dostępne dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania leku Tialorid, zawierającego 5 mg amilorydu chlorowodorku oraz 50 mg hydrochlorotiazydu, obejmują badania toksyczności ostrej, karcynogenności, mutagenności oraz wpływu na reprodukcję. W badaniach toksyczności ostrej LD50 dla hydrochlorotiazydu wynosiła 2750 mg/kg masy ciała u szczurów (doustnie), natomiast dla amilorydu 56 mg/kg u myszy i 36-86 mg/kg u szczurów. Długoterminowe badania na zwierzętach nie wykazały działania karcynogennego dla obu substancji, przy dawkach odpowiednio do 600 mg/kg/dobę (myszy) i 100 mg/kg/dobę (szczury) dla hydrochlorotiazydu oraz 20-25-krotnie wyższych niż maksymalna dawka u ludzi dla amilorydu przez okres do 104 tygodni. Hydrochlorotiazyd wykazał mieszane wyniki w testach mutagenności: negatywne w testach Amesa i in vivo, ale pozytywne w testach aberracji chromosomalnej i zmiany siostrzanej chromatydy in vitro. Amiloryd nie wykazywał działania mutagennego w testach na Salmonella typhimurium.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Flucofast 50 mg
Badania przedkliniczne flukonazolu zawartego w preparacie Flucofast wykazały, że toksyczne efekty obserwowane u zwierząt pojawiały się przy dawkach znacznie przekraczających ekspozycję terapeutyczną u ludzi. Długoterminowe badania na myszach i szczurach, z dawkami 2,5; 5 i 10 mg/kg mc./dobę (około 2-7-krotnie wyższymi niż u ludzi), nie wykazały potencjału rakotwórczego, choć u samców szczurów przy dawkach 5 i 10 mg/kg mc. zaobserwowano wzrost częstości gruczolaków wątrobowokomórkowych. Testy mutagenności, obejmujące m.in. testy na Salmonella typhimurium, komórkach L5178Y oraz badania cytogenetyczne in vivo i in vitro, nie wykazały działania mutagennego flukonazolu.
badanie cytogenetyczne, badanie in vitro, badanie in vivo, chłoniak myszy, działanie teratogenne, estrogen, flukonazol, gruczolak wątrobowokomórkowy, kostnienie twarzoczaszki, limfocyt ludzki, opóźnienie kostnienia, płód martwy, płodność, potencjał rakotwórczy, przeżywalność noworodków, rozszczep podniebienia, Salmonella typhimurium, śmiertelność zarodków, szpik kostny, test mutagenności, toksyczność reprodukcyjna, układ kielichowo-miedniczkowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tinidazolum Polpharma 500 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa tynidazolu wykazały jego mutagenne działanie in vitro na wybrane szczepy bakteryjne, w tym Salmonella typhimurium oraz Klebsiella pneumoniae, ze znacznym nasileniem efektu w warunkach beztlenowych. Jednakże badania na ludzkich limfocytach krwi obwodowej nie potwierdziły istotnego wpływu na proliferację komórek, co sugeruje ograniczone ryzyko genotoksyczności in vivo u ludzi. Brak jest bezpośrednich danych dotyczących karcynogenności tynidazolu, jednak ze względu na jego chemiczną i mechanistyczną zbieżność z metronidazolem, u którego wykazano działanie rakotwórcze u gryzoni, zaleca się ostrożność, zwłaszcza w populacji pediatrycznej, gdzie potencjalne długoterminowe ryzyko może być wyższe.
dane przedkliniczne, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, Klebsiella pneumoniae, lek przeciwdrobnoustrojowy, limfocyty krwi obwodowej, metronidazol, potencjał rakotwórczy, Salmonella typhimurium, teratogenność, tynidazol, warunki beztlenowe, właściwości genotoksyczne, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Owoc Kopru włoskiego –
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego OWOC KOPRU WŁOSKIEGO obejmowały ocenę genotoksyczności i mutagenności głównych składników owoców Foeniculum vulgare Miller sp. vulgare var. vulgare. Test Amesa przeprowadzony na szczepach TA98 i TA100 Salmonella typhimurium wykazał brak potencjału mutagennego wodnego wyciągu z owoców kopru włoskiego. Badania na zwierzętach laboratoryjnych wskazały, że anetol, jeden z głównych składników, wykazuje słabe działanie mutagenne, jednak ryzyko kliniczne związane z tym efektem jest oceniane jako niewielkie.
- Leksykon substancji czynnych
Lowastatyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Badania przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa lowastatyny, substancji czynnej preparatu LOVASTIN 20 mg, wykazały potencjalne działanie rakotwórcze przy dawkach znacznie przekraczających te stosowane klinicznie u ludzi. W długoterminowych badaniach na myszach (dawka 500 mg/kg mc./dobę) zaobserwowano zwiększoną częstość nowotworów i włókniaków wątroby u obu płci oraz włókniaków płuc u samic przy dawkach czterokrotnie wyższych niż terapeutyczne. Dodatkowo, u myszy pojawiły się brodawczaki niegruczołowej części śluzówki żołądka przy dawkach równych lub dwukrotnie wyższych od stosowanych u ludzi. W badaniach na szczurach (dawki 2-7-krotnie wyższe niż maksymalne dawki ludzkie) odnotowano wzrost częstości nowotworów wątroby u samców. Testy mutagenności, w tym test Amesa na Salmonella typhimurium oraz badania in vitro i in vivo na hepatocytach i szpiku kostnym, nie wykazały działania mutagennego lowastatyny.
aberracja chromosomalna, badanie in vitro, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, hepatocyt, komórka olbrzymia, nowotwór wątroby, profil bezpieczeństwa, Salmonella typhimurium, spermatocyt, spermatogeneza, substancja czynna, szpik kostny, test mikrobiologiczny, uszkodzenie materiału genetycznego, włókniak wątroby, wpływ na płodność, zanik jąder, zmiany morfologiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Owoc Anyżu –
Przeprowadzono ocenę bezpieczeństwa przedklinicznego produktu leczniczego OWOC ANYŻU, 2,0 g/saszetkę, zgodnie z wymogami Dyrektywy 2001/83/EC. Test Ames’a wykonany na wodnym wyciągu z owocu anyżu z użyciem szczepów Salmonella typhimurium (TA98, TA100, TA102) wykazał brak potencjału mutagennego. Analiza anetolu, głównego składnika olejku eterycznego, ujawniła słabe działanie mutagenne in vitro, jednak dane in vivo wskazują na niskie prawdopodobieństwo genotoksyczności, co jest kluczowe dla bezpieczeństwa stosowania produktu. Estragol, obecny w owocach anyżu, również nie wykazuje istotnego klinicznie ryzyka genotoksycznego przy krótkoterminowym stosowaniu u młodzieży, dorosłych i osób starszych.
- Leksykon substancji czynnych
Tietyloperazyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa tietyloperazyny wykazała, że substancja ta posiada akceptowalny profil toksykologiczny, z działaniami toksycznymi obserwowanymi jedynie przy ekspozycji przekraczającej maksymalne stężenia terapeutyczne u ludzi. Badania genotoksyczności, przeprowadzone na modelach bakteryjnych Salmonella typhimurium oraz Escherichia coli, nie wykazały działania mutagennego, co wskazuje na niskie ryzyko uszkodzeń materiału genetycznego. W badaniach na zwierzętach (szczury, króliki) nie stwierdzono działania teratogennego ani negatywnego wpływu na płodność, choć przy bardzo wysokich dawkach (50 mg/kg/dobę u myszy, 200 mg/kg/dobę u szczurów) zaobserwowano zwiększoną częstość rozszczepu wargi, co jednak nie ma bezpośredniego przełożenia na dawki kliniczne stosowane u ludzi.
badanie niekliniczne, badanie toksykologiczne, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, efekt kancerogenny, Escherichia coli, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozszczep wargi, Salmonella typhimurium, teratogenność, test mutagenności, tietyloperazyna, toksyczność matczyna - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg z korzenia kozłka lekarskiego – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dane przedkliniczne dotyczące wyciągu z korzenia kozłka lekarskiego (Valerianae radicis extractum fluidum) wskazują na niski profil toksyczności w badaniach na gryzoniach, zarówno w testach toksyczności ostrej, jak i przewlekłej (4-8 tygodni). Stosowany ekstrakt płynny (100% wyciąg natywny DER 1:1; ekstrahent: 40% m/m etanol) w dawce 100 mg na 20 ml płynu wykazuje wysoki margines bezpieczeństwa. Brak jest jednak szczegółowych danych dotyczących potencjalnego działania genotoksycznego, kancerogennego oraz teratogennego tej substancji, co stanowi istotną lukę w ocenie bezpieczeństwa. W porównaniu do innych składników roślinnych, takich jak nalewka z liści melisy (1:5, etanol 70%) czy ekstrakt z liści rozmarynu (15% etanolu, dawka 2 g/kg m.c.), które wykazują brak mutagenności i genotoksyczności, wyciąg z kozłka wymaga dalszych badań uzupełniających.
Analiza bezpieczeństwa innych składników preparatów wieloskładnikowych, takich jak Doppelherz Energovital Tonik K, potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa liści melisy i rozmarynu, przy czym ekstrakt z rozmarynu wykazuje także właściwości przeciwmutagenne. Ekstrakty z kwiatostanów głogu, podawane w dawkach do 3 g/kg m.c., nie wykazują toksyczności ostrej ani przewlekłej, a LD50 po podaniu śródnaskórkowym wynosi 1170 mg/kg u myszy i 750 mg/kg u szczurów. Brak efektów teratogennych i mutagennych podkreśla ich bezpieczeństwo. Podsumowując, wyciąg z korzenia kozłka lekarskiego, mimo niskiej toksyczności, wymaga uzupełnienia danych dotyczących genotoksyczności i kancerogenności, aby w pełni ocenić jego profil bezpieczeństwa w zastosowaniach klinicznych.
Aspergillus nidulans, działanie genotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie poronne, działanie teratogenne, efekt teratogenny, ekstrakt etanolowy, ekstrakt wodno-etanolowy, ekstrakt z liści rozmarynu, LD50, nalewka z liści melisy, olejek eteryczny, owoc głogu, potencjał genotoksyczny, Salmonella typhimurium, test Amesa, test segregacji somatycznej, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, Valerianae radicis extractum fluidum, wyciąg z korzenia kozłka lekarskiego - Leksykon substancji czynnych
Cynku undecylenian – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Undecylenian cynku, stosowany jako substancja czynna w preparatach przeciwgrzybiczych, wykazuje niski poziom toksyczności ostrej, z wartością LD50 przy podaniu doustnym u szczurów wynoszącą 2500 mg/kg masy ciała. Porównawczo, monoetanoloamid kwasu undecylenowego wykazuje LD50 w zakresie 2500-3500 mg/kg w zależności od drogi podania i gatunku zwierząt. Długotrwałe podawanie kwasu undecylenowego w dawce dobowej do 400 mg/kg przez okres do 9 miesięcy nie wywołało objawów toksycznych ani zmian morfologicznych w narządach rozrodczych szczurów i myszy. Badania genotoksyczności, w tym test Amesa, nie wykazały mutagenności ani działania rakotwórczego dla obu substancji, co potwierdza ich bezpieczeństwo w kontekście potencjalnego ryzyka genetycznego i nowotworowego.
badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, cynk undecylenian, dawka śmiertelna, działanie drażniące, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, enzym mitochondrialny, genotoksyczność, keratyna naskórka, kwas undecylenowy, LD50, monoetanoloamid kwasu undecylenowego, Mykodermina, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, preparat przeciwgrzybiczny, Salmonella typhimurium, test Amesa, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, undecylenian cynku, Unguentum undecylenicum, właściwość mutagenna, wpływ toksyczny, zmiana histopatologiczna, zmiana morfologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Alax 10,0-15,0 mg związków antranoidowych w przeliczeniu na aloinę/tabletkę
Przedkliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania Alax® (tabletki drażowane zawierające wysuszony, sproszkowany sok z liści aloesu oraz wyciąg suchy z kory kruszyny) opierają się na charakterystyce substancji czynnych, gdyż brak jest bezpośrednich badań gotowego produktu. Dla kory kruszyny nie dysponujemy danymi dotyczącymi toksyczności ostrej, przewlekłej, wpływu na układ rozrodczy ani potencjału karcynogennego. Badania in vitro wykazały podwyższone ryzyko genotoksyczności, zwłaszcza emodyny, która wykazała silne działanie mutagenne w teście mutacji V79-HGPRT oraz indukcję nieplanowej syntezy DNA (UDS) w hepatocytach. Wyniki badań karcynogenności na szczurach i myszach były niejednoznaczne, z brakiem jednoznacznych dowodów na działanie karcynogenne u samców szczurów i samic myszy, natomiast u samic szczurów i samców myszy obserwowano sprzeczne wyniki.
aberracja chromosomowa, aloe-emodyna, chryzofanol, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, emodyna, fiscjon, hepatocyt szczura, kora kruszyny, model mikrosomalny Salmonelli, nieplanowa synteza DNA, pierwotny hepatocyt, rak okrężnicy, Salmonella typhimurium, środek przeczyszczający, test Amesa, test HPRT, test mikrojąderek, test mutacji V79-HGPRT, test naprawy DNA, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, transformacja komórkowa, związek antrachinowy, związek antranoidowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Enoxaparin sodium LEK-AM 10 000 j.m. (100 mg)/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa enoksaparyny sodowej obejmowały szeroki zakres testów toksyczności, mutagenności, teratogenności oraz wpływu na rozrodczość, przeprowadzonych na różnych gatunkach zwierząt laboratoryjnych. W badaniach toksyczności podostrej i przewlekłej, przy dawkach do 15 mg/kg/dobę (podskórnie) przez 13 tygodni oraz do 10 mg/kg/dobę (podskórnie i dożylnie) przez 26 tygodni, nie zaobserwowano działań niepożądanych innych niż oczekiwany efekt przeciwzakrzepowy. Testy genotoksyczności, w tym test Amesa, test mutacji na komórkach chłoniaka myszy oraz testy aberracji chromosomalnej in vitro i in vivo, nie wykazały potencjału mutagennego ani klastogennego enoksaparyny sodowej.
aberracja chromosomalna, aktywność klastogenna, aktywność mutagenna, badanie teratogenności, działanie przeciwzakrzepowe, działanie teratogenne, enoksaparyna sodowa, lek przeciwzakrzepowy, mutacja powrotna, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, Salmonella typhimurium, szpik kostny, teratogenność, test Amesa, toksyczność płodowa, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, właściwości przeciwzakrzepowe, wpływ na rozrodczość, zdolność rozrodcza - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg z owoców głogu – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Wyciąg z owoców głogu (Crataegi fructus extractum fluidum), będący główną substancją czynną preparatu Doppelherz Energovital Tonik K, wykazuje niski profil toksyczności w badaniach przedklinicznych. Ekstrakty wodno-etanolowe z kwiatostanów głogu nie wywoływały efektów letalnych ani toksycznych przy dawkach do 3 g/kg masy ciała. Parametr LD50 po podaniu śródskórnym wynosił 1170 mg/kg u myszy oraz 750 mg/kg u szczurów, co wskazuje na niską toksyczność ostrą. Badania przewlekłej toksyczności nie wykazały istotnych efektów toksycznych przy dawkach terapeutycznych, a testy mutagenności i teratogenności potwierdziły brak negatywnego wpływu na materiał genetyczny oraz rozwój płodu.
Aspergillus nidulans, dawka letalna, działanie poronne, działanie przeciwmutagenne, efekt genotoksyczny, efekt letalny, efekt mutagenny, efekt teratogenny, ekstrakt z owoców głogu, genotoksyczność, kancerogenność, korzeń kozłka lekarskiego, olejek eteryczny, Salmonella typhimurium, test Amesa, test segregacji somatycznej, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wyciąg z korzenia kozłka, wyciąg z liści melisy, wyciąg z liści rozmarynu, wyciąg z owoców głogu - Leksykon substancji czynnych
Kwas undecylenowy – Właściwości farmakodynamiczne
Kwas undecylenowy (Acidum undecylenicum) jest substancją o udokumentowanym działaniu przeciwgrzybiczym i przeciwbakteryjnym, należącą do grupy środków antyseptycznych i leków przeciwgrzybiczych stosowanych miejscowo w dermatologii. Wykazuje umiarkowaną aktywność grzybobójczą wobec dermatofitów z rodzajów Epidermophyton floccosum, Trichophyton i Microsporum, oddziałując zarówno na grzybnię, jak i zarodniki. Mechanizm działania polega na zakłócaniu syntezy błony komórkowej grzybów poprzez wnikanie w struktury lipidowe ściany komórkowej, co prowadzi do utraty integralności i śmierci komórki. Działanie przeciwbakteryjne jest słabsze, jednak w preparatach złożonych, takich jak Skinman soft (zawierający 0,1 g kwasu undecylenowego, 60 g alkoholu izopropylowego i 0,3 g chlorku benzalkoniowego na 100 g), obserwuje się synergistyczne rozszerzenie spektrum aktywności na bakterie (w tym prątki gruźlicy) oraz wirusy osłonkowe (HBV, HCV, HIV), wirusy opryszczki i rotawirusy.
alkohol izopropylowy, badanie genotoksyczności, biodostępność ogólnoustrojowa, błona komórkowa grzyba, chlorek benzalkoniowy, cynk undecylenian, dermatofity, działanie przeciwbakteryjne, działanie przeciwgrzybicze i przeciwbakteryjne, działanie przeciwwirusowe, działanie rakotwórcze, enzym mitochondrialny, Epidermophyton floccosum, HBV, HCV, HIV, kwas undecylenowy, lek przeciwgrzybiczy, Microsporum, prątek gruźlicy, rotawirus, Salmonella typhimurium, spektrum przeciwgrzybicze, środek antyseptyczny i dezynfekujący, test Amesa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, Trichophyton, wirus opryszczki, wirus osłonkowy, właściwość mutagenna, zakażenie grzybicze skóry - Leksykon substancji czynnych
Salicylan dwuetyloaminy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne dane dotyczące salicylanu dwuetyloaminy, jednej z substancji czynnych produktu leczniczego Aescin (50 mg/g), wskazują na akceptowalny profil bezpieczeństwa farmakologicznego. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie wykazały istotnych efektów toksycznych, a testy genotoksyczności, w tym brak mutagenności w teście na Salmonella typhimurium oraz negatywne wyniki testu mikrojąderkowego u myszy, potwierdzają brak potencjału genotoksycznego. Ponadto, nie stwierdzono działania rakotwórczego ani negatywnego wpływu na funkcje reprodukcyjne, co jest istotne dla oceny bezpieczeństwa długoterminowego stosowania u różnych grup pacjentów, w tym kobiet w wieku rozrodczym. W składzie produktu Aescin znajduje się również alfa-escyna (20 mg/g) oraz heparyna (50 j.m./g), które nie wykazują synergistycznego działania toksycznego z salicylanem dwuetyloaminy.
alfa-escyna, badanie toksykologiczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, dawka terapeutyczna, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, heparyna, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, salicylan dwuetyloaminy, Salmonella typhimurium, test mikrojąderkowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na reprodukcję, uszkodzenie DNA - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Neospasmina Extra –
Neospasmina Extra zawiera wyciągi z korzenia kozłka, liścia melisy, tlenek magnezu oraz witaminę B6. Badania przedkliniczne poszczególnych składników wykazały niską toksyczność ostrą korzenia kozłka (LD50 = 4600 mg/kg u myszy) oraz brak zaburzeń rozwojowych przy podawaniu walepotriatów w dawkach 6-24 mg/kg u ciężarnych szczurów. Mimo wykazania mutagenności dihydrowaltratu i izowaltratu in vitro, ich szybki metabolizm w wątrobie człowieka prowadzi do form nieaktywujących mutagennie. Liść melisy nie wykazuje działania mutagennego w teście Amesa, a witamina B6 w dawkach 20-80 mg/kg u szczurów nie powoduje toksyczności ani zaburzeń rozwojowych. Jednak u psów dawka 300 mg/kg/dzień przez 9 dni indukowała neuropatię obwodową.
badania przedkliniczne, biegunka, bradykardia, chlorowodorek pirydoksyny, dawka LD50, dawka terapeutyczna, degeneracja włókien nerwowych, działanie mutagenne, korzeń kozłka, kwas glukuronowy, liść melisy, miąższ wątrobowy, nerw obwodowy, neuropatia, nudności, osłabienie odruchów nerwowych, profil bezpieczeństwa, Salmonella typhimurium, spadek ciśnienia tętniczego, śpiączka, stężenie magnezu w osoczu, test Amesa, test in vitro, tlenek magnezu, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, walepotriaty, witamina B6, wymioty, zaburzenia EEG, zaburzenie czynności nerek, zahamowanie ośrodka oddechowego, zapaść krążeniowa, zmiany histopatologiczne - Leksykon substancji czynnych
Owoc kopru – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Owoc kopru włoskiego (Foeniculum vulgare Miller subsp. vulgare var. vulgare, fructus) jest istotnym składnikiem leków roślinnych, takich jak Salviasept. W badaniach przedklinicznych wodny wyciąg z owocu kopru nie wykazał działania mutagennego w teście Amesa z użyciem szczepów Salmonella typhimurium TA98 i TA100. Główne składniki aktywne, anetol i estragol, wykazują słabe działanie mutagenne i minimalne ryzyko genotoksyczne odpowiednio, przy czym niska zawartość estragolu w naparach znacząco ogranicza potencjalne zagrożenie. W preparacie Salviasept owoc kopru stanowi 9,35 części wyciągu płynnego, co dodatkowo zmniejsza ryzyko toksyczne. Porównawczo, inne składniki preparatu, takie jak olejek goździkowy, miętowy i tymiankowy, wykazują różne profile bezpieczeństwa, z olejkiem goździkowym o niejednoznacznych wynikach genotoksyczności, a olejki miętowy i tymiankowy bez potwierdzonego działania mutagennego.
anetol, badanie rakotwórczości, chłoniak myszy, dawka terapeutyczna, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, estragol, eugenol, Foeniculum vulgare, kancerogenność, olejek goździkowy, olejek miętowy, olejek tymiankowy, owoc kopru, potencjał mutagenny, ryzyko genotoksyczne, Salmonella typhimurium, test Amesa, test Bacillus subtilis, test genotoksyczności, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie DNA, wyciąg płynny, wyciąg roślinny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Flumycon 150 mg
Dane przedkliniczne flukonazolu, substancji czynnej preparatu Flumycon, wskazują na brak potencjału rakotwórczego i mutagennego przy dawkach odpowiadających 2-7-krotności dawki terapeutycznej u ludzi (2,5-10 mg/kg mc./dobę). Badania długoterminowe na myszach i szczurach nie wykazały istotnych zmian nowotworowych, poza częstszym występowaniem gruczolaków wątrobowokomórkowych u samców szczurów przy dawkach 5-10 mg/kg mc./dobę. Testy mutagenności in vitro i in vivo, w tym badania cytogenetyczne na limfocytach ludzkich (stężenie 1000 μg/mL) oraz komórkach szpiku kostnego myszy, nie potwierdziły działania genotoksycznego flukonazolu. Ponadto, nie stwierdzono negatywnego wpływu na płodność szczurów przy dawkach doustnych 5-20 mg/kg mc. oraz pozajelitowych 5-75 mg/kg mc.
badanie cytogenetyczne, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie mutagenności, działanie teratogenne, efekt toksyczny, flukonazol, Flumycon, gruczolak wątrobowokomórkowy, kostnienie twarzoczaszki, limfocyt ludzki, mutacja chromosomalna, podanie doustne, podanie pozajelitowe, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, przebieg porodu, przedłużony poród, rozszczep podniebienia, rozwój płodu, Salmonella typhimurium, śmiertelność zarodkowa, stężenie estrogenu, szpik kostny, zdolność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Solu-Medrol 500 mg
Badania przedkliniczne dotyczące bursztynianu metyloprednizolonu (substancji czynnej Solu-Medrol) nie wykazały nieoczekiwanych zagrożeń w konwencjonalnych testach farmakologicznych i toksyczności po podaniu wielokrotnym. Działania toksyczne odpowiadały typowym efektom długotrwałej ekspozycji na egzogenne glikokortykosteroidy. Metyloprednizolon nie był bezpośrednio oceniany pod kątem potencjału rakotwórczego, jednak dane z badań pokrewnych steroidów (budezonid, prednizolon, acetonid triamcynolonu) wskazują na ryzyko onkogenne, w tym zwiększoną częstość gruczolaków i nowotworów wątrobowokomórkowych u szczurów przy dawkach niższych niż kliniczne (w przeliczeniu na mg/m²). W zakresie mutagenności, metyloprednizolon nie był bezpośrednio badany, ale sulfonian metyloprednizolonu i farnezylian prednizolonu nie wykazały działania mutagennego w testach Amesa i in vitro, choć PNF indukował aberracje chromosomowe w fibroblastach chomika chińskiego przy dawce 1500 µg/ml z aktywacją metaboliczną.
aberracja chromosomowa, acetonid triamcynolonu, budezonid, bursztynian metyloprednizolonu, działanie teratogenne, Escherichia coli, glikokortykosteroid, gruczolak wątrobowokomórkowy, kortykosteron, metyloprednizolon, mutacja genetyczna in vitro, nieplanowa synteza DNA, opóźnienie rozwoju wewnątrzmacicznego, pierwotny hepatocyt, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, prednizolon, rozszczep podniebienia, Salmonella typhimurium, śmiertelność płodowa, steroid nadnerczy, test genotoksyczności, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon substancji czynnych
Heparyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Heparyna, stosowana zarówno miejscowo, jak i ogólnoustrojowo, została poddana szerokim badaniom przedklinicznym potwierdzającym jej bezpieczeństwo. W preparatach takich jak Contractubex (heparyna sodowa 50 j.m./g, wyciąg z cebuli 100 mg/g, alantoina 10 mg/g) oraz AESCIN (heparyna 50 j.m./g, alfa-escyna 20 mg/g, salicylan dwuetyloaminy 50 mg/g) nie wykazano działania mutagennego, teratogennego ani rakotwórczego. Badania obejmowały testy genotoksyczności, toksyczności po podaniu wielokrotnym oraz wpływu na reprodukcję, potwierdzając brak negatywnego wpływu na DNA, w tym w testach Amesa i mikrojąderkowym u myszy. Preparat Betafact, zawierający ludzki czynnik krzepnięcia IX oraz heparynę jako substancję pomocniczą, również nie wykazał działania mutagennego i był dobrze tolerowany po podaniu dożylnym, a nawet po przypadkowym podaniu poza światło żyły lub dotętniczym.
alantoina, alfa-escyna, badanie farmakologiczne, czynnik krzepnięcia IX, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, heparyna sodowa, podanie dotętnicze, podanie dożylne, salicylan dwuetyloaminy, Salmonella typhimurium, substancja pomocnicza, test Amesa, test mikrojąderkowy, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnego podania, tolerancja miejscowa, wyciąg z cebuli - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Unguentum undecylenicum (50 mg + 200 mg)/g
Unguentum undecylenicum to maść zawierająca 50 mg/g kwasu undecylenowego oraz 200 mg/g cynku undecylenianu, wykazująca kompleksowe działanie przeciwgrzybicze, szczególnie skuteczne wobec dermatofitów z rodzajów Epidermophyton floccosum, Trichophyton i Microsporum. Substancje czynne oddziałują zarówno na grzybnię, jak i zarodniki grzybów, co zwiększa efektywność terapii i zmniejsza ryzyko nawrotów zakażeń. Preparat charakteryzuje się bardzo ograniczoną biodostępnością ogólnoustrojową po miejscowej aplikacji, co minimalizuje ryzyko działań niepożądanych i interakcji lekowych. Lek jest klasyfikowany w grupie D01AE54 (leki przeciwgrzybicze do stosowania miejscowego w dermatologii).
biodostępność ogólnoustrojowa, cynk undecylenian, dermatofit, działanie mutagenne, działanie przeciwgrzybicze, enzym mitochondrialny, Epidermophyton floccosum, grzybnia, kwas undecylenowy, lek przeciwgrzybiczny, Microsporum, narząd rozrodczy, nawrót zakażenia, parahydroksybenzoesan etylu, parahydroksybenzoesan metylu, potencjał mutagenny, reakcja alergiczna, Salmonella typhimurium, test Amesa, Trichophyton, Unguentum undecylenicum, zarodnik grzyba, zmiana histopatologiczna, zmiana morfologiczna - Leksykon substancji czynnych
Koper włoski – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dostępne dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania kopru włoskiego (Foeniculum vulgare Mill.) są ograniczone, jednak badania wskazują na brak mutagenności wodnego wyciągu z owocu kopru w teście Amesa na szczepach Salmonella typhimurium TA98 i TA100. Warto zwrócić uwagę na obecność anetolu, jednego z głównych składników olejku eterycznego, który wykazywał słabe działanie mutagenne w badaniach na zwierzętach laboratoryjnych. Estragol, inny składnik kopru, potencjalnie genotoksyczny, występuje w naparach z owoców kopru w niewielkich ilościach, co minimalizuje ryzyko kliniczne związane z jego obecnością. Zgodnie z europejskimi regulacjami (art. 16c (1) (a) (iii) dyrektywy 2001/83/WE), badania przedkliniczne nie są obligatoryjne dla niektórych produktów zawierających koper włoski, o ile nie jest to konieczne dla zapewnienia bezpieczeństwa stosowania.
anetol, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, estragol, genotoksyczność, koper włoski, kora kruszyny, korzeń rzewienia, liść melisy, mutagenność, olejek eteryczny, owoc kminku, Salmonella typhimurium, test Amesa, toksyczność przedkliniczna, wyciąg z owocu kopru, wyciąg złożony, ziele krwawnika, ziele szanty - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Febrisan (750 mg + 60 mg + 10 mg)/5 g
Produkt leczniczy Febrisan, zawierający 750 mg paracetamolu, 60 mg fenylefryny chlorowodorku oraz 10 mg kwasu askorbinowego na 5 g proszku musującego, nie posiada kompleksowych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania jako całość. Badania toksykologiczne poszczególnych składników wykazały różne wartości LD50 w zależności od drogi podania i gatunku: paracetamol (LD50 dożołądkowa u szczurów 1944 mg/kg, dootrzewnowa 1205 mg/kg; u myszy podskórna 310 mg/kg, dootrzewnowa 367 mg/kg), fenylefryna (myszy 120 mg/kg, szczury 350 mg/kg), kwas askorbinowy (myszy dożylna 1058 mg/kg, dootrzewnowa 2000 mg/kg, doustna 8021 mg/kg). Testy mutagenności metodą Amesa nie wykazały działania mutagennego dla paracetamolu i fenylefryny, natomiast kwas askorbinowy indukował mutacje in vivo w komórkach jajników chomików jedynie przy cytotoksycznych stężeniach.
badanie długoterminowe, badanie in vivo, cytotoksyczność, działanie teratogenne, fenylefryna, kwas askorbowy, mutagenność, paracetamol, podanie dootrzewnowe, podanie doustne, podanie dożołądkowe, podanie dożylne, podanie podskórne, poronienie, potencjał karcynogenny, Salmonella typhimurium, śmiertelność potomstwa, test Amesa, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, właściwości mutagenne, zaburzenia spermatogenezy, zanik jąder - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Torecan 6,5 mg
Dostępne dane przedkliniczne dotyczące dimaleinianu tietyloperazyny wskazują na korzystny profil bezpieczeństwa przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Badania toksykologiczne wykazały działania niepożądane jedynie przy dawkach znacznie przekraczających te stosowane klinicznie. Testy mutagenności na Salmonella typhimurium oraz Escherichia coli nie wykazały działania mutagennego, co sugeruje niskie ryzyko genotoksyczności. W badaniach na szczurach i królikach nie stwierdzono wpływu teratogennego ani negatywnego wpływu na płodność przy dawkach terapeutycznych. Jednakże, przy dawkach toksycznych dla matek (myszy 50 mg/kg/dobę, szczury 200 mg/kg/dobę) zaobserwowano zwiększoną częstość rozszczepu wargi u płodów, choć znaczenie kliniczne tych obserwacji pozostaje nieustalone ze względu na wysokie dawki i towarzyszącą toksyczność.
badanie niekliniczne, badanie przedkliniczne, badanie reprodukcyjne, badanie toksykologiczne, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, Escherichia coli, genotoksyczność, płodność, rozszczep wargi, Salmonella typhimurium, test mutagenności, tietyloperazyna, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, Torecan - Leksykon substancji czynnych
Alfa-escyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Alfa-escyna, będąca substancją czynną leków AESCIN w formie tabletek powlekanych 20 mg oraz żelu o stężeniach 20 mg + 50 mg + 50 j.m./g, została poddana szerokim badaniom przedklinicznym oceniającym jej bezpieczeństwo. Badania farmakologiczne, toksykologiczne po wielokrotnym podaniu oraz testy genotoksyczności (m.in. testy na bakteriach Salmonella typhimurium i test mikrojąderkowy na myszach) nie wykazały istotnych zagrożeń dla organizmu ludzkiego przy stosowaniu w zalecanych dawkach terapeutycznych. Alfa-escyna nie wykazuje działania mutagennego ani genotoksycznego, co potwierdza brak uszkodzeń DNA i chromosomów w warunkach in vivo i in vitro.
alfa-escyna, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie genotoksyczności, badanie toksyczności, dawka terapeutyczna, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, potencjał genotoksyczny, profil toksykologiczny, rozwój nowotworu, rozwój płodu, Salmonella typhimurium, tabletka powlekana, test mikrojąderkowy, test płytkowy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie chromosomu, uszkodzenie materiału genetycznego - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg z liści melisy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Wyciąg z liści melisy (Melissae folii extractum), stosowany w produkcie Doppelherz Energovital Tonik K w dawce 100 mg na 20 ml (100% wyciąg natywny DER 1:1, ekstrahent: 30% m/m etanol), wykazuje niski profil toksyczności w badaniach przedklinicznych. Test Ames’a na Salmonella typhimurium oraz test segregacji somatycznej na Aspergillus nidulans nie wykazały potencjału genotoksycznego, co potwierdza bezpieczeństwo genomowe tej substancji. Pozostałe składniki, takie jak korzeń kozłka lekarskiego, liście rozmarynu oraz owoce głogu, również charakteryzują się niską toksycznością w badaniach ostrej i przewlekłej toksyczności, przy czym liście rozmarynu wykazują działanie przeciwmutagenne, a ekstrakty z głogu nie wykazują efektów teratogennych ani mutagennych przy wysokich dawkach (do 3 g/kg m.c.).
Aspergillus nidulans, Crataegi fructus extractum, dawka terapeutyczna, działanie poronne, działanie przeciwmutagenne, efekt genotoksyczny, efekt teratogenny, korzeń kozłka lekarskiego, liść rozmarynu, nalewka z liści melisy, owoc głogu, potencjał mutagenny, Rosmarini folii extractum, Salmonella typhimurium, test Amesa, test segregacji somatycznej, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, Valerianae radicis extractum, wyciąg z liści melisy