polisacharydy EPS
Polisacharydy EPS (egzopolisacharydy) to wysokocząsteczkowe polimery cukrowe wydzielane przez mikroorganizmy do środowiska zewnętrznego. W przeciwieństwie do wewnątrzkomórkowych polisacharydów, EPS są uwalniane poza komórkę i tworzą ochronną warstwę wokół mikroorganizmów, pomagając im w adhezji do powierzchni oraz chroniąc przed niekorzystnymi warunkami środowiskowymi.
Egzopolisacharydy odgrywają kluczową rolę w formowaniu biofilmów bakteryjnych, które stanowią istotny problem w zakażeniach związanych z opieką zdrowotną. EPS mogą być produkowane przez różne gatunki bakterii, w tym patogeny takie jak Pseudomonas aeruginosa, Staphylococcus aureus czy bakterie z rodzaju Streptococcus. W biofilmie bakterie chronione przez warstwę EPS wykazują zwiększoną oporność na antybiotyki i działanie układu odpornościowego gospodarza.
W medycynie coraz większe znaczenie ma identyfikacja i charakterystyka polisacharydów EPS ze względu na ich potencjalne zastosowanie jako immunomodulatory, a także w opracowywaniu nowych strategii zwalczania biofilmów bakteryjnych. Niektóre EPS o właściwościach probiotycznych, produkowane przez bakterie kwasu mlekowego, mogą wykazywać korzystne działanie zdrowotne, w tym właściwości przeciwzapalne i przeciwnowotworowe.
Powiązane wpisy
-
Leksykon substancji czynnych
Dane przedkliniczne dotyczące jeżówki purpurowej (Echinacea purpurea) wskazują na jej niską toksyczność oraz brak działania angiogennego, mutagennego i karcynogennego. W badaniach toksyczności ostrej LD50 dla soku z jeżówki wynosiło powyżej 15 000 mg/kg (doustnie) i 5 000 mg/kg (dożylnie) u szczurów oraz powyżej 30 000 mg/kg (doustnie) i 10 000 mg/kg (dożylnie) u myszy. Oczyszczone frakcje polisacharydów wykazywały jeszcze niższą toksyczność, z LD50 przekraczającą 5 000 mg/kg, co klasyfikuje je do kategorii substancji praktycznie nietoksycznych. W badaniach toksyczności przewlekłej, podawanie soku w dawkach do 8 000 mg/kg/dzień przez 28 dni (co odpowiada 60-krotności dawki dziennej rekomendowanej dla człowieka) nie wywołało istotnych zmian klinicznych ani histopatologicznych u szczurów.
Bezpieczeństwo genetyczne potwierdzono w testach mutagenności (test Amesa na Salmonella typhimurium do 5 000 μg/płytkę), testach klastogeniczności na ludzkich limfocytach oraz w modelach in vivo (test mikrojądrowy u myszy przy dawce 25 g/kg preparatu zawierającego 80% soku), które nie wykazały działania mutagennego ani genotoksycznego. Dodatkowo, badania na komórkach embrionalnych chomików nie wykazały zwiększonej częstości morfologicznie zmienionych kolonii. Brak danych przedklinicznych dla niektórych preparatów zawierających jeżówkę, takich jak Traumeel S, rekompensowany jest doświadczeniem klinicznym i danymi z podobnych produktów. Podsumowując, jeżówka purpurowa charakteryzuje się wysokim marginesem bezpieczeństwa i brakiem działań niepożądanych w badaniach przedklinicznych.
aktywacja metaboliczna, aktywność angiogenna, bezpieczeństwo genetyczne, chłoniak u myszy, dane toksykologiczne, działanie karcynogenne, działanie klastogeniczne, działanie mutagenne, echinacea purpurea, fukogalaktoksyloglukan, jeżówka purpurowa, LD50, polichromatyczny erytrocyt, polisacharydy EPS, Salmonella typhimurium, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła -
Leksykon leków
Przedkliniczne badania toksyczności leku Succus Echinaceae Phytopharm, zawierającego sok ze świeżego ziela jeżówki purpurowej stabilizowany 20-30% etanolem, wykazały bardzo niski potencjał toksyczny. Dawki ostre doustne i dożylne nie wywoływały efektów toksycznych u szczurów i myszy, z wartościami LD50 powyżej 15 000 mg/kg (doustnie) i 5 000 mg/kg (dożylnie) u szczurów oraz powyżej 30 000 mg/kg (doustnie) i 10 000 mg/kg (dożylnie) u myszy. Polisacharydowa frakcja EPS wykazała LD50 na poziomie 2 500 mg/kg, natomiast oczyszczone frakcje polisacharydów z hodowli komórkowych (EN 1:1 DN, masa cząsteczkowa 25 000 D) charakteryzowały się LD50 > 5 000 mg/kg, klasyfikując je do kategorii substancji praktycznie nietoksycznych. W badaniach podprzewlekłych (4 tygodnie) doustne podawanie soku w dawkach do 8 000 mg/kg/dzień (60-krotność dawki terapeutycznej dla człowieka) nie wywołało istotnych zmian klinicznych ani patologicznych, potwierdzając szeroki margines bezpieczeństwa preparatu.
aktywacja metaboliczna, dawka śmiertelna LD50, działanie genotoksyczne, działanie klastogeniczne, działanie mutagenne, fukogalaktoksyloglukan, jeżówka purpurowa, polisacharydy EPS, potencjał mutagenny, potencjał toksyczny, test Amesa, test chłoniaka myszy, test mikrojądrowy, test transformacji komórkowej, toksyczność ostra, toksyczność podprzewlekła, toksyczność przewlekła
