jomeprol
Jomeprol jest niejodowym środkiem kontrastowym stosowanym w diagnostyce obrazowej, szczególnie w tomografii komputerowej, angiografii, urografii i innych procedurach wymagających wizualizacji naczyń i narządów wewnętrznych. Należy do grupy niejonowych, monomerycznych środków kontrastowych o niskiej osmolarności, co zmniejsza ryzyko wystąpienia reakcji niepożądanych.
Charakteryzuje się dobrą tolerancją przez pacjentów i stosunkowo niskim ryzykiem działań niepożądanych w porównaniu do starszych, jonowych środków kontrastowych. Jomeprol jest wydalany głównie przez nerki w formie niezmienionej, co wymaga zachowania ostrożności u pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek. Przed podaniem należy ocenić funkcję nerek, nawodnienie pacjenta oraz wykluczyć przeciwwskazania.
Najczęstsze działania niepożądane obejmują uczucie ciepła podczas podawania, nudności, wymioty oraz reakcje alergiczne. Rzadziej mogą wystąpić poważniejsze powikłania, jak nefropatia indukowana środkiem kontrastowym czy reakcje anafilaktoidalne. U pacjentów z czynnikami ryzyka zaleca się odpowiednie przygotowanie przed badaniem, włączając nawodnienie i ewentualną premedykację.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Jomeprol – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Jomeprol, jako substancja czynna jodowego środka kontrastowego Iomeron, wymaga stosowania wyłącznie przez personel medyczny z odpowiednim przeszkoleniem, zwłaszcza w zakresie leczenia wstrząsu anafilaktycznego i podtrzymywania funkcji życiowych. Ze względu na ryzyko powikłań, konieczne jest zapewnienie dostępu do sprzętu do resuscytacji krążeniowo-oddechowej oraz możliwości natychmiastowej interwencji ratunkowej. Produkt dostępny jest w stężeniach od 200 mg/ml do 400 mg/ml jomeprolu (odpowiadających 200–400 mg/ml jodu), co ma kluczowe znaczenie przy doborze dawki w zależności od rodzaju badania i stanu pacjenta.
badanie radiologiczne, ciężka reakcja niepożądana, ciężkie działanie niepożądane, Iomeron, jodowy środek kontrastowy, jomeprol, procedura ratunkowa, reakcja niepożądana, reakcja opóźniona, resuscytacja, resuscytacja krążeniowo-oddechowa, roztwór do wstrzykiwań, środek kontrastowy, substancja czynna, wstrząs anafilaktyczny - Leksykon substancji czynnych
Jomeprol – Właściwości farmakokinetyczne
Jomeprol, stosowany jako substancja czynna w środkach kontrastowych zawierających jod (200-400 mg jodu/ml), charakteryzuje się farmakokinetyką opisaną modelem dwukompartmentowym z fazą dystrybucji (okres półtrwania 23 min ± 14 s) oraz fazą eliminacji (109 min ± 20 s). Substancja nie wiąże się z białkami surowicy, co wpływa na jej dystrybucję i eliminację. Wydalanie jomeprolu odbywa się głównie przez nerki, z kumulatywnym wydaleniem 24-34% dawki w ciągu pierwszej godziny, 84% w 8 godzin, 87% w 12 godzin oraz 95% w 24-96 godzin po podaniu dożylnym. U pacjentów z niewydolnością nerek obserwuje się wydłużenie półokresu eliminacji proporcjonalne do stopnia upośledzenia czynności nerek.
angiografia, badanie laboratoryjne, białko osocza, faza dystrybucji, faza eliminacji, jomeprol, kanał kręgowy, lepkość, model dwukompartmentowy, niewydolność nerek, okres półtrwania, osmolalność, płyn mózgowo-rdzeniowy, podanie dokanałowe, podanie donaczyniowe, półokres wydalania, środek kontrastowy, tomografia komputerowa, urografia, wiązanie z białkami surowicy - Leksykon substancji czynnych
Jomeprol – Właściwości farmakodynamiczne
Jomeprol, substancja czynna produktu leczniczego Iomeron, jest trójjodowym, niejonowym, niskoosmolarnym środkiem kontrastowym o właściwościach nefrotropowych, stosowanym w diagnostyce rentgenowskiej (kod ATC: V08AB10). Preparat dostępny jest w różnych stężeniach jodu: 200, 250, 300, 350 oraz 400 mg jodu/ml, co pozwala na dostosowanie dawki do specyfiki badania. Kluczowymi parametrami fizykochemicznymi jomeprolu są osmolalność (mierzona w mOsm/kg wody) oraz lepkość (mierzona w mPas), które wpływają na farmakodynamikę i komfort podania. Niskoosmolarna charakterystyka zmniejsza ryzyko działań niepożądanych typowych dla jonowych środków kontrastowych, a obecność trzech atomów jodu w cząsteczce zapewnia wysoką gęstość radiologiczną, umożliwiającą wyraźną wizualizację struktur anatomicznych.
- Leksykon substancji czynnych
Jomeprol – Przeciwwskazania stosowania
Jomeprol, substancja czynna produktu leczniczego Iomeron dostępnego w stężeniach 200, 250, 300, 350 oraz 400 mg jodu/ml, posiada ograniczoną liczbę bezwzględnych przeciwwskazań, z których najważniejszym jest nadwrażliwość na jomeprol lub składniki pomocnicze preparatu. Szczególnie istotne jest unikanie powtórnej mielografii z użyciem jomeprolu ze względu na ryzyko przedawkowania i poważnych powikłań. W diagnostyce uroangiograficznej nie stwierdzono bezwzględnych przeciwwskazań do stosowania niejonowych środków kontrastowych zawierających jomeprol, jednak konieczna jest indywidualna ocena stanu klinicznego pacjenta przed podaniem donaczyniowym.
diagnostyka uroangiograficzna, feochromocytoma, jomeprol, jonowy środek kontrastowy, mielografia, nadczynność tarczycy, nadwrażliwość, niejonowy środek kontrastowy, niewydolność nerek, niewydolność serca, premedykacja przeciwalergiczna, przedawkowanie środka kontrastowego, przestrzeń podpajęczynówkowa, reakcja alergiczna, środek kontrastowy zawierający jod, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Iomeron 400 400 mg jodu/ml
Środek kontrastowy Iomeron (jomeprol), dostępny w stężeniach 200, 250, 300, 350 oraz 400 mg jodu/ml, nie posiada udokumentowanych danych dotyczących wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Pomimo braku bezpośrednich dowodów, lekarz powinien uwzględnić potencjalne działania niepożądane, które mogą pośrednio zaburzać zdolności psychomotoryczne pacjenta. W ocenie ryzyka należy brać pod uwagę rodzaj i czas trwania procedury diagnostycznej, ogólny stan kliniczny pacjenta, występowanie działań niepożądanych oraz stres związany z badaniem.
charakterystyka produktu leczniczego, choroba układu sercowo-naczyniowego, działanie niepożądane, jomeprol, objaw niepożądany, procedura diagnostyczna, reakcja alergiczna, reakcja organizmu, roztwór do wstrzykiwań, środek kontrastowy, środek kontrastowy zawierający jod, stan kliniczny, stężenie jodu, substancja czynna, wywiad lekarski, zaburzenie czynności nerek, zdolność psychomotoryczna - Leksykon substancji czynnych
Jomeprol – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Jomeprol, substancja czynna środka kontrastowego Iomeron, nie wykazuje działania teratogennego ani embriotoksycznego w badaniach przedklinicznych na modelach zwierzęcych, co stanowi istotną informację w kontekście stosowania u kobiet ciężarnych. Niemniej jednak, ze względu na brak pełnych danych klinicznych oraz potencjalne ryzyko związane z ekspozycją na jod, decyzja o zastosowaniu jomeprolu powinna być podejmowana wyłącznie w sytuacjach bezwzględnej konieczności diagnostycznej, po dokładnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka. W przypadku kobiet w wieku rozrodczym dostępne dane nie wskazują na negatywny wpływ jomeprolu na płodność, jednak należy zachować ostrożność, zwłaszcza w kontekście procedur z użyciem promieniowania jonizującego i środków kontrastowych zawierających jod.
badanie przedkliniczne, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, jod, jomeprol, karmienie piersią, kobieta ciężarna, kobieta w wieku rozrodczym, model zwierzęcy, płodność, promieniowanie jonizujące, środek kontrastowy Iomeron, środek kontrastowy zawierający jod, stężenie, substancja czynna, zdolność rozrodcza - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Iomeron 400
Stosowanie jodowych środków kontrastowych, takich jak Iomeron, wymaga restrykcyjnego przestrzegania zasad bezpieczeństwa oraz kwalifikacji pacjentów, aby minimalizować ryzyko poważnych działań niepożądanych, w tym wstrząsu anafilaktycznego. Badania z użyciem Iomeronu powinny być wykonywane wyłącznie przez personel medyczny przeszkolony w zakresie rozpoznawania i leczenia reakcji alergicznych oraz prowadzenia resuscytacji. W miejscu podawania środka kontrastowego konieczne jest zapewnienie pełnego wyposażenia do natychmiastowej interwencji ratującej życie. Podawanie preparatu wymaga indywidualnej oceny klinicznej pacjenta oraz doboru odpowiedniego stężenia jodu (200, 250, 300, 350 lub 400 mg jodu/ml), uwzględniając właściwości fizykochemiczne, takie jak osmolalność i lepkość, które wpływają na bezpieczeństwo i skuteczność badania.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Iomeron 400 400 mg jodu/ml
Jomeprol, substancja czynna środka kontrastowego Iomeron dostępnego w stężeniach 200-400 mg jodu/ml, nie wykazuje negatywnego wpływu na płodność ani teratogenności w badaniach przedklinicznych na zwierzętach. Stosowanie u kobiet w ciąży powinno być ograniczone do sytuacji, gdy korzyści diagnostyczne przewyższają potencjalne ryzyko, z zachowaniem minimalnej dawki promieniowania rentgenowskiego. Zaleca się unikanie nieuzasadnionych badań z użyciem promieniowania jonizującego, a decyzję o badaniu należy dokładnie dokumentować w historii choroby pacjentki. W przypadku konieczności wykonania badania u ciężarnych, należy rozważyć alternatywne metody diagnostyczne, takie jak USG lub MRI bez kontrastu.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Iomeron 400 400 mg jodu/ml
Produkt leczniczy Iomeron 400, zawierający 400 mg jodu/ml (substancja czynna: jomeprol), może wywoływać działania niepożądane o różnym nasileniu, od łagodnych i przemijających do ciężkich, zagrażających życiu, w tym przypadków zakończonych zgonem. Szczególną uwagę należy zwrócić na reakcje anafilaktoidalne i nadwrażliwości, które manifestują się klinicznie w sposób zróżnicowany, rzadko występując z pełnym spektrum objawów u jednego pacjenta. Częstość występowania działań niepożądanych obejmuje reakcje ogólnoustrojowe o charakterze przejściowym (często, łagodne do umiarkowanych), bardzo rzadkie reakcje anafilaktoidalne (od łagodnych do zagrażających życiu) oraz bardzo rzadkie ciężkie powikłania mogące prowadzić do zgonu.
anafilaksja, charakterystyka produktu leczniczego, ciężka reakcja, iomeron 400, jomeprol, manifestacja kliniczna, natychmiastowa reakcja niepożądana, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja ogólnoustrojowa, roztwór do wstrzykiwań, środek kontrastowy, środek kontrastowy zawierający jod - Leksykon substancji czynnych
Jomeprol – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Jomeprol, substancja czynna preparatu Iomeron, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony w szeroko zakrojonych badaniach przedklinicznych. Ostra toksyczność po podaniu dożylnym lub dotętniczym jest porównywalna z innymi niejonowymi środkami kontrastowymi, a LD50 wynosi odpowiednio dla myszy 19,9 g jodu/kg (zakres 19,3-20,5), dla szczurów 14,5 g jodu/kg (13,5-16,0) i dla psów >12,5 g jodu/kg. Jomeprol nie wykazuje działania genotoksycznego ani mutagennego, a także nie wpływa toksycznie na układ rozrodczy. Substancja nie wiąże się z białkami osocza, nie ulega metabolizmowi i jest eliminowana głównie przez nerki, z 94% dawki wydalanej w postaci niezmienionej w moczu w ciągu 8 godzin po podaniu dożylnym u szczurów.
badanie farmakokinetyczne, badanie obrazowe, badanie przedkliniczne, białko osocza, dawka śmiertelna, genotoksyczność, Iomeron, jomeprol, niejonowy środek kontrastowy, podanie domózgowe, podanie dootrzewnowe, podanie dozbiornikowe, podanie dożylne i dotętnicze, potencjał mutagenny, przestrzeń pozakomórkowa, tętnica szyjna, toksyczność ostra, toksyczność wielokrotnego podania, uszkodzenie materiału genetycznego, wydalanie nerkowe - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Iomeron 400 400 mg jodu/ml
Jomeprol, substancja czynna preparatu Iomeron, wykazuje farmakokinetykę opisaną modelem dwukompartmentowym po podaniu dożylnym, z fazą dystrybucji o okresie półtrwania około 23 minut oraz fazą eliminacji trwającą średnio 109 minut. Eliminacja odbywa się głównie przez nerki, z wydaleniem 24-34% dawki w ciągu pierwszej godziny, 84% w 8 godzin, 87% w 12 godzin oraz 95% w ciągu 24-96 godzin. U pacjentów z prawidłową funkcją nerek nie obserwowano istotnych zmian w badaniach laboratoryjnych ani parametrach życiowych po zastosowaniu jomeprolu. Brak wiązania z białkami osocza sprzyja szybkiej eliminacji i zmniejsza ryzyko interakcji lekowych. Po podaniu dokanałowym jomeprol przenika do płynu mózgowo-rdzeniowego w ciągu 3-6 godzin, a jego okres półtrwania wynosi 8-11 godzin, niezależnie od dawki, z wydalaniem głównie przez nerki w postaci niezmienionej.
farmakokinetyka leku, faza eliminacji leku, jomeprol, model dwukompartmentowy, niewydolność nerek, okres półtrwania leku, osmolalność roztworu, płyn mózgowo-rdzeniowy, podanie dokanałowe, podanie donaczyniowe, środek kontrastowy, stężenie leku w osoczu, tomografia komputerowa, wiązanie z białkami osocza, wydalanie nerkowe - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Iomeron 400 400 mg jodu/ml
Iomeron jest środkiem kontrastowym zawierającym jomeprol, dostępnym w pięciu stężeniach jodu: 200, 250, 300, 350 oraz 400 mg jodu/ml, co umożliwia precyzyjny dobór preparatu do specyfiki badania obrazowego. Iomeron 400 mg jodu/ml jest rekomendowany szczególnie do dożylnej urografii u dorosłych, w tym pacjentów z upośledzoną funkcją nerek lub cukrzycą, oraz do tomografii komputerowej ciała i różnorodnych badań naczyniowych, takich jak konwencjonalna angiografia, cyfrowa angiografia subtrakcyjna (DSA) czy angiokardiografia. Niższe stężenia (200-350 mg jodu/ml) znajdują zastosowanie w szerokim spektrum procedur diagnostycznych, w tym urografii, flebografii, mielografii, artrografii, histerosalpingografii oraz endoskopowej cholangiopankreatografii wstecznej (ECPW/ERCP), z uwzględnieniem indywidualnych potrzeb pacjenta i wymagań dotyczących kontrastu obrazu.
angiografia konwencjonalna, angiokardiografia, arteriografia naczyń wieńcowych, artrografia, dakriocystografia, diagnostyka obrazowa, dotętnicza cyfrowa angiografia subtrakcyjna, endoskopowa cholangiopankreatografia wsteczna, fistulografia, flebografia obwodowa, galaktografia, histerosalpingografia, jomeprol, kawernozografia, koronarografia, mielografia, pieloureterografia wsteczna, sialografia, środek kontrastowy, tomografia komputerowa ciała, tomografia komputerowa mózgu, upośledzenie czynności nerek, uretrografia wsteczna, urografia dożylna - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Iomeron 400 400 mg jodu/ml
Podczas kwalifikacji pacjenta do badania z użyciem środka kontrastowego Iomeron (jomeprol) kluczowe jest wykluczenie nadwrażliwości na substancję czynną lub substancje pomocnicze, ze względu na ryzyko reakcji anafilaktycznych. Niejonowy charakter środka zmniejsza liczbę bezwzględnych przeciwwskazań, jednak szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z chorobami układu krążenia, nerek, tarczycy oraz z wywiadem alergicznym. W przypadku podania dokanałowego, np. podczas mielografii, przeciwwskazaniem jest powtórne badanie w krótkim odstępie czasu ze względu na ryzyko powikłań neurologicznych. Dostępne stężenia Iomeronu to 200, 250, 300, 350 oraz 400 mg jodu/ml, a wybór stężenia powinien uwzględniać stan kliniczny pacjenta i rodzaj badania, z zachowaniem szczególnej ostrożności przy wyższych stężeniach, zwłaszcza 400 mg jodu/ml.
diagnostyka uroangiograficzna, jomeprol, mielografia, nadwrażliwość na substancję czynną, niejonowy środek kontrastowy, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, podanie dokanałowe, powikłanie neurologiczne, przedawkowanie środka kontrastowego, reakcja anafilaktyczna, środek kontrastowy Iomeron, zaburzenie czynności tarczycy, zawał serca - Leksykon substancji czynnych
Jomeprol – Działania niepożądane
Jomeprol, substancja czynna preparatu Iomeron, jest środkiem kontrastowym stosowanym w diagnostyce radiologicznej, który może wywoływać działania niepożądane o nasileniu od łagodnego do umiarkowanego, najczęściej przejściowe i samoistnie ustępujące. Do najczęściej obserwowanych należą reakcje ze strony układu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka), reakcje w miejscu podania (ból, obrzęk, stan zapalny) oraz objawy ze strony układu nerwowego (bóle głowy, zawroty głowy, parestezje). Rzadziej występują reakcje nadwrażliwości i anafilaktoidalne, które mogą manifestować się pokrzywką, świądem, obrzękiem naczynioruchowym, skurczem oskrzeli, hipotensją czy wstrząsem. Bardzo rzadko obserwuje się ostre zaburzenia funkcji nerek, takie jak ostra niewydolność nerek, oliguria czy anuria.
anafilaksja, anuria, biegunka, ból głowy, bradykardia, diagnostyka radiologiczna, duszność, dyskomfort w jamie brzusznej, hipotensja, Iomeron, jomeprol, nadciśnienie, niedociśnienie, nudności, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, oliguria, ostra niewydolność nerek, parestezje, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień, skurcz oskrzeli, środek kontrastowy, świąd, tachykardia, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wynaczynienie, wysypka, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia świadomości, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Jomeprol – Interakcje
Jomeprol, jodowy środek kontrastowy stosowany w preparacie Iomeron, wykazuje istotne interakcje farmakologiczne, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Szczególnie ważne jest monitorowanie pacjentów przyjmujących beta-adrenolityki, które mogą maskować objawy reakcji alergicznych oraz osłabiać odpowiedź na leczenie skurczu oskrzeli wywołanego przez jomeprol. Ponadto, leki obniżające próg drgawkowy zwiększają ryzyko wystąpienia drgawek po podaniu środka kontrastowego, dlatego zaleca się przerwanie ich stosowania do 24 godzin po badaniu. W przypadku metforminy u pacjentów z niewydolnością nerek istnieje umiarkowane ryzyko kwasicy mleczanowej, co wymaga monitorowania czynności nerek i rozważenia czasowego odstawienia leku. Również leki nefrotoksyczne zwiększają ryzyko uszkodzenia nerek, co podkreśla konieczność odpowiedniego nawodnienia i ścisłej kontroli funkcji nerek.
antydepresant, beta-adrenolityk, choroba układu oddechowego, czynność nerek, drgawki, działanie moczopędne, farmakoterapia, jodowy środek kontrastowy, jomeprol, kwasica mleczanowa, lek nefrotoksyczny, lek obniżający próg drgawkowy, lek przeciwpsychotyczny, nefrotoksyczność, niewydolność nerek, odwodnienie, reakcja alergiczna, skurcz oskrzeli, zaburzenie czynności nerek - Leksykon substancji czynnych
Jomeprol – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Jomeprol, substancja czynna preparatu Iomeron, jest środkiem kontrastowym zawierającym jod, dostępnym w stężeniach 200, 250, 300, 350 i 400 mg jodu/ml, stosowanym w diagnostyce obrazowej. Aktualnie brak jest danych klinicznych dotyczących wpływu jomeprolu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn, co oznacza, że nie przeprowadzono specyficznych badań oceniających jego wpływ na funkcje psychomotoryczne. Wobec tego lekarze powinni zachować ostrożność, uwzględniając indywidualną reakcję pacjenta, rodzaj badania oraz stan kliniczny po podaniu środka kontrastowego, zwłaszcza w kontekście potencjalnych opóźnionych reakcji alergicznych lub neurologicznych, które mogą zaburzać bezpieczeństwo prowadzenia pojazdów.
badanie ambulatoryjne, badanie diagnostyczne, charakterystyka produktu leczniczego, czynności psychomotoryczne, funkcja psychomotoryczna, Iomeron, jomeprol, objaw niepożądany, procedura diagnostyczna, reakcja alergiczna, reakcja neurologiczna, senność, środek kontrastowy, środek kontrastowy jodowy, zaburzenie funkcji poznawczych, zaburzenie widzenia, zawroty głowy - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Iomeron 400 400 mg jodu/ml
Dawkowanie środka kontrastowego Iomeron, zawierającego jomeprol w stężeniach od 200 do 400 mg jodu/ml, powinno być precyzyjnie dostosowane do masy ciała pacjenta, wieku, stanu klinicznego oraz rodzaju badania diagnostycznego. Dla dorosłych dawki wahają się od 10 ml (flebografia kończyn górnych) do 250 ml (dożylna cyfrowa angiografia subtrakcyjna), natomiast u noworodków, niemowląt i dzieci stosuje się dawkowanie kilogramowe, np. dożylna urografia u noworodków 3-4,8 ml/kg m.c., a u dzieci 1-2,5 ml/kg m.c. W badaniach tomografii komputerowej zalecane dawki wynoszą 50-200 ml dla mózgu i 100-200 ml dla ciała. W angiografii płucnej maksymalna dawka to 170 ml, a w angiografii mózgowej do 100 ml. W pediatrii maksymalna dawka arteriografii nie powinna przekraczać 130 ml.
angiografia mózgowa, angiografia płucna, arteriografia pediatryczna, flebografia obwodowa, funkcja nerek i wątroby, iomeron 400, jomeprol, kawernozografia, masa ciała, roztwór do wstrzykiwań, środek kontrastowy Iomeron, stężenie jodu, tomografia komputerowa, tomografia komputerowa ciała, tomografia komputerowa mózgu, urografia dożylna - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Iomeron 400 400 mg jodu/ml
Iomeron to niejonowy, trójjodowy środek kontrastowy zawierający jomeprol, należący do grupy niskoosmolarnych, nefrotropowych rentgenowskich środków kontrastowych (kod ATC: V08AB10). Preparat dostępny jest w różnych stężeniach jodu od 200 do 400 mg/ml, z osmolalnością w zakresie 362-726 mOsm/kg wody i lepkością od 2,0 do 12,6 mPas (w 37°C). Niska osmolalność i niejonowa natura jomeprolu przyczyniają się do lepszej tolerancji i bezpieczeństwa stosowania, szczególnie u pacjentów z chorobami nerek, cukrzycą oraz zaburzeniami układu sercowo-naczyniowego. Preparat jest dostępny w formie roztworu do wstrzykiwań, umożliwiając podanie dożylne, dotętnicze lub do jam ciała, co pozwala na szerokie zastosowanie w diagnostyce obrazowej. Iomeron wykazuje wysoką nefrotropowość, co umożliwia szczególnie dobre uwidocznienie dróg moczowych oraz innych struktur anatomicznych podczas badań takich jak angiografia, urografia, tomografia komputerowa, artrografia, cholangiografia i mielografia. Wybór odpowiedniego stężenia jodu powinien być dostosowany do rodzaju badania, wieku pacjenta oraz jego stanu klinicznego, aby zapewnić optymalny kontrast i minimalizować ryzyko powikłań. Zdolność jodu do pochłaniania promieniowania rentgenowskiego zwiększa gęstość radiologiczną tkanek, co poprawia jakość obrazowania i precyzję diagnostyki.
- Leksykon substancji czynnych
Jomeprol – Dawkowanie i sposób podawania
Jomeprol, substancja czynna preparatu Iomeron, jest stosowany jako środek kontrastowy w diagnostyce obrazowej, dostępny w stężeniach 200, 250, 300, 350 i 400 mg jodu/ml. Dawkowanie musi być indywidualnie dostosowane do pacjenta, uwzględniając masę ciała, wiek oraz rodzaj badania. Dla dorosłych o masie ciała 70 kg zalecane dawki wahają się w zależności od procedury: dożylna urografia 50-150 ml, flebografia obwodowa 10-100 ml (z podziałem na kończyny górne 10-50 ml i dolne 50-100 ml), CT mózgu 50-200 ml, CT ciała 100-200 ml, dożylna DSA 100-250 ml, interwencyjna dotętnicza DSA 30-60 ml (dawka ogólna) oraz 5-10 ml (wybiórcze wstrzyknięcie), angiografia płucna do 170 ml, angiografia mózgowa do 100 ml, a kawernozografia do 100 ml. W pediatrii dawkowanie jest ściśle zależne od masy ciała: noworodki 3-4,8 ml/kg, niemowlęta 2,5-4 ml/kg, dzieci 1-2,5 ml/kg, a maksymalna dawka w arteriografii pediatrycznej wynosi do 130 ml.
angiografia mózgowa, angiografia płucna, arteriografia pediatryczna, badanie angiograficzne, cyfrowa angiografia subtrakcyjna, dotętnicza cyfrowa angiografia subtrakcyjna, flebografia obwodowa, jomeprol, kawernozografia, kwalifikacja pacjenta, nawodnienie pacjenta, niewydolność krążenia, procedura diagnostyczna, roztwór do wstrzykiwań, środek kontrastowy, tomografia komputerowa, tomografia komputerowa ciała, tomografia komputerowa mózgu, urografia dożylna, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Interakcje leku – Iomeron 400 400 mg jodu/ml
Stosowanie jodowych środków kontrastowych, takich jak Iomeron (jomeprol), wymaga szczególnej uwagi ze względu na liczne interakcje farmakologiczne, które mogą wpływać na bezpieczeństwo pacjenta oraz skuteczność badania diagnostycznego. Szczególnie istotne jest przerwanie stosowania leków obniżających próg drgawkowy (neuroleptyki, leki przeciwdepresyjne, stymulanty, niektóre leki przeciwbólowe) do 24 godzin po badaniu, aby zmniejszyć ryzyko drgawek. Beta-adrenolityki mogą maskować objawy reakcji alergicznych oraz osłabiać skuteczność leczenia skurczu oskrzeli, co wymaga ścisłej obserwacji pacjenta i przygotowania alternatywnych leków. Ponadto, spożycie alkoholu przed i po badaniu jest niewskazane ze względu na ryzyko nasilenia działań niepożądanych, takich jak nudności, zawroty głowy oraz odwodnienie.
aminoglikozyd, antybiotyk, badanie radiologiczne, beta-adrenolityk, drgawki, dysfagia, interakcja lekowa, jomeprol, kwasica mleczanowa, lek moczopędny, lek nefrotoksyczny, lek obniżający próg drgawkowy, lek przeciwbólowy, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwpsychotyczny, metformina, nefrotoksyczność, odwodnienie, polipragmazja, reakcja alergiczna, reakcja niepożądana, schorzenie układu sercowo-naczyniowego, skurcz oskrzeli, środek kontrastowy zawierający jod, stymulant, upośledzona czynność nerek - Leksykon leków
Przedawkowanie – Iomeron 400 400 mg jodu/ml
Przedawkowanie środka kontrastowego Iomeron (jomeprol), dostępnego w stężeniach 200-400 mg jodu/ml, stanowi poważne zagrożenie dla układu oddechowego i krążenia. Może prowadzić do ciężkiej depresji oddechowej, skurczu oskrzeli oraz obrzęku płuc, manifestujących się dusznością, świszczącym oddechem i sinicą. W zakresie układu krążenia obserwuje się arytmie, ciężką hipotensję, niewydolność serca oraz zatrzymanie krążenia, co stanowi bezpośrednie zagrożenie życia. Dodatkowo mogą wystąpić drgawki, zaburzenia świadomości, ostra niewydolność nerek oraz reakcje anafilaktoidalne, w tym wstrząs anafilaktyczny. Zaburzenia elektrolitowe, takie jak hipernatremia i hiperosmolarność, również mogą się nasilić.
arytmia, depresja oddechowa, drgawki, hipernatremia, hiperosmolarność, hipoksja, hipotensja, jomeprol, leczenie nerkozastępcze, nefropatia kontrastowa, niewydolność serca, obrzęk płuc, ostra niewydolność nerek, pheochromocytoma, przełom nadciśnieniowy, reakcja anafilaktoidalna, skurcz oskrzeli, środek kontrastowy zawierający jod, tlenoterapia, wentylacja mechaniczna, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia kurczliwości mięśnia sercowego, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia świadomości, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zatrzymanie krążenia