genotoksyczność
Genotoksyczność to zdolność substancji chemicznych, promieniowania lub czynników biologicznych do wywoływania uszkodzeń materiału genetycznego (DNA lub chromosomów) w komórkach. Te uszkodzenia mogą prowadzić do mutacji, które z kolei mogą inicjować proces kancerogenezy lub powodować wady wrodzone.
Mechanizmy genotoksyczności obejmują bezpośrednie uszkodzenie DNA poprzez tworzenie adduktów, pęknięcia nici DNA, modyfikacje zasad azotowych, a także pośrednie uszkodzenia wynikające z produkcji reaktywnych form tlenu lub zaburzenia procesów naprawy DNA. Substancje genotoksyczne mogą również wpływać na segregację chromosomów podczas podziału komórkowego, prowadząc do aneuploidii.
W praktyce medycznej i farmaceutycznej ocena genotoksyczności jest kluczowym elementem badań bezpieczeństwa leków, substancji chemicznych i materiałów medycznych. Standardowe testy obejmują test Amesa (oceniający mutacje u bakterii), test aberracji chromosomowych in vitro, test mikrojądrowy oraz comet assay. Pozytywne wyniki tych testów mogą wskazywać na potencjalne ryzyko kancerogenne danej substancji.
Narażenie na czynniki genotoksyczne w środowisku pracy lub życia codziennego jest przedmiotem intensywnych badań epidemiologicznych, gdyż może przyczyniać się do zwiększenia ryzyka nowotworów, zaburzeń reprodukcyjnych i przyspieszonego starzenia komórkowego. W onkologii zrozumienie mechanizmów genotoksyczności pomaga w opracowywaniu nowych terapii przeciwnowotworowych oraz strategii chemoprewencji.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Esputicon 980 mg/g
W dokumentacji produktu leczniczego Esputicon (dimetikon 980 mg/g, krople doustne) nie przedstawiono danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania. Brak informacji obejmuje toksyczność ostrą i przewlekłą, genotoksyczność, potencjał rakotwórczy, wpływ na rozrodczość i rozwój, badania farmakologiczne bezpieczeństwa oraz tolerancję miejscową. Dimetikon, będący substancją czynną, nie posiada udokumentowanych badań przedklinicznych w dostarczonej Charakterystyce Produktu Leczniczego, co może wynikać z jego długotrwałego stosowania klinicznego i znanego profilu bezpieczeństwa opartego na doświadczeniu praktycznym, a nie na badaniach na modelach zwierzęcych lub in vitro.
badania farmakologiczne, badania in vitro, bezpieczeństwo przedkliniczne, charakterystyka produktu leczniczego, dimetikon, Esputicon, genotoksyczność, krople doustne, modele zwierzęce, potencjał rakotwórczy, stężenie substancji czynnej, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, tolerancja miejscowa, wpływ na rozrodczość - Leksykon substancji czynnych
Mepartrycyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Mepartrycyna, substancja czynna preparatu Ipertrofan 40, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony szerokim zakresem badań przedklinicznych. W badaniach toksyczności ostrej doustnej u myszy i szczurów wartość LD50 przekracza 4000 mg/kg masy ciała, co wskazuje na bardzo niską toksyczność. Badania toksyczności podostrej i przewlekłej (6 miesięcy) u szczurów i psów nie wykazały zmian patologicznych, potwierdzając dobrą tolerancję substancji przy długotrwałym stosowaniu. Ponadto, mepartrycyna nie wykazuje działania teratogennego ani negatywnego wpływu na płodność i śmiertelność okołoporodową u zwierząt laboratoryjnych (szczury, króliki). Badania genotoksyczności, przeprowadzone zarówno in vitro, jak i in vivo, nie wykazały działania mutagennego, co eliminuje ryzyko uszkodzeń DNA i potencjalnego działania rakotwórczego. Kompleksowa ocena bezpieczeństwa mepartrycyny wskazuje, że substancja nie stanowi szczególnego zagrożenia dla ludzi przy stosowaniu w dawkach terapeutycznych. Brak toksycznych efektów w badaniach wielokrotnych dawek, brak teratogenności oraz brak mutagenności potwierdzają jej bezpieczeństwo kliniczne i uzasadniają dalsze stosowanie w terapii.
badania farmakologiczne, badania przedkliniczne, badania reprodukcyjne, dawka śmiertelna, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, LD50, mepartrycyna, mutacja genetyczna, płodność, proces nowotworowy, profil bezpieczeństwa, śmiertelność okołoporodowa, substancja czynna, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie DNA, wady rozwojowe, zmiany patologiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tetracyclinum 30 mg/g
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa maści Tetracyclinum zawierającej 30 mg/g tetracykliny chlorowodorku nie wykazały istotnych zagrożeń dla pacjentów przy stosowaniu miejscowym. Standardowe testy farmakologiczne potwierdziły brak negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy. Wielokrotne podawanie leku nie wywołało objawów toksyczności ani zmian w narządach docelowych, parametrach biochemicznych i hematologicznych. Ponadto, badania genotoksyczności nie wykazały mutagennego ani klastogennego potencjału tetracykliny chlorowodorku.
aberracja chromosomowa, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, model zwierzęcy, ośrodkowy układ nerwowy, parametry biochemiczne, płodność, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, ryzyko karcynogenne, test mikrojądrowy, tetracyklina, tetracykliny chlorowodorek, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vitamin D3 Krka 500 IU
Badania przedkliniczne dotyczące cholekalcyferolu, substancji czynnej produktu Vitamin D3 Krka, wykazały zależność między dawką a toksycznością. Wielokrotne podawanie wysokich dawek (do 100 000 IU/kg masy ciała) u szczurów prowadziło do hiperkalcemii, hiperfosfatemii oraz hiperlipoproteinemii, natomiast dawki rzędu 500 000 IU/kg indukowały zmiany w układzie sercowo-naczyniowym. W badaniach teratogenności u myszy, szczurów i królików stwierdzono wady rozwojowe, takie jak małogłowie, wady serca oraz zaburzenia rozwoju szkieletu, przy dawkach znacznie przekraczających te stosowane u ludzi. Badania genotoksyczności i karcynogenności nie wykazały mutagennego ani rakotwórczego potencjału cholekalcyferolu.
cholekalcyferol, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, hiperfosfatemia, hiperkalcemia, hiperlipoproteinemia, karcynogenność, małogłowie, podawanie wielokrotne, teratogenność, wada serca, witamina D3, właściwości mutagenne, zaburzenie gospodarki wapniowo-fosforanowej, zaburzenie rozwoju szkieletu, zmiany kardiologiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Flonidan 1 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa loratadyny, obejmujące ocenę farmakologiczną, toksyczność po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność oraz potencjał rakotwórczy, potwierdzają korzystny profil bezpieczeństwa substancji przy stosowaniu terapeutycznym. Loratadyna, jako selektywny antagonista obwodowych receptorów histaminowych H₁, nie wykazuje istotnych działań niepożądanych w układzie sercowo-naczyniowym ani ośrodkowym układzie nerwowym. Badania toksyczności wielokrotnego podania nie ujawniły patologicznych zmian w narządach zwierząt doświadczalnych, a parametry biochemiczne, hematologiczne i histopatologiczne pozostawały w normie. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały mutagenności ani uszkodzeń DNA, a długoterminowe badania karcynogenności na gryzoniach nie potwierdziły zwiększonego ryzyka nowotworów, nawet przy dawkach wielokrotnie przekraczających terapeutyczne.
aberracje chromosomowe, antagonista receptorów histaminowych H1, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, loratadyna, ośrodkowy układ nerwowy, parametry biochemiczne i hematologiczne, potencjał mutagenny, stężenie w osoczu, toksyczność, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, wady rozwojowe płodu, wydłużony poród, zmiany histopatologiczne, zmiany nowotworowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Duracef 500 mg
W przypadku cefadroksylu, substancji czynnej preparatu DURACEF 500 mg, dostępne dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa są ograniczone. Nie przeprowadzono kompleksowych, długoterminowych badań oceniających potencjał rakotwórczy tej substancji, co uniemożliwia pełną ocenę jej kancerogenności. Ponadto, brak jest informacji o wykonaniu testów toksyczności genetycznej, takich jak testy mutacji genowych, aberracji chromosomowych czy uszkodzeń DNA, co stanowi istotną lukę w ocenie profilu bezpieczeństwa cefadroksylu.
- Leksykon substancji czynnych
Flutykazon – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Flutykazon propionian, stosowany w różnych formach farmaceutycznych (aerozole inhalacyjne, donosowe, krople, preparaty miejscowe), wykazuje działania typowe dla silnych kortykosteroidów, jednak efekty toksyczne obserwowane były głównie przy dawkach znacznie przekraczających zalecane u ludzi. Badania toksykologiczne nie wykazały działania genotoksycznego ani rakotwórczego, co potwierdzają długoterminowe badania inhalacyjne u myszy i szczurów. W badaniach rozrodczości na zwierzętach flutykazon propionian indukował wady rozwojowe, takie jak rozszczep podniebienia, zniekształcenia szkieletu oraz zahamowanie rozwoju wewnątrzmacicznego, jednak eksperci podkreślają, że wyniki te nie przekładają się bezpośrednio na ryzyko u ludzi stosujących zalecane dawki, zwłaszcza przy podaniu donosowym, gdzie ekspozycja ogólnoustrojowa jest minimalna.
aerozol donosowy, aerozol inhalacyjny, azelastyna, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie toksykologiczne, działanie drażniące, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie toksyczne, ekspozycja ogólnoustrojowa, flutykazon propionian, flutykazon wziewny, gaz nośny, genotoksyczność, glikokortykosteroid, kortykosteroid, kość potyliczna, krople do nosa, norfluran, podanie donosowe, preparat do stosowania miejscowego, reakcja nadwrażliwości, rozszczep podniebienia, ryzyko środowiskowe, salmeterol ksynafonian, środowisko wodne, tętnica pępkowa, toksyczność, wpływ na rozrodczość, zahamowanie rozwoju wewnątrzmacicznego, zniekształcenie szkieletu - Leksykon substancji czynnych
Amiodaron – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Amiodaron wykazuje toksyczność narządową potwierdzoną w badaniach przedklinicznych na różnych gatunkach zwierząt, ze szczególnym uwzględnieniem uszkodzeń płuc (zwłóknienie i fosfolipidoza) oraz wątroby. Mechanizm toksycznego działania na płuca wiąże się z powstawaniem wolnych rodników i zaburzeniami energetycznymi w komórkach. Amiodaron wpływa również na metabolizm lipidów poprzez modulację stężeń hormonów tarczycy. Badania genotoksyczności (test Amesa in vitro oraz test mikrojądrowy in vivo) wykazały brak działania mutagennego. Jednak amiodaron chlorowodorek charakteryzuje się silną fototoksycznością, generując cytotoksyczne wolne rodniki pod wpływem promieniowania UV, co może prowadzić do fotomutagenności i potencjalnych efektów fotokarcynogennych, choć te ostatnie nie zostały jeszcze dokładnie zbadane eksperymentalnie.
amiodaron, amiodaron chlorowodorek, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, fosfolipidoza, fotokarcynogenność, fotomutagenność, fototoksyczność, genotoksyczność, gruczolak, guz pęcherzykowy tarczycy, hormony tarczycy, karcynogenność, mechanizm epigenetyczny, promieniowanie ultrafioletowe, rozrost pęcherzykowy tarczycy, szpik kostny, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność narządowa, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wątrobowa, toksyczność wielokrotnej dawki, uszkodzenie DNA, wolne rodniki, zwłóknienie - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Eprocliv 1000 mg + 50 mg
Ocena bezpieczeństwa leku Eprocliv, zawierającego sytagliptynę (50 mg) i metforminę (850 mg lub 1000 mg), opiera się na danych przedklinicznych zarówno dla terapii skojarzonej, jak i dla poszczególnych substancji czynnych. W 16-tygodniowych badaniach na psach nie stwierdzono dodatkowej toksyczności terapii skojarzonej w porównaniu do monoterapii metforminą, przy poziomach narażenia na sytagliptynę około 6-krotnie, a na metforminę około 2,5-krotnie wyższych niż u ludzi (NOEL). Toksyczność sytagliptyny obejmowała uszkodzenia wątroby i nerek u gryzoni przy narażeniu >58-krotnym, zmiany w uzębieniu przy narażeniu 67-krotnym oraz przemijające objawy neurologiczne i mięśniowe u psów przy narażeniu 23-krotnym. Nie wykazano genotoksyczności, a potencjał rakotwórczy był ograniczony do gruczolaków i raków wątroby u szczurów przy narażeniu >58-krotnym, co jest uznawane za wtórne do hepatotoksyczności i nieistotne klinicznie ze względu na szeroki margines bezpieczeństwa (19-krotność narażenia klinicznego).
Badania reprodukcyjne wykazały brak wpływu na płodność i rozwój przed- i pourodzeniowy u szczurów, z niewielkim wzrostem zniekształceń żeber u płodów przy narażeniu >29-krotnym oraz toksyczność u matek królików przy podobnym poziomie narażenia. Sytagliptyna przenika do mleka karmiących samic szczurów w stosunku 4:1 (mleko/osocze). Metformina, szeroko przebadana pod kątem toksyczności, genotoksyczności i rakotwórczości, nie wykazała istotnych zagrożeń dla człowieka. Podsumowując, dane przedkliniczne potwierdzają korzystny profil bezpieczeństwa leku Eprocliv z szerokim marginesem bezpieczeństwa, bez dodatkowej toksyczności terapii skojarzonej w porównaniu do monoterapii, co wskazuje na ograniczone ryzyko kliniczne przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami.
badanie farmakologiczne, badanie toksykologiczne, działanie hepatotoksyczne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, margines bezpieczeństwa, metformina, monoterapia metforminą, potencjał rakotwórczy, poziom bez obserwowanego działania, rak wątroby, rozrodczość, sytagliptyna, terapia skojarzona, teratogenność, toksyczność matczyna, toksyczność narządowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność wątrobowa i nerkowa, toksyczny wpływ na rozród, uszkodzenie nerwów, zniekształcenie żeber - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Asmetic 50 mcg/dawkę inh.
Dostępne dane przedkliniczne dotyczące salmeterolu ksynafonianu wskazują na akceptowalny profil bezpieczeństwa w kontekście jego zastosowania klinicznego. Badania toksyczności reprodukcyjnej i rozwojowej przeprowadzone na szczurach nie wykazały działań niepożądanych, natomiast u królików zaobserwowano typowe dla β2-agonistów toksyczne efekty rozwojowe, takie jak rozszczep podniebienia, przedwczesne rozwarcie powiek, zarośnięcie mostka oraz opóźnione kostnienie kości czołowych. Warto podkreślić, że te zmiany wystąpiły przy ekspozycji na dawki około 20-krotnie przekraczające maksymalną zalecaną dawkę dobową dla ludzi, ocenianą na podstawie AUC.
AUC, badania przedkliniczne, ekspozycja na lek, genotoksyczność, genotoksyczność substancji, kancerogeneza, kostnienie kości czołowych, mutacja genetyczna, mutagenność, profil bezpieczeństwa leku, przedwczesne rozwarcie powiek, rozszczep podniebienia, salmeterol ksynafonian, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność zarodkowo-płodowa, uszkodzenie chromosomów, zarośnięcie mostka, β2-agonista - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Duspatalin Gastro 135 mg
Przedkliniczne badania toksyczności mebeweryny chlorowodorku, substancji czynnej Duspatalin Gastro, wykazały, że głównym efektem toksycznym po podaniu wielokrotnym są objawy neurotoksyczne, takie jak pobudzenie motoryczne, drżenia i drgawki, szczególnie u psów przy dawkach odpowiadających 3-krotności maksymalnej dawki klinicznej (400 mg/dobę, przeliczone na mg/m²). Badania reprodukcyjne wskazują na brak teratogenności u szczurów i królików, jednak przy dawkach dwukrotnie przekraczających maksymalną dawkę kliniczną u ludzi zaobserwowano u szczurów zmniejszenie liczebności miotu oraz zwiększoną resorpcję płodów. Nie stwierdzono negatywnego wpływu na płodność samców i samic przy dawkach równoważnych dawce terapeutycznej. Ocena genotoksyczności wykazała brak właściwości genotoksycznych w testach in vitro i in vivo, jednak brak jest danych dotyczących długoterminowej karcynogenności mebeweryny.
badanie in vitro, badanie in vivo, chlorowodorek mebeweryny, dawka kliniczna, dawkowanie terapeutyczne, drgawki, działanie karcynogenne, genotoksyczność, mebeweryna, neurotoksyczność, ośrodkowy układ nerwowy, płodność, resorpcja płodu, teratogenność, toksyczność leku, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksykologia, zaburzenia funkcji OUN - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ultrapiryna Forte 500 mg
Profil bezpieczeństwa kwasu acetylosalicylowego został szczegółowo oceniony w badaniach przedklinicznych, które wykazały potencjalną nefrotoksyczność tego związku, manifestującą się uszkodzeniem nerek u zwierząt doświadczalnych. W badaniach tych nie zaobserwowano innych istotnych zmian patologicznych, co wskazuje na selektywny charakter toksyczności narządowej. Z tego względu, w praktyce klinicznej konieczne jest szczególne monitorowanie funkcji nerek u pacjentów, zwłaszcza tych z istniejącymi zaburzeniami nerkowymi, podczas stosowania kwasu acetylosalicylowego.
badania farmakologiczne, badania przedkliniczne, choroby układu sercowo-naczyniowego, dane niekliniczne, działanie mutagenne, funkcja nerek, genotoksyczność, kwas acetylosalicylowy, nefrotoksyczność, nefrotoksyczność salicylanów, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa leku, salicylany, terapia przewlekła, toksyczność narządowa, transformacja nowotworowa, zaburzenia funkcji nerek - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Melatonina Biofarm 2 mg
Przedkliniczne badania preparatu Melatonina Biofarm wykazały korzystny profil bezpieczeństwa, bez istotnych zagrożeń dla zdrowia ludzkiego. W badaniach toksyczności ostrej ustalono LD50 na poziomie 1250 mg/kg masy ciała u myszy po podaniu doustnym, co wskazuje, że toksyczność pojawia się jedynie przy bardzo wysokich dawkach. Długotrwałe podawanie melatoniny nie wykazało istotnych nieprawidłowości ani zagrożeń toksycznych. Testy genotoksyczności i kancerogenności nie potwierdziły działania mutagennego ani rakotwórczego substancji czynnej. Ponadto, badania reprodukcyjne nie wykazały działania teratogennego, co jest istotne z punktu widzenia bezpieczeństwa stosowania u kobiet w ciąży.
badanie przedkliniczne, dawka letalna średnia, działanie teratogenne, efekt toksyczny, genotoksyczność, kancerogenność, melatonina, model zwierzęcy, potencjał kancerogenny, profil bezpieczeństwa, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ nerwowy, układ oddechowy, układ rozrodczy, układ sercowo-naczyniowy, wada rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Propranolol WZF 1 mg/ml
Propranolol chlorowodorek, substancja czynna preparatu Propranolol WZF w stężeniu 1 mg/ml, jest dobrze poznanym nieselektywnym beta-adrenolitykiem o ugruntowanym profilu bezpieczeństwa, potwierdzonym zarówno przez liczne badania przedkliniczne, jak i wieloletnie doświadczenie kliniczne. Dokumentacja przedkliniczna obejmuje szczegółowe dane dotyczące farmakologicznej toksyczności, genotoksyczności, potencjalnego działania rakotwórczego oraz wpływu na reprodukcję, które są integralną częścią Charakterystyki Produktu Leczniczego. Kompleksowa ocena bezpieczeństwa leku opiera się na analizie zarówno danych przedklinicznych, jak i klinicznych, co umożliwia właściwą ocenę stosunku korzyści do ryzyka w różnych wskazaniach terapeutycznych.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Atenolol Sanofi 25 25 mg
Charakterystyka Produktu Leczniczego atenololu wskazuje na ograniczone dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania tego beta-adrenolityku. Brak jest szczegółowych informacji dotyczących toksyczności ostrej i przewlekłej, genotoksyczności, potencjału rakotwórczego oraz wpływu na reprodukcję, a także danych z badań farmakologicznych bezpieczeństwa przedklinicznego. Producent nie udostępnia tych danych w sekcji 5.3, co sugeruje, że ocena bezpieczeństwa opiera się głównie na doświadczeniach klinicznych, a nie na badaniach na zwierzętach czy innych modelach przedklinicznych.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pneumovax 23 po 25 mcg polisacharydu otoczkowego każdego z 23 serotypów Streptococcus pneumoniae/0,5 ml; 1 dawka (0,5 ml)
Ocena bezpieczeństwa przedklinicznego szczepionki PNEUMOVAX 23, zawierającej 25 μg polisacharydu otoczkowego każdego z 23 serotypów Streptococcus pneumoniae w dawce 0,5 ml, jest ograniczona z powodu braku standardowych badań przedklinicznych. W dokumentacji produktu nie uwzględniono wyników badań toksyczności ostrej, przewlekłej, genotoksyczności, potencjału rakotwórczego, wpływu na reprodukcję i rozwój oraz farmakologicznych badań bezpieczeństwa. Preparat jest przezroczystym, bezbarwnym roztworem do wstrzykiwań, zawierającym mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na jednostkę dawkowania, co może mieć znaczenie kliniczne u wybranych pacjentów.
badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, dawka szczepionki, genotoksyczność, PNEUMOVAX 23, polisacharyd otoczkowy, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, roztwór do wstrzykiwań, serotyp pneumokoka, Streptococcus pneumoniae, szczepionka przeciwko pneumokokom, toksyczność ostra, toksyczność podprzewlekła, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dimethyl fumarate Teva 240 mg
Przedkliniczne badania fumaranu dimetylu nie wykazały potencjału genotoksycznego, co potwierdzają ujemne wyniki testu Amesa, badań aberracji chromosomalnych oraz testu mikrojąderkowego in vivo. W dwuletnich badaniach rakotwórczych na myszach i szczurach zaobserwowano zwiększoną częstość raka komórek kanalikowych nerek przy dawkach od 75 mg/kg mc./dobę u myszy oraz 100 mg/kg mc./dobę u szczurów, co odpowiada ekspozycji zbliżonej lub dwukrotnie wyższej niż zalecana dawka u ludzi (AUC). Dodatkowo u myszy i szczurów stwierdzono zmiany w przedżołądku, jednak ich znaczenie kliniczne jest ograniczone ze względu na brak anatomicznego odpowiednika tego narządu u ludzi. W badaniach toksykologicznych na różnych gatunkach zwierząt obserwowano zmiany w nerkach, takie jak regeneracja nabłonka kanalików nerkowych oraz rozrost kanalików, przy dawkach wielokrotnie przekraczających zalecane dawki u ludzi. W nerkach małp dawki 2-6-krotnie wyższe niż u ludzi powodowały martwicę komórek i włóknienie śródmiąższowe, jednak znaczenie tych obserwacji dla pacjentów pozostaje nieustalone.
aberracja chromosomalna, brodawczak płaskonabłonkowy, densytometria kości, działanie neurobehawioralne, działanie niepożądane, fumaran dimetylu, fumaran monometylu, genotoksyczność, gęstość kości, gruczolak jąder z komórek Leydiga, hiperkeratoza, hiperplazja, martwica pojedynczych komórek, opóźnienie kostnienia, organogeneza, poronienie, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, przedżołądek, rak komórek kanalikowych nerek, regeneracja nabłonka kanalików nerkowych, rozrost kanalików nerkowych, rozrost komórek płaskonabłonkowych, stan zapalny, test Amesa, test mikrojąderkowy, toksyczne działanie na matkę, toksyczność u młodych zwierząt, włóknienie śródmiąższowe, zanik kory, zwyrodnienie nabłonka plemnikotwórczego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aprepitant Teva 125 mg; 80 mg
Bezpieczeństwo stosowania aprepitantu zostało potwierdzone w szerokim zakresie badań przedklinicznych, obejmujących toksykologię, genetykę oraz wpływ na reprodukcję i rozwój. Ekspozycja układowa u gryzoni była porównywalna lub niższa niż u pacjentów stosujących dawki terapeutyczne (125 mg/80 mg), co umożliwia wiarygodną ekstrapolację wyników na ludzi. W badaniach reprodukcyjnych nie wykazano negatywnego wpływu przy ekspozycji odpowiadającej dawkom klinicznym, choć ryzyko dla populacji ludzkiej nie może być jednoznacznie wykluczone na podstawie danych zwierzęcych.
badanie reprodukcyjne, badanie toksykologiczne, dawka terapeutyczna, ekspozycja układowa, genotoksyczność, komórki Leydiga, krótkotrwała terapia, obrzęk pochwy, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, przedwczesne otwarcie pochwy, przerost macicy, przeżywalność zarodków, schemat dawkowania, toksyczność jednorazowej dawki, toksyczność u młodych szczurów, zmniejszenie masy jąder - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dasatinib Viatris 20 mg
Profil bezpieczeństwa dazatynibu został szczegółowo oceniony w badaniach przedklinicznych in vitro i in vivo na różnych gatunkach zwierząt (myszy, szczury, małpy, króliki). Główne efekty toksyczne dotyczyły układu pokarmowego (jelito jako narząd docelowy u szczurów i małp, toksyczność ograniczająca dawkę), krwiotwórczego (zmiany parametrów erytrocytów i szpiku kostnego, bardziej nasilone u szczurów) oraz limfatycznego (redukcja liczby limfocytów i masy narządów limfatycznych u szczurów). Zmiany te miały charakter odwracalny po zakończeniu leczenia. Dodatkowo, u małp obserwowano zwiększoną mineralizację śródmiąższową nerek bez klinicznie istotnych zaburzeń funkcji nerek. W zakresie hemostazy dazatynib hamował agregację płytek i wydłużał czas krwawienia u szczurów, a u małp po pojedynczej dawce odnotowano krwotok skórny, jednak nie stwierdzono samoistnych krwotoków przy wielokrotnym podawaniu. Badania kardiotoksyczności wykazały potencjalne ryzyko wydłużenia odstępu QT in vitro, lecz badania in vivo na małpach nie potwierdziły tych zmian.
agregacja płytek krwi, badanie in vitro, badanie in vivo, czas krwawienia, dazatynib, działanie klastogenne, elektrokardiografia, fototoksyczność, genotoksyczność, gruczolak prostaty, hemostaza, immunosupresja, kanał potasowy hERG, mineralizacja śródmiąższowa nerek, mutagenność, odstęp QT, organogeneza, rak płaskonabłonkowy, rakotwórczość, repolaryzacja komór, rozwój embrionalno-płodowy, szpik kostny, test Amesa, test mikrojądrowy, układ krwiotwórczy, układ krzepnięcia, układ limfatyczny, układ pokarmowy, układ sercowo-naczyniowy, węzeł chłonny, włókna Purkinjego - Leksykon substancji czynnych
Tlen – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Analiza danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania tlenu medycznego wskazuje na istotne różnice w zależności od stężenia i formy podania. Dla tlenu w wysokim stężeniu (≥99,5% V/V) dostępność danych jest ograniczona, a dokumentacja większości produktów nie wykazuje szczególnych zagrożeń toksykologicznych. Produkty takie jak Tlen medyczny skroplony SIAD oraz Tlen medyczny sprężony SIAD nie wykazują istotnych działań niepożądanych w badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym. Natomiast dla mieszanin tlenu z podtlenkiem azotu (Entonox, Kalinox, 50% + 50%) dostępne są bardziej szczegółowe dane, które wskazują na potencjalne działania niepożądane podtlenku azotu, zwłaszcza przy długotrwałej ekspozycji, w tym neuropatię i teratogenność u zwierząt przy stężeniach ≥50% oraz przewlekłym narażeniu. W badaniach genotoksyczności i rakotwórczości nie stwierdzono istotnych zagrożeń dla ludzi przy stosowaniu tych produktów w warunkach klinicznych.
badanie farmakologiczne, badanie niekliniczne, badanie przedkliniczne, dane niekliniczne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, narząd rozrodczy, neuropatia, ocena ryzyka, podtlenek azotu, powietrze atmosferyczne, resorpcja, tlen medyczny, toksyczność po podaniu wielokrotnym, wada wrodzona, wpływ na płodność - Leksykon substancji czynnych
Oksybutynina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dane przedkliniczne dotyczące oksybutyniny wskazują na brak istotnych zagrożeń toksycznych przy stosowaniu terapeutycznym, potwierdzone przez badania toksyczności ostrej i przewlekłej, genotoksyczności oraz potencjału rakotwórczego. Standardowe testy genotoksyczności nie wykazały mutagenności, a badania kancerogenności nie potwierdziły zwiększonego ryzyka nowotworów. W badaniach toksyczności reprodukcyjnej na ciężarnych szczurach zaobserwowano wady wrodzone serca, dodatkowe żebra w odcinku piersiowo-lędźwiowym oraz toksyczny wpływ na noworodki przy wyższych dawkach, zwłaszcza przy dawce 0,4 mg/kg mc./dobę podawanej podskórnie, gdzie anomalie rozwojowe korelowały z toksycznością u matek. Wpływ na płodność był zróżnicowany – brak efektów u samców, natomiast u samic stwierdzono zaburzenia, z NOAEL ustaloną na poziomie 5 mg/kg mc. Badania miejscowego działania toksycznego preparatu Vesoxx (dopęcherzowo) nie wykazały istotnych zagrożeń.
anomalia rozwojowa, badanie toksykologiczne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, NOAEL, pęcherz moczowy, podanie dopęcherzowe, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, stosowanie oksybutyniny, toksyczność dla organizmu matki, toksyczność miejscowa, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wada wrodzona serca, wpływ na płodność, zaburzenie płodności - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Navelbine 10 mg/ml
Winorelbina (Navelbine, 10 mg/ml) jest przeciwwskazana u kobiet w ciąży, z wyjątkiem sytuacji, gdy korzyści kliniczne przewyższają ryzyko dla płodu, ze względu na brak danych klinicznych i udokumentowane działanie teratogenne oraz toksyczność płodową w badaniach na zwierzętach. Kobiety, które zajdą w ciążę podczas terapii, powinny być objęte ścisłą obserwacją interdyscyplinarnego zespołu oraz skierowane na konsultację genetyczną. Karmienie piersią jest przeciwwskazane podczas stosowania winorelbiny, a laktacja powinna zostać przerwana przed rozpoczęciem leczenia, ze względu na brak danych dotyczących przenikania leku do mleka i potencjalne ryzyko dla dziecka.
działanie farmakologiczne, genotoksyczność, konsultacja genetyczna, krioprezerwacja nasienia, metody antykoncepcji, niepłodność nieodwracalna, przeciwwskazania do karmienia piersią, roztwór do infuzji, ryzyko genetyczne, toksyczność płodowa, wady rozwojowe, winian winorelbiny, winorelbina, zaburzenia płodności, zespół interdyscyplinarny - Leksykon substancji czynnych
Sól sodowa kwasu siarkowego – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
W preparacie Rexorubia, zawierającym sól sodową kwasu siarkowego (Natrium sulfuricum) w stężeniu homeopatycznym D6 (rozcieńczenie 1:1 000 000), brak jest dostępnych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania tej substancji. W 100 g granulatu Rexorubia znajduje się 1,2 g Natrium sulfuricum D6, a preparat zawiera również inne składniki aktywne w różnych rozcieńczeniach homeopatycznych. Standardowe badania toksyczności pojedynczej i wielokrotnej dawki, genotoksyczności, potencjału rakotwórczego oraz wpływu na rozrodczość i rozwój nie zostały przeprowadzone dla tego składnika.
badanie przedkliniczne, Calcarea carbonica, Calcarea iodata, Calcarea phosphorica, charakterystyka produktu leczniczego, działanie niepożądane, Ferrum phosphoricum, genotoksyczność, Juglans pulvis, Magnesia phosphorica, Natrium phosphoricum, Natrium sulfuricum, potencjał rakotwórczy, preparat homeopatyczny, rozcieńczenie homeopatyczne, Rubia tinctoria, Silicea, sól sodowa kwasu siarkowego, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność pojedynczej dawki, wpływ na rozrodczość - Leksykon substancji czynnych
Bifidobacterium animalis – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Analiza dostępnych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania Bifidobacterium animalis subsp. lactis (szczep Bb-12) w produkcie leczniczym Trilac wskazuje na brak dedykowanych badań toksykologicznych i innych standardowych testów przedklinicznych. Trilac zawiera łącznie 1,6 x 10⁹ CFU bakterii kwasu mlekowego na kapsułkę, z czego 37,5% stanowi Bifidobacterium animalis subsp. lactis (Bb-12), 37,5% Lactobacillus acidophilus (La-5) oraz 25,0% Lactobacillus delbrueckii subsp. bulgaricus (Lb-Y27). Brak badań obejmuje toksyczność ostrą, podprzewlekłą i przewlekłą, genotoksyczność, potencjał rakotwórczy oraz wpływ na reprodukcję, co ogranicza formalne potwierdzenie bezpieczeństwa tego probiotyku w kontekście produktu Trilac.
badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, bakterie kwasu mlekowego, Bifidobacterium animalis subsp. lactis, CFU, genotoksyczność, jednostka tworząca kolonię, Lactobacillus acidophilus, Lactobacillus delbrueckii subsp. bulgaricus, obniżona odporność, pacjent pediatryczny, potencjał rakotwórczy, probiotyk, toksyczność ostra, toksyczność podprzewlekła, toksyczność przewlekła, wpływ na reprodukcję - Leksykon substancji czynnych
Glin fosforan żel – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Substancja czynna glinu fosforan żel (Aluminii phosphatis liquamen) występująca w produkcie Gelatum Aluminii Phosphorici Aflofarm w stężeniu 45 mg/g (co odpowiada 4,5 g na 100 g produktu oraz 828 mg w 15 ml zawiesiny doustnej) nie posiada dostępnych szczegółowych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania. Brak jest informacji o badaniach toksyczności ostrej i przewlekłej, genotoksyczności, potencjalnym działaniu rakotwórczym oraz wpływie na rozród i rozwój potomstwa. W związku z tym, lekarz przepisujący preparat powinien opierać się przede wszystkim na danych klinicznych, doświadczeniu z podobnymi związkami glinu oraz uwzględniać interakcje i profil substancji pomocniczych, takich jak sacharoza (7350 mg/15 ml), benzoesan sodu (73,5 mg/15 ml) oraz sód (17,474 mg/15 ml).
Aluminii phosphatis liquamen, benzoesan sodu, dane przedkliniczne, działanie rakotwórcze, Gelatum Aluminii Phosphorici, genotoksyczność, glinu fosforan żel, postać farmaceutyczna, sacharoza, sedymentacja, substancja czynna, substancja pomocnicza, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na rozród, toksyczny wpływ na rozwój potomstwa, zawiesina doustna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Roswera 30 mg
Dane przedkliniczne dotyczące rozuwastatyny wskazują na brak istotnego zagrożenia dla człowieka przy stosowaniu leku Roswera, mimo że nie przeprowadzono szczegółowych badań wpływu na kanał potasowy hERG, kluczowy w ocenie ryzyka arytmii. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnych dawek u zwierząt laboratoryjnych (myszy, szczury, psy) zaobserwowano zmiany histopatologiczne w wątrobie oraz, w przypadku psów, także w pęcherzyku żółciowym. U małp nie stwierdzono takich zmian. Efekty te pojawiały się przy ekspozycji zbliżonej do klinicznej, co wskazuje na potencjalne działanie farmakologiczne rozuwastatyny na wątrobę.
badanie farmakologiczne, dawka lecznicza, dawka terapeutyczna, dawka toksyczna, działanie farmakologiczne, działanie rakotwórcze, ekspozycja ustrojowa, gen HERG, genotoksyczność, kanał potasowy hERG, pęcherzyk żółciowy, profil bezpieczeństwa, rozuwastatyna, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnych dawek, uszkodzenie jąder, wskaźnik przeżycia, zaburzenie rytmu serca, zmiana histopatologiczna wątroby - Leksykon substancji czynnych
Izokonazol – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Izokonazol azotan, stosowany miejscowo w preparatach dermatologicznych i ginekologicznych, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony badaniami przedklinicznymi. Nie stwierdzono działania toksycznego ani ogólnoustrojowego przy stosowaniu dawek terapeutycznych, a badania genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały mutagenności ani teratogenności. Również badania reprodukcyjne nie wskazały na negatywny wpływ na cykl rozrodczy ani na rozwój płodu. Miejscowe stosowanie izokonazolu nie powoduje podrażnień skóry i błon śluzowych, choć kontakt z oczami może wywołać podrażnienie spojówki, co potwierdzają badania na królikach. Brak jest danych wskazujących na potencjał kancerogenny, a długotrwałe stosowanie nie powoduje zmian proliferacyjnych.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, diflukortolonu walerianian, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, glikokortykosteroid, izokonazol azotan, komponent steroidowy, mutacja chromosomalna, mutacja chromosomowa, mutacja genetyczna, mutacja genomowa, mutacja genowa, opatrunek okluzyjny, podrażnienie miejscowe, podrażnienie spojówki, potencjał kancerogenny, potencjał teratogenny, preparat dermatologiczny, preparat ginekologiczny, ryzyko onkogenne, śmierć zarodkowa, substancja przeciwgrzybicza, toksyczność dawki wielokrotnej, toksyczność reprodukcyjna, tolerancja miejscowa, wada rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zocor 20 20 mg
Symwastatyna, substancja czynna leku ZOCOR w dawkach 10 mg, 20 mg i 40 mg, została poddana szerokim badaniom przedklinicznym, które potwierdziły jej bezpieczeństwo stosowania u ludzi. Badania farmakodynamiczne na modelach zwierzęcych wykazały, że symwastatyna działa jako inhibitor reduktazy HMG-CoA, zgodnie z oczekiwanym mechanizmem hamowania syntezy cholesterolu, bez istotnych niepożądanych efektów farmakodynamicznych. Testy toksyczności po wielokrotnym podaniu nie ujawniły nieoczekiwanych działań toksycznych, a obserwowane zmiany były typowe dla inhibitorów HMG-CoA reduktazy. Ponadto, badania genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały działania mutagennego ani genotoksycznego, a długoterminowe testy karcynogenności nie potwierdziły potencjału rakotwórczego symwastatyny.
biosynteza cholesterolu, działanie mutagenne, działanie teratogenne, genotoksyczność, inhibitor HMG-CoA, inhibitor HMG-CoA reduktazy, karcynogenność, potencjał rakotwórczy, symwastatyna, synteza cholesterolu, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, zaburzenie funkcji rozrodczych, zaburzenie lipidowe, zniekształcenie płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Finaran 5 mg
Przedkliniczne badania finasterydu, substancji czynnej leku Finaran, przeprowadzone na modelach zwierzęcych, wykazały brak istotnych zagrożeń toksykologicznych, genotoksycznych i karcynogennych przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności oraz potencjału rakotwórczego nie ujawniły ryzyka dla człowieka. W badaniach reprodukcyjnych na samcach szczurów zaobserwowano zmniejszenie masy gruczołu krokowego i pęcherzyków nasiennych oraz obniżenie płodności, co jest zgodne z farmakologicznym działaniem inhibitora 5-alfa-reduktazy. U ciężarnych samic szczurów podawanie finasterydu wywołało feminizację płodów męskich, co wskazuje na potencjalne ryzyko teratogenne.
badania toksykologiczne, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, ekspozycja ogólnoustrojowa, feminizacja płodów męskich, finasteryd, genotoksyczność, gruczoł krokowy, inhibitor 5-alfa-reduktazy, małpy Rhesus, ocena farmakologiczna, pęcherzyki nasienne, potencjał karcynogenny, substancja czynna, teratogenność, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Altaziaja 10 mg/g
Produkt leczniczy Altaziaja w postaci żelu zawiera 10 mg/g glinu octanowinianu (Aluminii acetotartras) jako substancję czynną oraz 50 mg etanolu 96% w 1 g żelu jako substancję pomocniczą. Dokumentacja przedkliniczna dotycząca bezpieczeństwa stosowania tego preparatu jest ograniczona i nie zawiera danych dotyczących toksyczności ostrej, przewlekłej, genotoksyczności, potencjału rakotwórczego ani wpływu na reprodukcję. Brak tych informacji w rejestracji produktu wskazuje na konieczność ostrożnego podejścia do jego stosowania, zwłaszcza w kontekście oceny ryzyka i korzyści. Ze względu na brak szczegółowych danych przedklinicznych, decyzje terapeutyczne dotyczące stosowania Altaziaji powinny opierać się na doświadczeniu klinicznym oraz danych dotyczących podobnych związków glinu stosowanych miejscowo. Produkt jest przeznaczony do użytku zewnętrznego w formie półstałego, nieprzejrzystego, białego żelu, co ogranicza potencjalne wchłanianie systemowe substancji czynnej. W praktyce klinicznej należy uwzględnić te aspekty oraz monitorować pacjentów pod kątem ewentualnych działań niepożądanych wynikających z obecności etanolu i glinu octanowinianu.
- Leksykon substancji czynnych
Bacytracyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Bacytracyna, antybiotyk peptydowy stosowany miejscowo, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych, mimo ograniczonych danych dotyczących jej potencjału genotoksycznego i kancerogennego. Nie stwierdzono działania teratogennego ani negatywnego wpływu na płodność i rozwój potomstwa w badaniach na królikach i szczurach, nawet przy dawkach do 500 mg/kg masy ciała (bacytracyna cynkowa). Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka, a preparaty zawierające bacytracynę, takie jak Scaldex, Multibiotic czy TRUE Test 36, nie wskazują na ryzyko działania rakotwórczego lub mutagennego.
aberracja chromosomalna, alergia kontaktowa, antybiotyk peptydowy, antybiotyki, bacytracyna cynkowa, badanie farmakologiczne, działanie alergizujące, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie nefrotoksyczne, działanie teratogenne, genotoksyczność, neomycyna, polimyksyna B, preparat złożony, rozród, toksyczność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aminoplasmal 15%
Preparat Aminoplasmal 15% (roztwór do infuzji) nie był poddany standardowym badaniom przedklinicznym oceniającym toksyczność ostrą, przewlekłą, genotoksyczność, karcynogenność oraz wpływ na rozród i rozwój potomstwa. Brak tych badań jest uzasadniony fizjologicznym charakterem wszystkich 18 aminokwasów wchodzących w skład preparatu, które są naturalnie obecne w organizmie ludzkim. Aminoplasmal 15% zawiera aminokwasy egzogenne (np. izoleucynę 5,85 g/l, leucynę 11,4 g/l, lizynę 8,93 g/l) oraz endogenne (np. argininę 16,05 g/l, alaninę 22,35 g/l), a jego całkowita zawartość aminokwasów wynosi 150 g/l, z azotem 24,0 g/l, osmolarnością 1290 mOsm/l i pH 5,7-6,3. Skład aminokwasowy jest skomponowany tak, aby dostarczyć wszystkie niezbędne aminokwasy w proporcjach zbliżonych do fizjologicznych potrzeb organizmu, co jest kluczowe dla bezpieczeństwa stosowania.
acetylocysteina, alanina, aminokwas egzogenny, aminokwas endogenny, arginina, badanie niekliniczne, fenyloalanina, genotoksyczność, glicyna, histydyna, izoleucyna, karcynogenność, kwas asparaginowy, kwas glutaminowy, leucyna, lizyna, metionina, osmolarność, prolina, równowaga kwasowo-zasadowa, równowaga osmotyczna, roztwór do infuzji, seryna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na rozród, treonina, tryptofan, tyrozyna, walina, zaburzenie elektrolitowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Convival Chrono 300 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa sodu walproinianu, substancji czynnej leku Convival Chrono, wykazały brak mutagenności w testach bakteryjnych i in vitro na komórkach chłoniaka myszy oraz brak indukcji naprawy DNA w hepatocytach szczura. Wyniki badań in vivo były zależne od drogi podania: po podaniu doustnym nie stwierdzono aberracji chromosomowych ani cech dominujących letalnych, natomiast po podaniu dootrzewnowym zaobserwowano uszkodzenia DNA u gryzoni. W badaniach klinicznych u pacjentów z padaczką leczonych sodu walproinianem odnotowano zwiększoną wymianę chromatyd siostrzanych, jednak znaczenie kliniczne tych zmian pozostaje nieustalone. Badania rakotwórczości nie wykazały istotnego zagrożenia dla człowieka.
aberracja chromosomowa, badanie in vivo, badanie mutagenności, chłoniak myszy, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, hepatocyt szczura, naprawa DNA, niepłodność męska, nieprawidłowa spermatogeneza, padaczka, pękanie nici DNA, potencjał mutagenny, sód walproinianu, szpik kostny, test bakteryjny, układ słuchowy, uszkodzenie chromosomu, wada rozwojowa, wpływ transgeneracyjny, wymiana chromatyd siostrzanych, zaburzenie zachowania, zanik jąder, zmiana behawioralna, zmiana morfologiczna, zwyrodnienie jąder - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dihydroergotaminum Filofarm 2 mg/g
Przedkliniczne badania toksyczności ostrej dihydroergotaminy mezylanu podawanego doustnie wykazały stosunkowo niski potencjał toksyczny, z wartościami LD50 wynoszącymi 8000 mg/kg u myszy, >2000 mg/kg u szczurów oraz >1000 mg/kg u królików. Dane te sugerują szeroki margines bezpieczeństwa w odniesieniu do dawek terapeutycznych stosowanych u ludzi. Badania teratogenności nie wykazały istotnego wzrostu ryzyka wad rozwojowych w modelach zwierzęcych, jednak ze względu na farmakologiczne działanie oksytocynowe oraz wpływ na układ sercowo-naczyniowy matki, stosowanie dihydroergotaminy w ciąży jest przeciwwskazane ze względu na potencjalne ryzyko dla przebiegu ciąży i rozwoju płodu.
dawka śmiertelna, dihydroergotamina, dihydroergotamina mezylan, działanie oksytocynowe, działanie teratogenne, genotoksyczność, karcynogeneza, LD50, metoda Millera i Taintera, mięśniówka macicy, mutacja genetyczna, naprawa DNA, potencjał genotoksyczny, potencjał teratogenny, przepływ łożyskowy, roztwór doustny, test mutagenności, toksyczność ostra, układ sercowo-naczyniowy, właściwości mutagenne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fervex Junior 280 mg + 100 mg + 10 mg
W dokumentacji produktu leczniczego Fervex Junior (280 mg paracetamolu, 100 mg kwasu askorbinowego, 10 mg maleinianu feniraminy) w postaci granulatu do sporządzania roztworu doustnego nie zamieszczono danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania. Brak informacji obejmuje badania toksyczności ostrej, przewlekłej, genotoksyczności, potencjalnego działania rakotwórczego oraz wpływu na reprodukcję i rozwój potomstwa. Nie przedstawiono również szczegółowych badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa. Taki stan dokumentacji może wynikać z długotrwałego stosowania poszczególnych substancji czynnych oraz ustalonego, dobrze poznanego profilu bezpieczeństwa tych składników w praktyce klinicznej.
badania farmakologiczne, badania przedkliniczne, charakterystyka produktu leczniczego, dokumentacja rejestracyjna, działanie rakotwórcze, Fervex Junior, genotoksyczność, kwas askorbowy, maleinian feniraminy, paracetamol, profil bezpieczeństwa, substancja czynna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność subchroniczna, właściwości toksykologiczne, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ziele Nawłoci –
Produkt leczniczy ZIELE NAWŁOCI, zawierający 1 g ziela nawłoci pospolitej (Solidago virgaurea L., herba) na 1 g produktu w formie ziół do zaparzania, nie wymagał przeprowadzenia szczegółowych badań przedklinicznych zgodnie z art. 16c(1)(a)(iii) Dyrektywy 2001/83/EC. W związku z tym nie wykonano standardowych testów toksykologicznych, w tym oceny toksyczności reprodukcyjnej, genotoksyczności oraz potencjału rakotwórczego. Brak tych danych wynika z regulacji dotyczących tradycyjnych produktów leczniczych roślinnych, które posiadają ugruntowany profil bezpieczeństwa i długotrwałe zastosowanie kliniczne.
badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo stosowania, genotoksyczność, płodność, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka i płodu, Solidago virgaurea, toksyczność reprodukcyjna, tradycyjny produkt leczniczy roślinny, uszkodzenie DNA, ziele nawłoci, ziele nawłoci pospolitej, zioła do zaparzania - Leksykon substancji czynnych
Retinol – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Retinol (witamina A) wykazuje niską toksyczność ogólną oraz brak działania mutagennego, genotoksycznego i rakotwórczego w badaniach przedklinicznych. Toksyczność obserwowano jedynie przy ekspozycji znacznie przekraczającej dawki stosowane klinicznie. Szczególną uwagę zwraca potencjalne działanie teratogenne witaminy A, potwierdzone w modelach zwierzęcych, jednak efekt ten jest zależny od dawki i drogi podania. W przypadku miejscowego stosowania, np. Maści ochronnej z witaminą A o stężeniu 800 j.m./g, brakuje szczegółowych danych dotyczących bezpieczeństwa po krótkotrwałym użyciu. W preparatach złożonych, takich jak Viantan, nie przeprowadzono kompleksowych badań embriotoksyczności całego produktu, jednak składniki podłoża (mieszane micele kwasu glikocholowego i lecytyny) nie wykazały teratogenności przy dawkach terapeutycznych.
dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja kliniczna, embriotoksyczność, genotoksyczność, kwas glikocholowy, lecytyna, maść z witaminą A, mieszane micele, podanie miejscowe, podanie ogólnoustrojowe, poronienie spontaniczne, retinol, śmiertelność potomstwa, toksyczność retinolu, witamina E, zaburzenia rozwoju płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Finahit 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa finasterydu, obejmujące toksyczność po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność oraz działanie rakotwórcze, nie wykazały istotnego ryzyka dla ludzi. W badaniach na samcach szczurów zaobserwowano zmniejszenie masy gruczołu krokowego i pęcherzyków nasiennych, obniżone wydzielanie z dodatkowych gruczołów płciowych oraz spadek wskaźnika płodności, co jest zgodne z farmakologicznym działaniem inhibitora 5α-reduktazy. Jednak kliniczne znaczenie tych zmian pozostaje nieokreślone.
dodatkowy gruczoł płciowy, działanie rakotwórcze, feminizacja płodu, finasteryd, funkcja reprodukcyjna, genotoksyczność, gruczoł krokowy, inhibitor 5α-reduktazy, narażenie na lek, nieprawidłowy rozwój narządów płciowych, pęcherzyk nasienny, rozwój płodowy, rozwój zarodkowy, toksyczność wielokrotna, wskaźnik płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Flegamina Classic o smaku miętowym bez cukru 4 mg/5 ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa bromoheksyny chlorowodorku, substancji czynnej syropu Flegamina Classic (4 mg/5 ml), nie wykazały istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego ani nerwowego. Wielokrotne podawanie leku nie powodowało toksyczności narządowej, a parametry biochemiczne, hematologiczne i histopatologiczne pozostawały w granicach normy. Nie stwierdzono kumulacji substancji ani rozwoju tolerancji, co potwierdza bezpieczeństwo długotrwałego stosowania. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały działania mutagennego ani uszkodzeń DNA, a badania karcynogenności na modelach zwierzęcych nie potwierdziły ryzyka nowotworowego.
badania histopatologiczne, bromoheksyna chlorowodorek, działanie embriotoksyczne, działanie karcynogenne, działanie teratogenne, genotoksyczność, parametry biochemiczne, parametry hematologiczne, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, toksyczność narządowa, toksyczność reprodukcyjna, układ nerwowy, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, wpływ na rozrodczość - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Prestozek Combi 8 mg + 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa składników preparatu Prestozek Combi, zawierającego peryndopryl z tert-butyloaminą oraz amlodypinę, wykazały, że peryndopryl po podaniu doustnym u szczurów i małp wykazuje odwracalne uszkodzenia nerek, bez trwałego wpływu na funkcję tego narządu. Badania mutagenności (in vitro i in vivo) nie wykazały działania mutagennego peryndoprylu, a badania reprodukcyjne na różnych gatunkach zwierząt nie potwierdziły działania embriotoksycznego ani teratogennego. Niemniej, jako inhibitor ACE, peryndopryl może wywoływać działania niepożądane związane z rozwojem płodu, typowe dla całej grupy leków ACE, takie jak uszkodzenia nerek płodu czy wady wrodzone. Długoterminowe badania na szczurach i myszach nie wykazały działania rakotwórczego peryndoprylu.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie mutagenności, działanie embriotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, funkcja nerek, genotoksyczność, gęstość nasienia, hormon folikulotropowy, inhibitor ACE, kancerogenność, komórka Sertoliego, peryndopryl, potencjał mutagenny, przeżywalność potomstwa, śmiertelność okołoporodowa, śmiertelność poporodowa, spermatyda, testosteron, toksyczność przewlekła, uszkodzenie nerek, wada wrodzona