zaburzenie płodności
Zaburzenie płodności to stan kliniczny, w którym para nie może zajść w ciążę pomimo regularnych stosunków płciowych bez zabezpieczenia przez okres co najmniej 12 miesięcy. Problem ten dotyka około 15-20% par w wieku reprodukcyjnym, stając się istotnym wyzwaniem medycznym i społecznym.
Przyczyny zaburzeń płodności mogą być złożone i dotyczą zarówno kobiet, jak i mężczyzn. U kobiet najczęstszymi przyczynami są zaburzenia owulacji, niedrożność jajowodów, endometrioza oraz wady macicy. U mężczyzn główne problemy obejmują zaburzenia produkcji plemników (oligospermia, azoospermia), nieprawidłowości w ich budowie lub ruchliwości oraz przeszkody w drogach wyprowadzających nasienie.
Diagnostyka zaburzeń płodności wymaga kompleksowego podejścia, obejmującego badania hormonalne, obrazowe oraz specjalistyczne analizy nasienia u mężczyzn. Współczesna medycyna reprodukcyjna oferuje szereg metod terapeutycznych – od farmakoterapii, przez zabiegi chirurgiczne, po techniki wspomaganego rozrodu (ART), takie jak inseminacja domaciczna (IUI) czy zapłodnienie pozaustrojowe (IVF).
Czynniki ryzyka zaburzeń płodności obejmują zaawansowany wiek (szczególnie u kobiet), otyłość, palenie tytoniu, nadużywanie alkoholu, ekspozycję na toksyny środowiskowe oraz przewlekłe choroby jak cukrzyca czy choroby tarczycy. Coraz więcej badań wskazuje również na rolę czynników psychologicznych, w tym przewlekłego stresu, w powstawaniu problemów z płodnością.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Oksybutynina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dane przedkliniczne dotyczące oksybutyniny wskazują na brak istotnych zagrożeń toksycznych przy stosowaniu terapeutycznym, potwierdzone przez badania toksyczności ostrej i przewlekłej, genotoksyczności oraz potencjału rakotwórczego. Standardowe testy genotoksyczności nie wykazały mutagenności, a badania kancerogenności nie potwierdziły zwiększonego ryzyka nowotworów. W badaniach toksyczności reprodukcyjnej na ciężarnych szczurach zaobserwowano wady wrodzone serca, dodatkowe żebra w odcinku piersiowo-lędźwiowym oraz toksyczny wpływ na noworodki przy wyższych dawkach, zwłaszcza przy dawce 0,4 mg/kg mc./dobę podawanej podskórnie, gdzie anomalie rozwojowe korelowały z toksycznością u matek. Wpływ na płodność był zróżnicowany – brak efektów u samców, natomiast u samic stwierdzono zaburzenia, z NOAEL ustaloną na poziomie 5 mg/kg mc. Badania miejscowego działania toksycznego preparatu Vesoxx (dopęcherzowo) nie wykazały istotnych zagrożeń.
anomalia rozwojowa, badanie toksykologiczne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, NOAEL, pęcherz moczowy, podanie dopęcherzowe, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, stosowanie oksybutyniny, toksyczność dla organizmu matki, toksyczność miejscowa, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wada wrodzona serca, wpływ na płodność, zaburzenie płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vimetso 50 mg + 850 mg
Badania przedkliniczne produktu leczniczego Vimetso, zawierającego wildagliptynę i metforminę chlorowodorku, wykazały brak nowych działań toksycznych w porównaniu do profilu bezpieczeństwa poszczególnych substancji. W badaniach toksykologicznych na zwierzętach (do 13 tygodni) zaobserwowano u psów opóźnienia wewnątrzsercowego przewodzenia impulsów przy dawce NOAEL 15 mg/kg mc. (7-krotność ekspozycji u ludzi na podstawie Cmax). U szczurów i myszy stwierdzono gromadzenie piankowatych makrofagów pęcherzykowych w płucach przy dawkach NOAEL odpowiednio 25 mg/kg mc. (5-krotność ekspozycji AUC u ludzi) i 750 mg/kg mc. (142-krotność ekspozycji AUC u ludzi). U małp cynomolgus zmiany skórne pojawiały się przy dawce ≥ 5 mg/kg mc./dobę (ekspozycja zbliżona do AUC u ludzi), z nasileniem objawów przy wyższych dawkach. Wildagliptyna nie wykazywała działania mutagennego in vitro i in vivo. Badania reprodukcyjne u szczurów i królików nie wykazały istotnych zaburzeń płodności ani rozwoju zarodkowego przy dawkach NOAEL odpowiednio 75 mg/kg mc. i 50 mg/kg mc., co stanowi odpowiednio 10- i 9-krotność ekspozycji u ludzi. W badaniach rakotwórczości na szczurach (do 900 mg/kg mc.) nie stwierdzono zwiększonego ryzyka nowotworowego, natomiast u myszy zaobserwowano wzrost częstości gruczolakoraka sutków i naczyniakomięsaka krwionośnego przy dawkach do 1000 mg/kg mc., jednak uznano to za mało istotne ryzyko dla ludzi ze względu na brak działania genotoksycznego i specyfikę gatunkową.
badanie rakotwórczości, badanie toksykologiczne, dawka NOAEL, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, ekspozycja na produkt leczniczy, faliste żebra, genotoksyczność, gruczolakorak sutka, margines bezpieczeństwa, naczyniakomięsak krwionośny, piankowate makrofagi pęcherzykowe, rakotwórczość, rozwój przed- i pourodzeniowy, rozwój zarodkowy, toksyczne działanie na zarodek, wildagliptyna i metformina chlorowodorek, zaburzenie płodności, zmiana kośćca, zmiana martwicza, zmiana skórna - Leksykon substancji czynnych
Menotropina – Dawkowanie i sposób podawania
Leczenie menotropiną (Menopur) wymaga ścisłego nadzoru specjalisty w dziedzinie niepłodności, z indywidualnym dostosowaniem dawki w zależności od odpowiedzi pacjenta. W terapii braku owulacji dawka początkowa wynosi 75-150 IU FSH + 75-150 IU LH na dobę, utrzymywana przez co najmniej 7 dni, z możliwością modyfikacji co 7 dni o 37,5-75 IU FSH + LH, maksymalnie do 225 IU FSH + 225 IU LH. Po uzyskaniu optymalnej stymulacji podaje się 5000-10000 IU hCG. W kontrolowanej hiperstymulacji jajników (ART) dawka początkowa wynosi 150-225 IU FSH + 150-225 IU LH na dobę, z maksymalną dawką do 450 IU FSH + 450 IU LH, stosowaną do 20 dni. U mężczyzn leczenie rozpoczyna się od hCG (1000-3000 IU 3x/tydzień), następnie Menopur 75-150 IU FSH + LH 3x/tydzień przez kilka miesięcy. Podawanie odbywa się podskórnie lub domięśniowo po rekonstytucji proszku, unikając wstrząsania i stosując świeży roztwór.
antagonista GnRH, badanie hormonalne, badanie ultrasonograficzne, brak owulacji, desensybilizacja przysadki, duszność, gonadotropina kosmówkowa, hiperstymulacja jajników, hipogonadyzm hipogonadotropowy, inseminacja domaciczna, komórka jajowa, menotropina, pęcherzyk Graafa, pobranie oocytu, podanie domięśniowe, podanie podskórne, poziom estradiolu, poziom testosteronu, rekonstytucja leku, technika wspomaganego rozrodu, ultrasonografia jajników, wstrzyknięcie domięśniowe, wstrzyknięcie podskórne, zaburzenie płodności, zespół hiperstymulacji jajników, zespół policystycznych jajników - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Flavamed 30 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne ambroksolu chlorowodorku, substancji czynnej Flavamed 30 mg, wykazały brak istotnych działań niepożądanych przy dawkach NOAEL wynoszących odpowiednio: 150 mg/kg mc./dobę u myszy (4 tygodnie), 50 mg/kg mc./dobę u szczurów (52 i 78 tygodni), 40 mg/kg mc./dobę u królików (26 tygodni) oraz 10 mg/kg mc./dobę u psów (52 tygodnie). Podawanie dożylne w dawkach do 64 mg/kg mc./dobę u szczurów i do 120 mg/kg mc./dobę u psów nie wywołało ciężkich objawów toksyczności, a obserwowane działania niepożądane miały charakter przemijający. Ambroksol nie wykazał działania embriotoksycznego ani teratogennego w dawkach do 3000 mg/kg mc./dobę u szczurów i 200 mg/kg mc./dobę u królików, a dawki do 500 mg/kg mc./dobę nie wpływały na płodność u szczurów. W okresie okołourodzeniowym dawka 50 mg/kg mc./dobę była bezpieczna, natomiast 500 mg/kg mc./dobę wykazała nieznaczną toksyczność manifestującą się opóźnieniem przyrostu masy ciała i zmniejszeniem liczebności miotu.
aberracja chromosomowa, ambroksol chlorowodorek, badanie histopatologiczne, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie rakotwórczości, działanie embriotoksyczne, działanie guzotwórcze, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, genotoksyczność, narząd docelowy, podanie dożylne, potencjał rakotwórczy, rozwój okołoporodowy, rozwój zarodkowo-płodowy, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność ogólnoustrojowa, toksyczność wielokrotnego podania, zaburzenie płodności - Leksykon substancji czynnych
Karmustyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Badania przedkliniczne karmustyny, substancji czynnej preparatów takich jak Carmustine Accord czy Carmustine Zentiva, wykazały istotny potencjał toksyczności rozwojowej. U szczurów stwierdzono działanie embriotoksyczne i teratogenne, natomiast u królików jedynie embriotoksyczne, przy dawkach odpowiadających stosowanym klinicznie u ludzi. Ponadto, karmustyna może zaburzać płodność, zwłaszcza u samców szczura, choć efekt ten pojawiał się przy dawkach wyższych niż standardowe dawki terapeutyczne. Te dane wskazują na konieczność unikania ekspozycji na karmustynę w okresie ciąży oraz ostrożność u pacjentów planujących potomstwo.
badanie przedkliniczne, dawka kliniczna, działanie embriotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie teratogenne, ekspozycja na lek, karmustyna, model zwierzęcy, monitorowanie długoterminowe, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, stosunek korzyści-ryzyko, toksyczność rozwojowa, wtórny nowotwór, zaburzenie płodności - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Tadalafil Sandoz 10 mg
Preparat Tadalafil Sandoz, zawierający 10 mg tadalafilu w formie tabletek powlekanych, nie jest wskazany do stosowania u kobiet, zwłaszcza w ciąży i podczas laktacji. Dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania u kobiet w ciąży są ograniczone, jednak badania przedkliniczne na zwierzętach nie wykazały teratogennego ani embriotoksycznego działania. Mimo to, ze względu na zasadę ostrożności, stosowanie leku w ciąży jest zdecydowanie odradzane. Tadalafil przenika do mleka matki, co stanowi potencjalne ryzyko dla dziecka karmionego piersią, dlatego lek jest przeciwwskazany w okresie laktacji.
badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, dawkowanie tadalafilu, laktacja, płodność człowieka, przenikanie do mleka, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka, ryzyko dla karmionego dziecka, substancja czynna, Tadalafil Sandoz, tadalafil tabletki powlekane, wiek rozrodczy, zaburzenie płodności, zmniejszenie stężenia plemników - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Tadilecto 2,5 mg
Produkt leczniczy Tadilecto zawierający tadalafil w dawce 2,5 mg w postaci tabletek powlekanych nie jest wskazany do stosowania u kobiet. Dane kliniczne dotyczące stosowania tadalafilu w ciąży są ograniczone, a badania przedkliniczne na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego szkodliwego wpływu na przebieg ciąży, rozwój zarodka, płodu ani porodu. Mimo to, ze względu na zasadę ostrożności, stosowanie tadalafilu w okresie ciąży nie jest zalecane. Tadalafil przenika do mleka matki, a brak wystarczających danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa dla niemowląt karmionych piersią skutkuje przeciwwskazaniem do stosowania leku w okresie laktacji. W przypadku partnerki pacjenta przyjmującego Tadilecto, która jest w ciąży lub karmi piersią, należy omówić potencjalne ryzyko i korzyści terapii.
badanie nasienia, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, dane farmakodynamiczne, farmakoterapia ciężarnych, laktacja, parametry nasienia, przenikanie leku do mleka, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka, tabletka powlekana, tadalafil, Tadilecto, zaburzenie erekcji, zaburzenie płodności, zmniejszenie stężenia plemników - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Ibuprom Max Rapid 400 mg
Ibuprofen, zawarty w leku Ibuprom Max Rapid (400 mg ibuprofenu w postaci 512 mg ibuprofenu sodowego dwuwodnego), działa poprzez hamowanie syntezy prostaglandyn, co może negatywnie wpływać na przebieg ciąży i rozwój płodu. Stosowanie ibuprofenu we wczesnej ciąży zwiększa ryzyko poronienia oraz wad wrodzonych serca i wytrzewienia, z ryzykiem bezwzględnym wzrastającym z <1% do około 1,5%, zależnie od dawki i czasu terapii. Od 20. tygodnia ciąży ibuprofen może powodować małowodzie i zwężenie przewodu tętniczego u płodu, co wymaga monitorowania i natychmiastowego zaprzestania leczenia w przypadku wykrycia tych powikłań. W trzecim trymestrze lek jest przeciwwskazany ze względu na ryzyko toksycznego działania na płuca i serce płodu, zaburzeń czynności nerek, wydłużenia czasu krwawienia u matki i noworodka oraz hamowania czynności skurczowej macicy.
dysfagia, działanie przeciwpłytkowe, hamowanie czynności skurczowej macicy, hamowanie syntezy prostaglandyn, ibuprofen sodowy, inhibitor cyklooksygenazy, inhibitor syntezy prostaglandyn, małowodzie, monitorowanie przedporodowe, nadciśnienie płucne, toksyczne działanie na płuca i serce, wada wrodzona serca, wytrzewienie, zaburzenie czynności nerek płodu, zaburzenie owulacji, zaburzenie płodności, zamknięcie przewodu tętniczego, zwężenie przewodu tętniczego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tadalafil Aurovitas 20 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa tadalafilu, obejmująca badania farmakologiczne, toksykologiczne oraz reprodukcyjne, nie wykazała istotnych zagrożeń dla ludzi przy dawkach terapeutycznych. Badania na psach, którym podawano tadalafil w dawkach ≥25 mg/kg mc./dobę przez 6-12 miesięcy (ekspozycja 3,7-18,6-krotnie wyższa niż u ludzi po dawce 20 mg), wykazały zanik nabłonka kanalików nasiennych i zmniejszenie spermatogenezy, jednak efekt ten nie występował przy dawkach terapeutycznych. Badania genotoksyczności i rakotwórczości nie potwierdziły działania mutagennego ani kancerogennego. W modelach zwierzęcych, w tym u szczurów i myszy, nie stwierdzono działania teratogennego, embriotoksycznego ani fetotoksycznego nawet przy dawkach do 1000 mg/kg mc./dobę, co znacznie przekracza dawki stosowane u ludzi.
AUC, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie toksykologiczne, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja na lek, margines bezpieczeństwa, nabłonek kanalików nasiennych, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, rozwój przedurodzeniowy i pourodzeniowy, spermatogeneza, tadalafil, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenie płodności, zanik nabłonka kanalików nasiennych, zmniejszenie spermatogenezy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ramidilan HCT 10 mg + 5 mg + 25 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Ramidilan HCT, zawierającego ramipryl, amlodypinę i hydrochlorotiazyd, wykazały, że ramipryl nie wykazuje działania teratogennego ani negatywnego wpływu na płodność u szczurów, królików i małp. Jednakże podawanie wysokich dawek ramiprylu (≥50 mg/kg mc./dobę) w okresie ciąży i laktacji u szczurów prowadziło do trwałych uszkodzeń nerek potomstwa, manifestujących się poszerzeniem miedniczek nerkowych. Uszkodzenia nerek obserwowano także u młodych szczurów po pojedynczych dawkach, co wskazuje na szczególną wrażliwość rozwijających się nerek na tę substancję czynną.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Oxaliplatinum Accord 5 mg/ml
Oksaliplatyna, stosowana w terapii onkologicznej, wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz karmiących piersią. Ze względu na brak wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania u kobiet ciężarnych oraz toksyczne działanie na procesy reprodukcyjne wykazane w badaniach na zwierzętach, oksaliplatyna jest przeciwwskazana u kobiet w ciąży oraz u tych, które nie stosują skutecznej antykoncepcji. Kobiety powinny stosować skuteczne metody antykoncepcji nie tylko podczas terapii, ale także przez 4 miesiące po jej zakończeniu. Karmienie piersią jest przeciwwskazane podczas leczenia z powodu braku danych o wydzielaniu oksaliplatyny do mleka i potencjalnego ryzyka dla dziecka. Lekarze powinni przeprowadzić test ciążowy przed rozpoczęciem terapii oraz szczegółowo omówić z pacjentką ryzyko i konieczność stosowania antykoncepcji.
działanie toksyczne, komórka rozrodcza, krioprezerwacja nasienia, krioprezerwacja oocytów, leczenie onkologiczne, metoda antykoncepcyjna, Oxaliplatinum Accord, proces reprodukcyjny, przeciwwskazanie do karmienia piersią, ryzyko terapii, substancja cytotoksyczna, terapia oksaliplatyną, test ciążowy, uszkodzenie materiału genetycznego, właściwość genotoksyczna, zaburzenie płodności, zachowanie płodności - Leksykon substancji czynnych
Walgancyklowir – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Walgancyklowir, prolek gancyklowiru, wykazuje w badaniach przedklinicznych profil toksyczności zbliżony do substancji macierzystej. Najważniejsze działania toksyczne obejmują nieodwracalną utratę komórek jąder, nefrotoksyczność prowadzącą do mocznicy i zwyrodnienia komórek nerkowych, a także przemijające efekty hematologiczne, takie jak niedokrwistość, neutropenia i limfocytopenia. Dodatkowo obserwuje się przemijające uszkodzenia błony śluzowej układu pokarmowego. Gancyklowir wykazuje działanie mutagenne i klastogenne, co koreluje z rakotwórczością u myszy, klasyfikując go jako potencjalny czynnik kancerogenny. W badaniach przedklinicznych stwierdzono także istotne działanie teratogenne, embriotoksyczne oraz gonadotoksyczne, w tym hamowanie spermatogenezy i zmniejszenie płodności u samców i samic.
aspermatogeneza, działanie rakotwórcze, embriotoksyczność, gonadotoksyczność, karcynogen, klastogenność, limfocytopenia, martwica błony śluzowej, mielotoksyczność, mutagenność, nefrotoksyczność, neutropenia, niedokrwistość, parametry hematologiczne, parametry nerkowe, prolek gancyklowiru, przenikanie do mleka, teratogenność, toksyczność gonadalna, toksyczność przewodu pokarmowego, walgancyklowir, zaburzenie płodności, zahamowanie spermatogenezy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Borasol 30 mg/g
Dane przedkliniczne dotyczące kwasu borowego, substancji czynnej preparatu BORASOL (30 mg/g roztwór na skórę), wykazały istotne działanie toksyczne na układ rozrodczy zarówno u samców, jak i samic, co może prowadzić do zaburzeń płodności. Badania jednoznacznie wskazują na potencjał teratogenny tej substancji, manifestujący się negatywnym wpływem na organogenezę oraz rozwój płodu, skutkującym wadami wrodzonymi i dysfunkcjami poszczególnych układów i narządów.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Oftaquix sine 5 mg/ml
Oftaquix sine, zawierający lewofloksacynę w stężeniu 5 mg/ml (5,12 mg lewofloksacyny półwodnej w 1 ml roztworu), stosowany miejscowo w postaci kropli do oczu, może potencjalnie wpływać na płodność, przebieg ciąży oraz laktację. Dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania u kobiet w ciąży są ograniczone, a badania przedkliniczne na zwierzętach nie wykazały bezpośrednich działań teratogennych ani negatywnego wpływu na płodność, nawet przy ekspozycji przekraczającej dawki stosowane u ludzi. Lekarz powinien indywidualnie ocenić bilans korzyści i ryzyka, stosując lek wyłącznie wtedy, gdy przewidywana korzyść terapeutyczna przewyższa potencjalne ryzyko dla płodu. Zaleca się stosowanie minimalnej skutecznej dawki przez możliwie najkrótszy czas terapii.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Strepsils Intensive Direct 8,75 mg/dawkę
Strepsils Intensive Direct zawiera flurbiprofen w dawce 8,75 mg na trzy rozpylenia aerozolu do stosowania w jamie ustnej i należy do grupy niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ) hamujących syntezę prostaglandyn. Mechanizm ten jest kluczowy w ocenie bezpieczeństwa stosowania u kobiet w ciąży, karmiących piersią oraz w kontekście płodności. Zahamowanie syntezy prostaglandyn może zwiększać ryzyko poronienia oraz wad wrodzonych, zwłaszcza układu sercowo-naczyniowego i wytrzewienia, ze wzrostem ryzyka wad układu krążenia z poniżej 1% do około 1,5%. Ryzyko to rośnie wraz z dawką i czasem terapii. W trzecim trymestrze stosowanie flurbiprofenu jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko przedwczesnego zamknięcia przewodu tętniczego, nadciśnienia płucnego, zaburzeń czynności nerek, wydłużenia czasu krwawienia oraz zahamowania skurczów macicy, co może prowadzić do powikłań okołoporodowych.
działanie antyagregacyjne, flurbiprofen, hemostaza, inhibitor cyklooksygenazy, inhibitor syntezy prostaglandyn, małowodzie, nadciśnienie płucne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, obumarcie zarodka, organogeneza, owulacja, przewód tętniczy, strata ciąży poimplantacyjna, synteza prostaglandyn, układ sercowo-naczyniowy, wada rozwojowa, wada układu krążenia, wada wrodzona, zaburzenie płodności, zahamowanie skurczów macicy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Deflegmin KIDS 15 mg/5 ml
Ambroksolu chlorowodorek, substancja czynna preparatu Deflegmin KIDS, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony szerokim zakresem badań przedklinicznych. W badaniach toksyczności po wielokrotnym podaniu doustnym nie zaobserwowano działań niepożądanych przy dawkach NOAEL wynoszących odpowiednio: 150 mg/kg mc./dobę u myszy (4 tygodnie), 50 mg/kg mc./dobę u szczurów (52 i 78 tygodni), 40 mg/kg mc./dobę u królików (26 tygodni) oraz 10 mg/kg mc./dobę u psów (52 tygodnie). Badania toksyczności po podaniu dożylnym (3-godzinne infuzje) w dawkach do 64 mg/kg mc./dobę u szczurów i do 120 mg/kg mc./dobę u psów nie wykazały ciężkich działań toksycznych ani zmian histopatologicznych. Ponadto, ambroksol nie wykazuje toksyczności narządowej, a obserwowane działania niepożądane miały charakter przemijający, co potwierdza jego bezpieczeństwo terapeutyczne.
ambroksolu chlorowodorek, badanie genotoksyczne, badanie genotoksyczności, badanie potencjału rakotwórczego, badanie reprodukcyjne, badanie toksykologiczne, bezpieczeństwo terapeutyczne, Deflegmin KIDS, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, mutagenność bakteryjna, No Observed Adverse Effect Level, NOAEL, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, rakotwórczość, substancja lecznicza, teratogenność, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczne działanie w narządach docelowych, toksyczność dla samic, toksyczność narządowa, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu dożylnym, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, zaburzenie płodności, zmiana histopatologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Molsidomina WZF 4 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne molsydominy wykazały niską toksyczność ostrą, z wartościami LD50 w zakresie 700-930 mg/kg mc. u myszy, 760-1400 mg/kg mc. u szczurów oraz 400 mg/kg mc. u królików, co jest znacznie wyższe niż dawka terapeutyczna stosowana u ludzi (~0,1 mg/kg mc., tj. 2 mg 3x/dobę). Badania przewlekłe na szczurach (40 mg/kg mc./dobę przez 6 miesięcy), psach (10 mg/kg mc./dobę przez 12 miesięcy) i małpach (16 mg/kg mc./dobę przez 12 miesięcy) nie wykazały uszkodzeń narządowych, jedynie zwiększenie rezerwy krwi w śledzionie, co potwierdza farmakologiczny efekt rozszerzenia układu żylnego. Potencjał rakotwórczy molsydominy był negatywny, z wyjątkiem pojedynczego przypadku nowotworu małżowiny kości sitowej nosa u szczurów przy bardzo wysokich dawkach (16-22 mg/kg mc./dobę) przez niemal całe życie, co jest uznawane za specyficzne dla gatunku i nieprzekładające się na ryzyko u ludzi.
badanie teratogenności, badanie toksykologiczne i farmakologiczne, częstość występowania nowotworów, dawka śmiertelna, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, LD50, molsydomina, podanie domięśniowe, podanie dootrzewnowe, podanie doustne, podanie dożylne, podanie podskórne, populacja badana, potencjał rakotwórczy, ryzyko onkogenne, toksyczność matczyna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, układ żylny, wada rozwojowa szkieletu, wpływ na rozrodczość, zaburzenie płodności - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Tadalafil SUN 5 mg
Tadalafil SUN, zawierający 5 mg tadalafilu, nie jest wskazany do stosowania u kobiet, zwłaszcza w ciąży i okresie laktacji. Dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania w ciąży są ograniczone, jednak badania przedkliniczne na zwierzętach nie wykazały szkodliwego wpływu na rozwój zarodka, płodu, przebieg porodu ani rozwój pourodzeniowy potomstwa. Mimo to, ze względu na zasadę ostrożności, stosowanie tadalafilu w ciąży jest zdecydowanie odradzane, a pacjentki powinny przerwać terapię w przypadku planowania lub podejrzenia ciąży. Ponadto tadalafil przenika do mleka matki, co może narażać niemowlę na działanie leku, dlatego jest przeciwwskazany w okresie laktacji; pacjentki powinny rozważyć przerwanie karmienia piersią lub odstąpienie od terapii.
badanie przedkliniczne, ciąża, ekspozycja na lek, farmakodynamika, farmakokinetyka, koncentracja plemników, laktacja, model zwierzęcy, oligozoospermia, ostrożność terapeutyczna, poród, przenikanie leku do mleka, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, tadalafil, toksykologia, zaburzenie płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Loper 2 mg
Przedkliniczne badania toksyczności loperamidu chlorowodorku, substancji czynnej leku Loper, wykazały wysoki margines bezpieczeństwa przy stosowaniu terapeutycznym. Długoterminowe badania na psach (do 12 miesięcy) i szczurach (do 18 miesięcy) wykazały jedynie niewielkie zmniejszenie masy ciała i spożycia pokarmu przy dawkach odpowiednio do 5 mg/kg/dobę (30-krotność dawki ludzkiej) u psów oraz 40 mg/kg/dobę (240-krotność dawki ludzkiej) u szczurów. Dawki niewywołujące działania toksycznego (NTEL) ustalono na poziomie 1,25 mg/kg/dobę u psów (8-krotność dawki ludzkiej) oraz 10 mg/kg/dobę u szczurów (60-krotność dawki ludzkiej). Badania genotoksyczności i karcinogenności nie wykazały działania szkodliwego, a wpływ na reprodukcję ograniczał się do bardzo wysokich dawek (40 mg/kg/dobę), które powodowały zaburzenia płodności i zmniejszenie przeżycia płodu, związane z toksycznością u matki.
arytmia, badanie genotoksyczne, badanie karcinogenne, dawka niewywołująca działania toksycznego, działanie rakotwórcze, działanie toksyczne, efekt elektrofizjologiczny, efekt toksyczny, elektrofizjologia mięśnia sercowego, gen HERG, hamowanie przepływu jonów potasowych, hamowanie przepływu jonów sodowych, in vitro, in vivo, loperamid chlorowodorek, NTEL, potencjał genotoksyczny, potencjał karcinogenny, przedawkowanie, toksyczność długoterminowa, toksyczność matczyna, wpływ na reprodukcję, zaburzenie płodności, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Erlis 20 mg
Produkt leczniczy Erlis zawierający tadalafil w dawce 20 mg nie jest wskazany do stosowania u kobiet, zwłaszcza w okresie ciąży i laktacji. Dane z badań na zwierzętach nie wykazały teratogenności ani negatywnego wpływu na rozwój płodu, jednak ze względu na brak wystarczających danych klinicznych oraz przenikanie tadalafilu do mleka, zaleca się unikanie stosowania leku w ciąży i podczas karmienia piersią. Lekarz powinien poinformować pacjentki o konieczności wstrzymania terapii w tych okresach lub rozważeniu alternatywnych metod karmienia. Ponadto, tabletki Erlis 20 mg zawierają 308 mg laktozy jednowodnej, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy.
badanie farmakodynamiczne, badanie toksykologiczne, działanie niepożądane, Erlis, karmienie piersią, laktacja, laktoza jednowodna, nietolerancja laktozy, przebieg porodu, przenikanie do mleka, rozwój płodu, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka, tabletka powlekana, tadalafil, teratogenność, zaburzenie płodności, zmniejszenie stężenia plemników - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Quator 2,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa tadalafilu, substancji czynnej leku Quator, nie wykazały istotnych zagrożeń dla organizmu ludzkiego. Ocena farmakologii bezpieczeństwa nie ujawniła negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani nerwowy. Testy genotoksyczności, w tym test Amesa oraz badania aberracji chromosomowych in vitro i in vivo, dały wyniki negatywne, co wyklucza mutagenne i klastogenne działanie tadalafilu. Długoterminowe badania karcynogenności na gryzoniach nie wykazały zwiększonego ryzyka nowotworów. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym u psów, przy dawkach 25 mg/kg/dobę (3,7-18,6-krotna ekspozycja w porównaniu do jednorazowej dawki 20 mg u ludzi), zaobserwowano zanik nabłonka kanalików nasiennych i zmniejszenie spermatogenezy u niektórych zwierząt, co stanowi jedyny istotny efekt niepożądany przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne.
aberracja chromosomowa, AUC, badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, potencjał karcynogenny, profil bezpieczeństwa, rozwój pourodzeniowy, spermatogeneza, tadalafil, test Amesa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ nerwowy, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenie płodności, zmniejszenie spermatogenezy - Leksykon substancji czynnych
Azotan butokonazolu – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Azotan butokonazolu, substancja czynna kremu dopochwowego Gynazol (20 mg/g), nie wykazał działania mutagennego w badaniach mikrobiologicznych, jednak brak jest długoterminowych badań karcynogennych na modelach zwierzęcych. W badaniach reprodukcyjnych na królikach i szczurach nie stwierdzono negatywnego wpływu na płodność przy dawkach do 30 mg/kg mc./dobę (króliki) oraz 100 mg/kg mc./dobę (szczury). Podawanie dopochwowe u ciężarnych szczurów w dawce 6 mg/kg mc./dobę (3-7-krotnie wyższej niż dawka ludzka) skutkowało zwiększonym wskaźnikiem resorpcji płodów i zmniejszoną liczebnością miotów, bez działania teratogennego. Doustne podawanie szczurzym dawkach do 50 mg/kg mc./dobę nie wywołało efektów niepożądanych, natomiast wyższe dawki (100-750 mg/kg mc./dobę) indukowały wady rozwojowe płodów oraz stany napięcia u samic.
azotan butokonazolu, badanie mikrobiologiczne, dystocja, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, Gynazol, krem dopochwowy, lek przeciwgrzybiczny, organogeneza, pochodna azolowa, resorpcja płodu, różnica międzygatunkowa, wada rozwojowa płodu, wpływ na reprodukcję, zaburzenie płodności, zaburzenie porodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Menero MED 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa tadalafilu, substancji czynnej produktu Menero MED (5 mg tabletki powlekane), wykazały brak istotnych zagrożeń toksykologicznych i farmakologicznych przy dawkach terapeutycznych. Badania obejmowały ocenę toksyczności po wielokrotnym podaniu, genotoksyczności, działania rakotwórczego oraz wpływu na procesy reprodukcyjne. W modelach zwierzęcych (szczury, myszy) stosujących dawki do 1000 mg/kg mc./dobę nie zaobserwowano efektów teratogennych, embriotoksycznych ani fetotoksycznych. Dawką bezobjawową w badaniach rozwoju przedurodzeniowego i pourodzeniowego u szczurów była 30 mg/kg mc./dobę, przy czym AUC niezwiązanego leku u ciężarnych samic była około 18-krotnie wyższa niż u ludzi po dawce 20 mg. Badania płodności nie wykazały negatywnego wpływu na zdolności reprodukcyjne samców i samic szczurów.
AUC, badanie farmakologiczne, badanie płodności, badanie teratogenności, działanie embriotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja na lek, genotoksyczność, kanalik nasienny, profil bezpieczeństwa, rozwój przedurodzeniowy, tadalafil, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczność reprodukcyjna, zaburzenie płodności, zanik nabłonka kanalików nasiennych, zmniejszenie spermatogenezy - Leksykon substancji czynnych
Tetrabenazyna – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Tetrabenazyna, substancja czynna preparatu Tetmodis (25 mg), wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. Dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania w ciąży są ograniczone, a badania przedkliniczne na zwierzętach nie dostarczyły wystarczających informacji na temat wpływu na przebieg ciąży, rozwój zarodka, płodu oraz rozwój pourodzeniowy. Tetmodis jest przeciwwskazany w okresie ciąży, chyba że brak jest alternatywnych terapii, a korzyści przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. W takich przypadkach konieczne jest ścisłe monitorowanie matki i płodu oraz szczegółowa konsultacja z pacjentką. Preparat jest również przeciwwskazany u kobiet karmiących piersią; w przypadku konieczności terapii tetrabenazyną zaleca się zaprzestanie karmienia piersią.
antykoncepcja, badanie przedkliniczne, cykl miesięczny, karmienie piersią, kobieta ciężarna, laktacja, model zwierzęcy, okres płodności, opcja terapeutyczna, płodność, produkt leczniczy, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka, substancja czynna, Tetmodis, tetrabenazyna, wiek rozrodczy, zaburzenie płodności - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – ALLERTEC FOXILL 1 mg/g
Produkt leczniczy ALLERTEC FOXILL (1 mg/g, żel) zawiera dimetyndenu maleinian, który w badaniach na zwierzętach nie wykazał działania teratogennego ani negatywnego wpływu na przebieg ciąży, rozwój zarodka, płodu czy dziecka po urodzeniu. Mimo korzystnego profilu bezpieczeństwa, stosowanie żelu na rozległe powierzchnie skóry w ciąży jest niewskazane, zwłaszcza przy obecności uszkodzeń lub stanów zapalnych skóry, które mogą zwiększać wchłanianie substancji czynnej. Lekarz powinien indywidualnie ocenić stosunek korzyści do ryzyka, szczególnie w pierwszym trymestrze ciąży. W okresie karmienia piersią żel nie powinien być stosowany na brodawki sutków ze względu na ryzyko kontaktu z błoną śluzową jamy ustnej dziecka, a także na rozległe powierzchnie skóry, zwłaszcza przy uszkodzeniach skóry.
Allertec Foxill, błona śluzowa jamy ustnej, brodawka sutkowa, chlorek benzalkoniowy, dimetyndenu maleinian, działanie niepożądane, działanie teratogenne, glikol propylenowy, karmienie piersią, model zwierzęcy, pierwszy trymestr ciąży, reakcja skórna, rozwój zarodka, stan zapalny skóry, zaburzenie płodności - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Tadalafil PMCS 10 mg
Tadalafil PMCS, zawierający tadalafil w dawkach 5 mg, 10 mg lub 20 mg, nie jest wskazany do stosowania u kobiet, zwłaszcza w ciąży i podczas laktacji. Dane przedkliniczne nie wykazały teratogennego ani embriotoksycznego działania u zwierząt, jednak ze względu na ograniczone dane kliniczne u ludzi, stosowanie leku w ciąży należy unikać. Tadalafil przenika do mleka matki, co stanowi potencjalne ryzyko dla dziecka karmionego piersią, dlatego lek jest przeciwwskazany w okresie laktacji. Lekarz powinien poinformować pacjentki o konieczności przerwania terapii w przypadku niespodziewanej ciąży oraz zalecić alternatywne, bezpieczniejsze metody leczenia, jeśli są dostępne.
badanie farmakodynamiczne, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, ekspozycja na lek, karmienie piersią, model zwierzęcy, opcja terapeutyczna, profil bezpieczeństwa, przenikanie do mleka, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka, tabletka powlekana, tadalafil, wiek rozrodczy, zaburzenie płodności, zmniejszenie stężenia plemników - Leksykon substancji czynnych
Hormon luteinizujący – Dawkowanie i sposób podawania
Hormon luteinizujący (LH) jest integralnym składnikiem preparatów hMG stosowanych w leczeniu niepłodności, dostarczającym FSH i LH w proporcji najczęściej 1:1. Dawkowanie jest silnie zindywidualizowane, rozpoczynając się zwykle od 75-150 j.m. FSH + 75-150 j.m. LH na dobę, z możliwością zwiększenia dawki co 7 dni o 37,5-75 j.m. FSH + LH, maksymalnie do 225 j.m. każdego hormonu w leczeniu braku owulacji. W protokołach ART dawki początkowe wynoszą 150-225 j.m. FSH + LH, z maksymalną dawką do 450 j.m. każdego hormonu na dobę, podawane przez 5-20 dni. Po osiągnięciu odpowiedniej stymulacji podaje się pojedynczą dawkę hCG 5000-10000 j.m. w celu wywołania owulacji lub dojrzałości pęcherzyków, z uwzględnieniem czasu 34-35 godzin do uwolnienia oocytu. W leczeniu męskiej niepłodności stosuje się wstępne podawanie hCG (1000-3000 j.m. 3x tygodniowo), a następnie preparaty zawierające LH w dawce 75-150 j.m. FSH + LH 3x tygodniowo przez kilka miesięcy.
agonista GnRH, antagonista GnRH, dojrzewanie pęcherzyków, estradiol, gonadotropina kosmówkowa, gonadotropina menopauzalna, hipogonadyzm hipogonadotropowy, hormon folikulotropowy, hormon luteinizujący, hormon uwalniający gonadotropiny, inseminacja domaciczna, leczenie niepłodności, lipoatrofia, nadmierna stymulacja jajników, oocyt, pęcherzyk Graafa, techniki wspomaganego rozrodu, testosteron, wstrzyknięcie domięśniowe, wstrzyknięcie podskórne, zaburzenie płodności, zespół policystycznych jajników - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Decilosal 100 mg
Cylostazol, substancja czynna preparatu Decilosal, działa jako inhibitor fosfodiesterazy typu III (PDE III), co prowadzi do zwiększenia stężenia cAMP w płytkach krwi i naczyniach krwionośnych. W badaniach przedklinicznych u psów wykazano powstawanie zmian chorobowych w układzie sercowo-naczyniowym, które nie występowały u szczurów ani małp, wskazując na gatunkową specyficzność tych efektów. Badania elektrofizjologiczne nie wykazały wydłużenia odstępu QTc po podaniu cylostazolu, co jest istotne z punktu widzenia bezpieczeństwa kardiologicznego. Testy genotoksyczności dały wyniki negatywne, z wyjątkiem słabego, lecz statystycznie istotnego wzrostu aberracji chromosomalnych in vitro w komórkach jajników chomików chińskich. Dwuletnie badania rakotwórczości u szczurów (dawki do 500 mg/kg mc./dobę) i myszy (dawki do 1000 mg/kg mc./dobę) nie wykazały zwiększonej częstości nowotworów.
aberracja chromosomalna, bezpieczeństwo kardiologiczne, cykliczny adenozynomonofosforan, cylostazol, Decilosal, działanie inotropowe dodatnie, fosfodiesteraza typu III, genotoksyczność, naczynie krwionośne, naprawa DNA, obumarcie płodu, odstęp QTc, oocyt, opóźnienie kostnienia, płytki krwi, rakotwórczość, szpik kostny, toksyczność reprodukcyjna, zaburzenie płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Instillido 20 mg/ml
Produkt leczniczy Instillido zawierający lidokainy chlorowodorek (20 mg/ml) wykazuje toksyczność głównie na ośrodkowy układ nerwowy oraz układ sercowo-naczyniowy przy dawkach znacznie przekraczających dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. Działania niepożądane są dawkozależne i odwracalne po zmniejszeniu ekspozycji. Testy genotoksyczności nie wykazały mutagenności lidokainy, jednak metabolit 2,6-ksylidyna wykazuje potencjał genotoksyczny in vitro i in vivo oraz rakotwórczy w badaniach na szczurach, gdzie indukowała guzy w nosie, tkance podskórnej i wątrobie. Ryzyko kliniczne związane z tym metabolitem przy miejscowym, okresowym stosowaniu Instillido jest prawdopodobnie minimalne.
6-ksylidyna, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie toksykologiczne, chlorowodorek lidokainy, dawka progowa, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie teratogenne, lek miejscowo znieczulający, nowotwór wątroby, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenie płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Glibenese GITS 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa glipizydu wykazały bardzo niski profil toksyczności ostrej, z wartością LD50 przekraczającą 4 g/kg masy ciała u różnych gatunków zwierząt laboratoryjnych. W badaniach toksyczności przewlekłej na psach i szczurach nie zaobserwowano działań toksycznych przy dawkach do 8 mg/kg masy ciała, co odpowiada ekspozycji wielokrotnie przewyższającej dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. Ocena potencjału rakotwórczego w długoterminowych badaniach na szczurach i myszach, przy dawkach do 75-krotnie wyższych niż u ludzi, nie wykazała działania onkogennego. Ponadto, testy mutagenności, w tym test Amesa oraz badania in vivo, potwierdziły brak genotoksyczności glipizydu.
badanie in vivo, cukrzyca typu 2, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, Glibenese GITS, glipizyd, LD50, lek przeciwcukrzycowy, mutagenność, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał onkogenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, test Amesa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, zaburzenie płodności, zdolność rozrodcza - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pregabalin Stada 50 mg
Pregabalina wykazuje dobry profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych, z tolerancją dawek odpowiadających stosowanym klinicznie. W badaniach toksyczności wielokrotnych dawek na szczurach i małpach zaobserwowano objawy neurologiczne, takie jak ataksja i zmiany aktywności, zależne od dawki. Długotrwała ekspozycja u starszych szczurów w dawkach ≥5-krotnie przekraczających maksymalną dawkę kliniczną (600 mg/dobę) wiązała się ze zwiększoną częstością zaniku siatkówki. Brak działań teratogennych stwierdzono u myszy, szczurów i królików, choć toksyczność płodowa pojawiła się przy dawkach znacznie wyższych niż kliniczne. Zaburzenia rozwojowe u młodych szczurów występowały przy ekspozycji >2-krotnie przekraczającej maksymalną dawkę u ludzi, co wskazuje na potencjalne ryzyko przy wysokich dawkach w ciąży.
ataksja, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie karcynogenności, badanie przedkliniczne, bruksizm, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, ekspozycja lecznicza, ekspozycja na pregabalinę, naczyniakomięsak krwionośny, ośrodkowy układ nerwowy, proliferacja komórek śródbłonka, toksyczność dawek wielokrotnych, toksyczność prenatalna i pourodzeniowa, zaburzenie płodności, zaburzenie słuchu, zahamowanie wzrostu, zanik siatkówki - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Gexiro 32 mg/ml + 9,6 mg/ml
Produkt leczniczy Gexiro, zawierający 32 mg/mL paracetamolu i 9,6 mg/mL ibuprofenu, wymaga szczególnej ostrożności w okresie planowania ciąży, ciąży oraz laktacji. Ibuprofen może negatywnie wpływać na płodność kobiet poprzez hamowanie syntezy prostaglandyn, co skutkuje zaburzeniami reprodukcyjnymi. Stosowanie Gexiro nie jest zalecane u kobiet planujących ciążę lub mających trudności z zajściem w ciążę, a u pacjentek poddawanych diagnostyce niepłodności należy rozważyć odstawienie leku. W ciąży, szczególnie w pierwszym i drugim trymestrze, ibuprofen zwiększa ryzyko poronienia oraz wad rozwojowych, w tym serca i wytrzewienia, z ryzykiem wzrastającym do około 1,5%. Od 20. tygodnia ciąży stosowanie Gexiro może prowadzić do małowodzia i zwężenia przewodu tętniczego u płodu, co wymaga monitorowania i natychmiastowego odstawienia leku w przypadku wystąpienia tych powikłań. Paracetamol, choć uważany za bezpieczny, powinien być stosowany z zachowaniem zasady najmniejszej skutecznej dawki i najkrótszego czasu terapii.
działanie antyagregacyjne, faza poimplantacyjna, faza przedimplantacyjna, inhibitor syntezy prostaglandyn, małowodzie, monitorowanie przedporodowe, nadciśnienie płucne, organogeneza, paracetamol i ibuprofen, rozwój układu nerwowego, toksyczność układu krążenia, układ sercowo-naczyniowy, wada rozwojowa serca, wada wrodzona, wydłużenie czasu krwawienia, wytrzewienie, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie płodności, zahamowanie skurczów macicy, zwężenie przewodu tętniczego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Loperamid Dr. Max 2 mg
Badania przedkliniczne leku Loperamid Dr.Max wykazały korzystny profil bezpieczeństwa substancji aktywnej. Długoterminowe badania toksyczności przewlekłej przeprowadzone na psach (do 12 miesięcy) i szczurach (do 18 miesięcy) nie ujawniły istotnych efektów toksycznych przy dawkach do 5 mg/kg/dobę u psów (30-krotnie wyższa niż MHUL) oraz do 40 mg/kg/dobę u szczurów (240-krotnie wyższa niż MHUL). Dawki nie wywołujące działania toksycznego (NTEL) wynosiły odpowiednio 1,25 mg/kg/dobę u psów i 10 mg/kg/dobę u szczurów, co stanowi odpowiednio 8- i 60-krotność MHUL. Badania genotoksyczności i kancerogenności nie wykazały potencjału mutagennego ani rakotwórczego loperamidu. Wpływ na reprodukcję zaobserwowano jedynie przy bardzo wysokich dawkach (40 mg/kg/dobę), które powodowały zaburzenia płodności i zmniejszone przeżycie płodu, jednak efekty te były związane z toksycznością u matki i nie występowały przy dawkach terapeutycznych.
arytmia, badanie in vitro, badanie in vivo, dawka niewywołująca działania toksycznego, dawka terapeutyczna, działanie genotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie rakotwórcze, działanie toksyczne, kanał potasowy hERG, model zwierzęcy, NTEL, potencjał genotoksyczny, przedawkowanie leku, przeżycie płodu, rozwój płodu, toksyczność przewlekła, wpływ na reprodukcję, zaburzenie płodności - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Contix 40 mg
Pantoprazol w dawce 40 mg, stosowany w produktach leczniczych Contix, wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. Dane kliniczne obejmujące od 300 do 1000 przypadków nie wykazują jednoznacznych dowodów na teratogenność lub toksyczność dla płodu i noworodka, jednak badania na modelach zwierzęcych wskazują na potencjalne ryzyko reprodukcyjne. Z tego względu zaleca się unikanie stosowania pantoprazolu w ciąży, a decyzje terapeutyczne powinny być podejmowane indywidualnie, po dokładnym omówieniu korzyści i ryzyka z pacjentką. W przypadku karmienia piersią potwierdzono przenikanie pantoprazolu do mleka, co rodzi potencjalne ryzyko działań niepożądanych u niemowląt, dlatego konieczne jest rozważenie przerwania karmienia lub terapii, biorąc pod uwagę korzyści dla matki i dziecka oraz dostępność alternatywnych metod leczenia.
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Ibumax 200 mg
Stosowanie ibuprofenu w dawce 200 mg (Ibumax) wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z toczniem rumieniowatym układowym, chorobami przewodu pokarmowego (np. wrzodziejące zapalenie jelita grubego, choroba Leśniowskiego-Crohna), nadciśnieniem tętniczym, zaburzeniami czynności serca oraz nerek. U tych grup istnieje ryzyko poważnych powikłań, takich jak jałowe zapalenie opon mózgowych, zaostrzenie chorób zapalnych jelit, krwotok z przewodu pokarmowego, zatrzymanie płynów, obrzęki, niewydolność nerek oraz incydenty sercowo-naczyniowe (np. zawał mięśnia sercowego, udar), szczególnie przy dawkach wysokich (2400 mg/dobę). Zaleca się stosowanie najmniejszej skutecznej dawki, szczególnie u osób starszych i z czynnikami ryzyka, oraz monitorowanie objawów niepożądanych, w tym nietypowych symptomów ze strony układu pokarmowego i sercowo-naczyniowego.
astma oskrzelowa, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba naczyń mózgowych, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, ciężkie skórne działanie niepożądane, cukrzyca, hiperlipidemia, jałowe zapalenie opon mózgowych, krwotok z przewodu pokarmowego, maskowanie objawów zakażenia, mieszana choroba tkanki łącznej, nadciśnienie tętnicze, nefropatia postanalgetyczna, niekontrolowane nadciśnienie tętnicze, niewydolność nerek, ostra uogólniona osutka krostkowa, owrzodzenie, perforacja, polekowa reakcja z eozynofilią, powikłanie bakteryjne ospy wietrznej, pozaszpitalne bakteryjne zapalenie płuc, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, tętniczy incydent zatorowo-zakrzepowy, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, udar, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności serca, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie płodności, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tadilecto 2,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa tadalafilu, substancji czynnej leku Tadilecto, obejmowały szeroki zakres testów farmakologicznych, toksykologicznych oraz oceny wpływu na reprodukcję i rozwój płodu. W badaniach na szczurach i myszach, przy dawkach sięgających 1000 mg/kg mc./dobę, nie stwierdzono działania teratogennego, embriotoksycznego ani fetotoksycznego. Dla rozwoju przed- i pourodzeniowego u szczurów dawka 30 mg/kg mc./dobę została określona jako NOAEL. Ponadto, nie zaobserwowano zaburzeń płodności u samców i samic szczurów przy dawkach terapeutycznych. Wartość AUC u ciężarnych szczurów była około 18-krotnie wyższa niż u ludzi po dawce 20 mg, co podkreśla margines bezpieczeństwa stosowania u ludzi.
AUC, badanie przedkliniczne, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, ekspozycja na lek, nabłonek kanalików nasiennych, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, rozwój przedurodzeniowy, spermatogeneza, tadalafil, Tadilecto, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ rozrodczy, zaburzenie erekcji, zaburzenie płodności