toksyczność reprodukcyjna
Toksyczność reprodukcyjna odnosi się do niepożądanych efektów substancji chemicznych, leków, czynników fizycznych lub biologicznych na funkcje rozrodcze organizmów. Obejmuje zaburzenia płodności u kobiet i mężczyzn, wpływ na przebieg ciąży, rozwój płodu, poród oraz wczesny rozwój potomstwa po urodzeniu.
W medycynie ocena toksyczności reprodukcyjnej stanowi kluczowy element badań przedklinicznych i klinicznych nowych leków. Substancje o potencjale toksyczności reprodukcyjnej klasyfikowane są według kategorii ryzyka dla kobiet ciężarnych (dawniej kategorie FDA: A, B, C, D, X, obecnie zastąpione szczegółowym opisem ryzyka). Toksyczność ta może objawiać się jako działanie teratogenne, embriotoksyczne, fetotoksyczne lub wpływające na laktację.
Mechanizmy toksyczności reprodukcyjnej są zróżnicowane i mogą obejmować: zaburzenia gospodarki hormonalnej (działanie jako dysruptory endokrynne), bezpośrednie uszkodzenie komórek rozrodczych, zaburzenia implantacji zarodka, uszkodzenia DNA, zakłócenia rozwoju narządów płodu czy zmiany epigenetyczne. Szczególne znaczenie kliniczne ma identyfikacja okresów krytycznych rozwoju, w których ekspozycja na dany czynnik niesie największe ryzyko powikłań.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Progesteron – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Progesteron, jako endogenny hormon steroidowy, odgrywa kluczową rolę w procesach reprodukcyjnych, a badania przedkliniczne potwierdzają jego dobrą tolerancję przy stosowaniu terapeutycznym. W badaniach na modelach zwierzęcych preparaty dopochwowe zawierające 100 mg progesteronu podawane dwa razy na dobę przez 28 dni nie wykazywały działania drażniącego. Podawanie podskórne dawką 6,7 mg/kg/dobę przez 7 dni nie powodowało istotnych zmian histopatologicznych, natomiast domięśniowe wstrzyknięcia wiązały się z miejscową martwicą i reakcją zapalną, choć zmiany te były ograniczone i nieklinicznie istotne. Dłuższe podawanie progesteronu w dawkach 1 mg/kg (s.c.) i 4 mg/kg (i.m.) nie wywołało znaczących objawów klinicznych ani istotnych zmian histopatologicznych po 28 dniach leczenia i 14-dniowej obserwacji.
badanie farmakologiczne, badanie histopatologiczne, badanie toksyczności, działanie drażniące, działanie genotoksyczne, działanie karcinogenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie uczulające, hormon płciowy, hormon steroidowy, martwica tkanki, mięsak zrębu endometrium, mutacja punktowa, nowotwór z komórek ziarnistych, podanie domięśniowe, podanie pozajelitowe, preparat dopochwowy, progresja guza, rak sutka, reakcja makrofagów, rozrost nowotworowy, supresja spermatogenezy, toksyczność, toksyczność reprodukcyjna, tolerancja pochwowa, uszkodzenie chromosomalne, wstrzyknięcie podskórne, zahamowanie owulacji, żel dopochwowy, zwłóknienie wątroby - Leksykon substancji czynnych
Mepartrycyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Mepartrycyna, substancja czynna preparatu Ipertrofan 40, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony szerokim zakresem badań przedklinicznych. W badaniach toksyczności ostrej doustnej u myszy i szczurów wartość LD50 przekracza 4000 mg/kg masy ciała, co wskazuje na bardzo niską toksyczność. Badania toksyczności podostrej i przewlekłej (6 miesięcy) u szczurów i psów nie wykazały zmian patologicznych, potwierdzając dobrą tolerancję substancji przy długotrwałym stosowaniu. Ponadto, mepartrycyna nie wykazuje działania teratogennego ani negatywnego wpływu na płodność i śmiertelność okołoporodową u zwierząt laboratoryjnych (szczury, króliki). Badania genotoksyczności, przeprowadzone zarówno in vitro, jak i in vivo, nie wykazały działania mutagennego, co eliminuje ryzyko uszkodzeń DNA i potencjalnego działania rakotwórczego. Kompleksowa ocena bezpieczeństwa mepartrycyny wskazuje, że substancja nie stanowi szczególnego zagrożenia dla ludzi przy stosowaniu w dawkach terapeutycznych. Brak toksycznych efektów w badaniach wielokrotnych dawek, brak teratogenności oraz brak mutagenności potwierdzają jej bezpieczeństwo kliniczne i uzasadniają dalsze stosowanie w terapii.
badania farmakologiczne, badania przedkliniczne, badania reprodukcyjne, dawka śmiertelna, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, LD50, mepartrycyna, mutacja genetyczna, płodność, proces nowotworowy, profil bezpieczeństwa, śmiertelność okołoporodowa, substancja czynna, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie DNA, wady rozwojowe, zmiany patologiczne - Leksykon substancji czynnych
Albumina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Albumina, będąca kluczowym białkiem osocza, pełni istotną rolę w utrzymaniu ciśnienia onkotycznego oraz transporcie licznych substancji. W badaniach przedklinicznych preparatów albuminowych napotykamy na istotne ograniczenia metodologiczne, wynikające z immunogenności ludzkiej albuminy u zwierząt laboratoryjnych, co uniemożliwia rzetelną ocenę toksyczności przewlekłej oraz wpływu na rozwój zarodkowo-płodowy. Badania toksyczności ostrej, mimo podawania wysokich dawek (np. 800 mg u myszy, 950 mg u szczurów), wykazały brak zgonów i zmian patomorfologicznych, jednak ich interpretacja jest utrudniona ze względu na przeciążenie układu krążenia. Specjalistyczne formy albuminy, takie jak nanokoloidalna albumina ludzka, nie wykazały toksyczności nawet przy dawkach około 3500-krotnie przekraczających maksymalne dawki terapeutyczne stosowane u ludzi (1 g/kg masy ciała podskórnie). Nie przeprowadzano standardowych badań mutagenności i rakotwórczości, co jest uzasadnione brakiem klinicznych przesłanek oraz naturalnym pochodzeniem białka.
albumina jaja kurzego, badanie sekcyjne, badanie toksykologiczne, białko osocza ludzkiego, ciśnienie onkotyczne krwi, diagnostyka obrazowa, działanie rakotwórcze, funkcja transportowa, immunoglobulina, interferencja immunologiczna, nanokoloidalna albumina, podanie podskórne, potencjał mutagenny, przeciążenie układu krążenia, przeciwciała przeciwko albuminie, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność zarodkowo-płodowa, tolerancja miejscowa, układ immunologiczny noworodka - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tetracyclinum 30 mg/g
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa maści Tetracyclinum zawierającej 30 mg/g tetracykliny chlorowodorku nie wykazały istotnych zagrożeń dla pacjentów przy stosowaniu miejscowym. Standardowe testy farmakologiczne potwierdziły brak negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy. Wielokrotne podawanie leku nie wywołało objawów toksyczności ani zmian w narządach docelowych, parametrach biochemicznych i hematologicznych. Ponadto, badania genotoksyczności nie wykazały mutagennego ani klastogennego potencjału tetracykliny chlorowodorku.
aberracja chromosomowa, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, model zwierzęcy, ośrodkowy układ nerwowy, parametry biochemiczne, płodność, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, ryzyko karcynogenne, test mikrojądrowy, tetracyklina, tetracykliny chlorowodorek, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Flonidan 1 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa loratadyny, obejmujące ocenę farmakologiczną, toksyczność po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność oraz potencjał rakotwórczy, potwierdzają korzystny profil bezpieczeństwa substancji przy stosowaniu terapeutycznym. Loratadyna, jako selektywny antagonista obwodowych receptorów histaminowych H₁, nie wykazuje istotnych działań niepożądanych w układzie sercowo-naczyniowym ani ośrodkowym układzie nerwowym. Badania toksyczności wielokrotnego podania nie ujawniły patologicznych zmian w narządach zwierząt doświadczalnych, a parametry biochemiczne, hematologiczne i histopatologiczne pozostawały w normie. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały mutagenności ani uszkodzeń DNA, a długoterminowe badania karcynogenności na gryzoniach nie potwierdziły zwiększonego ryzyka nowotworów, nawet przy dawkach wielokrotnie przekraczających terapeutyczne.
aberracje chromosomowe, antagonista receptorów histaminowych H1, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, loratadyna, ośrodkowy układ nerwowy, parametry biochemiczne i hematologiczne, potencjał mutagenny, stężenie w osoczu, toksyczność, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, wady rozwojowe płodu, wydłużony poród, zmiany histopatologiczne, zmiany nowotworowe - Leksykon substancji czynnych
Tribenozyd – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Badania przedkliniczne tribenozydu wykazały bardzo niski profil toksyczności zarówno po jednorazowym, jak i przewlekłym podaniu. Dawka śmiertelna (LD50) nie została określona, nawet przy doustnym podaniu dawek przekraczających 3 g/kg masy ciała u zwierząt laboratoryjnych. Objawem niepożądanym była jedynie oleista biegunka, prawdopodobnie związana z niezaabsorbowaną substancją. W badaniach toksyczności przewlekłej, trwających rok, podawano tribenozyd w dawce 1 g/kg masy ciała szczurów i psów, nie obserwując mikroskopowych zmian patologicznych w narządach wewnętrznych ani uszkodzeń przewodu pokarmowego czy nerek. Podanie doodbytnicze, stosowane w preparatach Procto-Glyvenol i Procto-Hemolan, zapewnia wysokie stężenie miejscowe przy minimalnej ekspozycji ogólnoustrojowej, co dodatkowo potwierdza bezpieczeństwo terapii długoterminowej. Brak jest jednak pełnych danych dotyczących wpływu tribenozydu na reprodukcję.
- Leksykon substancji czynnych
Amiodaron – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Amiodaron wykazuje toksyczność narządową potwierdzoną w badaniach przedklinicznych na różnych gatunkach zwierząt, ze szczególnym uwzględnieniem uszkodzeń płuc (zwłóknienie i fosfolipidoza) oraz wątroby. Mechanizm toksycznego działania na płuca wiąże się z powstawaniem wolnych rodników i zaburzeniami energetycznymi w komórkach. Amiodaron wpływa również na metabolizm lipidów poprzez modulację stężeń hormonów tarczycy. Badania genotoksyczności (test Amesa in vitro oraz test mikrojądrowy in vivo) wykazały brak działania mutagennego. Jednak amiodaron chlorowodorek charakteryzuje się silną fototoksycznością, generując cytotoksyczne wolne rodniki pod wpływem promieniowania UV, co może prowadzić do fotomutagenności i potencjalnych efektów fotokarcynogennych, choć te ostatnie nie zostały jeszcze dokładnie zbadane eksperymentalnie.
amiodaron, amiodaron chlorowodorek, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, fosfolipidoza, fotokarcynogenność, fotomutagenność, fototoksyczność, genotoksyczność, gruczolak, guz pęcherzykowy tarczycy, hormony tarczycy, karcynogenność, mechanizm epigenetyczny, promieniowanie ultrafioletowe, rozrost pęcherzykowy tarczycy, szpik kostny, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność narządowa, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wątrobowa, toksyczność wielokrotnej dawki, uszkodzenie DNA, wolne rodniki, zwłóknienie - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Asmetic 50 mcg/dawkę inh.
Dostępne dane przedkliniczne dotyczące salmeterolu ksynafonianu wskazują na akceptowalny profil bezpieczeństwa w kontekście jego zastosowania klinicznego. Badania toksyczności reprodukcyjnej i rozwojowej przeprowadzone na szczurach nie wykazały działań niepożądanych, natomiast u królików zaobserwowano typowe dla β2-agonistów toksyczne efekty rozwojowe, takie jak rozszczep podniebienia, przedwczesne rozwarcie powiek, zarośnięcie mostka oraz opóźnione kostnienie kości czołowych. Warto podkreślić, że te zmiany wystąpiły przy ekspozycji na dawki około 20-krotnie przekraczające maksymalną zalecaną dawkę dobową dla ludzi, ocenianą na podstawie AUC.
AUC, badania przedkliniczne, ekspozycja na lek, genotoksyczność, genotoksyczność substancji, kancerogeneza, kostnienie kości czołowych, mutacja genetyczna, mutagenność, profil bezpieczeństwa leku, przedwczesne rozwarcie powiek, rozszczep podniebienia, salmeterol ksynafonian, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność zarodkowo-płodowa, uszkodzenie chromosomów, zarośnięcie mostka, β2-agonista - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Duspatalin Gastro 135 mg
Przedkliniczne badania toksyczności mebeweryny chlorowodorku, substancji czynnej Duspatalin Gastro, wykazały, że głównym efektem toksycznym po podaniu wielokrotnym są objawy neurotoksyczne, takie jak pobudzenie motoryczne, drżenia i drgawki, szczególnie u psów przy dawkach odpowiadających 3-krotności maksymalnej dawki klinicznej (400 mg/dobę, przeliczone na mg/m²). Badania reprodukcyjne wskazują na brak teratogenności u szczurów i królików, jednak przy dawkach dwukrotnie przekraczających maksymalną dawkę kliniczną u ludzi zaobserwowano u szczurów zmniejszenie liczebności miotu oraz zwiększoną resorpcję płodów. Nie stwierdzono negatywnego wpływu na płodność samców i samic przy dawkach równoważnych dawce terapeutycznej. Ocena genotoksyczności wykazała brak właściwości genotoksycznych w testach in vitro i in vivo, jednak brak jest danych dotyczących długoterminowej karcynogenności mebeweryny.
badanie in vitro, badanie in vivo, chlorowodorek mebeweryny, dawka kliniczna, dawkowanie terapeutyczne, drgawki, działanie karcynogenne, genotoksyczność, mebeweryna, neurotoksyczność, ośrodkowy układ nerwowy, płodność, resorpcja płodu, teratogenność, toksyczność leku, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksykologia, zaburzenia funkcji OUN - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Simvacard 20 20 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa symwastatyny obejmowały kompleksową ocenę farmakodynamiczną, toksykologiczną, genotoksyczną oraz rakotwórczą na modelach zwierzęcych, w tym szczurach i królikach. Wyniki potwierdziły, że stosowanie Simvacard nie wiąże się z dodatkowymi zagrożeniami poza tymi wynikającymi z mechanizmu działania inhibitora reduktazy HMG-CoA. Maksymalne tolerowane dawki nie wykazały teratogenności ani negatywnego wpływu na płodność, rozwój płodów czy funkcje rozrodcze, co podkreśla bezpieczeństwo stosowania leku w populacji reprodukcyjnej. Ponadto, badania wielokrotnego podawania potwierdziły akceptowalny profil toksyczności, nie ujawniając istotnych działań niepożądanych w kontekście przewidywanego stosowania klinicznego.
badanie farmakodynamiczne, badanie kliniczne, badanie toksykologiczne, działanie hipolipemizujące, inhibitor reduktazy HMG-CoA, mechanizm farmakologiczny, mutacja genetyczna, potencjał genotoksyczny, potencjał karcinogenny, proces nowotworowy, profil bezpieczeństwa, rozrodczość, Simvacard, symwastatyna, teratogenność, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon substancji czynnych
Oksybutynina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dane przedkliniczne dotyczące oksybutyniny wskazują na brak istotnych zagrożeń toksycznych przy stosowaniu terapeutycznym, potwierdzone przez badania toksyczności ostrej i przewlekłej, genotoksyczności oraz potencjału rakotwórczego. Standardowe testy genotoksyczności nie wykazały mutagenności, a badania kancerogenności nie potwierdziły zwiększonego ryzyka nowotworów. W badaniach toksyczności reprodukcyjnej na ciężarnych szczurach zaobserwowano wady wrodzone serca, dodatkowe żebra w odcinku piersiowo-lędźwiowym oraz toksyczny wpływ na noworodki przy wyższych dawkach, zwłaszcza przy dawce 0,4 mg/kg mc./dobę podawanej podskórnie, gdzie anomalie rozwojowe korelowały z toksycznością u matek. Wpływ na płodność był zróżnicowany – brak efektów u samców, natomiast u samic stwierdzono zaburzenia, z NOAEL ustaloną na poziomie 5 mg/kg mc. Badania miejscowego działania toksycznego preparatu Vesoxx (dopęcherzowo) nie wykazały istotnych zagrożeń.
anomalia rozwojowa, badanie toksykologiczne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, NOAEL, pęcherz moczowy, podanie dopęcherzowe, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, stosowanie oksybutyniny, toksyczność dla organizmu matki, toksyczność miejscowa, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wada wrodzona serca, wpływ na płodność, zaburzenie płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Octenidini APC Instytut 1 mg/ml
Octenidini APC Instytut, zawierający oktenidyny dwuchlorowodorek w stężeniu 1 mg/ml, przeszedł szeroko zakrojone badania przedkliniczne potwierdzające jego bezpieczeństwo stosowania w jamie ustnej. Badania farmakologiczne wykazały brak istotnych klinicznie zaburzeń funkcji układu sercowo-naczyniowego, oddechowego oraz ośrodkowego układu nerwowego. Testy toksyczności po podaniu wielokrotnym na różnych gatunkach zwierząt, przy dawkach wielokrotnie przekraczających dawki terapeutyczne, nie wykazały kumulacji toksycznych metabolitów ani długotrwałych efektów niekorzystnych. Kompleksowa ocena genotoksyczności, obejmująca test Amesa, test aberracji chromosomowych oraz test mikrojądrowy in vivo, potwierdziła brak potencjału mutagennego i genotoksycznego substancji czynnej.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, badanie teratogenności, bioakumulacja, biodegradacja, oktenidyny dwuchlorowodorek, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, profil bezpieczeństwa leku, roztwór do jamy ustnej, rozwój zarodkowo-płodowy, ryzyko środowiskowe, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotna, układ sercowo-naczyniowy, wpływ na płodność - Leksykon substancji czynnych
Bajkalina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Bajkalina, główny flawonoid (≥65%) izolowany z korzenia tarczycy bajkalskiej (Scutellaria baicalensis Georgi), wykazuje bardzo niski poziom toksyczności ostrej w badaniach przedklinicznych. Podawano myszom dawki od 1 do 8 g/kg masy ciała, które wielokrotnie przekraczają dawki terapeutyczne stosowane w preparacie Baikadent (1,5 mg bajkaliny w dawce jednorazowej 2 cm żelu, co odpowiada 375 mg/100 g żelu). Wszystkie zwierzęta przeżyły okres obserwacji, a toksyczność bajkaliny sklasyfikowano jako bardzo niską (grupa 5. w skali Hodge’a i Sternera). Brak objawów toksyczności przy tak wysokich dawkach potwierdza wysoki profil bezpieczeństwa tej substancji przy miejscowym stosowaniu w jamie ustnej.
aplikacja miejscowa, badanie toksykologiczne, Baikadent, bajkalina, dawka terapeutyczna, flawony, profil toksykologiczny, Scutellaria baicalensis, skala Hodge’a i Sternera, tarczyca bajkalska, toksyczność ostra, toksyczność podprzewlekła, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wyciąg wodny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Roswera 30 mg
Dane przedkliniczne dotyczące rozuwastatyny wskazują na brak istotnego zagrożenia dla człowieka przy stosowaniu leku Roswera, mimo że nie przeprowadzono szczegółowych badań wpływu na kanał potasowy hERG, kluczowy w ocenie ryzyka arytmii. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnych dawek u zwierząt laboratoryjnych (myszy, szczury, psy) zaobserwowano zmiany histopatologiczne w wątrobie oraz, w przypadku psów, także w pęcherzyku żółciowym. U małp nie stwierdzono takich zmian. Efekty te pojawiały się przy ekspozycji zbliżonej do klinicznej, co wskazuje na potencjalne działanie farmakologiczne rozuwastatyny na wątrobę.
badanie farmakologiczne, dawka lecznicza, dawka terapeutyczna, dawka toksyczna, działanie farmakologiczne, działanie rakotwórcze, ekspozycja ustrojowa, gen HERG, genotoksyczność, kanał potasowy hERG, pęcherzyk żółciowy, profil bezpieczeństwa, rozuwastatyna, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnych dawek, uszkodzenie jąder, wskaźnik przeżycia, zaburzenie rytmu serca, zmiana histopatologiczna wątroby - Leksykon substancji czynnych
Izokonazol – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Izokonazol azotan, stosowany miejscowo w preparatach dermatologicznych i ginekologicznych, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony badaniami przedklinicznymi. Nie stwierdzono działania toksycznego ani ogólnoustrojowego przy stosowaniu dawek terapeutycznych, a badania genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały mutagenności ani teratogenności. Również badania reprodukcyjne nie wskazały na negatywny wpływ na cykl rozrodczy ani na rozwój płodu. Miejscowe stosowanie izokonazolu nie powoduje podrażnień skóry i błon śluzowych, choć kontakt z oczami może wywołać podrażnienie spojówki, co potwierdzają badania na królikach. Brak jest danych wskazujących na potencjał kancerogenny, a długotrwałe stosowanie nie powoduje zmian proliferacyjnych.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, diflukortolonu walerianian, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, glikokortykosteroid, izokonazol azotan, komponent steroidowy, mutacja chromosomalna, mutacja chromosomowa, mutacja genetyczna, mutacja genomowa, mutacja genowa, opatrunek okluzyjny, podrażnienie miejscowe, podrażnienie spojówki, potencjał kancerogenny, potencjał teratogenny, preparat dermatologiczny, preparat ginekologiczny, ryzyko onkogenne, śmierć zarodkowa, substancja przeciwgrzybicza, toksyczność dawki wielokrotnej, toksyczność reprodukcyjna, tolerancja miejscowa, wada rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zocor 20 20 mg
Symwastatyna, substancja czynna leku ZOCOR w dawkach 10 mg, 20 mg i 40 mg, została poddana szerokim badaniom przedklinicznym, które potwierdziły jej bezpieczeństwo stosowania u ludzi. Badania farmakodynamiczne na modelach zwierzęcych wykazały, że symwastatyna działa jako inhibitor reduktazy HMG-CoA, zgodnie z oczekiwanym mechanizmem hamowania syntezy cholesterolu, bez istotnych niepożądanych efektów farmakodynamicznych. Testy toksyczności po wielokrotnym podaniu nie ujawniły nieoczekiwanych działań toksycznych, a obserwowane zmiany były typowe dla inhibitorów HMG-CoA reduktazy. Ponadto, badania genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały działania mutagennego ani genotoksycznego, a długoterminowe testy karcynogenności nie potwierdziły potencjału rakotwórczego symwastatyny.
biosynteza cholesterolu, działanie mutagenne, działanie teratogenne, genotoksyczność, inhibitor HMG-CoA, inhibitor HMG-CoA reduktazy, karcynogenność, potencjał rakotwórczy, symwastatyna, synteza cholesterolu, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, zaburzenie funkcji rozrodczych, zaburzenie lipidowe, zniekształcenie płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Kastel 10 mg + 5 mg
Lek Kastel zawiera rozuwastatynę i ramipryl, których bezpieczeństwo przedkliniczne oceniono oddzielnie. Rozuwastatyna nie wykazała genotoksyczności ani rakotwórczości, jednak w badaniach toksyczności wielokrotnej dawki wywołały zmiany histopatologiczne w wątrobie u myszy i szczurów przy ekspozycji zbliżonej do klinicznej, z mniejszym nasileniem u psów i brakiem zmian u małp. Dodatkowo, wysokie dawki rozuwastatyny indukowały toksyczność jąder u małp i psów oraz negatywnie wpływały na rozwój potomstwa szczurów przy ekspozycji wielokrotnie przekraczającej dawki terapeutyczne u ludzi.
aktywność farmakodynamiczna, aparat przykłębuszkowy, badanie farmakologiczne, badanie mutagenności, bezpieczeństwo kardiologiczne, bezpieczeństwo przedkliniczne, działanie rakotwórcze, ekspozycja terapeutyczna, gen HERG, inhibitor ACE, morfologia krwi, pęcherzyk żółciowy, poszerzenie miedniczki nerkowej, rozuwastatyna i ramipryl, toksyczność jąder, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu dawek wielokrotnych, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, układ nerkowy, układ nerkowy płodu, uszkodzenie nerek, właściwość genotoksyczna, właściwość mutagenna, właściwość teratogenna, zaburzenie równowagi elektrolitowej, zmiana histopatologiczna wątroby - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Finaran 5 mg
Przedkliniczne badania finasterydu, substancji czynnej leku Finaran, przeprowadzone na modelach zwierzęcych, wykazały brak istotnych zagrożeń toksykologicznych, genotoksycznych i karcynogennych przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności oraz potencjału rakotwórczego nie ujawniły ryzyka dla człowieka. W badaniach reprodukcyjnych na samcach szczurów zaobserwowano zmniejszenie masy gruczołu krokowego i pęcherzyków nasiennych oraz obniżenie płodności, co jest zgodne z farmakologicznym działaniem inhibitora 5-alfa-reduktazy. U ciężarnych samic szczurów podawanie finasterydu wywołało feminizację płodów męskich, co wskazuje na potencjalne ryzyko teratogenne.
badania toksykologiczne, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, ekspozycja ogólnoustrojowa, feminizacja płodów męskich, finasteryd, genotoksyczność, gruczoł krokowy, inhibitor 5-alfa-reduktazy, małpy Rhesus, ocena farmakologiczna, pęcherzyki nasienne, potencjał karcynogenny, substancja czynna, teratogenność, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Altaziaja 10 mg/g
Produkt leczniczy Altaziaja w postaci żelu zawiera 10 mg/g glinu octanowinianu (Aluminii acetotartras) jako substancję czynną oraz 50 mg etanolu 96% w 1 g żelu jako substancję pomocniczą. Dokumentacja przedkliniczna dotycząca bezpieczeństwa stosowania tego preparatu jest ograniczona i nie zawiera danych dotyczących toksyczności ostrej, przewlekłej, genotoksyczności, potencjału rakotwórczego ani wpływu na reprodukcję. Brak tych informacji w rejestracji produktu wskazuje na konieczność ostrożnego podejścia do jego stosowania, zwłaszcza w kontekście oceny ryzyka i korzyści. Ze względu na brak szczegółowych danych przedklinicznych, decyzje terapeutyczne dotyczące stosowania Altaziaji powinny opierać się na doświadczeniu klinicznym oraz danych dotyczących podobnych związków glinu stosowanych miejscowo. Produkt jest przeznaczony do użytku zewnętrznego w formie półstałego, nieprzejrzystego, białego żelu, co ogranicza potencjalne wchłanianie systemowe substancji czynnej. W praktyce klinicznej należy uwzględnić te aspekty oraz monitorować pacjentów pod kątem ewentualnych działań niepożądanych wynikających z obecności etanolu i glinu octanowinianu.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zypsila 40 mg
Zyprazydon, substancja czynna leku Zypsila dostępnego w dawkach 20 mg, 40 mg, 60 mg i 80 mg w formie kapsułek twardych, został poddany szerokim badaniom przedklinicznym oceniającym bezpieczeństwo farmakologiczne, genotoksyczność, potencjał rakotwórczy oraz wpływ na reprodukcję. Badania nie wykazały działania mutagennego, genotoksycznego ani rakotwórczego, co wskazuje na niskie ryzyko tych działań przy stosowaniu klinicznym. Ponadto, nie stwierdzono teratogenności, co sugeruje niskie ryzyko wad wrodzonych. Jednakże, w badaniach na modelach zwierzęcych (szczury i króliki) zaobserwowano negatywny wpływ na płodność, zmniejszenie masy ciała potomstwa, zwiększoną śmiertelność okołourodzeniową oraz opóźniony rozwój czynnościowy potomstwa, szczególnie przy dawkach wywołujących toksyczność matczyną.
bezpieczeństwo farmakologiczne, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, kapsułka twarda, płodność, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, potencjał rakotwórczy, rozwój czynnościowy, śmiertelność okołourodzeniowa, stężenie w osoczu, stosunek korzyści do ryzyka, toksyczność matczyna, toksyczność reprodukcyjna, układ nerwowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie materiału genetycznego, wady wrodzone, zyprazydon - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Uroflow SR 4 mg
Stosowanie tolterodyny winianu (Uroflow SR) w dawce 4 mg u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz karmiących piersią wymaga szczególnej ostrożności. Brak jest wystarczających danych klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo stosowania leku w okresie ciąży, a badania przedkliniczne wskazują na potencjalny toksyczny wpływ na reprodukcję. W związku z tym nie zaleca się stosowania tolterodyny w ciąży, a pacjentki powinny być poinformowane o konieczności odstawienia leku w przypadku planowania lub podejrzenia ciąży. Również w okresie laktacji brak jest danych dotyczących przenikania tolterodyny do mleka kobiecego oraz jej wpływu na dziecko, co skutkuje zaleceniem unikania stosowania preparatu u kobiet karmiących piersią. W przypadku konieczności terapii przeciwmuskarynowej u kobiet karmiących, należy rozważyć przerwanie karmienia lub zastosowanie alternatywnych metod leczenia o potwierdzonym bezpieczeństwie.
alternatywna metoda leczenia, bezpieczeństwo tolterodyny, dokumentacja medyczna, karmienie piersią, laktacja, metoda antykoncepcji, przenikanie do mleka kobiecego, toksyczność reprodukcyjna, tolterodyna, tolterodyny winian, Uroflow SR, wiek rozrodczy, wpływ na dziecko karmione piersią, wpływ na płodność, zdolność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cipropol 500 mg
Badania przedkliniczne cyprofloksacyny, substancji czynnej leku Cipropol, wykazały brak istotnego ryzyka toksycznego przy stosowaniu dawek terapeutycznych, zarówno po pojedynczym, jak i wielokrotnym podaniu. Standardowe testy nie potwierdziły działania rakotwórczego ani negatywnego wpływu na reprodukcję. Jednakże, podobnie jak inne chinolony, cyprofloksacyna wykazuje działanie fototoksyczne w obecności promieniowania UV, co potwierdzają badania in vitro i na zwierzętach, wskazując na możliwe fotomutagenne i fotorakotwórcze właściwości, typowe dla inhibitorów gyrazy.
Kluczowym aspektem bezpieczeństwa jest wpływ cyprofloksacyny na chrząstkę stawową u niedojrzałych zwierząt, zwłaszcza młodych psów rasy beagle, gdzie po 2 tygodniach stosowania dawek terapeutycznych obserwowano ciężkie zmiany stawowe utrzymujące się do 5 miesięcy po zakończeniu terapii. Uszkodzenia te zależały od wieku, gatunku, dawki oraz obciążenia stawów i miały charakter mechaniczno-farmakologiczny, co potwierdza częściowa redukcja uszkodzeń po odciążeniu stawów. W badaniach na dojrzałych zwierzętach (szczury, psy) nie stwierdzono toksyczności stawowej, co wskazuje na istotne różnice wiekowe w podatności na ten efekt niepożądany.
badanie przedkliniczne, chinolon, chrząstka stawowa, cyprofloksacyna, dawka terapeutyczna, dysfagia, działanie fotorakotwórcze, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, efekt toksyczny, fotomutagenność, fotorakotwórczość, fototoksyczność, inhibitor gyrazy, profil bezpieczeństwa, promieniowanie UV, test in vitro, toksyczność po podaniu, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie stawów, zmiana stawowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Mucoplant na kaszel bluszcz 1,54 mg/ml
Przedkliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa wyciągu z liści bluszczu (Hedera helix L.) zawartego w leku Mucoplant na kaszel są niekompletne, co ogranicza ich wartość w kompleksowej ocenie ryzyka. Test Amesa wykazał brak działania mutagennego preparatu, co jest istotnym elementem oceny bezpieczeństwa. Niemniej jednak, brakuje danych dotyczących potencjalnej kancerogenności oraz toksyczności reprodukcyjnej, co stanowi istotne ograniczenie w pełnej analizie przedklinicznej.
Mimo niedostatków danych przedklinicznych, wieloletnie obserwacje kliniczne potwierdzają bezpieczeństwo stosowania Mucoplantu w ustalonych dawkach terapeutycznych u ludzi. Zaleca się jednak zachowanie ostrożności, zwłaszcza u pacjentów z grup o nieznanym profilu bezpieczeństwa, takich jak kobiety w ciąży. Dostępne wyniki testu Amesa, wskazujące na brak mutagenności, stanowią pozytywny aspekt profilu bezpieczeństwa tego preparatu roślinnego.
bezpieczeństwo przedkliniczne, dane przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, Hedera helix, mutagen, obserwacja kliniczna, potencjał mutagenny, preparat roślinny, profil bezpieczeństwa leku, stosowanie kliniczne, test Amesa, toksyczność reprodukcyjna, wyciąg z liści bluszczu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ziele Nawłoci –
Produkt leczniczy ZIELE NAWŁOCI, zawierający 1 g ziela nawłoci pospolitej (Solidago virgaurea L., herba) na 1 g produktu w formie ziół do zaparzania, nie wymagał przeprowadzenia szczegółowych badań przedklinicznych zgodnie z art. 16c(1)(a)(iii) Dyrektywy 2001/83/EC. W związku z tym nie wykonano standardowych testów toksykologicznych, w tym oceny toksyczności reprodukcyjnej, genotoksyczności oraz potencjału rakotwórczego. Brak tych danych wynika z regulacji dotyczących tradycyjnych produktów leczniczych roślinnych, które posiadają ugruntowany profil bezpieczeństwa i długotrwałe zastosowanie kliniczne.
badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo stosowania, genotoksyczność, płodność, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka i płodu, Solidago virgaurea, toksyczność reprodukcyjna, tradycyjny produkt leczniczy roślinny, uszkodzenie DNA, ziele nawłoci, ziele nawłoci pospolitej, zioła do zaparzania - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Flegamina Classic o smaku miętowym bez cukru 4 mg/5 ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa bromoheksyny chlorowodorku, substancji czynnej syropu Flegamina Classic (4 mg/5 ml), nie wykazały istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego ani nerwowego. Wielokrotne podawanie leku nie powodowało toksyczności narządowej, a parametry biochemiczne, hematologiczne i histopatologiczne pozostawały w granicach normy. Nie stwierdzono kumulacji substancji ani rozwoju tolerancji, co potwierdza bezpieczeństwo długotrwałego stosowania. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały działania mutagennego ani uszkodzeń DNA, a badania karcynogenności na modelach zwierzęcych nie potwierdziły ryzyka nowotworowego.
badania histopatologiczne, bromoheksyna chlorowodorek, działanie embriotoksyczne, działanie karcynogenne, działanie teratogenne, genotoksyczność, parametry biochemiczne, parametry hematologiczne, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, toksyczność narządowa, toksyczność reprodukcyjna, układ nerwowy, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, wpływ na rozrodczość - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Endovelle 2 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa dienogestu, substancji czynnej produktu leczniczego Endovelle, wykazały akceptowalny profil toksykologiczny przy podawaniu wielokrotnym, bez istotnych efektów toksycznych. Analizy genotoksyczności nie potwierdziły potencjału uszkadzania materiału genetycznego, a badania karcynogenności nie wykazały specyficznego ryzyka rozwoju nowotworów związanych z dienogestem. Ponadto, ocena wpływu na funkcje reprodukcyjne nie wskazała na szczególne zagrożenia, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania Endovelle w kontekście jego działania hormonalnego.
badania przedkliniczne, bezpieczeństwo leku, dienogest, działanie hormonalne, działanie rakotwórcze, Endovelle, funkcja reprodukcyjna, monitorowanie terapii, nowotwór hormonozależny, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa, ryzyko karcynogenne, steroid płciowy, toksyczność dawki wielokrotnej, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie genetyczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Novo-Helisen Depot –
Produkt leczniczy Novo-Helisen Depot, stosowany w immunoterapii swoistej, zawiera wyciągi alergenowe pochodzenia zwierzęcego (sierść, nabłonki, pierze), grzybów pleśniowych oraz roztoczy kurzu domowego, standaryzowane w jednostkach terapeutycznych (TU) lub jednostkach azotu białkowego (PNU). Stężenia alergenów różnią się w zależności od rodzaju: dla alergenów zwierzęcych wynoszą 25, 250 i 2500 PNU/ml, dla grzybów pleśniowych 5, 50 i 500 PNU/ml, a dla roztoczy kurzu domowego 50, 500 i 5000 TU/ml lub PNU/ml. Preparat zawiera również substancje pomocnicze, takie jak glinu wodorotlenek i fenol, które mogą wpływać na profil bezpieczeństwa, jednak brak jest specyficznych danych przedklinicznych dotyczących ich działania w kontekście całego preparatu.
alergeny zwierzęce, fenol, genotoksyczność, grzyb pleśniowy, immunoterapia swoista, jednostka azotu białkowego, jednostka terapeutyczna, nadzór nad bezpieczeństwem farmakoterapii, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa leku, roztocze kurzu domowego, spektrum uczulenia, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wodorotlenek glinu, wyciąg alergenowy pochodzenia zwierzęcego, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Chlorchinaldin H (30 mg + 10 mg)/g
Preparat Chlorchinaldin H w postaci maści, zawierający 30 mg chlorochinaldolu oraz 10 mg hydrokortyzonu octanu na 1 g produktu, przeszedł kompleksowe badania przedkliniczne oceniające jego bezpieczeństwo. Badania farmakologiczne nie wykazały istotnych negatywnych efektów na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. Testy toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły objawów toksyczności narządowej, a parametry biochemiczne, hematologiczne oraz badania histopatologiczne nie wskazały na zagrożenia przy standardowym stosowaniu. Ponadto, badania genotoksyczności, przeprowadzone metodami in vitro i in vivo, nie wykazały potencjału mutagennego ani uszkodzeń DNA. Ocena kancerogenności na modelach zwierzęcych nie potwierdziła ryzyka indukcji nowotworów.
aberracja chromosomowa, alkohol cetylowy, badanie histopatologiczne, badanie toksykologiczne, Chlorchinaldin H, chlorochinaldol, działanie rakotwórcze, hydrokortyzon octan, kancerogeneza, lanolina, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, parametry biochemiczne, potencjał genotoksyczny, rozwój zarodkowo-płodowy, substancja pomocnicza, test in vitro, toksyczność narządowa, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ramipril + Bisoprolol fumarate Aristo 5 mg + 2,5 mg
Produkt leczniczy Ramipril + Bisoprolol fumarate Aristo zawiera bisoprolol fumaran oraz ramipryl, których profil bezpieczeństwa został szczegółowo oceniony w badaniach przedklinicznych. Bisoprolol nie wykazuje działania teratogennego ani negatywnego wpływu na płodność, jednak podawanie dużych dawek ciężarnym samicom skutkowało toksycznością u samic (zmniejszenie spożycia pokarmu, redukcja masy ciała) oraz toksycznością na zarodek i płód (zwiększona resorpcja, zmniejszona masa urodzeniowa, opóźnienie rozwoju fizycznego). Ramipryl nie wykazuje ostrej toksyczności u gryzoni i psów, ale długotrwałe podawanie w dawkach do 250 mg/kg/d u psów i małp powodowało powiększenie aparatu przykłębuszkowego, co jest efektem farmakodynamicznym. Maksymalne dobrze tolerowane dawki wynosiły odpowiednio: szczury 2 mg/kg/d, psy 2,5 mg/kg/d, małpy 8 mg/kg/d.
aparat przykłębuszkowy, bisoprolol fumaran, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, morfologia krwi, ostra toksyczność, poszerzenie miedniczek nerkowych, ramipryl, resorpcja płodu, stężenie elektrolitów w osoczu, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, toksyczny wpływ na reprodukcję, uszkodzenie nerek, właściwości mutagenne, właściwości teratogenne - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Fingolimod Alvogen 0,5 mg
Fingolimod Alvogen (0,5 mg, kapsułki twarde) zawiera fingolimod chlorowodorek, który wykazuje istotne działanie teratogenne i jest bezwzględnie przeciwwskazany u kobiet w wieku rozrodczym niestosujących skutecznej antykoncepcji. Przed rozpoczęciem terapii należy uzyskać negatywny wynik testu ciążowego oraz poinformować pacjentkę o ryzyku dla płodu i konieczności stosowania antykoncepcji przez cały okres leczenia oraz przez 2 miesiące po jego zakończeniu, co wynika z około 2-miesięcznego okresu eliminacji leku z organizmu. Stosowanie fingolimodu w ciąży wiąże się z dwukrotnym wzrostem ryzyka ciężkich wad wrodzonych (w populacji ogólnej 2-3% według EUROCAT), w tym wrodzonych chorób serca (np. ubytek w przegrodzie międzyprzedsionkowej i międzykomorowej, tetralogia Fallota), anomalii nerek oraz układu mięśniowo-szkieletowego. W przypadku planowania ciąży leczenie należy przerwać co najmniej 2 miesiące przed poczęciem, a w przypadku nieplanowanej ciąży podczas terapii – natychmiast odstawić lek i przeprowadzić badania ultrasonograficzne w celu wykrycia wad rozwojowych.
angiogeneza, anomalia rozwojowa nerek, anomalia układu mięśniowo-szkieletowego, antykoncepcja, badanie ultrasonograficzne, chlorowodorek, działanie niepożądane, działanie teratogenne, eliminacja leku, embriogeneza, fingolimod, nawrót choroby, przetrwały pień tętniczy, receptor fosforanu sfingozyny, test ciążowy, tetralogia Fallota, toksyczność reprodukcyjna, ubytek przegrody międzykomorowej, ubytek przegrody międzyprzedsionkowej, wady wrodzone, wrodzona choroba serca, zdrowie reprodukcyjne - Leksykon substancji czynnych
Poli(O-2-hydroksyetylo)skrobia – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Produkty lecznicze zawierające poli(O-2-hydroksyetylo)skrobię (HES 130/0,4), takie jak Volulyte 6%, Voluven oraz Voluven 10%, nie wykazują toksycznego wpływu na płodność i reprodukcję w badaniach na zwierzętach przy dawkach terapeutycznych stosowanych u ludzi. Wyjątek stanowi najwyższa dawka 5 g/kg masy ciała HES 130/0,4 podawana w bolusie u szczurów, która powodowała nieznaczne zmniejszenie liczby ciałek żółtych i implantacji, co wiązało się z toksycznością i zmniejszonym spożyciem pokarmu. Brak jest jednak wystarczających danych klinicznych dotyczących wpływu tych produktów na płodność u ludzi oraz ich stosowania w okresie ciąży, co wymaga ostrożności i indywidualnej oceny korzyści i ryzyka przed zastosowaniem u kobiet ciężarnych.
ciałko żółte, dawka terapeutyczna, działanie teratogenne, hydroksyetyloskrobia, implantacja zarodka, karmienie piersią, nadzór medyczny, opcja terapeutyczna, płodność, poli(O-2-hydroksyetylo)skrobia, przenikanie do mleka, rozwój płodu, rozwój zarodka, stosunek korzyści do ryzyka, toksyczność, toksyczność reprodukcyjna, Volulyte, Voluven, zalecenia kliniczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ondansetron Kabi 0,16 mg/ml
Przedkliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa ondansetronu nie wykazały istotnych zagrożeń dla ludzi, bazując na standardowych badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności oraz potencjale rakotwórczym. W badaniach na sklonowanych kanałach jonowych serca ludzkiego wykazano, że ondansetron może blokować kanały potasowe typu hERG, co prowadzi do wydłużenia odstępu QT w sposób zależny od dawki, co potwierdzono w badaniach klinicznych u zdrowych ochotników. Maksymalna zalecana dawka doustna u ludzi wynosi 24 mg/dobę. W badaniach toksyczności reprodukcyjnej na szczurach i królikach, stosując dawki odpowiednio do 15 mg/kg mc./dobę (około 6-krotnie wyższe niż u ludzi) i 30 mg/kg mc./dobę (około 24-krotnie wyższe), nie zaobserwowano szkodliwego wpływu na rozwój płodu ani istotnych zaburzeń parametrów ciążowych.
badanie QT, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, kanał potasowy hERG, kumulacja w mleku, odstęp QT, ondansetron, organogeneza, parametr ciążowy, potencjał rakotwórczy, przenikanie do mleka, repolaryzacja serca, rozwój embrionalno-płodowy, rozwój potomstwa, stężenie ondansetronu, toksyczność pourodzeniowa, toksyczność reprodukcyjna, zdolność reprodukcyjna - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – GlimeHexal 6 6 mg
Glimepiryd (GlimeHEXAL) jest przeciwwskazany w okresie ciąży ze względu na brak wystarczających danych klinicznych potwierdzających jego bezpieczeństwo oraz potencjalny toksyczny wpływ na reprodukcję wykazany w badaniach przedklinicznych, prawdopodobnie związany z indukcją hipoglikemii. Insulina pozostaje lekiem z wyboru u kobiet ciężarnych z cukrzycą, a w przypadku planowania ciąży lub jej potwierdzenia u pacjentek stosujących glimepiryd, konieczna jest natychmiastowa zmiana terapii na insulinoterapię. Ścisłe monitorowanie glikemii jest kluczowe, aby zapobiec ryzyku wad wrodzonych i umieralności okołoporodowej wynikającej z nieprawidłowego stężenia glukozy we krwi.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Voluven 10% 10% + 0,9%
Produkt leczniczy Voluven 10% zawiera 100 g poli(O-2-hydroksyetylo)skrobi (stopień podstawienia 0,38–0,45, średnia masa cząsteczkowa 130 000 Da) oraz 9 g chlorku sodu na 1000 ml roztworu infuzyjnego, z elektrolitami Na⁺ i Cl⁻ w stężeniach 154 mmol/l, osmolarnością 308 mOsm/l i pH 4,0–5,5. Brak jest danych klinicznych dotyczących wpływu Voluven 10% na płodność u ludzi, jednak badania na modelach zwierzęcych wykazały brak szkodliwego wpływu przy dawkach terapeutycznych, natomiast toksyczne dawki powodowały zmiany w płodności. W przypadku kobiet ciężarnych nie ma dostępnych danych klinicznych, a badania przedkliniczne nie wykazały toksyczności reprodukcyjnej, co wskazuje na konieczność stosowania produktu wyłącznie, gdy korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu, po indywidualnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Skrzyp Fix –
Produkt leczniczy Skrzyp Fix zawiera 1,8 g ziela skrzypu polnego (Equisetum arvense L. herba) w każdej saszetce, jednak w dokumentacji brak jest szczegółowych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania. Zgodnie z Charakterystyką Produktu Leczniczego, takie dane nie są wymagane, chyba że konieczne dla zapewnienia bezpieczeństwa. Nie przeprowadzono badań toksyczności reprodukcyjnej, genotoksyczności ani kancerogenności, co oznacza brak informacji o wpływie preparatu na płodność, rozwój zarodka i płodu, potencjalne mutagenne działanie na materiał genetyczny oraz ryzyko rakotwórczości.
badanie toksykologiczne, choroba nowotworowa, ciąża, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, Equisetum arvense, genotoksyczność, kancerogenność, karmienie piersią, materiał genetyczny, medycyna tradycyjna, płodność, predyspozycja genetyczna, rozwój postnatalny, rozwój zarodka i płodu, toksyczność reprodukcyjna, ziele skrzypu polnego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Predasol 5 mg
Przedkliniczne badania farmakologiczne preparatu Predasol, zawierającego prednizolon, nie wykazały istotnego zagrożenia dla człowieka pod względem bezpieczeństwa stosowania. W badaniach toksyczności ostrej u szczurów określono LD50 na poziomie 240 mg/kg masy ciała po jednorazowym podaniu. W badaniach subchronicznych i wielokrotnych dawkach obserwowano zmiany w komórkach wysp Langerhansa u szczurów (33 mg/kg/dobę przez 7-14 dni), uszkodzenie wątroby u królików (2-3 mg/kg/dobę przez 2-4 tygodnie) oraz martwicę mięśni u świnek morskich (0,5-5 mg/kg/dobę) i psów (4 mg/kg/dobę) po kilku tygodniach stosowania. Badania genotoksyczności nie wykazały klinicznie istotnych właściwości mutagennych prednizolonu, co potwierdza brak ryzyka genotoksycznego dla pacjentów stosujących lek.
dawka dobowa, dawka śmiertelna, działanie rakotwórcze, glikokortykosteroid, martwica mięśni, nieprawidłowości czaszki, podanie pozajelitowe, potencjał genotoksyczny, Predasol, prednizolon, rozszczep podniebienia, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność subchroniczna, uszkodzenie wątroby, właściwość genotoksyczna, wyspy Langerhansa, zaburzenia spermatogenezy, zaburzenia wzrostu wewnątrzmacicznego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Valarox 80 mg + 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa walsartanu wykazały, że dawki toksyczne dla matki (600 mg/kg mc./dobę) podawane w ostatnich dniach ciąży i podczas laktacji u szczurów powodowały zmniejszenie wskaźnika przeżywalności potomstwa, mniejszy przyrost masy ciała oraz opóźnienie rozwoju, co wskazuje na potencjalne ryzyko teratogenne przy ekspozycji na wysokie dawki. Dawki te były około 18-krotnie wyższe niż maksymalna zalecana dawka u ludzi (320 mg/dobę dla pacjenta 60 kg). Walsartan w dawkach 200-600 mg/kg mc. indukował zmiany hematologiczne (obniżenie erytrocytów, hemoglobiny, hematokrytu) oraz nefropatię u szczurów i małp, z podwyższonym stężeniem mocznika i kreatyniny. Szczególnie istotne jest trwałe uszkodzenie nerek u młodych szczurów przy dawce 1 mg/kg mc./dobę (10-35% dawki dla dzieci), co odpowiada okresowi rozwoju nerek u ludzi do 1 roku życia, wskazując na potencjalne ryzyko u niemowląt poniżej 12 miesięcy.
antagonista receptora angiotensyny, badanie bezpieczeństwa, czerwone krwinki, dawka toksyczna dla matki, dojrzewanie nerek, działanie rakotwórcze, ekspozycja ogólnoustrojowa, genotoksyczność, hemodynamika nerek, inhibitor konwertazy angiotensyny, kanał hERG, kanaliki nerkowe, małpa szerokonosa, mocznik i kreatynina, mocznik we krwi, nefropatia, parametry czerwonokrwinkowe, pęcherzyk żółciowy, toksyczność jąder, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie nerek, zmiany histopatologiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bevimlar 20 mg
Rywaroksaban, substancja czynna preparatu Bevimlar, wykazuje akceptowalny profil bezpieczeństwa potwierdzony w badaniach przedklinicznych. Badania farmakologiczne nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka, a toksyczność po podaniu wielokrotnym wiązała się głównie z nasileniem działania farmakodynamicznego leku, co przejawiało się m.in. zwiększeniem stężeń immunoglobulin IgG i IgA w osoczu szczurów przy dawkach o znaczeniu klinicznym. W badaniach dotyczących rozrodczości nie stwierdzono negatywnego wpływu na płodność samców i samic, jednakże obserwowano powikłania krwotoczne oraz toksyczne efekty na rozwój zarodka i płodu, takie jak poronienia, zaburzenia kostnienia, zmiany w wątrobie płodu, zwiększona częstość wad rozwojowych oraz zmiany w łożysku.
aktywność farmakodynamiczna, antykoagulant, badania farmakologiczne, działanie przeciwzakrzepowe, działanie rakotwórcze, fototoksyczność, genotoksyczność, immunoglobulina, krwawienie okołoporodowe, łożysko, mechanizm działania rywaroksabanu, poronienie, powikłanie krwotoczne, rywaroksaban, toksyczność matczyna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ odpornościowy, wada rozwojowa, wątroba płodu, zaburzenie kostnienia - Leksykon substancji czynnych
Korzeń cykorii podróżnika – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Korzeń cykorii podróżnika (Cichorium intybus L., radix) nie był poddany standardowym badaniom toksykologicznym, w tym ocenie toksyczności reprodukcyjnej, genotoksyczności oraz potencjału rakotwórczego. Brak jest danych dotyczących wpływu na płodność, rozwój płodu, przebieg ciąży i laktacji, a także systematycznych testów mutagenności i długoterminowych badań na modelach zwierzęcych. Taka sytuacja wynika z regulacji prawnych, zgodnie z którymi dla tradycyjnych produktów leczniczych roślinnych, do których zalicza się korzeń cykorii podróżnika, badania przedkliniczne nie są obligatoryjne, o ile nie ma szczególnych przesłanek wskazujących na konieczność ich przeprowadzenia (art. 16c(1)(a)(iii) Dyrektywy 2001/83/EC z późniejszymi zmianami).
aberracje chromosomowe, badanie laboratoryjne, choroba genetyczna, ciąża, długotrwała ekspozycja, doświadczenie kliniczne, genotoksyczność, korzeń cykorii podróżnika, laktacja, mutagenność, nowotwór, płodność, potencjał rakotwórczy, rozwój płodu, toksyczność reprodukcyjna, tradycyjny produkt leczniczy roślinny, uszkodzenie DNA - Leksykon substancji czynnych
Kannabidiol – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kannabidiolu (CBD) wykazały, że działania niepożądane pojawiają się głównie przy dawkach znacznie przekraczających maksymalną ekspozycję u człowieka, co wskazuje na ograniczone ryzyko kliniczne. W badaniach toksyczności reprodukcyjnej na wyciągach zawierających CBD i THC (preparat Sativex) nie stwierdzono istotnych negatywnych efektów na płodność męską i żeńską, choć zaobserwowano zmniejszenie masy bezwzględnej najądrzy u samców przy dawce 25 mg/kg/dobę (150 mg/m²), która jest powyżej maksymalnej dawki terapeutycznej. Poziom dawki „bez działania szkodliwego” na wczesną przeżywalność zarodków i płodów wynosił około 1 mg/kg/dobę (6 mg/m²), co odpowiada maksymalnej dawce terapeutycznej lub jest od niej niższy. Nie wykazano działania teratogennego nawet przy dawkach przekraczających maksymalną dawkę u człowieka.
badanie niekliniczne, badanie prenatalne, dawka bezpieczeństwa, działanie teratogenne, ekspozycja u człowieka, kannabidiol, lipofilność, najądrze, parametry nasienia, profil bezpieczeństwa, przenikanie do mleka, przeżywalność młodych, rozwój embrionalny, ruchliwość plemników, Sativex, tetrahydrokannabinol, toksyczność reprodukcyjna, wskaźnik płodności, wzrost niemowląt - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sitagliptin +pharma 100 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa sytagliptyny, substancji czynnej leku Sitagliptin +pharma, wykazały toksyczność narządową (wątrobowo-nerkową) u gryzoni przy ekspozycji przekraczającej 58-krotnie poziom kliniczny u ludzi, bez efektów toksycznych przy 19-krotnym przekroczeniu. U szczurów zaobserwowano nieprawidłowości siekaczy przy narażeniu >67×, jednak przy 58× nie stwierdzono wpływu na zęby. U psów przy około 23-krotnym narażeniu wystąpiły przemijające objawy neurotoksyczne (m.in. ataksja, drżenie, ograniczenie aktywności) oraz niewielkie zwyrodnienie mięśni szkieletowych, natomiast przy 6-krotnym przekroczeniu ekspozycji klinicznej nie odnotowano toksyczności. Badania genotoksyczności nie wykazały potencjału mutagennego, a ocena karcynogenności wskazała na brak działania rakotwórczego u myszy; u szczurów wzrost częstości guzów wątroby był związany z hepatotoksycznością przy ekspozycji >58×, co nie ma istotnego znaczenia klinicznego ze względu na szeroki margines bezpieczeństwa.
ataksja, depresja ośrodkowego układu nerwowego, dysfunkcja autonomicznego układu nerwowego, dysfunkcja układu nerwowego, działanie hepatotoksyczne, działanie karcynogenne, indukcja nowotworów wątroby, margines bezpieczeństwa, narażenie ustrojowe, nieprawidłowości siekaczy, podrażnienie przewodu pokarmowego, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, przenikanie do mleka, sytagliptyna, teratogenność, toksyczne działanie sytagliptyny, toksyczne uszkodzenie układu nerwowego, toksyczność matczyna, toksyczność narządowa, toksyczność reprodukcyjna, wskaźnik mleko/osocze, zaburzenia układu oddechowego, zniekształcenia żeber u płodów, zwyrodnienie mięśni szkieletowych