toksyczność wielokrotna
Toksyczność wielokrotna (powtarzana) odnosi się do szkodliwego wpływu substancji chemicznej na organizm przy wielokrotnej lub długotrwałej ekspozycji. W przeciwieństwie do toksyczności ostrej, która jest wynikiem jednorazowego kontaktu z substancją, toksyczność wielokrotna rozwija się stopniowo w czasie, gdy organizm jest regularnie narażony na mniejsze dawki substancji toksycznej.
Badania toksyczności wielokrotnej są kluczowym elementem oceny bezpieczeństwa leków, środków ochrony roślin, dodatków do żywności i innych substancji chemicznych. Obejmują one ekspozycję zwierząt laboratoryjnych na badaną substancję przez okres od 28 dni (toksyczność podostra) do 90 dni (toksyczność podprzewlekła) lub nawet 1-2 lat (toksyczność przewlekła). Pozwalają one na identyfikację efektów kumulacyjnych, które mogą nie być widoczne w badaniach toksyczności ostrej.
W praktyce klinicznej toksyczność wielokrotna może wystąpić w przypadku długotrwałego stosowania niektórych leków (np. antybiotyków aminoglikozydowych powodujących nefrotoksyczność czy ototoksyczność), przewlekłej ekspozycji zawodowej na substancje chemiczne lub metale ciężkie, a także przy nadużywaniu niektórych substancji. Manifestacje kliniczne są zróżnicowane i zależą od rodzaju substancji, czasu ekspozycji, dawki oraz indywidualnej wrażliwości pacjenta.
Monitorowanie toksyczności wielokrotnej u pacjentów jest istotnym elementem farmakoterapii, szczególnie w przypadku leków o wąskim indeksie terapeutycznym. Wymaga to regularnej oceny parametrów laboratoryjnych (np. funkcji wątroby, nerek) oraz świadomości możliwych objawów toksyczności ze strony różnych narządów i układów. Wczesne wykrycie oznak toksyczności umożliwia modyfikację dawkowania lub zmianę leku, zapobiegając rozwojowi poważnych powikłań.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Octenidini APC Instytut 1 mg/ml
Octenidini APC Instytut, zawierający oktenidyny dwuchlorowodorek w stężeniu 1 mg/ml, przeszedł szeroko zakrojone badania przedkliniczne potwierdzające jego bezpieczeństwo stosowania w jamie ustnej. Badania farmakologiczne wykazały brak istotnych klinicznie zaburzeń funkcji układu sercowo-naczyniowego, oddechowego oraz ośrodkowego układu nerwowego. Testy toksyczności po podaniu wielokrotnym na różnych gatunkach zwierząt, przy dawkach wielokrotnie przekraczających dawki terapeutyczne, nie wykazały kumulacji toksycznych metabolitów ani długotrwałych efektów niekorzystnych. Kompleksowa ocena genotoksyczności, obejmująca test Amesa, test aberracji chromosomowych oraz test mikrojądrowy in vivo, potwierdziła brak potencjału mutagennego i genotoksycznego substancji czynnej.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, badanie teratogenności, bioakumulacja, biodegradacja, oktenidyny dwuchlorowodorek, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, profil bezpieczeństwa leku, roztwór do jamy ustnej, rozwój zarodkowo-płodowy, ryzyko środowiskowe, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotna, układ sercowo-naczyniowy, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Finahit 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa finasterydu, obejmujące toksyczność po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność oraz działanie rakotwórcze, nie wykazały istotnego ryzyka dla ludzi. W badaniach na samcach szczurów zaobserwowano zmniejszenie masy gruczołu krokowego i pęcherzyków nasiennych, obniżone wydzielanie z dodatkowych gruczołów płciowych oraz spadek wskaźnika płodności, co jest zgodne z farmakologicznym działaniem inhibitora 5α-reduktazy. Jednak kliniczne znaczenie tych zmian pozostaje nieokreślone.
dodatkowy gruczoł płciowy, działanie rakotwórcze, feminizacja płodu, finasteryd, funkcja reprodukcyjna, genotoksyczność, gruczoł krokowy, inhibitor 5α-reduktazy, narażenie na lek, nieprawidłowy rozwój narządów płciowych, pęcherzyk nasienny, rozwój płodowy, rozwój zarodkowy, toksyczność wielokrotna, wskaźnik płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Alfuzostad 10 mg 10 mg
Przedkliniczna ocena chlorowodorku alfuzosyny, substancji czynnej leku Alfuzostad 10 mg, obejmowała kompleksowe badania farmakologiczne bezpieczeństwa, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, potencjalnego działania rakotwórczego oraz wpływu na reprodukcję. Badania te nie wykazały istotnych działań niepożądanych na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. Testy genotoksyczności, zarówno in vitro, jak i in vivo, potwierdziły brak mutagennego potencjału, a długoterminowe badania na gryzoniach nie wykazały zwiększonego ryzyka kancerogenności. Ponadto, analiza wpływu na reprodukcję nie ujawniła toksyczności ani teratogenności, co wskazuje na bezpieczeństwo stosowania substancji w kontekście płodności i rozwoju potomstwa.
aberracja chromosomowa, badanie genotoksyczności, chlorowodorek alfuzosyny, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie toksyczne, farmakologia bezpieczeństwa, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, teratogenność, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotna, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, zagrożenie toksykologiczne, zmiana przedrakowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Esogasec 40 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa ezomeprazolu, substancji czynnej leku Esogasec, nie wykazały istotnych zagrożeń dla pacjentów przy stosowaniu klinicznym. Standardowe testy farmakologiczne oraz badania toksyczności po wielokrotnym podaniu potwierdziły akceptowalny profil bezpieczeństwa, bez sygnałów wskazujących na ryzyko toksyczne. Ponadto, badania genotoksyczności nie wykazały potencjału do uszkodzeń materiału genetycznego, a ocena wpływu na reprodukcję i rozwój potomstwa nie ujawniła negatywnych efektów na płodność, przebieg ciąży ani rozwój płodu, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania ezomeprazolu w kontekście zdolności rozrodczych.
badania farmakologiczne, badania przedkliniczne, działania niepożądane, działanie genotoksyczne, Esogasec, ezomeprazol, genotoksyczność, hipergastrynemia, hiperplazja, inhibitory wydzielania kwasu solnego, komórki ECL, płodność, potencjał rakotwórczy, rozwój płodu, toksyczność wielokrotna, toksyczny wpływ, uszkodzenie materiału genetycznego, wydzielanie kwasu solnego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tenofovir Synoptis 245 mg
Przedkliniczne badania farmakologiczne tenofowiru dizoproksylu nie wykazały bezpośrednich zagrożeń dla człowieka, jednak badania na zwierzętach (szczury, psy, małpy) ujawniły istotne efekty toksyczne przy narażeniu równym lub wyższym niż kliniczne. Najważniejsze obserwacje to nefrotoksyczność, toksyczność kostna manifestująca się rozmiękaniem kości i obniżeniem gęstości mineralnej kości (BMD), oraz hipofosfatemia. Toksyczność kostna była zależna od wieku i dawki, występując u młodych dorosłych szczurów i psów przy narażeniu ≥5-krotnym klinicznemu, a u młodocianych małp przy narażeniu ≥40-krotnym. Mechanizm toksyczności kostnej wiąże się z zaburzeniami gospodarki fosforanowej, w tym zmniejszonym wchłanianiem fosforanów w jelicie cienkim. Ocena genotoksyczności dała wyniki mieszane: dodatnie w teście in vitro na chłoniaku mysim, niejednoznaczne w teście Ames’a, słabo dodatnie w teście UDS na hepatocytach szczurzych oraz ujemne w analizie mikrojąder in vivo w szpiku myszy. Badania rakotwórczości wykazały sporadyczne guzy dwunastnicy u myszy przy bardzo wysokich dawkach, co uznano za mało istotne klinicznie.
badania toksyczności, badanie mikrojądrowe, genotoksyczność, gęstość mineralna kości, gospodarka fosforanowa, guz dwunastnicy, hipofosfatemia, kancerogenność, nefrotoksyczność, osteomalacja, ryzyko środowiskowe, synteza DNA, tenofowir dizoproksyl, test Amesa, test na chłoniaku mysim, toksyczność kostna, toksyczność matczyna, toksyczność pourodzeniowa, toksyczność wielokrotna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rennie Fruit 680 mg + 80 mg
Produkt leczniczy Rennie Fruit zawiera 680 mg węglanu wapnia (odpowiadającego 272 mg jonów wapnia) oraz 80 mg węglanu magnezu ciężkiego (odpowiadającego 20 mg jonów magnezu) na tabletkę do ssania. Nie przeprowadzono dedykowanych badań przedklinicznych dla tego preparatu, jednak ocena bezpieczeństwa opiera się na danych dotyczących poszczególnych substancji czynnych. Badania przedkliniczne wykazały brak istotnej toksyczności po podaniu wielokrotnym w dawkach terapeutycznych, brak działania genotoksycznego i mutagennego oraz brak potencjału rakotwórczego. Ponadto, toksyczność reprodukcyjna nie wykazała negatywnego wpływu na płodność, rozwój zarodka, przebieg ciąży ani rozwój pourodzeniowy.
badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, farmakoterapia, genotoksyczność, jony magnezu, jony wapnia, nadkwaśność, ocena bezpieczeństwa, potencjał kancerogenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, toksyczność dawki powtarzanej, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotna, węglan magnezu ciężki, węglan wapnia - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Apiolin 100 mg
Dane niekliniczne dotyczące sertraliny, uzyskane w badaniach farmakologicznych i toksykologicznych, nie wykazały istotnego ryzyka dla człowieka, w tym braku działania teratogennego oraz negatywnego wpływu na płodność samców. W badaniach reprodukcyjnych na zwierzętach zaobserwowano fetotoksyczność manifestującą się skróceniem przeżycia noworodków i zmniejszeniem masy ciała, prawdopodobnie związaną z toksycznym działaniem na organizm matki, jednak efekty te były przejściowe i ograniczone do pierwszych dni po urodzeniu. Opóźnienia rozwojowe u młodych zwierząt wynikały z działania leku in utero po 15. dniu ciąży i nie wskazują na istotne ryzyko dla ludzi, co jest istotne przy ocenie stosowania sertraliny u kobiet w ciąży.
badanie farmakologiczne, badanie toksykologiczne, działanie rakotwórcze, fetotoksyczność, genotoksyczność, odstawienie leku, odwodnienie, opóźnienie rozwoju, opóźnione dojrzewanie płciowe, populacja pediatryczna, przyrost masy ciała, sertraline, substancja czynna, teratogenność, toksyczność wielokrotna, umieralność okołoporodowa, wada rozwojowa płodu, wydzielina z nosa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pirfenidon Zentiva 267 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa pirfenidonu wykazały, że lek nie stanowi istotnego zagrożenia dla ludzi. W badaniach toksyczności po wielokrotnym podaniu u myszy, szczurów i psów zaobserwowano odwracalne zwiększenie masy wątroby oraz centralnozrazikowy przerost wątroby. W badaniach kancerogenności u szczurów i myszy stwierdzono zwiększoną częstość guzów wątroby oraz u samic szczurów guzów macicy przy dawce 1500 mg/kg/dobę (37-krotnie wyższej niż dawka u ludzi 2 403 mg/dobę), jednak mechanizmy te są specyficzne dla zwierząt i nie obserwowane u ludzi. Badania reprodukcyjne nie wykazały teratogenności ani negatywnego wpływu na płodność przy standardowych dawkach, choć wysokie dawki (≥450 mg/kg/dobę) powodowały zaburzenia cyklu rozrodczego i wydłużenie ciąży u szczurów. Pirfenidon i jego metabolity przenikają przez łożysko i do mleka, co należy uwzględnić w kontekście stosowania u kobiet w ciąży i karmiących.
centralnozrazikowy przerost wątroby, cykl rozrodczy, działanie fototoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, hormon płciowy, łożysko, mikrosomalne enzymy wątrobowe, pęknięcie chromosomu, pirfenidon, płyn owodniowy, promieniowanie UV, promieniowanie UVA/UVB, test fotoklastogenny, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotna, wada wrodzona - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Teriflunomid Adamed 14 mg
Przedkliniczne badania teriflunomidu wykazały toksyczność wielonarządową, obejmującą szpik kostny (niedokrwistość, trombocytopenia, leukopenia, limfopenia), narządy limfatyczne (osłabienie funkcji immunologicznych i zakażenia wtórne), błony śluzowe przewodu pokarmowego, narządy rozrodcze (zaburzenia płodności) oraz trzustkę. Mechanizm toksyczności wiąże się z hamowaniem podziału komórek. Zwierzęta wykazywały większą wrażliwość na działanie teriflunomidu niż ludzie, z toksycznymi efektami obserwowanymi przy stężeniach równoważnych lub niższych od terapeutycznych stosowanych u ludzi. Badania genotoksyczności potwierdziły brak mutagenności in vitro i klastogenności in vivo, mimo że w warunkach in vitro zaobserwowano działanie klastogenne związane z hamowaniem DHO-DH. Metabolit 4-trifluorometyloanilina (TFMA) wykazywał mutagenność i klastogenność in vitro, lecz nie potwierdzono tego in vivo. Długoterminowe badania na szczurach i myszach nie wykazały potencjału rakotwórczego teriflunomidu.
4-trifluorometyloanilina, czerwona krwinka, dehydrogenaza dihydroorotanowa, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, działanie utleniające, immunoglobuliny, inhibicja enzymatyczna, leukopenia, limfopenia, narząd rozrodczy, narządy limfatyczne, niedokrwistość, odpowiedź limfoidalna, szpik kostny, teriflunomid, toksyczność wielokrotna, trombocytopenia, układ immunologiczny, układ limfatyczny, zakażenie wtórne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Solinco 10 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne solifenacyny bursztynianu wykazały brak istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego oraz ośrodkowego układu nerwowego, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania leku SOLINCO u ludzi. Wielokrotne podawanie leku nie powodowało niekorzystnych zmian w parametrach biochemicznych, hematologicznych ani w badaniach histopatologicznych tkanek i narządów. Testy genotoksyczności nie wykazały potencjału do uszkodzeń DNA, a badania dotyczące karcynogenności nie wskazały na zwiększone ryzyko rozwoju nowotworów, co jest istotne w kontekście długotrwałej terapii. Wpływ na rozrodczość nie wykazał bezpośrednich zagrożeń dla człowieka, jednak obserwacje w badaniach prenatalnych i pourodzeniowych na myszach wskazały na dawkozależne zmniejszenie liczby żywych urodzeń, obniżenie masy urodzeniowej oraz opóźnienie rozwoju fizycznego potomstwa.
analiza histopatologiczna, badanie farmakologiczne, badanie prenatalne, badanie przedkliniczne, bursztynian solifenacyny, działanie rakotwórcze, ekspozycja ogólnoustrojowa, karcynogeneza, mutacja chromosomowa, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, parametr biochemiczny, rozwój zarodkowo-płodowy, solifenacyna, test genotoksyczności, toksyczność wielokrotna, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Diclofenac APTEO MED 10 mg/g
Przedkliniczne badania diklofenaku sodowego w preparacie Diclofenac APTEO MED 10 mg/g żel wykazały korzystny profil bezpieczeństwa w zastosowaniach terapeutycznych. Badania toksyczności ostrej i wielokrotnej nie ujawniły specyficznego zagrożenia w dawkach terapeutycznych, a testy genotoksyczności, mutagenności oraz potencjału rakotwórczego potwierdziły brak istotnego ryzyka dla pacjentów. Ponadto, badania teratogenności na myszy, szczurach i królikach nie wykazały działania teratogennego, a wpływ na płodność szczurów oraz rozwój przed-, około- i poporodowy potomstwa był nieistotny, co podkreśla bezpieczeństwo stosowania preparatu w populacjach reprodukcyjnych.
badanie genotoksyczne, badanie przedkliniczne, badanie teratogenne, badanie toksykologiczne, diklofenak sodowy, działanie fotouczulające, działanie teratogenne, model badawczy, podanie wielokrotne, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, reakcja uczuleniowa skórna, rozwój potomstwa, teratogenność, toksyczność ostra, toksyczność wielokrotna, tolerancja miejscowa, uczulenie skórne, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Anagrelid Nordic 0,75 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa anagrelidu wykazały istotne działania niepożądane przy stosowaniu dawek znacznie przekraczających dawki terapeutyczne. W badaniach toksyczności wielokrotnych dawek u psów, dawka ≥1 mg/kg m.c./dobę (12-16-krotność maksymalnej dawki u ludzi) indukowała krwotoki podwsierdziowe oraz ogniskową martwicę mięśnia sercowego, wskazując na potencjalne ryzyko kardiotoksyczności. W badaniach reprodukcyjnych na szczurach i królikach, dawka 60 mg/kg m.c./dobę (720-krotność dawki u ludzi) powodowała zwiększoną resorpcję zarodków i obumarcie płodów, co sugeruje toksyczny wpływ na rozwijający się płód. Badania genotoksyczności nie wykazały mutagenności ani klastogenności anagrelidu, co jest istotne dla oceny długoterminowego bezpieczeństwa leku.
działanie farmakologiczne, enzym CYP1, epigenetyka, gruczolakorak macicy, guz chromochłonny nadnerczy, kardiotoksyczność, klastogenność, krwotok podwsierdziowy, martwica mięśnia sercowego, mutagenność, obumarcie płodu, potencjał mutagenny, potencjał onkogenny, profil bezpieczeństwa, resorpcja zarodków, toksyczność wielokrotna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Effox long 50 50 mg
Dane niekliniczne dotyczące izosorbidu monoazotanu wskazują na niski profil toksyczności i wysokie bezpieczeństwo stosowania. Ostra toksyczność po podaniu doustnym wykazała wartość LD50 na poziomie około 2000-2500 mg/kg masy ciała u myszy i szczurów, co świadczy o stosunkowo niskiej toksyczności. W badaniach przewlekłej toksyczności na psach i szczurach, toksyczne efekty pojawiały się dopiero przy dawkach 90 mg/kg i 405 mg/kg masy ciała odpowiednio, co jest znacznie wyższe niż dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. Kompleksowe badania reprodukcyjne, obejmujące płodność, teratogenność oraz okres perinatalny i postnatalny, nie wykazały działania teratogennego, mimo stosowania wysokich dawek, co potwierdza brak negatywnego wpływu na rozwój płodu.
badania farmakologiczne, badania in vitro, badania in vivo, badania płodności, badania rakotwórczości, badania teratogenności, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, indeks terapeutyczny, izosorbid monoazotan, LD50, model zwierzęcy, okres perinatalny, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność wielokrotna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dalacin C 300 mg
Dane przedkliniczne dotyczące chlorowodorku klindamycyny wskazują na stosunkowo wysoki próg toksyczności ostrej, z LD50 wynoszącym 1800-2620 mg/kg masy ciała przy podaniu doustnym oraz 245-820 mg/kg masy ciała przy podaniu dożylnym. W badaniach toksyczności przewlekłej na szczurach i psach, przy dawkach do 600 mg/kg mc./dobę, zaobserwowano jedynie wzrost aktywności aminotransferaz w osoczu oraz zmiany patologiczne błony śluzowej żołądka i pęcherzyka żółciowego u psów. Badania mutagenności nie wykazały potencjału genotoksycznego klindamycyny, co potwierdza brak zdolności do indukowania mutacji genowych. Należy jednak podkreślić brak danych dotyczących długoterminowego potencjału rakotwórczego tej substancji.
aminotransferazy, badania reprodukcyjne, błona śluzowa żołądka, chlorowodorek klindamycyny, dawka nietoksyczna, dawka śmiertelna LD50, działanie embriotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, maksymalna tolerowana dawka, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność jednorazowa, toksyczność przewlekła, toksyczność wielokrotna, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Silamil 5 mg
Solifenacyna bursztynian, aktywny składnik leku Silamil (dawka 5 mg), przeszedł szerokie badania przedkliniczne oceniające jego bezpieczeństwo. Standardowe testy farmakologiczne nie wykazały istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego ani ośrodkowego układu nerwowego. Badania toksyczności wielokrotnego podawania na różnych gatunkach zwierząt nie ujawniły istotnych negatywnych efektów przy dawkach terapeutycznych, a parametry biochemiczne i hematologiczne pozostawały w normie. Testy genotoksyczności (in vitro i in vivo) oraz długoterminowe badania karcynogenności potwierdziły brak mutagennego i rakotwórczego potencjału solifenacyny.
aberracja chromosomowa, badania farmakologiczne, badania genotoksyczności, badania karcynogenności, badania przedkliniczne, badania reprodukcyjne, ekspozycja ogólnoustrojowa, farmakokinetyka, ośrodkowy układ nerwowy, parametry biochemiczne i hematologiczne, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozwój postnatalny, rozwój pourodzeniowy, solifenacyna bursztynian, stężenie leku w osoczu, toksyczność wielokrotna, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bilastyna Hitaxa 20 mg
Badania przedkliniczne bilastyny wykazały korzystny profil bezpieczeństwa substancji czynnej, zgodny z wytycznymi badań farmakologicznych. Nie stwierdzono działania genotoksycznego ani rakotwórczego. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym nie zaobserwowano istotnych klinicznie efektów toksycznych. Ocena wpływu na procesy rozrodcze wykazała toksyczność płodową jedynie przy dawkach toksycznych dla matki, znacznie przekraczających dawki terapeutyczne stosowane u ludzi (NOAEL ponad 30-krotnie wyższy niż ekspozycja kliniczna). W badaniach na szczurach i królikach odnotowano przed- i poimplantacyjną stratę oraz niepełne kostnienie kości, jednak przy dawkach znacznie przewyższających te stosowane klinicznie.
analiza farmakokinetyczna, autoradiografia, badanie dystrybucji, badanie farmakologiczne, badanie laktacji, badanie toksyczności, bezpieczeństwo farmakologiczne, dawka terapeutyczna, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, implantacja zarodka, lek przeciwhistaminowy, narząd rozrodczy, niepełne kostnienie, NOAEL, ośrodkowy układ nerwowy, OUN, parametry płodności, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, poziom ekspozycji, profil bezpieczeństwa, strata poimplantacyjna, toksyczność płodowa, toksyczność wielokrotna, wskaźnik płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ranigast Pro 75 mg
Ranitydyna, substancja czynna preparatu Ranigast PRO w dawce 75 mg, została poddana szerokim badaniom przedklinicznym, które nie wykazały istotnych zagrożeń dla pacjentów przy stosowaniu terapeutycznym. Badania farmakologiczne bezpieczeństwa potwierdziły brak negatywnego wpływu na kluczowe układy organizmu, w tym sercowo-naczyniowy, oddechowy, ośrodkowy układ nerwowy oraz funkcje nerek. Testy toksyczności po podaniu wielokrotnym na różnych gatunkach zwierząt nie ujawniły klinicznie istotnych objawów toksyczności narządowej, co wskazuje na akceptowalny profil bezpieczeństwa przy długotrwałym stosowaniu.
badanie farmakologiczne, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, chlorowodorek ranitydyny, działanie teratogenne, funkcja nerek, funkcja reprodukcyjna, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa leku, rozwój płodu, substancja czynna, toksyczność narządowa, toksyczność rozwojowa, toksyczność wielokrotna, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Symcloza 25 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa klozapiny, substancji czynnej preparatu Symcloza, nie wykazały istotnych zagrożeń dla zdrowia ludzkiego. Oceny farmakologiczne obejmowały wpływ na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy, nie ujawniając istotnych działań niepożądanych. Badania toksyczności wielokrotnej podaży potwierdziły brak negatywnych efektów przy długotrwałym stosowaniu. Testy genotoksyczności nie wykazały potencjału uszkadzania materiału genetycznego, a analizy karcynogenności na modelach zwierzęcych nie wskazały na ryzyko rozwoju nowotworów. Preparat dostępny jest w dawkach 25 mg, 100 mg oraz 200 mg.
charakterystyka produktu leczniczego, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, klozapina, materiał genetyczny, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał karcynogenny, preparat Symcloza, profil bezpieczeństwa leku, substancja aktywna, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotna, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Apo-Fina 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa finasterydu, substancji czynnej Apo-Fina, nie wykazały istotnej toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności ani działania rakotwórczego. W badaniach toksyczności reprodukcyjnej na samcach szczurów zaobserwowano zmniejszenie masy gruczołu krokowego i pęcherzyków nasiennych, redukcję wydzielania z dodatkowych gruczołów płciowych oraz obniżenie wskaźnika płodności, co wiąże się z farmakologicznym działaniem inhibitora 5-α-reduktazy. U ciężarnych samic szczurów stwierdzono feminizację męskich płodów. W badaniach na ciężarnych małpach rezus, modelu rozwoju płodowego człowieka, dożylne podanie finasterydu w dawce do 800 ng/dobę nie powodowało wad rozwojowych u płodów męskich, co stanowi dawkę 60-120 razy wyższą niż szacunkowa ekspozycja kobiety na lek przez kontakt z nasieniem pacjenta przyjmującego 5 mg/dobę.
badanie przedkliniczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, feminizacja płodu, finasteryd, genotoksyczność, gruczoł krokowy, gruczoł płciowy, inhibitor 5-alfa-reduktazy, małpa rezus, narażenie układowe, pęcherzyk nasienny, płodność, podanie doustne, podanie dożylne, rozwój płodowy, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotna, wada rozwojowa narządów płciowych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zahron ASA 20 mg + 100 mg
Przedkliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa leku Zahron ASA, zawierającego rozuwastatynę oraz kwas acetylosalicylowy, opierają się na oddzielnych badaniach toksykologicznych obu substancji czynnych. Rozuwastatyna nie wykazała istotnego ryzyka genotoksycznego ani rakotwórczego, jednak w badaniach toksyczności po wielokrotnym podaniu u zwierząt zaobserwowano zmiany histopatologiczne w wątrobie (myszy, szczury), wpływ na pęcherzyk żółciowy (psy) oraz toksyczny wpływ na jądra (małpy, psy) przy ekspozycji zbliżonej do klinicznej. W badaniach reprodukcyjnych na szczurach odnotowano zmniejszenie liczby i masy miotów oraz obniżoną przeżywalność potomstwa przy dawkach toksycznych dla matki, przy ekspozycji wielokrotnie przekraczającej poziom terapeutyczny u ludzi. Nie przeprowadzono specyficznych badań wpływu rozuwastatyny na kanał hERG, co pozostawia lukę w ocenie potencjalnych zaburzeń rytmu serca.
badania genotoksyczności, badania przedkliniczne, badania toksykologiczne, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, ekspozycja terapeutyczna, ekspozycja ustrojowa, kanał hERG, kwas acetylosalicylowy, pęcherzyk żółciowy, toksyczność jąder, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotna, wady kośćca, wady rozwojowe, wady serca, wytrzewienie, zaburzenia implantacji, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia uczenia się, zmiany histopatologiczne wątroby - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tramadol Aurobindo 50 mg
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa tramadolu chlorowodorku obejmują szeroki zakres badań toksykologicznych, reprodukcyjnych, mutagennych oraz rakotwórczych. W badaniach toksyczności po wielokrotnym podaniu doustnym i pozajelitowym u szczurów i psów (od 6 do 26 tygodni oraz 12 miesięcy) nie stwierdzono istotnych zmian hematologicznych, biochemicznych ani histologicznych związanych z tramadolem. Objawy niepożądane, takie jak niepokój ruchowy, ślinotok, drgawki oraz spowolnienie przybierania na wadze, pojawiały się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających zakres terapeutyczny. Zwierzęta tolerowały tramadol w dawkach do 20 mg/kg doustnie u szczurów oraz do 10 mg/kg doustnie i 20 mg/kg doodbytniczo u psów bez reakcji niepożądanych.
badanie biochemiczne, badanie hematologiczne, badanie histologiczne, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie toksykologiczne, drgawka, działanie mutagenne, efekt neuropsychiatryczny, gruczolak wątrobowokomórkowy, niepokój ruchowy, nowotwór płuca, płodność samca, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotna, tramadolu chlorowodorek, zaburzenie kostnienia - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lucetam 1200 mg
Przedkliniczne badania piracetamu, substancji czynnej leku Lucetam, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa z niską toksycznością. W badaniach toksyczności ostrej podawano dawki do 10 g/kg mc. myszom, szczurom i psom bez obserwacji nieodwracalnych efektów toksycznych, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa względem dawek terapeutycznych stosowanych u ludzi. W badaniach toksyczności przewlekłej myszy i szczury otrzymywały odpowiednio do 4,8 g/kg mc./dobę i 2,4 g/kg mc./dobę bez uszkodzeń narządowych. Długoterminowe badania na psach z dawkami do 10 g/kg mc./dobę przez rok potwierdziły dobrą tolerancję, z jedynie łagodnymi objawami ze strony układu pokarmowego, takimi jak wymioty i zmiana konsystencji kału. Podawanie dożylne w dawkach do 1 g/kg mc./dobę przez 4-5 tygodni nie wykazało toksyczności, co potwierdza bezpieczeństwo zarówno podania doustnego, jak i parenteralnego.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, dawka terapeutyczna, droga doustna, droga dożylna, działanie genotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie niepożądane, margines bezpieczeństwa, piracetam, podanie dożylne, podanie parenteralne, profil bezpieczeństwa, toksyczność narządowa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność wielokrotna, układ pokarmowy - Leksykon substancji czynnych
Dobutamina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa dobutaminy, obejmujące standardowe testy farmakologiczne i toksykologiczne, nie wykazały istotnych zagrożeń dla pacjentów przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami klinicznymi. Nie przeprowadzono kompleksowych badań mutagenności i rakotwórczości, co jest uzasadnione krótkotrwałym charakterem terapii dobutaminą. Badania rozwojowe na szczurach i królikach nie potwierdziły działania teratogennego, jednak w dawkach toksycznych dla ciężarnych samic szczurów zaobserwowano upośledzenie implantacji zarodków oraz przed- i pourodzeniowe opóźnienia wzrostu potomstwa. Nie stwierdzono negatywnego wpływu dobutaminy na płodność u obu płci zwierząt laboratoryjnych.
badanie farmakologiczne, badanie toksykologiczne, działanie inotropowe, działanie teratogenne, funkcja rozrodcza, implantacja zarodka, opóźnienie wzrostu pourodzeniowe, płodność, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa przedkliniczny, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność ciążowa, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – ACC mini 100 mg
Bezpieczeństwo acetylocysteiny zostało szczegółowo ocenione w licznych badaniach przedklinicznych, obejmujących toksyczność po podaniu jednorazowym i wielokrotnym, potencjalne działanie genotoksyczne oraz wpływ na reprodukcję i rozwój potomstwa. Długoterminowe badania toksyczności na szczurach i psach, trwające do 1 roku, nie wykazały działania toksycznego, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa przy długotrwałym stosowaniu. Ocena genotoksyczności w modelach bakteryjnych była negatywna, wskazując na niskie ryzyko mutagenności, jednak brak jest danych dotyczących potencjału rakotwórczego acetylocysteiny.
acetylocysteina, badania długoterminowe, działanie karcynogenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, model przedkliniczny, organogeneza, płodność, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, potencjał teratogenny, procesy rozrodcze, profil bezpieczeństwa leku, rozwój potomstwa, toksyczność, toksyczność jednorazowa, toksyczność wielokrotna, wady rozwojowe płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fladios 500 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne diosminy, substancji czynnej leku Fladios w dawce 500 mg, nie wykazały istotnych zagrożeń dla organizmu ludzkiego. Wielokrotne podawanie zmikronizowanej diosminy nie powodowało klinicznie istotnych zmian patologicznych ani zaburzeń funkcjonalnych w badanych układach i narządach. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo potwierdziły brak mutagennego działania, nie stwierdzono również aberracji chromosomowych ani uszkodzeń DNA. Ponadto, badania kancerogenności na modelach zwierzęcych nie wykazały zwiększonego ryzyka rozwoju nowotworów przy długotrwałej ekspozycji na diosminę.
aberracja chromosomowa, badania przedkliniczne, badania toksykologiczne, diosmina zmikronizowana, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, funkcje rozrodcze, genotoksyczność, rozwój postnatalny, rozwój prenatalny, toksyczność wielokrotna, właściwości kancerogenne, zdrowie reprodukcyjne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Romazic 20 mg
Dane przedkliniczne dotyczące rozuwastatyny nie wykazały istotnych zagrożeń dla pacjentów w zakresie bezpieczeństwa stosowania, genotoksyczności oraz potencjalnego działania rakotwórczego. W badaniach toksyczności po wielokrotnym podawaniu zaobserwowano zmiany histopatologiczne w wątrobie myszy i szczurów oraz zmiany w pęcherzyku żółciowym u psów, które korelowały z ekspozycją zbliżoną do klinicznej. Brak takich zmian u małp, których metabolizm jest bardziej zbliżony do ludzkiego, podkreśla ograniczone ryzyko dla pacjentów. Działanie uszkadzające jądra u małp i psów przy wysokich dawkach wskazuje na potencjalne ryzyko dla męskiej płodności, co wymaga dalszej uwagi w kontekście oceny bezpieczeństwa.
badania przedkliniczne, działanie rakotwórcze, ekspozycja ustrojowa, genotoksyczność, kanał potasowy hERG, męska płodność, ocena toksykologiczna, pęcherzyk żółciowy, profil bezpieczeństwa, rozuwastatyna, toksyczność matczyna, toksyczność rozrodcza, toksyczność wielokrotna, uszkodzenie jąder, zaburzenia rozwoju płodu, zmiany histopatologiczne wątroby - Leksykon substancji czynnych
Amoksycylina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa amoksycyliny, zarówno w monoterapii, jak i w skojarzeniu z kwasem klawulanowym, obejmują szeroki zakres badań farmakologicznych, toksykologicznych, genotoksycznych oraz reprodukcyjnych. Badania farmakologiczne nie wykazały istotnego ryzyka dla układów sercowo-naczyniowego, oddechowego i nerwowego. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym na psach, stosowanie kombinacji amoksycyliny z kwasem klawulanowym wywoływało specyficzne objawy, takie jak podrażnienie błony śluzowej żołądka, wymioty oraz przebarwienia języka, które nie były obserwowane przy stosowaniu samej amoksycyliny. Testy genotoksyczności, obejmujące mutacje genowe, aberracje chromosomowe i uszkodzenia DNA, nie wykazały potencjału genotoksycznego. Ponadto, badania dotyczące wpływu na rozród i rozwój potomstwa nie wskazały na negatywne efekty w dawkach stosowanych w badaniach przedklinicznych.
aberracja chromosomowa, amoksycylina, Augmentin, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie rakotwórczości, badanie toksyczności, badanie toksykologiczne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, kwas klawulanowy, monoterapia, mutacja genowa, ocena farmakologiczna, podrażnienie błony śluzowej, potencjał kancerogenny, profil bezpieczeństwa, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność wielokrotna, toksyczny wpływ, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rosuvastatin Medical Valley 20 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa rozuwastatyny wykazały brak istotnych zagrożeń farmakologicznych i toksykologicznych, w tym genotoksyczności i potencjalnego działania rakotwórczego, co jest kluczowe dla oceny stosunku korzyści do ryzyka w terapii. Nie przeprowadzono jednak szczegółowych badań wpływu leku na ludzki kanał potasowy hERG, co pozostawia lukę w ocenie ryzyka arytmii związanej z wydłużeniem odstępu QT. W badaniach toksyczności po podaniu dawek wielokrotnych zaobserwowano zmiany histopatologiczne w wątrobie u myszy, szczurów i psów, przy ekspozycji zbliżonej do klinicznej, natomiast u małp nie stwierdzono takich zmian. Dodatkowo u psów i małp odnotowano uszkodzenia jąder po podaniu wyższych dawek, a u szczurów toksyczny wpływ na rozrodczość, objawiający się zmniejszeniem wielkości miotu, redukcją masy urodzeniowej noworodków oraz obniżoną przeżywalnością potomstwa, jednak przy dawkach wielokrotnie przekraczających ekspozycję kliniczną.
arytmia, dawka lecznicza, działanie rakotwórcze, ekspozycja ustrojowa, genotoksyczność, kanał potasowy hERG, margines bezpieczeństwa, pęcherzyk żółciowy, różnica międzygatunkowa, rozuwastatyna, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność układu rozrodczego, toksyczność wielokrotna, uszkodzenie jąder, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca, zmiana histopatologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pabal 100 mcg/ml
Przedkliniczne badania karbetocyny, substancji czynnej preparatu Pabal 100 mikrogramów/ml, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa. Standardowe testy farmakologiczne i toksykologiczne, w tym badania toksyczności po podaniu wielokrotnym, nie ujawniły istotnych zagrożeń dla pacjentów. Testy genotoksyczności nie wykazały potencjału mutagennego ani genotoksycznego, a badania tolerancji miejscowej potwierdziły dobrą akceptowalność leku w miejscu podania (roztwór do wstrzykiwań). W badaniu toksyczności reprodukcyjnej na szczurach odnotowano jedynie zmniejszenie przyrostu masy ciała potomstwa, bez innych efektów toksycznych, co wskazuje na relatywnie bezpieczny wpływ na rozwój postnatalny.
badanie bezpieczeństwa farmakologicznego, badanie farmakologiczne, dawka terapeutyczna, embriotoksyczność, genotoksyczność, karbetocyna, parametr toksykologiczny, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, przyrost masy ciała, roztwór do wstrzykiwań, rozwój postnatalny, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotna, tolerancja miejscowa, uszkodzenie materiału genetycznego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sunitinib G.L. Pharma 50 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne sunitynibu wykazały istotne zmiany w wielu narządach i układach, w tym przewodzie pokarmowym (nudności, biegunki), nadnerczach (przekrwienie, krwotoki, martwica), układzie krwiotwórczym i limfatycznym (zmniejszenie komórek szpiku, zanik tkanki limfoidalnej), trzustce (degranulacja i martwica komórek pęcherzykowych), śliniankach (przerost gronek), układzie kostnym (zgrubienie płytki wzrostu) oraz rozrodczym (zanik macicy, zmniejszenie pęcherzyków jajnikowych). Dodatkowo obserwowano wydłużenie odstępu QTc, zmniejszenie frakcji wyrzutowej lewej komory (LVEF), zmiany w nerkach i przysadce. Większość zmian była odwracalna po 2-6 tygodniach od zakończenia terapii, a wszystkie występowały przy klinicznie istotnych stężeniach osoczowych. Badania genotoksyczności wykazały brak mutagenności i klastogenności in vivo, choć in vitro obserwowano poliploidię w limfocytach. Nie oceniano genotoksyczności metabolitu aktywnego sunitynibu.
aberracje chromosomalne, atrezja pęcherzykowa, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie rakotwórczości, błona śluzowa macicy, ciałko żółte, dawka dobowa, dysplazja chrząstki, działanie klastogenne, działanie rakotwórcze, frakcja wyrzutowa, frakcja wyrzutowa lewej komory, genotoksyczność, gruczoł krokowy, guz chromochłonny, kanaliki jądrowe, komórki mezangium, komórki pęcherzykowe, krwotok z przewodu pokarmowego, laktacja, nadnercze, odstęp QTc, organogeneza, pęcherzyki nasienne, poliploidia, przysadka, rdzeń nadnerczy, rozszczep podniebienia, rozszczep wargi, śledziona, szpik kostny, tkanka limfoidalna, toksyczność wielokrotna, trzustka zewnątrzwydzielnicza, układ krwiotwórczy, węzły chłonne, właściwości mutagenne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Deca-Durabolin 50 mg/ml
Deca-Durabolin (dekanian nandrolonu) jest sterydem anabolicznym, którego bezpieczeństwo stosowania oceniano w badaniach przedklinicznych. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym u zwierząt nie wykazały istotnych efektów toksycznych w dawkach klinicznych. Brak jest jednak oficjalnych badań klinicznych dotyczących wpływu na rozród, choć na podstawie danych o innych androgenach wiadomo, że mogą one powodować wirylizację zewnętrznych narządów płciowych płodów żeńskich, co ma znaczenie kliniczne. W zakresie genotoksyczności, testy mikrojądrowe in vitro i u myszy oraz comet assay u myszy i szczurów wskazują na potencjalne działanie genotoksyczne nandrolonu, choć test mikrojądrowy u szczurów nie potwierdził tego efektu, co sugeruje różnice międzygatunkowe.
androgen, Deca-Durabolin, dekanian nandrolonu, działanie genotoksyczne, efekt toksyczny, elektroforeza pojedynczych komórek, genotoksyczność, IARC, rakotwórczość, różnice międzygatunkowe, steryd anaboliczny, test kometowy, test mikrojądrowy, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotna, wirylizacja narządów płciowych - Leksykon substancji czynnych
Sól jodowo-bromowa – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa bocheńskiej leczniczej soli jodowo-bromowej, stosowanej w produkcie leczniczym Sulphodent w stężeniu 1g/100g pasty do zębów, nie wykazały istotnych zagrożeń dla zdrowia człowieka. Badania farmakologiczne potwierdziły brak negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy, a testy toksyczności po podaniu wielokrotnym nie wskazały na efekty kumulacyjne ani opóźnione. Ponadto, analiza genotoksyczności nie ujawniła mutagennego potencjału, co eliminuje ryzyko uszkodzeń DNA i powstawania nowotworów.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, działanie kancerogenne, genotoksyczność, implantacja zarodka, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, parametry życiowe, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozwój embrionalno-płodowy, rozwój pourodzeniowy, sól jodowo-bromowa, stosunek korzyści do ryzyka, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotna, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sotalol Aurovitas 160 mg
Przedkliniczne badania sotalolu chlorowodorku, substancji czynnej produktu leczniczego Sotalol Aurovitas, obejmowały kompleksową ocenę bezpieczeństwa farmakologicznego, toksykologicznego, genotoksycznego, karcynogennego oraz wpływu na reprodukcję. Standardowe testy farmakologiczne nie wykazały istotnych zagrożeń dla kluczowych układów fizjologicznych. Badania toksyczności wielokrotnej na różnych gatunkach zwierząt, przy różnych dawkach, nie ujawniły niepokojących objawów ani zmian biochemicznych, hematologicznych czy histopatologicznych, które mogłyby stanowić przeciwwskazanie do stosowania u ludzi. Testy genotoksyczności, w tym mutacje genowe in vitro i in vivo oraz aberracje chromosomowe, nie wykazały mutagennego potencjału substancji.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, badanie histopatologiczne, działanie teratogenne, mutacja genowa, parametr biochemiczny, parametr hematologiczny, potencjał karcynogenny, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, sotalol chlorowodorek, toksyczność wielokrotna, wpływ na rozrodczość, zmiana histopatologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Syrop z babki lancetowatej Ziołowa Tradycja 647 mg/5 ml
Produkt leczniczy SYROP Z BABKI LANCETOWATEJ ZIOŁOWA TRADYCJA (647 mg/5 ml) nie posiada dedykowanych badań przedklinicznych oceniających bezpieczeństwo jego stosowania. Brak jest danych dotyczących toksyczności ostrej i przewlekłej, genotoksyczności, karcynogenności oraz wpływu na reprodukcję. Syrop zawiera wyciąg płynny z liści Plantago lanceolata L. w proporcji 1:3, z etanolem 60% (V/V) jako ekstrahentem, co przekłada się na 647 mg wyciągu w 5 ml syropu. Dodatkowo, w 5 ml znajduje się 3,9 g sacharozy oraz do 5,5% (m/m) etanolu, co może mieć znaczenie w kontekście bezpieczeństwa u pacjentów z zaburzeniami metabolicznymi. Brak jest również danych dotyczących farmakodynamiki bezpieczeństwa, farmakokinetyki, toksyczności po jednorazowym i wielokrotnym podaniu, a także badań mutagenności i karcynogenności.
babka lancetowata, etanol, farmakodynamika bezpieczeństwa, farmakokinetyka, genotoksyczność, karcynogenność, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał rakotwórczy, rozwój płodu, rozwój pourodzeniowy, sacharoza, test mutagenności, toksyczność jednorazowa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność wielokrotna, toksyczny wpływ na reprodukcję, toksyczny wpływ na rozród, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, wpływ na płodność, wyciąg z liści - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cisatracurium Kalceks 2 mg/ml
Bezpieczeństwo stosowania cisatrakurium zostało potwierdzone w licznych badaniach przedklinicznych obejmujących ocenę toksyczności ostrej i przewlekłej, potencjału mutagennego, wpływu na reprodukcję oraz tolerancji miejscowej. W badaniach toksyczności ostrej objawy niepożądane wiązały się głównie z farmakologicznym działaniem leku jako środka zwiotczającego mięśnie szkieletowe. Trzytygodniowe badania wielokrotnego podawania na psach i małpach nie wykazały toksyczności specyficznej dla cisatrakurium, co wskazuje na dobrą tolerancję przewlekłą. Potencjał mutagenny oceniano testami in vitro i in vivo; cisatrakurium nie wykazywało działania mutagennego do stężenia 5000 µg/płytkę w testach mikrobiologicznych oraz przy dawkach do 4 mg/kg s.c. u szczurów, jednak w badaniu in vitro na mysich komórkach chłoniaka wykazano mutagenność przy stężeniu ≥40 µg/ml, co jednak ma ograniczone znaczenie kliniczne ze względu na krótkotrwałe i rzadkie stosowanie leku w anestezjologii.
badanie cytogenetyczne, badanie przedkliniczne, cisatrakurium, działanie farmakologiczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, komórki chłoniaka, nieprawidłowość chromosomalna, podanie dotętnicze, potencjał mutagenny, przedawkowanie, środek zwiotczający, test mikrobiologiczny, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotna, tolerancja miejscowa, zwiotczenie mięśni szkieletowych - Leksykon substancji czynnych
Diosmektyt – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Diosmektyt, substancja czynna produktu leczniczego Smecta, został poddany szerokim badaniom przedklinicznym, które potwierdziły jego korzystny profil bezpieczeństwa. Standardowe testy toksyczności ostrej oraz toksyczności po wielokrotnym podaniu nie wykazały istotnych zagrożeń dla organizmu ludzkiego, nawet przy wysokich dawkach. W badaniach genotoksyczności diosmektyt nie wykazał działania mutagennego ani zdolności do uszkadzania materiału genetycznego, co dodatkowo potwierdza jego bezpieczeństwo stosowania. Diosmektyt, będący glinokrzemianem i stosowany w dawce 3 g w preparacie Smecta, wykazuje stabilny i bezpieczny profil toksykologiczny, co stanowi istotną podstawę do jego stosowania w praktyce klinicznej. Kompleksowa analiza danych przedklinicznych nie wskazuje na ryzyko toksyczności ani genotoksyczności, co jest kluczowe przy rozważaniu długotrwałego stosowania tego leku u pacjentów. Wyniki te potwierdzają, że diosmektyt jest substancją bezpieczną w kontekście zarówno jednorazowego, jak i przewlekłego podawania.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Klertis 12,5 mg
Dane przedkliniczne sunitynibu, substancji czynnej Klertis, wskazują na wieloukładową toksyczność po podaniu wielokrotnym u szczurów i małp, obejmującą przewód pokarmowy (nudności, biegunki), nadnercza (przekrwienie, krwotoki, martwica), układ limfatyczny i krwiotwórczy (zmniejszenie komórek szpiku, zanik tkanki limfoidalnej), trzustkę zewnątrzwydzielniczą (degranulacja, martwica), ślinianki (przerost gronek), stawy (zgrubienie płytki wzrostu) oraz narządy rozrodcze (zanik macicy, zmniejszenie pęcherzyków jajnikowych, zanik kanalików jądrowych u samców). Występowały także zmiany w układzie sercowo-naczyniowym (wydłużenie QTc, zmniejszenie LVEF), moczowym (rozrost komórek mezangium), endokrynnym (przerost płata przedniego przysadki) oraz krwotoki z przewodu pokarmowego i jamy ustnej. Większość zmian była odwracalna po 2-6 tygodniach od zakończenia terapii. Sunitynib nie wykazywał mutagenności ani klastogenności in vivo, choć obserwowano poliploidię in vitro. Nie oceniono genotoksyczności głównego metabolitu. Badania rakotwórczości wykazały u myszy transgenicznych rasH2 i szczurów wzrost ryzyka nowotworów żołądka, dwunastnicy, złośliwego śródbłoniaka krwionośnego oraz guzów chromochłonnych i rozrostu rdzenia nadnerczy przy ekspozycjach ≥ 7,3-7,8-krotnie wyższych niż u ludzi przy zalecanej dawce.
aberracja chromosomowa, atrezja pęcherzykowa, atrofia jąder, badanie toksykologiczne, frakcja wyrzutowa lewej komory, genotoksyczność, hipoplazja szpiku kostnego, implantacja zarodka, klastogenność, krwawienie z przewodu pokarmowego, mutagenność, odstęp QTc, opóźnione kostnienie, pheochromocytoma, poliploidia, rakotwórczość, resorpcja płodu, rozszczep podniebienia, rozwój postnatalny, teratogenność, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotna, wada rozwojowa szkieletu, zanik limfoidalny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lakcid Intima nie mniej niż 10^8 CFU + nie mniej niż 10^8 CFU
Produkt leczniczy Lakcid Intima w postaci kapsułek dopochwowych zawiera szczepy Lactobacillus gasseri DSM 14869 oraz Lactobacillus rhamnosus DSM 14870, każdy w dawce nie mniejszej niż 10⁸ CFU. Ze względu na fakt, że są to bakterie kwasu mlekowego naturalnie występujące w prawidłowej mikroflorze pochwy i uznane za bezpieczne (GRAS), nie wymaga się standardowych badań przedklinicznych dotyczących toksyczności ostrej, przewlekłej, genotoksyczności, karcinogenności ani wpływu na reprodukcję i rozwój. Taki brak wymagań wynika z charakteru produktu i jego składu, co jest zgodne z aktualnymi wytycznymi organów regulacyjnych dla probiotyków pochodzących z naturalnej mikroflory. Lakcid Intima jest wskazany do stosowania dopochwowego w celu uzupełnienia i przywrócenia prawidłowej mikroflory pochwy, co ma istotne znaczenie w profilaktyce i terapii zaburzeń mikrobioty pochwy. Podawanie szczepów Lactobacillus gasseri i Lactobacillus rhamnosus w dawce co najmniej 10⁸ CFU pozwala na skuteczne wsparcie homeostazy mikrobiologicznej pochwy, co może przyczyniać się do zmniejszenia ryzyka infekcji oraz poprawy stanu zdrowia intymnego pacjentek. Produkt ten stanowi bezpieczną i celowaną interwencję probiotyczną w ginekologii.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pirolam Intima Vag 500 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa klotrymazolu, substancji czynnej produktu PIROLAM INTIMA Vag (tabletki dopochwowe 500 mg), wykazały korzystny profil bezpieczeństwa. Badania toksykologiczne na zwierzętach potwierdziły dobrą tolerancję miejscową po podaniu dopochwowym, z niskim ryzykiem reakcji niepożądanych. Wielokrotne podawanie nie powodowało kumulacji toksyczności, a ocena genotoksyczności, rakotwórczości oraz wpływu na funkcje rozrodcze i rozwój potomstwa nie wykazała istotnych zagrożeń dla zdrowia. Wyniki te potwierdzają bezpieczeństwo stosowania klotrymazolu w terapii miejscowej u ludzi.
absorpcja ogólnoustrojowa, badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, genotoksyczność, klotrymazol, model zwierzęcy, podanie dopochwowe, przenikanie do mleka, rakotwórczość, reakcja niepożądana, tabletka dopochwowa, tabletki dopochwowe, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, toksyczność wielokrotna, tolerancja dopochwowa, tolerancja miejscowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Meladine SR 750 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa metforminy chlorowodorku, substancji czynnej leku Meladine SR w dawkach 750 mg i 1000 mg, potwierdziły korzystny profil bezpieczeństwa. Standardowe testy farmakologiczne oraz badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie wykazały istotnych działań niepożądanych ani klinicznie znaczących objawów toksyczności. Ocena genotoksyczności, przeprowadzona zarówno in vitro, jak i in vivo, nie wykazała mutagenności ani genotoksyczności, co jest kluczowe dla bezpieczeństwa stosowania leku. Długoterminowe badania karcynogenności na modelach zwierzęcych nie potwierdziły potencjału rakotwórczego metforminy chlorowodorku.
badanie karcynogenności, badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo reprodukcyjne, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, metformina chlorowodorek, potencjał genotoksyczny, potencjał onkogenny, profil bezpieczeństwa, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotna, właściwość mutagenna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vesoligo 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa bursztynianu solifenacyny, substancji czynnej leku Vesoligo, wykazały brak istotnych zagrożeń dla zdrowia człowieka przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Analizy farmakologiczne nie ujawniły negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, ośrodkowy układ nerwowy ani układ oddechowy. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym potwierdziły dobry profil bezpieczeństwa, bez patologicznych zmian w narządach docelowych. Ponadto, badania reprodukcyjne i rozwojowe nie wykazały teratogenności ani istotnego ryzyka dla płodności i rozwoju zarodkowo-płodowego przy dawkach porównywalnych z klinicznymi. Testy genotoksyczności i karcynogenności potwierdziły brak mutagennego, klastogennego oraz rakotwórczego działania solifenacyny.
bursztynian solifenacyny, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja w osoczu, farmakokinetyka, genotoksyczność, niska masa urodzeniowa, opóźnienie rozwoju fizycznego, ośrodkowy układ nerwowy, rozwój zarodkowo-płodowy, solifenacyna, toksyczność wielokrotna, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, zmniejszenie liczby żywych urodzeń, zwiększona śmiertelność