podanie wielokrotne
Podanie wielokrotne to sposób aplikacji leku, w którym preparat podawany jest pacjentowi więcej niż jeden raz w określonym przedziale czasowym, zgodnie z ustalonym schematem dawkowania. Strategia ta jest powszechnie stosowana w przypadku wielu chorób przewlekłych oraz terapii, gdzie utrzymanie stałego stężenia leku w organizmie jest kluczowe dla efektywności leczenia.
W schematach podań wielokrotnych istotne znaczenie ma określenie właściwego odstępu między dawkami, który powinien uwzględniać farmakokinetykę substancji, w tym okres półtrwania leku. Podania mogą odbywać się w regularnych odstępach czasu (np. co 8, 12 czy 24 godziny) lub według bardziej złożonych harmonogramów, np. w przypadku cyklicznych terapii onkologicznych.
Podanie wielokrotne może dotyczyć różnych dróg aplikacji leków: doustnej, dożylnej, podskórnej, domięśniowej czy wziewnej. W porównaniu z podaniem jednorazowym, terapia wielokrotna często pozwala na zastosowanie mniejszych pojedynczych dawek leku, co może ograniczać ryzyko działań niepożądanych przy zachowaniu skuteczności terapeutycznej.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Hemina – Właściwości farmakokinetyczne
Hemina, stosowana w leczeniu porfirii, wykazuje specyficzne parametry farmakokinetyczne po dożylnym podaniu dawki 3 mg/kg masy ciała. Średnie stężenie początkowe (C0) wynosi 60,0 ± 17 µg/ml, a okres półtrwania w fazie eliminacji (t½) to 10,8 ± 1,6 godziny. Całkowity klirens osocza wynosi 3,7 ± 1,2 ml/min, natomiast objętość dystrybucji to 3,4 ± 0,9 l, co wskazuje na ograniczoną dystrybucję głównie w przestrzeni wewnątrznaczyniowej i wątrobie. Produkt Human Hemin Orphan Europe dostępny jest jako koncentrat 25 mg/ml, gdzie jedna ampułka 10 ml zawiera 250 mg heminy, a po rozcieńczeniu w 100 ml 0,9% NaCl stężenie w roztworze do infuzji wynosi 2273 µg/ml. Zawartość etanolu 96% (1 g/10 ml) jako substancji pomocniczej może mieć znaczenie kliniczne u wybranych pacjentów.
biodostępność, etanol, hem, hemina, hemoglobina, hemoproteina, infuzja dożylna, klirens osocza, koncentrat do sporządzania roztworu, kumulacja substancji, mechanizm eliminacji, objętość dystrybucji, okres półtrwania, parametr farmakokinetyczny, podanie dożylne, podanie wielokrotne, półtrwanie biologiczne, porfiria, przestrzeń wewnątrznaczyniowa, roztwór chlorku sodu, stężenie początkowe, stężenie terapeutyczne, substancja pomocnicza - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Duac (10 mg + 50 mg)/g
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Duac, zawierającego klindamycynę (10 mg/g) oraz benzoilu nadtlenek (50 mg/g), wykazały brak istotnego ryzyka karcynogenności przy miejscowym stosowaniu, potwierdzone dwuletnimi badaniami na modelu mysim. W badaniach fotokokarcynogenności zaobserwowano jedynie niewielkie skrócenie mediany czasu do powstania guza pod wpływem jednoczesnej ekspozycji na preparat i sztuczne promieniowanie słoneczne, jednak znaczenie kliniczne tych wyników pozostaje nieustalone. Ocena toksyczności miejscowej po 90-dniowym stosowaniu nie wykazała istotnych objawów toksyczności ogólnoustrojowej, a jedynie niewielkie miejscowe podrażnienie, zgodne z profilem bezpieczeństwa preparatów dermatologicznych. Działanie drażniące na oczy było bardzo łagodne, co jest istotne w kontekście przypadkowego kontaktu z błonami śluzowymi i oczami.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie karcynogenności, badanie mutagenności, badanie toksyczności, badanie toksykologiczne, benzoilu nadtlenek, błona śluzowa, Duac, działanie drażniące, działanie fotorakotwórcze, działanie karcynogenne, fotokokarcynogenność, karcynogenność, klindamycyna, klindamycyna i benzoilu nadtlenek, podanie jednorazowe, podanie wielokrotne, potencjał drażniący, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, praktyka kliniczna, preparat dermatologiczny, profil bezpieczeństwa, stosowanie miejscowe, toksyczność miejscowa, toksyczność ogólnoustrojowa, toksyczność skórna, toksyczny wpływ na reprodukcję, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – FDG Pozyton 3000 MBq/ml na czas kalibracji
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa fludeoksyglukozy (¹⁸F) wskazują na niski profil toksyczności ostrej. W badaniach na modelach zwierzęcych (myszy, szczury) jednorazowe dożylne podanie dawki 0,0002 mg/kg masy ciała nie wywołało zgonów, co potwierdza ograniczoną toksyczność preparatu. Ze względu na charakter diagnostyczny i jednorazowe podanie radiofarmaceutyku, nie przeprowadzono badań toksyczności po podaniu wielokrotnym. Brak jest również danych dotyczących mutagenności, kancerogenności oraz wpływu na procesy reprodukcyjne i rozwój potomstwa, co wynika z ograniczonego zakresu badań przedklinicznych dla tego typu substancji.
anihilacja pozytonu, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, czas półtrwania, działanie rakotwórcze, efekt biologiczny, ekspozycja na promieniowanie, fludeoksyglukoza, foton gamma, izotop fluoru-18, izotop tlenu-18, podanie wielokrotne, potencjał mutagenny, preparat diagnostyczny, proces reprodukcyjny, promieniowanie pozytonowe, radiofarmaceutyk, radioznacznik, toksyczność ostra - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Diclofenac APTEO MED 10 mg/g
Przedkliniczne badania diklofenaku sodowego w preparacie Diclofenac APTEO MED 10 mg/g żel wykazały korzystny profil bezpieczeństwa w zastosowaniach terapeutycznych. Badania toksyczności ostrej i wielokrotnej nie ujawniły specyficznego zagrożenia w dawkach terapeutycznych, a testy genotoksyczności, mutagenności oraz potencjału rakotwórczego potwierdziły brak istotnego ryzyka dla pacjentów. Ponadto, badania teratogenności na myszy, szczurach i królikach nie wykazały działania teratogennego, a wpływ na płodność szczurów oraz rozwój przed-, około- i poporodowy potomstwa był nieistotny, co podkreśla bezpieczeństwo stosowania preparatu w populacjach reprodukcyjnych.
badanie genotoksyczne, badanie przedkliniczne, badanie teratogenne, badanie toksykologiczne, diklofenak sodowy, działanie fotouczulające, działanie teratogenne, model badawczy, podanie wielokrotne, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, reakcja uczuleniowa skórna, rozwój potomstwa, teratogenność, toksyczność ostra, toksyczność wielokrotna, tolerancja miejscowa, uczulenie skórne, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Adadox 4 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa doksazosyny, substancji czynnej leku Adadox, obejmowały ocenę farmakologiczną, toksyczność po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność, potencjalne działanie rakotwórcze oraz tolerancję układu pokarmowego. Wyniki nie wykazały istotnych zagrożeń dla pacjentów przy stosowaniu dawek terapeutycznych. W badaniach reprodukcyjnych nie stwierdzono działania teratogennego, choć przy dawkach około 300-krotnie przekraczających maksymalną dawkę terapeutyczną odnotowano zmniejszoną przeżywalność płodów, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa stosowania u ludzi.
badanie farmakokinetyczne, badanie farmakologiczne, dawka terapeutyczna, dawka zalecana, doksazosyna, działanie kancerogenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, karmienie piersią, kumulacja substancji, niepożądany efekt farmakologiczny, podanie wielokrotne, profil bezpieczeństwa, przenikanie substancji do mleka, przeżywalność płodu, stężenie w osoczu, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, tolerancja przez układ pokarmowy, uszkodzenie materiału genetycznego, wada wrodzona, znakowanie radioaktywne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Memotropil 20% 200 mg/ml (3 g/15 ml)
Przedkliniczne badania piracetamu, substancji czynnej Memotropil 20% (200 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań), wykazały bardzo korzystny profil bezpieczeństwa z niskim potencjałem toksyczności. W badaniach toksyczności ostrej stosowano dawki do 10 g/kg masy ciała u myszy, szczurów i psów, nie obserwując nieodwracalnych efektów toksycznych. Długoterminowe podawanie doustne w dawkach do 4,8 g/kg na dobę u myszy oraz 2,4 g/kg na dobę u szczurów nie wykazało toksyczności narządowej ani zaburzeń funkcji fizjologicznych. Podawanie dożylne przez 4-5 tygodni w dawkach do 1 g/kg na dobę u szczurów i psów również nie wywołało działań niepożądanych, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania piracetamu w formie iniekcji.
badanie in vitro, badanie in vivo, dane przedkliniczne, dawka terapeutyczna, materiał genetyczny, piracetam, podanie dożylne, podanie wielokrotne, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, profil bezpieczeństwa, roztwór do wstrzykiwań, toksyczność narządowa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, zmiana nowotworowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ketotifen Stulln 0,25 mg/ml
Ketotifen Stulln w postaci kropli do oczu o stężeniu 0,25 mg/ml przeszedł szeroki zakres badań przedklinicznych, które potwierdziły jego bezpieczeństwo stosowania. Badania farmakologiczne nie wykazały negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy po miejscowym podaniu. Wielokrotne podawanie leku nie ujawniło istotnych efektów toksycznych ani kumulacji substancji w organizmie, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa w długoterminowym stosowaniu.
badanie in vitro, badanie in vivo, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt toksyczny, funkcje rozrodcze, genotoksyczność, kancerogeneza, ketotifen, krople do oczu, ośrodkowy układ nerwowy, parametry rozrodcze, podanie wielokrotne, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie materiału genetycznego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dabigatran etexilate +pharma 110 mg
Dabigatran eteksylat przeszedł szerokie badania przedkliniczne, które nie wykazały istotnych zagrożeń toksykologicznych dla ludzi przy dawkach terapeutycznych. W badaniach toksyczności po wielokrotnym podaniu obserwowano efekty wynikające z farmakodynamicznego działania przeciwzakrzepowego, co jest zgodne z mechanizmem działania leku. Wpływ na płodność samic ujawniono przy dawce 70 mg/kg, czyli 5-krotnie wyższej niż ekspozycja u pacjentów, objawiający się zmniejszeniem liczby zagnieżdżeń i zwiększoną utratą zarodków przed implantacją. W modelach zwierzęcych (szczury, króliki) dawki toksyczne dla matek (5-10-krotnie wyższe niż u ludzi) powodowały zmniejszenie masy i przeżywalności płodów oraz wzrost wad rozwojowych, a także zwiększoną umieralność płodów w okresie pre- i postnatalnym przy dawkach 4-krotnie wyższych niż u pacjentów.
aktywność farmakologiczna, badanie genotoksyczności, badanie prenatalne i postnatalne, badanie toksyczności, badanie toksykologiczne, dabigatran eteksylat, działanie farmakodynamiczne, działanie guzotwórcze, incydent krwawienia, karcynogeneza, mechanizm przeciwzakrzepowy, podanie wielokrotne, potencjał rakotwórczy, toksyczność matczyna, toksyczność rozwojowa, toksyczność u młodych osobników, umieralność płodów, wada rozwojowa płodu, właściwość przeciwkrzepliwa, wpływ na płodność, zagnieżdżenie zapłodnionego jaja - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Faringan 5 mg + 1,5 mg
Przedkliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania tabletek do ssania Faringan, zawierających 5 mg chloroheksydyny dichlorowodorku oraz 1,5 mg benzokainy, wskazują na brak istotnych zagrożeń związanych z poszczególnymi substancjami czynnymi. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym chloroheksydyny nie wykazały ryzyka dla człowieka, podobnie jak testy genotoksyczności, rakotwórczości oraz wpływu na rozród i rozwój potomstwa. W badaniach na zwierzętach dawki chloroheksydyny sięgały do 300 mg/kg/dobę u szczurów i 40 mg/kg/dobę u królików, co odpowiadało odpowiednio 300- i 40-krotności dawki stosowanej u ludzi (przyjmując 30 ml płukanki jamy ustnej na dobę), bez obserwacji negatywnego wpływu na rozwój płodów czy płodność.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie genotoksyczności, badanie niekliniczne, badanie rakotwórczości, badanie toksyczności, benzokaina, chloroheksydyny dichlorowodorek, działanie rakotwórcze, płukanie jamy ustnej, podanie wielokrotne, profil bezpieczeństwa, tabletka do ssania, toksyczny wpływ na rozród, wpływ na płodność, wpływ na rozwój płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Osporil 4 mg/100 ml
Badania przedkliniczne kwasu zoledronowego, substancji czynnej leku Osporil, wykazały dobry profil bezpieczeństwa przy stosowaniu klinicznym. W badaniach toksyczności ostrej ustalono dawki LD0 odpowiednio 10 mg/kg u myszy i 0,6 mg/kg u szczurów, wskazując na różnice międzygatunkowe. Krótkoterminowe podawanie dożylne i podskórne w dawkach do 0,02 mg/kg/dobę było dobrze tolerowane u szczurów i psów, a długoterminowe podawanie w dawkach 0,001 mg/kg/dobę (szczury) i 0,005 mg/kg co 2-3 dni (psy) przez okres do 52 tygodni nie wywoływało istotnych objawów toksyczności. Najczęstszym efektem farmakologicznym była zwiększona grubość pierwotnej warstwy gąbczastej kości długich, co odzwierciedla hamowanie resorpcji kostnej przez osteoklasty. Wąski margines bezpieczeństwa zaobserwowano w odniesieniu do funkcji nerek, jednak dawki NOAEL po podaniu jednorazowym (1,6 mg/kg) i wielokrotnym (0,06-0,6 mg/kg/dobę) nie wskazywały na nefrotoksyczność przy dawkach klinicznych.
badanie przedkliniczne, dystocja, działanie mutagenne, działanie nefrotoksyczne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, funkcja hematopoetyczna, funkcja nerek, kwas zoledronowy, osteoklast, podanie dożylne, podanie podskórne, podanie wielokrotne, przewód pokarmowy, resorpcja tkanki kostnej, tkanka kostna, toksyczność długookresowa, toksyczność ostra, warstwa gąbczasta - Leksykon substancji czynnych
Tolperyzon – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa tolperyzonu, substancji czynnej w lekach takich jak Mydocalm (50 mg), Mydocalm Forte (150 mg), Tolperis VP (50 mg) oraz Tolperison NeuroPharma (50 mg i 150 mg), wykazały korzystny profil bezpieczeństwa. W badaniach farmakologicznych i toksykologicznych po podaniu wielokrotnym nie stwierdzono istotnych zagrożeń dla człowieka, a działania toksyczne pojawiały się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających maksymalne narażenie terapeutyczne. Testy genotoksyczności i rakotwórczości nie wykazały negatywnego wpływu tolperyzonu na materiał genetyczny ani ryzyka nowotworowego, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania tej substancji w warunkach klinicznych.
badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, badanie rakotwórczości, badanie toksyczności, dawka terapeutyczna, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, embriotoksyczność, materiał genetyczny, Mydocalm, Mydocalm Forte, narażenie człowieka, podanie wielokrotne, profil bezpieczeństwa, rozwój płodu, rozwój potomstwa, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka, Tolperis VP, Tolperison NeuroPharma, tolperyzon, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ondansetron Kabi 0,08 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa ondansetronu wykazały brak istotnej toksyczności po podaniu wielokrotnym, potencjału genotoksycznego oraz rakotwórczego. Badania toksykologii reprodukcyjnej na szczurach i królikach, przy dawkach wielokrotnie przekraczających maksymalną zalecaną dawkę doustną u ludzi (24 mg/dobę), nie wykazały negatywnego wpływu na rozwój płodu ani potomstwa. Szczury otrzymywały dawki do 15 mg/kg mc./dobę (około 6-krotnie wyższe niż dawka u ludzi), a króliki do 30 mg/kg mc./dobę (około 24-krotnie wyższe). W badaniach rozwojowych przed- i pourodzeniowych nie zaobserwowano istotnych zaburzeń rozwoju ani zdolności reprodukcyjnych potomstwa, z wyjątkiem niewielkiego zmniejszenia przyrostu masy ciała u matek królików i szczurów. Ponadto, ondansetron i jego metabolity wykazują kumulację w mleku (stosunek stężenia mleko:osocze 5,2:1), co jest istotne przy rozważaniu stosowania leku u kobiet karmiących piersią.
badanie kliniczne, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, elektrokardiogram, genotoksyczność, kanał jonowy, kanał potasowy hERG, kumulacja w mleku, laktacja, ondansetron, organogeneza, podanie wielokrotne, repolaryzacja serca, rozwój embrionalno-płodowy, rozwój przedurodzeniowy, toksyczność rozwojowa, toksykologia reprodukcyjna, wydłużenie odstępu QT - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pevazol 10 mg/g
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa azotanu ekonazolu, substancji czynnej kremu Pevazol (10 mg/g), wykazały brak istotnych zagrożeń toksykologicznych przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami. Konwencjonalne testy farmakologiczne potwierdziły akceptowalny profil bezpieczeństwa, bez niezamierzonych efektów farmakologicznych. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym nie zaobserwowano istotnych efektów toksycznych, a analiza długotrwałej ekspozycji nie wykazała ryzyka. Testy genotoksyczności nie wykazały mutagenności ani aberracji chromosomowych, a badania rakotwórczości nie potwierdziły zwiększonego ryzyka nowotworów.
aberracja chromosomowa, azotan ekonazolu, badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, badanie niekliniczne, badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, efekt toksyczny, mutacja genowa, płodność, podanie wielokrotne, profil bezpieczeństwa, substancja czynna, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa - Leksykon substancji czynnych
Jodek potasu – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Badania przedkliniczne jodku potasu oraz jodu wykazały brak istotnych klinicznie toksyczności ostrej i przewlekłej po podaniu jednorazowym i wielokrotnym. W modelach zwierzęcych odnotowano działanie teratogenne przy pojedynczych wysokich dawkach u szczurów oraz zaburzenia reprodukcyjne przy codziennym podawaniu dużych dawek, obejmujące zahamowanie porodu, brak laktacji i zmniejszoną aktywność macierzyńską. W badaniach na świniach nie stwierdzono efektów teratogennych, co wskazuje na różnice międzygatunkowe. Jod przenika przez łożysko i do mleka w dużych ilościach, jednak dawki terapeutyczne nie wykazują szkodliwości dla płodu i noworodka. Badania in vitro nie potwierdziły mutagenności jodu, natomiast długoterminowe podawanie jodku potasu u szczurów wiązało się z rozwojem raka płaskonabłonkowego gruczołów ślinowych.
badanie in vitro, działanie niepożądane, działanie teratogenne, gruczoł ślinowy, jodek potasu, laktacja, niedoczynność tarczycy, płyn lugola, podanie jednorazowe, podanie wielokrotne, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, rak płaskonabłonkowy, toksyczność, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wole, zaburzenia reprodukcyjne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ikatybant Ranbaxy 30 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne ikatybantu wykazały zależne od dawki zmniejszenie stężeń hormonów płciowych oraz odwracalne opóźnienie dojrzewania u szczurów i psów przy podawaniu wielokrotnych dawek do 6 i 9 miesięcy. Maksymalna ekspozycja dobowa (AUC) przy poziomie NOAEL u psów była 2,3-krotnie wyższa niż u ludzi po dawce 30 mg podskórnie. U szczurów obserwowano przerost nadnerczy, który ustępował po odstawieniu leku, jednak kliniczne znaczenie tego efektu pozostaje nieustalone. Ikatybant nie wpływał na płodność samców myszy i szczurów przy dawkach odpowiednio do 80,8 mg/kg mc./dobę i 10 mg/kg mc./dobę. Badania genotoksyczności i karcinogenności nie wykazały działania mutagennego ani rakotwórczego, nawet przy ekspozycji dwukrotnie przekraczającej dawkę terapeutyczną u ludzi. Testy teratogenności na szczurach i królikach (dawki do 25 mg/kg mc./dobę i 10 mg/kg mc./dobę) nie potwierdziły działania teratogennego.
atrofia jąder, badanie toksyczności, bradykinina, dawka podskórna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie tokolityczne, genotoksyczność, gonadotropina, hormony płciowe, kanał hERG, karcinogenność, niedokrwienie serca, NOAEL, płodność, podanie wielokrotne, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa leku, przerost nadnerczy, przewodzenie sercowe, rozrodczość, skurcz macicy, toksykologia, układ sercowo-naczyniowy, wstrzyknięcie podskórne, zgon okołoporodowy, zmiana hemodynamiczna, zmiana histopatologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tamsunorm Combi 6 mg + 0,4 mg
Produkt leczniczy Tamsunorm Combi, zawierający 6 mg solifenacyny bursztynianu oraz 0,4 mg tamsulosyny chlorowodorku, nie był poddany dedykowanym badaniom przedklinicznym jako preparat złożony. Jednakże obie substancje czynne zostały szczegółowo ocenione w licznych badaniach toksyczności na modelach zwierzęcych, które nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka. Badania wielokrotnego podawania nie ujawniły nieoczekiwanych efektów toksycznych, a profil bezpieczeństwa obu składników w warunkach przewlekłej ekspozycji jest dobrze udokumentowany. Ponadto, badania genotoksyczności i karcynogenności nie wskazały na ryzyko uszkodzenia materiału genetycznego ani zwiększonego ryzyka rozwoju nowotworów, co potwierdza bezpieczeństwo długoterminowego stosowania leku.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie genotoksyczności, badanie toksyczności, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, efekt toksyczny, interakcja między składnikami, karcynogeneza, podanie wielokrotne, potencjał genotoksyczny, produkt złożony, profil farmakologiczny, rozwój embrionalny, rozwój płodowy, solifenacyna, solifenacyna bursztynian, tabletka o zmodyfikowanym uwalnianiu, tamsulosyna, tamsulosyna chlorowodorek - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vardenafil Aristo 5 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa wardenafilu, substancji czynnej leku Vardenafil Aristo w dawkach 5 mg, 10 mg i 20 mg, obejmowała szeroki zakres badań farmakologicznych i toksykologicznych. Badania farmakologiczne nie wykazały istotnych działań niepożądanych na układy sercowo-naczyniowy, oddechowy i nerwowy. Wielokrotne podawanie wardenafilu nie spowodowało toksyczności narządowej, a testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały potencjału mutagennego ani uszkodzeń DNA. Długoterminowe badania rakotwórczości na modelach zwierzęcych nie potwierdziły zwiększonego ryzyka nowotworów związanych z substancją czynną.
aberracja chromosomowa, badania farmakologiczne, badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, funkcja rozrodcza, genotoksyczność, podanie wielokrotne, potencjał rakotwórczy, rozwój embrionalny, rozwój płodowy, ryzyko teratogenne, tabletki powlekane, toksyczność narządowa, toksyczny wpływ na rozród, układ nerwowy, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, uszkodzenie genetyczne, wardenafil - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Mydocalm 50 mg
Analiza danych przedklinicznych dotyczących tolperyzonu chlorowodorku, substancji czynnej Mydocalm 50 mg, wskazuje na korzystny profil bezpieczeństwa w kontekście stosowania klinicznego. Badania farmakologiczne, toksykologiczne po podaniu wielokrotnym oraz genotoksyczności nie wykazały istotnych zagrożeń przy dawkach terapeutycznych. Toksyczność obserwowano jedynie przy ekspozycji znacznie przekraczającej maksymalne narażenie u człowieka, co potwierdza niski potencjał działań niepożądanych w praktyce klinicznej.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tormentiol –
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Tormentiol, zawierającego wyciąg z kłącza pięciornika (2 g/100 g), ichtamol (2 g/100 g), boraks (1 g/100 g) oraz tlenek cynku (20 g/100 g), nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka przy stosowaniu miejscowym zgodnie z zaleceniami. Badania farmakologiczne i toksykologiczne nie potwierdziły działania teratogennego, mutagennego ani karcinogennego składników, w tym ichtamolu. Niemniej jednak, boraks wykazuje potencjał do kumulacji w tkance jąder, co w modelach zwierzęcych (szczury, psy) prowadziło do bezpłodności, co wymaga uwagi klinicznej, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami płodności.
badanie farmakologiczne, bezpłodność, boraks, działanie karcinogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, funkcja reprodukcyjna, genotoksyczność, ichtamol, karcinogenność, kumulacja w tkance jąder, mutacja genetyczna, mutagenność, podanie wielokrotne, potencjał teratogenny, proces nowotworowy, tlenek cynku, toksyczność, wada rozwojowa płodu, wpływ na reprodukcję, wyciąg z kłącza pięciornika, zaburzenie płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Divascan 2,5 mg
Badania przedkliniczne iprazochromu wykazały niski profil toksyczności ostrej, z dawką jednorazową do 10 g/kg masy ciała, która nie wywołała objawów toksycznych u myszy, szczurów i psów. Wyjątek stanowiły króliki, u których obserwowano zgony po tej samej dawce, zwłaszcza po powtórnym podaniu. Efekty toksyczne pojawiały się jedynie przy dawkach co najmniej stukrotnie przekraczających dawki terapeutyczne, co podkreśla wysoki stopień bezpieczeństwa substancji. Badania mutagenności in vivo, przeprowadzone na różnych szczepach bakterii i komórkach nowotworowych, nie wykazały działania mutagennego, co wykluczyło konieczność dalszych testów onkogennych i rakotwórczych.
badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie onkogenne, działanie rakotwórcze, efekt toksyczny, iprazochrom, model zwierzęcy, podanie jednorazowe, podanie wielokrotne, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, wpływ na płodność - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Caspofungin Viatris 70 mg
Kaspofungina charakteryzuje się złożoną farmakokinetyką z wielofazową dystrybucją i eliminacją, z silnym wiązaniem do albumin osocza (frakcja wolna 3,5–7,6%). Maksymalna dystrybucja do tkanek następuje po 1,5–2 dniach, przy czym 92% dawki przenika do tkanek, a eliminacja zachodzi bez równowagi dystrybucji. Lek ulega samoistnemu rozpadowi do formy z otwartym pierścieniem, hydrolizie peptydu i N-acetylacji, z minimalnym wpływem na izoenzymy CYP450 i brak interakcji z glikoproteiną P. Klirens osoczowy wynosi 10–12 mL/min, a eliminacja przebiega w trzech fazach: alfa (krótka), beta (t½ 9–11 h) i gamma (t½ 45 h). Około 75% dawki jest wydalane w ciągu 27 dni (41% moczem, 34% kałem), z niewielkim wydalaniem niezmienionej substancji (1,4% w moczu). Farmakokinetyka jest umiarkowanie nieliniowa, z kumulacją zależną od dawki, a masa ciała istotnie wpływa na ekspozycję (AUC u pacjenta 80 kg jest o 23% niższa niż u pacjenta 60 kg). U pacjentów z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby AUC wzrasta odpowiednio o 20% i 75%, co wymaga dostosowania dawki u umiarkowanych niewydolności wątroby (zalecane 35 mg/dobę). W niewydolności nerek, nawet zaawansowanej, nie jest konieczna modyfikacja dawkowania, a kaspofungina nie jest usuwana przez dializę.
biotransformacja, dystrybucja leku, farmakokinetyka populacyjna, farmakokinetyka zależna od płci, frakcja niezwiązana, glikoproteina p, hemodializa, hydroliza peptydu, infuzja dożylna, inwazyjna aspergiloza, inwazyjna kandydoza, izoenzym cytochromu P450, kandydoza przełyku, kaspofungina, klirens, klirens kreatyniny, lek przeciwgrzybiczny, N-acetylacja, nieliniowa farmakokinetyka, podanie wielokrotne, pole pod krzywą, powinowactwo do albumin, stężenie kaspofunginy, substancja macierzysta, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Actusept 1,5 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa benzydaminy chlorowodorku w stężeniu 1,5 mg/ml (preparat Actusept) wykazały korzystny profil bezpieczeństwa przy stosowaniu terapeutycznym. Testy farmakologiczne nie ujawniły istotnych zagrożeń dla podstawowych funkcji życiowych, a badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie wskazały na kumulację substancji w tkankach ani na efekty toksyczne przy długotrwałej ekspozycji. Ponadto, testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały potencjału mutagennego, a badania długoterminowe nie potwierdziły działania karcynogennego benzydaminy chlorowodorku.
badanie farmakologiczne, badanie mutagenności, badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, benzydamina, benzydamina chlorowodorek, działanie karcynogenne, działanie teratogenne, genotoksyczność, podanie wielokrotne, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozwój postnatalny, teratogenność, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie DNA, właściwość onkogenna - Leksykon substancji czynnych
Metyloprednizolon – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Metyloprednizolon, silny glikokortykosteroid o działaniu przeciwzapalnym, immunosupresyjnym i przeciwalergicznym, wykazuje profil bezpieczeństwa potwierdzony badaniami przedklinicznymi na różnych gatunkach zwierząt (myszy, szczury, króliki, psy) i drogach podania (dożylna, dootrzewnowa, podskórna, domięśniowa, doustna). Ostra toksyczność po podaniu doustnym jest niska (LD50 > 4 g/kg u szczurów). Długotrwałe podawanie dawek 3 i 10 mg/kg masy ciała wiązało się z typowymi dla glikokortykosteroidów efektami, takimi jak policytemia, limfopenia, zanik grasicy i kory nadnerczy, osłabienie odporności, zanik mięśni szkieletowych oraz zmniejszona aktywność szpiku kostnego. Metyloprednizolonu aceponian stosowany miejscowo wykazuje profil działań niepożądanych typowy dla glikokortykosteroidów, bez dodatkowych efektów nawet przy aplikacji na dużych powierzchniach skóry i pod okluzją. Badania miejscowej tolerancji i drażniącego działania dostawowego nie wykazały istotnych nieprawidłowości.
aberracja chromosomowa, badanie genotoksyczności, błona maziowa, działanie immunosupresyjne, działanie przeciwalergiczne, działanie przeciwzapalne, działanie teratogenne, efekt letalny, glikokortykosteroid, gromadzenie glikogenu, lidokainy chlorowodorek, limfopenia, metyloprednizolon, metyloprednizolon aceponian, mutacja genetyczna, osłabienie odporności, płyn stawowy, podanie dostawowe, podanie wielokrotne, policytemia, potencjał rakotwórczy, rozszczep podniebienia, Salmonella typhimurium, śmiertelność płodów, toksyczność ogólnoustrojowa, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, tolerancja miejscowa, wada wrodzona, właściwości uczulające, zanik grasicy, zanik kory nadnerczy, zanik mięśni szkieletowych, zniekształcenie szkieletu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zerlinda 4 mg/100 ml
Przedkliniczne badania toksykologiczne kwasu zoledronowego wykazały istotne różnice międzygatunkowe w tolerancji na dawki jednorazowe, z najwyższą dawką niepowodującą śmierci wynoszącą 10 mg/kg mc. u myszy oraz 0,6 mg/kg mc. u szczurów. Wielokrotne podawanie w dawkach do 0,02 mg/kg mc./dobę (szczury podskórnie) oraz 0,02 mg/kg mc./dobę (psy dożylnie) przez 4 tygodnie nie wywoływało istotnych działań toksycznych, podobnie jak długoterminowe podawanie w dawkach 0,001 mg/kg mc./dobę (szczury) i 0,005 mg/kg mc. co 2-3 dni (psy) do 52 tygodni. Najczęstszym efektem farmakologicznym była zwiększona grubość pierwotnej warstwy gąbczastej kości długich, co jest zgodne z mechanizmem hamowania resorpcji kostnej. Margines bezpieczeństwa względem nefrotoksyczności był wąski, jednak dawki NOAEL po jednorazowym (1,6 mg/kg mc.) i wielokrotnym podaniu (0,06-0,6 mg/kg mc./dobę) nie wskazywały na toksyczny wpływ na nerki przy dawkach terapeutycznych u ludzi.
badanie toksyczności, dawka terapeutyczna, dystocja, działanie teratogenne, działanie toksyczne, kwas zoledronowy, mutagenność, narażenie długotrwałe, NOAEL, podanie wielokrotne, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, rakotwórczość, resorpcja tkanki kostnej, toksyczność nerkowa, toksyczność ostra, warstwa gąbczasta, warstwa gąbczasta przynasad - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Flixotide Dysk 500 mcg/dawkę inh.
Flutykazonu propionian, aktywny składnik leku Flixotide Dysk, przeszedł szeroko zakrojone badania przedkliniczne, które potwierdziły jego bezpieczeństwo stosowania. W badaniach toksyczności wielokrotnego podawania nie zaobserwowano działań niepożądanych wykraczających poza typowe efekty kortykosteroidów wziewnych, nawet przy dawkach wielokrotnie przekraczających dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. Badania dotyczące funkcji rozrodczych i teratogenności nie wykazały dodatkowych negatywnych efektów, a testy mutagenności in vitro i in vivo potwierdziły brak działania mutagennego. Ponadto, badania na modelach zwierzęcych nie wykazały działania rakotwórczego, co jest istotne dla bezpieczeństwa długoterminowego stosowania flutykazonu propionianu.
badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, dawka terapeutyczna, działanie drażniące, działanie farmakologiczne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, Flixotide Dysk, flutykazonu propionian, kortykosteroid wziewny, mutacja genetyczna, podanie wielokrotne, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, reakcja nadwrażliwości - Leksykon substancji czynnych
Ondansetron – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa ondansetronu wykazały brak działania karcynogennego, genotoksycznego oraz negatywnego wpływu na płodność i rozwój embrionalno-płodowy w dawkach znacznie przekraczających kliniczne (do 10 mg/kg mc./dobę u myszy, 30 mg/kg mc./dobę u szczurów i królików, przy maksymalnej dawce u ludzi 24 mg/dobę). W badaniach reprodukcyjnych nie stwierdzono istotnych zaburzeń rozwoju potomstwa ani zdolności rozrodczej, a jedynie niewielkie zmniejszenie przyrostu masy ciała matek. Ponadto, ondansetron nie wykazywał działania uzależniającego, a jego metabolity kumulowały się w mleku szczurów (stosunek stężenia mleko:osocze 5,2:1).
badania przedkliniczne, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, EKG, genotoksyczność, kanał potasowy hERG, kanały potasowe, nudności i wymioty, odstęp QT, ondansetron, organogeneza, płodność, podanie wielokrotne, repolaryzacja serca, rozwój embrionalno-płodowy, rozwój zarodka i płodu, toksyczność, toksyczność rozwojowa, zaburzenia rytmu serca - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cefazolin Noridem 1 g
Przedkliniczne badania toksykologiczne cefazoliny wykazały korzystny profil bezpieczeństwa, z niską ostrą toksycznością nawet przy jednorazowym podaniu wysokich dawek. Wielokrotne podawanie leku u psów i szczurów przez okres od 1 do 6 miesięcy nie powodowało istotnych klinicznie zmian hematologicznych ani biochemicznych, co potwierdza dobrą tolerancję w długotrwałym stosowaniu. W badaniach rozrodczości i rozwoju płodu nie stwierdzono działania teratogennego ani embriotoksycznego. Jednakże, obserwowano nefrotoksyczność u królików po wielokrotnym podaniu, co wskazuje na konieczność monitorowania funkcji nerek u pacjentów, zwłaszcza podczas długotrwałej terapii lub u osób z istniejącymi zaburzeniami nerkowymi.
antybiotyk, badanie toksykologiczne, Cefazolin Noridem, cefazolina, działanie teratogenne, embriotoksyczność, funkcja nerek, model zwierzęcy, nefrotoksyczność, parametr biochemiczny, parametr hematologiczny, podanie wielokrotne, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozwój płodu, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wada rozwojowa, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pegorion 12 g
Makrogol 4000, będący głównym składnikiem aktywnym leku Pegorion, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony w licznych badaniach przedklinicznych. Badania farmakologiczne na glikolach propylenowych o dużej masie cząsteczkowej, do których należy makrogol 4000, dostarczyły istotnych danych dotyczących jego bezpieczeństwa. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym nie stwierdzono istotnych zagrożeń dla organizmu ludzkiego, co potwierdza bezpieczeństwo długotrwałej ekspozycji na tę substancję podczas przewlekłego stosowania leku.
badanie farmakologiczne, badanie karcynogenności, badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, działanie rakotwórcze, glikol propylenowy, makrogol 4000, masa cząsteczkowa, Pegorion, podanie wielokrotne, proces reprodukcyjny, profil bezpieczeństwa, przewlekłe stosowanie leku, rozwój nowotworów, rozwój płodu, rozwój potomstwa, składnik aktywny leku, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pegorion Junior 6 g
Analiza danych nieklinicznych dotyczących makrogolu 4000, substancji czynnej leku Pegorion Junior (6 g proszku do sporządzania roztworu doustnego), opiera się na wynikach konwencjonalnych badań farmakologicznych glikoli propylenowych o dużej masie cząsteczkowej. Badania toksyczności po wielokrotnym podaniu nie wykazały istotnych efektów toksycznych ani klinicznie znaczących zaburzeń funkcjonowania narządów i układów, co wskazuje na korzystny profil bezpieczeństwa przy długotrwałym stosowaniu. Ponadto, badania kancerogenności nie potwierdziły działania rakotwórczego makrogolu 4000, eliminując tym samym obawy dotyczące zwiększonego ryzyka rozwoju nowotworów przy przewlekłym stosowaniu substancji.
badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, dane niekliniczne, działanie rakotwórcze, glikol propylenowy, makrogol 4000, podanie wielokrotne, potencjał kancerogenny, roztwór doustny, rozwój płodu, rozwój pourodzeniowy, substancja czynna, teratogenność, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon substancji czynnych
Arginina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Arginina, jako naturalnie występujący aminokwas, jest szeroko stosowana w produktach do żywienia pozajelitowego, takich jak Aminomel Nephro, Aminomix 1 Novum czy Aminoplasmal B. Braun 10%. Dane przedkliniczne, obejmujące badania farmakologiczne, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, rakotwórczości oraz wpływu na rozród i rozwój potomstwa, nie wykazują specyficznego ryzyka toksycznego przy stosowaniu argininy w zalecanych dawkach. Toksyczność pojedynczych aminokwasów, w tym argininy, jest minimalizowana dzięki zbilansowanym proporcjom w mieszaninach aminokwasów, co potwierdzają badania preparatów złożonych takich jak Multimel N4-550E czy Nutriflex Lipid peri. Warto podkreślić, że dla wielu produktów nie przeprowadzono szczegółowych badań na gotowych formulacjach, a ocena bezpieczeństwa opiera się na danych dotyczących poszczególnych składników oraz ich fizjologicznej roli.
aminokwas naturalny, Aminoplasmal, arginina, argininy monoglutaminian, badanie toksykologiczne, beta-sitosterol, emulsja tłuszczowa, fitoestrogen, genotoksyczność, mieszanina aminokwasów, model zwierzęcy, olej sojowy, podanie wielokrotne, potencjał rakotwórczy, produkt leczniczy, profil bezpieczeństwa, rakotwórczość, roztwór aminokwasów, rozwój potomstwa, terapia substytucyjna, toksyczność po podaniu jednorazowym, toksyczny wpływ na rozród, tolerancja miejscowa, zaburzenie płodności, zaburzenie równowagi, żywienie pozajelitowe - Leksykon substancji czynnych
Ryboflawina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Ryboflawina (witamina B2) jest składnikiem wielu preparatów leczniczych, takich jak Vitaminum B2 Teva (3 mg/tabletka), Juvit Multi (0,8 mg/ml ryboflawiny sodu fosforanu) czy Soluvit N (4,9 mg ryboflawiny sodu fosforanu, odpowiadające 3,6 mg witaminy B2 w fiolce). Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania ryboflawiny są jednak ograniczone lub niekompletne. W przypadku preparatu Viantan (3,60 mg ryboflawiny w postaci 4,58 mg ryboflawiny sodu fosforanu) dostępne badania przedkliniczne odnoszą się do całego produktu, a nie wyłącznie do ryboflawiny. Toksyczność po podaniu pojedynczej i wielokrotnej dawki jest niska, a działania toksyczne obserwowano jedynie przy ekspozycji znacznie przekraczającej maksymalną dawkę u człowieka. Brak jest danych przedklinicznych dotyczących mutagenności, rakotwórczości oraz toksycznego wpływu na rozród i rozwój potomstwa, choć nie przewiduje się takich efektów w warunkach klinicznych.
badanie embriotoksyczności, badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo stosowania, charakterystyka produktu leczniczego, dawka pojedyncza, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, kwas glikocholowy, lecytyna, mieszane micele, podanie wielokrotne, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, preparat wielowitaminowy, ryboflawina, ryboflawiny sodu fosforan, śmiertelność potomstwa, spontaniczne poronienie, tabletka drażowana, teratogenność, toksyczność ogólna, toksyczny wpływ na rozród, witamina B2, zaburzenie rozwoju płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Corectin 2,5 mg
Bisoprololu fumaranu, substancja czynna leku Corectin (2,5 mg tabletki powlekane), została poddana kompleksowym badaniom toksykologicznym, obejmującym toksyczność ostrą i przewlekłą, genotoksyczność, mutagenność oraz potencjał rakotwórczy. Wyniki badań nie wykazały specyficznych zagrożeń przy stosowaniu w dawkach terapeutycznych, a profil bezpieczeństwa bisoprololu odpowiada oczekiwaniom dla selektywnego beta-adrenolityku. Testy genotoksyczne i mutagenne potwierdziły brak działania uszkadzającego materiał genetyczny, a badania długoterminowe nie wykazały zwiększonego ryzyka nowotworów nawet przy ekspozycji przewyższającej dawki stosowane klinicznie.
beta-adrenolityk, bisoprolol fumaran, działanie genotoksyczne, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, embriotoksyczność, podanie wielokrotne, resorpcja płodu, rozwój nowotworów, toksyczność matczyna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie materiału genetycznego, wada rozwojowa, wpływ na płodność - Leksykon substancji czynnych
Marmelos – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Aegle marmelos (L.) Corrêa, obecny w preparacie Padma 28 Formuła w postaci sproszkowanego owocu w dawce 20 mg na kapsułkę twardą, został poddany ocenie bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych. Testy toksykologiczne obejmujące podanie pojedynczej oraz wielokrotnej dawki nie wykazały istotnych zagrożeń dla zdrowia człowieka. Dodatkowo, badania genotoksyczności preparatu zawierającego marmelos nie potwierdziły ryzyka działania genotoksycznego, co jest istotne dla oceny bezpieczeństwa długoterminowego stosowania tego składnika.
Aegle marmelos, badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, działanie genotoksyczne, karmienie piersią, kobieta w ciąży, marmelos, podanie wielokrotne, rozwój potomstwa, sproszkowany owoc, toksyczność pojedynczej dawki, toksyczny wpływ na rozród, złożony produkt leczniczy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zyfurax Baby 220 mg/5 ml
Produkt leczniczy Zyfurax Baby zawiera nifuroksazyd w dawce 220 mg/5 ml w postaci zawiesiny doustnej, stosowany w terapii biegunek bakteryjnych. Niestety, dostępne dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania tego preparatu są ograniczone i nie obejmują badań toksykologicznych, genotoksycznych, kancerogennych ani reprodukcyjnych. Brak jest również informacji na temat wpływu nifuroksazydu na płodność, potencjał teratogenny oraz toksyczność po podaniu wielokrotnym. Zawiesina charakteryzuje się żółtą barwą, bananowym zapachem i słodkim smakiem, a jej skład obejmuje substancje pomocnicze takie jak sorbitol ciekły (907,5 mg/5 ml), sód (2,18 mg/5 ml), metylu parahydroksybenzoesan (5,5 mg/5 ml) oraz propylu parahydroksybenzoesan (2,75 mg/5 ml).
badanie genotoksyczne, badanie kancerogenne, badanie reprodukcyjne, badanie toksykologiczne, biegunka bakteryjna, dane przedkliniczne, działanie teratogenne, nifuroksazyd, parahydroksybenzoesan metylu, parahydroksybenzoesan propylu, płodność, podanie wielokrotne, rozwój zarodka i płodu, sorbitol, substancja czynna, substancja pomocnicza, toksyczność, zawiesina doustna - Leksykon substancji czynnych
Ambroksol – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Ambroksol chlorowodorek wykazuje niski wskaźnik toksyczności ostrej oraz brak istotnych działań niepożądanych po wielokrotnym podaniu doustnym i dożylnym w badaniach przedklinicznych. Poziomy NOAEL ustalono na 150 mg/kg mc./dobę u myszy (4 tygodnie, doustnie), 50 mg/kg mc./dobę u szczurów (52-78 tygodni, doustnie), 40 mg/kg mc./dobę u królików (26 tygodni, doustnie) oraz 10 mg/kg mc./dobę u psów (52 tygodnie, doustnie). W badaniach dożylnych NOAEL wynosił 64 mg/kg mc./dobę u szczurów i 120 mg/kg mc./dobę u psów (4 tygodnie). Nie stwierdzono narządów docelowych dla toksyczności, a obserwowane działania niepożądane miały charakter przemijający. Ambroksol nie wykazuje działania embriotoksycznego, teratogennego ani mutagennego, co potwierdzają testy in vitro (m.in. test Amesa, aberracji chromosomów) oraz in vivo (test mikrojądrowy u myszy). Długoterminowe badania na myszach i szczurach (odpowiednio do 105 i 116 tygodni) nie wykazały działania rakotwórczego przy dawkach do 800 mg/kg mc./dobę i 1000 mg/kg mc./dobę.
aberracja chromosomowa, badanie reprodukcyjne, chlorowodorek ambroksolu, choroba układu oddechowego, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, infuzja dożylna, NOAEL, podanie doustne, podanie dożylne, podanie wielokrotne, profil bezpieczeństwa, roztwór glukozy, rozwój okołourodzeniowy, szpik kostny, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność ostra, zaburzenie płodności, zmiana histopatologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dabigatran Etexilate Viatris 110 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa dabigatranu eteksylanu obejmowały szeroki zakres testów farmakologicznych, toksykologicznych, genotoksycznych oraz oceny wpływu na rozrodczość i rozwój. Wyniki nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka przy ekspozycjach odpowiadających dawkom terapeutycznym. Efekty toksyczne obserwowane w badaniach były głównie konsekwencją nasilonego działania farmakodynamicznego jako bezpośredniego inhibitora trombiny, co prowadziło do nasilenia efektów przeciwkrzepliwych. W badaniach reprodukcyjnych u samic zaobserwowano zmniejszenie liczby zagnieżdżeń i wzrost utraty zapłodnionych jaj przy dawce 70 mg/kg (5-krotność ekspozycji terapeutycznej), natomiast u szczurów i królików dawki 5-10-krotnie przekraczające ekspozycję terapeutyczną powodowały zmniejszenie masy ciała płodów, obniżenie ich przeżywalności oraz wzrost wad rozwojowych.
badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, biodegradacja, dabigatran eteksylan, dawka toksyczna, działanie farmakodynamiczne, działanie guzotwórcze, działanie niepożądane, działanie przeciwkrzepliwe, ekspozycja osoczowa, epizod krwotoczny, genotoksyczność, inhibitor trombiny, mechanizm śmiertelności, parametr płodności, płodność, podanie wielokrotne, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozwój prenatalny, ryzyko krwawienia, śmiertelność płodu, wada rozwojowa płodu, zagnieżdżenie zapłodnionego jaja - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Orofar Junior 1 mg + 1 mg
Produkt leczniczy Orofar Junior zawiera 1 mg benzoksoniowego chlorku oraz 1 mg lidokainy chlorowodorku w tabletkach do ssania. Przeprowadzone badania przedkliniczne, obejmujące toksyczność ostrą i przewlekłą, nie wykazały istotnych zagrożeń zdrowotnych przy stosowaniu terapeutycznych dawek obu substancji, zarówno indywidualnie, jak i w połączeniu. Dodatkowo, testy genotoksyczności nie potwierdziły potencjału mutagennego ani genotoksycznego, co jest kluczowe dla bezpieczeństwa terapii długoterminowej. Badania reprodukcyjne również nie wykazały negatywnego wpływu na płodność, rozwój zarodka, przebieg ciąży ani rozwój pourodzeniowy, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania u pacjentek w wieku rozrodczym.
aberracja chromosomowa, badanie przedkliniczne, chlorek benzoksoniowy, chlorowodorek lidokainy, działanie niepożądane, genotoksyczność, monoterapia, Orofar Junior, podanie wielokrotne, potencjał mutagenny, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, tabletka do ssania, terapia długoterminowa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fraxodi 15 200 j.m. AXa/0,8 ml
Przedkliniczne dane dotyczące nadroparyny wapniowej, zawartej w produkcie leczniczym Fraxodi (15 200 j.m. AXa/0,8 ml), nie wskazują na istotne zagrożenia dla pacjentów. Kompleksowa ocena bezpieczeństwa obejmowała konwencjonalne badania farmakologiczne, które nie wykazały klinicznie istotnych nieprawidłowości w funkcjonowaniu kluczowych układów organizmu. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym potwierdziły brak istotnych zagrożeń przy długotrwałym stosowaniu, co jest istotne w kontekście terapii przewlekłej. Ponadto, testy genotoksyczności nie wykazały potencjału mutagennego ani zdolności do indukcji aberracji chromosomowych, co podkreśla bezpieczeństwo genetyczne leku.
aberracja chromosomowa, badania farmakologiczne, badania reprodukcyjne, badanie toksyczności, Fraxodi, genotoksyczność, heparyna drobnocząsteczkowa, nadroparyna wapniowa, podanie wielokrotne, potencjał rakotwórczy, profil toksykologiczny, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka, toksyczny wpływ na funkcje rozrodcze, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedawkowanie – Erlis 20 mg
Przedawkowanie tadalafilu, substancji czynnej w lekach takich jak Erlis (20 mg tabletki powlekane), może prowadzić do nasilenia działań niepożądanych typowych dla terapii standardowej. Dane kliniczne pochodzące z badań na zdrowych ochotnikach oraz pacjentach wykazały, że dawki pojedyncze do 500 mg oraz wielokrotne do 100 mg na dobę wywołują objawy o podobnym charakterze, lecz potencjalnie bardziej nasilone. Objawy te są zgodne z profilem działań niepożądanych tadalafilu, co wskazuje na konieczność monitorowania pacjentów pod kątem nasilenia symptomów po przekroczeniu zalecanej dawki terapeutycznej.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Alpragen 1 mg
Przedkliniczne badania alprazolamu wykazały brak właściwości mutagennych i genotoksycznych, potwierdzony negatywnym wynikiem testu Amesa in vitro oraz brakiem nieprawidłowości chromosomalnych w teście mikrojądrowym in vivo u szczurów przy dawce do 100 mg/kg (500-krotność maksymalnej zalecanej dawki dobowej dla ludzi 10 mg). Długoterminowe badania karcynogenności na szczurach i myszach, przy dawkach odpowiednio do 30 mg/kg/dobę (150x MZDD) i 10 mg/kg/dobę (50x MZDD), nie wykazały działania rakotwórczego. W zakresie wpływu na rozrodczość, alprazolam nie oddziaływał negatywnie na płodność szczurów przy dawkach do 5 mg/kg/dobę (25x MZDD), choć ekspozycja prenatalna wiązała się z opóźnieniem rozwoju płodowego oraz zmianami behawioralnymi potomstwa, których znaczenie kliniczne wymaga dalszych badań.
badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, droga doustna, działanie karcynogenne, ekspozycja prenatalna, maksymalna zalecana dawka, napad padaczkowy, neowaskularyzacja rogówki, nieprawidłowość chromosomalna, płodność, pochodna benzodiazepiny, podanie wielokrotne, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, substancja czynna, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność po podaniu, toksyczność przewlekła, właściwość genotoksyczna, wpływ na rozrodczość, zaćma - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tlen medyczny skroplony SIAD 99,5 %
Przeprowadzone badania przedkliniczne tlenu medycznego skroplonego o stężeniu 99,5% v/v wykazały brak istotnych nieprawidłowości farmakologicznych oraz toksykologicznych, co potwierdza dobrą tolerancję tego gazu w warunkach eksperymentalnych. Standardowe procedury oceny bezpieczeństwa farmakologicznego nie ujawniły potencjalnych zagrożeń zdrowotnych, a analiza toksyczności po wielokrotnym podaniu nie wykazała objawów toksyczności ani działań niepożądanych, co jest kluczowe dla przewlekłego stosowania tlenu medycznego w praktyce klinicznej.