bradykardia względna

Bradykardia względna (relatywna) to stan, w którym częstość akcji serca jest nieproporcjonalnie niska w stosunku do istniejących potrzeb metabolicznych organizmu. W przeciwieństwie do bradykardii bezwzględnej (gdzie częstość rytmu serca wynosi poniżej 60 uderzeń na minutę), bradykardia względna może występować przy prawidłowej częstości akcji serca, jednak jest ona nieadekwatna do aktualnego zapotrzebowania organizmu.

Najczęściej bradykardia względna obserwowana jest w stanach zwiększonego zapotrzebowania na tlen, takich jak gorączka, wysiłek fizyczny czy stres, gdy serce nie zwiększa wystarczająco swojej częstości. Może również występować jako efekt uboczny stosowania niektórych leków (szczególnie beta-blokerów i antagonistów wapnia) lub być objawem chorób układu autonomicznego.

Diagnostyka bradykardii względnej obejmuje ocenę korelacji częstości akcji serca z aktualnym stanem klinicznym pacjenta, wykonanie prób wysiłkowych oraz monitorowanie holterowskie. Leczenie ukierunkowane jest przede wszystkim na przyczynę podstawową oraz modyfikację farmakoterapii, jeśli to konieczne. W wybranych przypadkach może być wskazana implantacja stymulatora serca.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl