funkcja węchowa

Funkcja węchowa to zdolność organizmu do wykrywania i rozpoznawania zapachów, stanowiąca jeden z podstawowych zmysłów człowieka. Proces ten rozpoczyna się w nabłonku węchowym znajdującym się w górnej części jamy nosowej, gdzie zlokalizowane są wyspecjalizowane komórki receptorowe (neurony węchowe). Ich cząsteczki receptorowe reagują na substancje zapachowe obecne w powietrzu, generując sygnały nerwowe.

Impulsy z neuronów węchowych przechodzą przez blaszkę sitową kości sitowej do opuszki węchowej, a następnie drogą węchową do kory węchowej znajdującej się w płacie skroniowym mózgu. Istotnym elementem przetwarzania wrażeń węchowych jest również układ limbiczny, co tłumaczy silne powiązanie zapachów z emocjami i pamięcią. Człowiek posiada około 400 różnych typów receptorów węchowych, co umożliwia rozróżnianie tysięcy zapachów.

Zaburzenia funkcji węchowej (dysosmia) mogą przyjmować formę anosmii (całkowitej utraty węchu), hiposmii (osłabienia węchu) lub parosmii (zniekształcenia odczuwanych zapachów). Przyczyny tych zaburzeń są różnorodne – od infekcji górnych dróg oddechowych, urazów głowy, poprzez choroby neurodegeneracyjne (choroba Parkinsona, Alzheimera), po wpływ leków czy zaburzenia metaboliczne. Diagnostyka funkcji węchowej obejmuje testy identyfikacji zapachów (np. test UPSIT), testy progowe oraz badania obrazowe.

Powiązane wpisy

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl