jodyzm

Jodyzm (łac. Iodismus) to stan patologiczny wywołany nadmiernym spożyciem lub ekspozycją na jod. Występuje jako reakcja organizmu na przedawkowanie jodu, zarówno w postaci leków zawierających jod, jak i środków diagnostycznych stosowanych w radiologii.

Objawy jodyzmu obejmują metaliczny smak w ustach, zapalenie błon śluzowych, wysypkę skórną (tzw. jodową), obrzęk ślinianek, zapalenie spojówek, katar, kaszel oraz objawy żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka). W ciężkich przypadkach może dojść do obrzęku krtani, gorączki, zaburzeń rytmu serca i obrzęku płuc.

Leczenie jodyzmu polega na odstawieniu preparatów jodu i leczeniu objawowym. W większości przypadków objawy ustępują samoistnie po eliminacji źródła jodu z organizmu. W diagnostyce różnicowej należy uwzględnić inne reakcje polekowe oraz choroby alergiczne.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Przedawkowanie – Tracutil –

Przedawkowanie preparatu Tracutil, zawierającego dziewięć pierwiastków śladowych w ilościach znacznie poniżej wartości toksycznych, jest w praktyce klinicznej wysoce nieprawdopodobne. W jednej ampułce znajduje się m.in. 35 μmol (2000 μg) żelaza, 50 μmol (3300 μg) cynku, 10 μmol (550 μg) manganu, 12 μmol (760 μg) miedzi oraz inne pierwiastki w śladowych ilościach. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast przerwać infuzję i wykonać badania laboratoryjne oceniające stężenia pierwiastków w organizmie. Szczególną ostrożność zaleca się u pacjentów z niewydolnością nerek lub wątroby, długotrwałą parenteralną suplementacją oraz przy jednoczesnym stosowaniu innych preparatów zawierających pierwiastki śladowe, ze względu na ryzyko kumulacji i potencjalnej toksyczności.
choroba Wilsona, diagnostyka laboratoryjna, encefalopatia, hemoliza, hepatotoksyczność, hiperkalcemia, hipokaliemia, jodyzm, koncentrat do infuzji, kwasica metaboliczna, nefropatia, nefrotoksyczność, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedokrwistość, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, osmolarność teoretyczna, pierwiastek śladowy, podaż parenteralna, upośledzenie funkcji poznawczej, uszkodzenie wątroby, zaburzenie funkcji tarczycy, zaburzenie krzepnięcia, zaburzenie rytmu serca
Leksykon substancji czynnych
Sodu jodek – Przedawkowanie

W przypadku Soli Jodobromowej Iwonickiej, zawierającej 330 mg jonów jodkowych (I-) na 1 kg preparatu, nie odnotowano dotąd przypadków przedawkowania. Niemniej jednak, nadmierne spożycie sodu jodku może prowadzić do ostrej jodotoksykozy, manifestującej się objawami ze strony układu pokarmowego (metaliczny smak, nudności, wymioty, biegunka, bóle brzucha), endokrynnego (zahamowanie syntezy hormonów tarczycy, niedoczynność lub nadczynność tarczycy), skóry i błon śluzowych (obrzęk ślinianek, zapalenie spojówek, wysypka), układu oddechowego (obrzęk krtani, zapalenie oskrzeli), sercowo-naczyniowego (tachykardia, zaburzenia rytmu, hipotensja) oraz nerwowego (ból głowy, splątanie, drżenia). Przewlekłe zatrucie może skutkować jodyzmem przy dawkach przekraczających 2 mg/dobę. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z chorobami tarczycy, nadwrażliwością na jod, zaburzeniami nerek oraz u kobiet w ciąży i karmiących piersią.
choroba tarczycy, efekt Jod-Basedow, hipotensja, jodyzm, jony jodkowe, leczenie objawowe, lek przeciwtarczycowy, nadczynność tarczycy, nadwrażliwość na jod, niedoczynność tarczycy, nieżyt nosa, obrzęk krtani, obrzęk Quinckego, obrzęk ślinianek, odczyn anafilaktyczny, pokrzywka, poziom TSH, sól jodobromowa iwonicka, tachykardia, trądzik jodowy, węgiel aktywowany, zaburzenia rytmu serca, zapalenie oskrzeli, zapalenie spojówek
Leksykon leków
Przedawkowanie – Peditrace –

Przedawkowanie preparatu Peditrace, zawierającego pierwiastki śladowe takie jak cynk (250 μg/ml), miedź (20 μg/ml), mangan (1 μg/ml), selen (2 μg/ml), fluor (57 μg/ml) oraz jod (1 μg/ml), może prowadzić do poważnych objawów toksycznych. Szczególnie narażone są grupy pacjentów z zaburzeniami wydzielania żółci oraz niewydolnością nerek, u których dochodzi do kumulacji mikroelementów z powodu upośledzonej eliminacji. Objawy przedawkowania obejmują m.in. zaburzenia żołądkowo-jelitowe, uszkodzenie wątroby, neurotoksyczność, selenozę, fluorozy szkieletowej oraz dysfunkcje tarczycy. Monitorowanie stężeń pierwiastków w surowicy jest kluczowe podczas długotrwałego stosowania u pacjentów z ryzykiem kumulacji.
cholestaza, choroba Parkinsona, dysfunkcja nerek, hemoliza, jodyzm, leczenie objawowe, metabolizm metali, niewydolność nerek, objawy neurotoksyczne, objawy toksyczne, parametry funkcji wątroby, przedawkowanie pierwiastków śladowych, selenoza, stężenie pierwiastków śladowych, uszkodzenie wątroby, wydalanie z żółcią, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności tarczycy, zaburzenia enzymatyczne, zaburzenia neurologiczne, zaburzenia układu immunologicznego, zaburzenia wydzielania żółci, zaburzenia żołądkowo-jelitowe
Leksykon substancji czynnych
Jod – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

Jod, jako pierwiastek śladowy kluczowy dla funkcji tarczycy, jest stosowany zarówno miejscowo, jak i w preparatach do żywienia pozajelitowego. Preparaty jodowe, takie jak środki kontrastowe HEVASCOL, mogą indukować nadczynność tarczycy u pacjentów z utajoną nadczynnością lub autonomią tarczycy, a także wywoływać niedoczynność tarczycy, zwłaszcza u osób z wolem lub zaburzeniami czynności tarczycy w wywiadzie. Zaleca się oznaczenie TSH i fT4 przed podaniem preparatów jodowych oraz monitorowanie funkcji tarczycy po ekspozycji, szczególnie u noworodków i wcześniaków, u których testy przesiewowe należy wykonać po 7-10 dniach i miesiąc po podaniu. Preparaty takie jak Peditrace Novum i Tracutil wymagają ostrożności u pacjentów z nadczynnością tarczycy lub nadwrażliwością na jod, a także u osób z astmą niekontrolowaną, ze względu na ryzyko zaostrzenia objawów.
autonomia tarczycy, cholestaza, czynność tarczycy, fT4, hiperamonemia, hiperazotemia, histerosalpingografia, jodowy środek kontrastowy, jodyzm, kwasica metaboliczna, kwasica mleczanowa, limfografia, nadczynność tarczycy, niedoczynność tarczycy, obrzęk limfatyczny, pierwotny obrzęk limfatyczny, reakcja anafilaktyczna, TSH, wolna T4, zatorowość mózgowa, zatorowość płucna, zatrucie jodem, żywienie pozajelitowe
Leksykon substancji czynnych
Jodek sodu – Przedawkowanie

Jodek sodu (NaI), szczególnie w formie radiofarmaceutyku z jodem-131, jest szeroko stosowany w diagnostyce i terapii chorób tarczycy. Aktywność preparatów diagnostycznych wynosi od 1 MBq do 37 MBq, natomiast terapeutycznych od 37 MBq do 5500 MBq (kapsułki) lub 37-740 MBq/ml (roztwór do wstrzykiwań). Przedawkowanie prowadzi do nadmiernej ekspozycji na promieniowanie jonizujące, co może skutkować objawami takimi jak nudności, wymioty, zapalenie tarczycy, uszkodzenie ślinianek, zahamowanie czynności szpiku kostnego oraz jodyzm. Szczególnie niebezpieczne są dawki przekraczające 2000 MBq (uszkodzenie tarczycy) i 5500 MBq (ostre skutki popromienne). Jod-131 charakteryzuje się okresem półtrwania 8,02 dnia i emituje promieniowanie gamma o energiach 365 keV (81,7%), 637 keV (7,2%) i 284 keV (6,1%) oraz beta o maksymalnej energii 606 keV.
białaczka, blokada tarczycy, choroba popromienna, choroba tarczycy, dawka promieniowania, dawka promieniowania jonizującego, ekspozycja na promieniowanie, gruczoł tarczowy, jod-131, jodek sodu, jodyzm, krwinka czerwona, nadchloran potasu, nadczynność tarczycy, niedoczynność tarczycy, nowotwór wtórny, obrzęk powiek, ochrona radiologiczna, okres półtrwania, płytka krwi, preparat radiofarmaceutyczny, promieniowanie beta, promieniowanie gamma, promieniowanie jonizujące, radiofarmaceutyk, stymulacja diurezy, wychwyt jodu, wymuszona diureza, wysypka skórna, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie ślinianek, zapalenie śluzówek, zapalenie tarczycy

jodyzm

Powiązane wpisy

Przedawkowanie – Tracutil –

Sodu jodek – Przedawkowanie

Przedawkowanie – Peditrace –

Jod – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

Jodek sodu – Przedawkowanie