dystrybucja syldenafilu

Dystrybucja syldenafilu odnosi się do procesu rozprzestrzeniania się tego leku w organizmie po jego podaniu. Sildenafil jest inhibitorem fosfodiesterazy typu 5 (PDE-5), stosowanym głównie w leczeniu zaburzeń erekcji oraz nadciśnienia płucnego.

Po podaniu doustnym sildenafil ulega szybkiemu wchłanianiu, osiągając maksymalne stężenie w osoczu w ciągu 30-120 minut. Biodostępność leku wynosi około 40%. Sildenafil wiąże się z białkami osocza w około 96%, co ogranicza jego dystrybucję do przestrzeni pozanaczyniowej. Objętość dystrybucji wynosi średnio 105 litrów, co wskazuje na dobrą penetrację leku do tkanek.

Sildenafil przenika przez barierę krew-mózg w ograniczonym stopniu. Jest metabolizowany głównie w wątrobie przez cytochrom P450, izoenzym 3A4, a także w mniejszym stopniu przez CYP2C9. Główny metabolit, N-desmetylosildenafil, wykazuje około 50% aktywności macierzystego związku. Lek jest wydalany głównie z kałem (około 80%) i w mniejszym stopniu z moczem (około 13%).

Znajomość profilu dystrybucji syldenafilu jest istotna dla określenia odpowiedniego dawkowania, przewidywania interakcji z innymi lekami oraz oceny skuteczności terapeutycznej u pacjentów z różnymi schorzeniami współistniejącymi, szczególnie z niewydolnością wątroby lub nerek, które mogą znacząco wpływać na farmakokinetykę tego leku.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Silandyl 50 mg

Syldenafil, podawany w dawkach od 25 do 100 mg w formie lamelki ulegającej rozpadowi w jamie ustnej, charakteryzuje się szybkim wchłanianiem z maksymalnym stężeniem w osoczu osiąganym po 30-120 minutach (mediana 60 minut) przy biodostępności około 41% (zakres 25-63%). Farmakokinetyka syldenafilu jest liniowa w zakresie dawek terapeutycznych, z proporcjonalnym wzrostem AUC i Cmaks. Spożycie pokarmu opóźnia Tmax o około 60 minut i zmniejsza Cmaks o 29%. Objętość dystrybucji wynosi średnio 105 l, a lek wiąże się z białkami osocza w 96%, co skutkuje niskim stężeniem wolnej formy (około 18 ng/ml). Syldenafil jest intensywnie metabolizowany w wątrobie głównie przez CYP3A4 i CYP2C9 do aktywnego N-demetylowanego metabolitu, którego aktywność wobec PDE5 wynosi około 50% syldenafilu, a stężenie w osoczu stanowi około 40% stężenia leku macierzystego. Okres półtrwania eliminacji wynosi 3-5 godzin, a klirens całkowity 41 l/godz. Eliminacja odbywa się głównie z kałem (80%) i w mniejszym stopniu z moczem (13%).
biodostępność, CYP2C9, CYP3A4, dysfagia, dystrybucja syldenafilu, eliminacja syldenafilu, farmakokinetyka liniowa, fosfodiesteraza typu 5, klirens kreatyniny, maksymalne stężenie leku, marskość wątroby, metabolit N-demetylowy, metabolizm pierwszego przejścia, objętość dystrybucji, pole pod krzywą stężenia, skala Childa-Pugha, syldenafil, syldenafil cytrynian, wchłanianie syldenafilu, wiązanie z białkami osocza, wydalanie leku, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Permen Med Forte 50 mg

Syldenafil, substancja czynna leku Permen Med Forte (50 mg), charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym, z osiągnięciem maksymalnego stężenia (Cmax) w osoczu w czasie 30-120 minut (mediana 60 minut) i biodostępnością około 41%. Farmakokinetyka syldenafilu jest liniowa w zakresie dawek terapeutycznych 25-100 mg, a obecność pokarmu opóźnia wchłanianie (tmax wydłużone o 60 minut) i zmniejsza Cmax o 29%. Objętość dystrybucji wynosi 105 l, a stopień wiązania z białkami osocza to 96%, co skutkuje niskim stężeniem wolnej formy leku (około 18 ng/ml). Syldenafil jest metabolizowany głównie przez CYP3A4 oraz częściowo przez CYP2C9 do aktywnego metabolitu N-demetylowanego, który wykazuje około 50% aktywności PDE5 w porównaniu do leku macierzystego i osiąga stężenia stanowiące 40% stężenia syldenafilu. Okres półtrwania eliminacyjnego syldenafilu wynosi 3-5 godzin, a klirens całkowity 41 l/h. Wydalanie odbywa się głównie z kałem (80%) i moczem (13%).
AUC, biodostępność bezwzględna, ciężkie zaburzenie czynności nerek, CYP2C9, CYP3A4, dystrybucja syldenafilu, eliminacja syldenafilu, enzymy mikrosomalne wątroby, farmakokinetyka liniowa, farmakokinetyka syldenafilu, fosfodiesteraza, klirens kreatyniny, klirens syldenafilu, łagodne zaburzenie czynności nerek, marskość wątroby, metabolit N-demetylowany, metabolizm syldenafilu, N-demetylacja, objętość dystrybucji, okres półtrwania eliminacji, podanie dożylne, skala Childa-Pugh, stężenie w osoczu, Tmax, wchłanianie syldenafilu, wiązanie z białkami osocza, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby

dystrybucja syldenafilu

Powiązane wpisy

Właściwości farmakokinetyczne – Silandyl 50 mg

Właściwości farmakokinetyczne – Permen Med Forte 50 mg