resorpcja jelitowa

Resorpcja jelitowa to proces wchłaniania składników odżywczych, wody, elektrolitów i innych substancji z przewodu pokarmowego do krwi i limfy. Odbywa się głównie w jelicie cienkim, które jest przystosowane do tego procesu dzięki specjalnej budowie – obecności kosmków i mikrokosmków zwiększających powierzchnię wchłaniania.

W dwunastnicy i jelicie czczym wchłaniane są głównie witaminy rozpuszczalne w wodzie, żelazo, wapń oraz większość węglowodanów i białek po ich enzymatycznym rozłożeniu. W jelicie krętym absorbowane są sole żółciowe, witamina B12 oraz kwas foliowy. Jelito grube odpowiada przede wszystkim za wchłanianie wody i elektrolitów.

Zaburzenia resorpcji jelitowej mogą prowadzić do zespołów złego wchłaniania, jak w chorobie trzewnej, chorobie Leśniowskiego-Crohna czy zespole krótkiego jelita. Objawiają się one biegunką, niedożywieniem, niedoborami witamin i mikroelementów. Diagnostyka tych zaburzeń obejmuje testy czynnościowe, badania obrazowe i endoskopowe jelita cienkiego.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Cortineff 100 mcg

Fludrokortyzon octan, substancja czynna leku Cortineff, charakteryzuje się szybkim i całkowitym wchłanianiem po podaniu doustnym, z osiągnięciem maksymalnego stężenia we krwi w zakresie 4-8 godzin. Po podaniu dożylnym u zdrowych ochotników maksymalne stężenie w surowicy pojawia się znacznie szybciej, bo po około 1,7 godziny. Substancja wykazuje wysokie wiązanie z białkami osocza (70-80%), głównie z frakcją globulin. Metabolizm fludrokortyzonu obejmuje szybkie przekształcenie octanu do niezestryfikowanego alkoholu, który jest jedyną wykrywalną formą we krwi. Okres półtrwania w fazie eliminacji po podaniu dożylnym wynosi około 30 minut, a u psów obserwuje się trójfazowy spadek stężenia, co może odpowiadać eliminacji różnych metabolitów.
faza eliminacji, fludrokortyzon octan, hydroliza, metabolizm steroidów, octan fludrokortyzonu, okres półtrwania, parametr farmakokinetyczny, podanie doustne, podanie dożylne i dodwunastnicze, proces metaboliczny, resorpcja jelitowa, stężenie w surowicy, stężenie we krwi, substancja czynna, trójfazowe zmniejszanie stężenia, wchłanianie z przewodu pokarmowego, wiązanie z białkami osocza, właściwości farmakokinetyczne, wydalanie leku, wydalanie z moczem, wydalanie z żółcią, zmienność międzygatunkowa
Leksykon substancji czynnych
Fludrokortyzon – Właściwości farmakokinetyczne

Fludrokortyzon, syntetyczny mineralokortykosteroid, charakteryzuje się szybkim i całkowitym wchłanianiem po podaniu doustnym, z osiągnięciem maksymalnego stężenia w osoczu około 1,7 godziny. Po absorpcji wiąże się z białkami osocza w 70-80%, głównie z frakcją globulin, co jest mniejszym stopniem niż w przypadku hydrokortyzonu, wpływając na jego biodostępność i aktywność farmakologiczną. Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie i częściowo w nerkach, a okres półtrwania w osoczu wynosi około 3,5 godziny, natomiast biologiczny okres półtrwania jest znacznie dłuższy i wynosi 18-36 godzin, co przekłada się na czas działania leku 24-48 godzin. Po podaniu miejscowym (np. maść do oczu Cortineff ophtalm. 0,1% czy krople Dicortineff) wchłanianie systemowe jest minimalne.
aktywność farmakologiczna, biologiczny okres półtrwania, Cortineff ophtalm, Dicortineff, dostępność biologiczna, droga wydalania, farmakokinetyka, faza eliminacji, Fludrocortisone Adamed, krople do oczu i uszu, maść oczna, metabolizm wątrobowy, mineralokortykosteroid, nieaktywny metabolit, octan fludrokortyzonu, okres półtrwania, parametr farmakokinetyczny, podanie dożylne i dodwunastnicze, resorpcja jelitowa, stężenie w osoczu, stężenie we krwi, tabletka doustna, trójfazowe zmniejszanie stężenia, wchłanianie z przewodu pokarmowego, wiązanie z białkami osocza, wydalanie z moczem, wydalanie z żółcią, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby

resorpcja jelitowa

Powiązane wpisy

Właściwości farmakokinetyczne – Cortineff 100 mcg

Fludrokortyzon – Właściwości farmakokinetyczne