Właściwości farmakokinetyczne leku Cortineff

Fludrokortyzon octan, substancja czynna leku Cortineff, charakteryzuje się specyficznymi właściwościami farmakokinetycznymi, które determinują jego skuteczność kliniczną. Poniżej przedstawiono szczegółowy opis procesów, jakim podlega lek w organizmie pacjenta.

Wchłanianie

Fludrokortyzon po podaniu doustnym wykazuje szybkie i całkowite wchłanianie z przewodu pokarmowego. Badania prowadzone na różnych gatunkach (ludzie, psy, szczury, małpy i świnki morskie) po podaniu dożylnym i dodwunastniczym wykazały, że w zależności od gatunku 50% lub więcej steroidu pozostaje w postaci niezmienionej w 30 minut po podaniu.¹

Dystrybucja

Po wchłonięciu, fludrokortyzon w znacznym stopniu wiąże się z białkami osocza. Dokładniej, 70-80% substancji czynnej łączy się z białkami osocza, przy czym głównym nośnikiem są frakcje globulin.²

Metabolizm

Po podaniu, octan fludrokortyzonu podlega procesom metabolicznym. Pierwszym etapem jest hydroliza do niezestryfikowanego alkoholu. Badania wykazały, że po podaniu w postaci octanu można oznaczyć we krwi tylko niezestryfikowany alkohol, co wskazuje na szybką konwersję estru.³

Parametry farmakokinetyczne

Stężenie fludrokortyzonu we krwi osiąga wartość maksymalną między 4 a 8 godziną po podaniu. W przypadku podania dożylnego u zdrowych ochotników, maksymalne stężenie w surowicy występuje znacznie szybciej – po około 1,7 godziny.⁴

Okres półtrwania w fazie eliminacji po podaniu dożylnym, zarówno u psów jak i zdrowych ochotników, wynosi 30 minut. Interesującym zjawiskiem jest, że po podaniu octanu fludrokortyzonu psom obserwowano trójfazowe zmniejszanie się stężenia we krwi, przy czym każda faza może odpowiadać eliminacji określonego metabolitu.⁵

Wydalanie

Wydalanie fludrokortyzonu wykazuje zmienność międzygatunkową. U szczurów większa część dawki wydalana jest z żółcią, natomiast u psów i świnek morskich główną drogą eliminacji jest wydalanie z moczem.⁶

U zdrowych ludzi główną drogą eliminacji jest układ moczowy – około 80% substancji wydalane jest z moczem, a pozostałe 20% innymi drogami. Zgodnie z mechanizmami obserwowanymi w metabolizmie innych steroidów, wydalanie z żółcią jest równoważone przez resorpcję w jelicie, co prowadzi do wydalania pewnej ilości substancji z kałem.⁷