antagonista farmakologiczny

Antagonista farmakologiczny to substancja, która wiąże się z receptorem komórkowym bez wywołania efektu biologicznego typowego dla agonisty, jednocześnie blokując dostęp naturalnych ligandów lub innych agonistów do tego receptora. Poprzez to wiązanie antagonista uniemożliwia aktywację receptora, hamując jego funkcję biologiczną.

W praktyce klinicznej antagoniści farmakologiczni są szeroko stosowani w leczeniu wielu schorzeń. Przykładami są beta-blokery (antagoniści receptorów beta-adrenergicznych) wykorzystywane w terapii nadciśnienia i choroby wieńcowej, antagoniści receptora H2 stosowane w chorobie wrzodowej, czy antagoniści receptora angiotensyny II w leczeniu nadciśnienia tętniczego i niewydolności serca.

Antagonistów farmakologicznych można podzielić na odwracalnych (kompetycyjnych i niekompetycyjnych) oraz nieodwracalnych. Antagoniści kompetycyjni konkurują z agonistą o to samo miejsce wiążące receptora, a ich działanie można przezwyciężyć zwiększając stężenie agonisty. Antagoniści niekompetycyjni wiążą się z innym miejscem receptora, zmieniając jego konformację, co uniemożliwia prawidłowe funkcjonowanie nawet w obecności wysokich stężeń agonisty.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl