objaw Gottron’a
Objaw Gottron’a (inaczej grudki Gottron’a) to charakterystyczny objaw dermatologiczny występujący u pacjentów z zapaleniem skórno-mięśniowym (dermatomyositis). Objawia się jako czerwono-fioletowe, płaskie grudki lub plamy zlokalizowane symetrycznie na powierzchniach wyprostnych stawów, szczególnie na stawach śródręczno-paliczkowych, międzypaliczkowych oraz na łokciach, kolanach i kostkach.
Zmiany skórne w objawie Gottron’a mają charakter rumieniowo-obrzękowy, mogą być lekko uniesione i często pokryte delikatną łuską. W miarę postępu choroby mogą ulegać zanikowi, pozostawiając obszary o zabarwieniu hiperpigmentacyjnym lub atroficznym. Objaw ten jest uważany za patognomoniczny dla zapalenia skórno-mięśniowego, co oznacza, że jego obecność silnie wskazuje na to schorzenie.
Rozpoznanie objawu Gottron’a ma istotne znaczenie diagnostyczne, gdyż zapalenie skórno-mięśniowe może być związane z chorobami nowotworowymi jako zespół paraneoplastyczny, szczególnie u pacjentów po 50. roku życia. Biopsja zmian skórnych może wykazać zanik naskórka, degenerację warstwy podstawnej oraz nacieki zapalne wokół naczyń krwionośnych. W diagnostyce różnicowej należy uwzględnić toczeń rumieniowaty układowy, łuszczycę, liszaj płaski oraz kontaktowe zapalenie skóry.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Dermatomyositis – Objawy
Dermatomyositis to autoimmunologiczne zapalenie mięśni i skóry, charakteryzujące się symetrycznym osłabieniem mięśni proksymalnych oraz charakterystyczną wysypką, m.in. heliotropową na powiekach i objawem Gottron’a na stawach. Choroba dotyka głównie kobiety w wieku 40-60 lat oraz dzieci między 5 a 14 rokiem życia. W przebiegu dermatomyositis obserwuje się także objawy ogólnoustrojowe, takie jak dysfagia, bóle mięśni i stawów, śródmiąższowa choroba płuc (występująca u około 33% pacjentów), a także zwiększone ryzyko nowotworów, zwłaszcza raka jajnika u kobiet. W około 20-25% przypadków występuje amyopatyczna postać choroby, gdzie dominują zmiany skórne bez istotnego osłabienia mięśniowego. Wskaźnik śmiertelności wynosi 5-10%, z najczęstszymi przyczynami zgonu związanymi z powikłaniami płucnymi, sercowymi i nowotworowymi.
arytmia serca, atrofia mięśni, choroba autoimmunologiczna, choroba zapalna, dermatomyositis, dysfagia, fotowrażliwość skóry, hydroksychlorochina, kalcynoza, kortykosteroid, lek immunosupresyjny, metotreksat, objaw Gottron’a, osłabienie mięśni proksymalnych, owrzodzenie skóry, przykurcze stawowe, remisja, śródmiąższowa choroba płuc, wysypka heliotropowa, wysypka skórna, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie płuc aspiracyjne, zapalenie stawów, złogi wapnia - Leksykon chorób i schorzeń
Dermatomyositis – Diagnostyka i diagnoza
Dermatomyositis (DM) to autoimmunologiczna miopatia zapalna charakteryzująca się symetrycznym osłabieniem mięśni proksymalnych oraz charakterystycznymi zmianami skórnymi, takimi jak objaw heliotropu i grudki Gottron’a. Diagnostyka opiera się na kompleksowej ocenie klinicznej, badaniach laboratoryjnych (podwyższone poziomy kinazy kreatynowej, aldolazy, LDH, AST, ALT oraz obecność przeciwciał specyficznych dla zapalenia mięśni – anty-Jo-1, anty-Mi-2, anty-NXP2, anty-TIF1-gamma, anty-MDA5, anty-SAE), badaniach obrazowych (MRI mięśni z sekwencjami T2-zależnymi, CT w kierunku nowotworów) oraz biopsji mięśnia i skóry. Elektromiografia, choć mniej powszechna, może potwierdzić diagnozę w 70-90% przypadków. Wyróżnia się także klinicznie amiopatyczną postać DM (CADM), gdzie zmiany skórne występują bez osłabienia mięśni przez ponad 6 miesięcy, często z obecnością przeciwciał anty-MDA5. Diagnostyka różnicowa obejmuje inne miopatie zapalne, choroby tkanki łącznej, miopatie metaboliczne i dystrofie mięśniowe.
aminotransferaza asparaginianowa, amiopatyczne dermatomyositis, autoimmunologiczna miopatia martwicza, badanie fizykalne, biopsja mięśnia, biopsja skóry, choroba autoimmunologiczna, dehydrogenaza mleczanowa, dermatomyositis, dysfagia, dystrofia mięśniowa, elektromiografia, grudki Gottrona, kinaza kreatynowa, markery stanu zapalnego, miopatia mitochondrialna, objaw Gottron’a, przeciwciała przeciwjądrowe, przeciwciało anty-Jo-1, rezonans magnetyczny, toczeń rumieniowaty układowy, tomografia komputerowa, ultrasonografia mięśni, zapalenie mięśni, zapalenie wielomięśniowe, zespół antysyntetazowy