liszaj płaski pęcherzowy
Liszaj płaski pęcherzowy (lichen planus bullous) to rzadka odmiana liszaja płaskiego, charakteryzująca się występowaniem pęcherzy i pęcherzyków na skórze, które pojawiają się na wcześniej istniejących zmianach liszajowatych. Ta odmiana stanowi około 1-2% wszystkich przypadków liszaja płaskiego.
Klinicznie zmiany pęcherzowe mogą wystąpić w dowolnej lokalizacji, jednak najczęściej pojawiają się na kończynach dolnych, zwłaszcza w okolicy przedgoleniowej i na stopach. Pęcherze są wypełnione surowiczym płynem, napięte i mogą osiągać średnicę od kilku milimetrów do kilku centymetrów. Po pęknięciu pęcherzy tworzą się nadżerki i owrzodzenia, które goją się z pozostawieniem przebarwień.
W patogenezie tej choroby kluczową rolę odgrywa intensywny proces zapalny toczący się w warstwie podstawnej naskórka, prowadzący do zniszczenia połączenia naskórkowo-skórnego i powstawania pęcherzy podobodobłonkowych. W badaniu histopatologicznym widoczne są cechy typowe dla liszaja płaskiego oraz pęcherze podobodobłonkowe, a w badaniu immunofluorescencyjnym charakterystyczne złogi immunoglobulin i składników dopełniacza wzdłuż błony podstawnej.
Diagnostyka różnicowa obejmuje pemfigoid pęcherzowy, nabyte pęcherzowe oddzielanie się naskórka oraz pemfigoid bliznowaciejący. Leczenie liszaja płaskiego pęcherzowego opiera się na stosowaniu glikokortykosteroidów ogólnoustrojowych, zwykle w dawce początkowej 0,5-1 mg/kg masy ciała, z możliwością dołączenia leków immunosupresyjnych (azatiopryna, cyklosporyna) w przypadkach opornych.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Afty – Diagnostyka i diagnoza
Afty (aphthous stomatitis) to powszechne, bolesne owrzodzenia jamy ustnej, występujące u ponad 50% populacji, charakteryzujące się okrągłymi lub owalnymi zmianami z białym lub żółtawym środkiem i czerwoną obwódką, lokalizującymi się wewnątrz jamy ustnej (policzki, wargi, język, dziąsła, podniebienie miękkie). Diagnostyka opiera się na badaniu klinicznym i wywiadzie, uwzględniającym nawracające, samoistnie gojące się owrzodzenia pojawiające się regularnie. Różnicowanie z opryszczką wargową jest kluczowe, gdyż afty nie są zakaźne i nie związane z wirusem HSV. W przypadku nawracających lub ciężkich aft zaleca się badania laboratoryjne, takie jak morfologia krwi, poziom żelaza i ferrytyny (obniżony u 20% pacjentów), kwasu foliowego, witaminy B12, badania w kierunku celiakii (przeciwciała przeciwko endomyzjum i transglutaminazie) oraz wymazy mikrobiologiczne w celu wykluczenia infekcji Candida albicans i HSV.
afta, afta duża, afta mała, anemia, badanie histopatologiczne, Candida albicans, celiakia, choroba Behçeta, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroby zakaźne, ferrytyna, gastroenterolog, herpes simplex, kwas foliowy, liszaj płaski pęcherzowy, medycyna jamy ustnej, morfologia krwi, nowotwór jamy ustnej, obrzęk węzłów chłonnych, onkolog, opryszczka wargowa, owrzodzenie jamy ustnej, przeciwciała przeciwendomyzjalne, reakcja alergiczna na lek, reumatolog, rumień wielopostaciowy, telemedycyna, toczeń rumieniowaty układowy, wirus opryszczki, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wymaz mikrobiologiczny, zabieg stomatologiczny - Leksykon chorób i schorzeń
Afty – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Afty, czyli owrzodzenia aftowe, charakteryzują się zazwyczaj korzystnym rokowaniem z samoistnym wygojeniem w ciągu 10-14 dni. Typowy przebieg obejmuje fazę prodromalną z mrowieniem lub pieczeniem, następnie zaczerwienienie i obrzęk śluzówki, a w ciągu 1-3 dni powstanie białej zmiany. Małe afty goją się w 7-14 dni bez blizn, natomiast duże mogą wymagać do 4 tygodni i pozostawiać blizny. Nawrót aft występuje u większości pacjentów 3-6 razy w roku, z tendencją do wydłużania okresów bezobjawowych wraz z wiekiem. Ciężkie postacie, choć rzadkie, mogą powodować przewlekłe dolegliwości i utrudniać przyjmowanie pokarmów, a także współistnieć z aftami na błonach śluzowych narządów płciowych, co pogarsza rokowanie.
afta, aftowe zapalenie jamy ustnej, alergia na leki, blizna, błona śluzowa, błona śluzowa narządów płciowych, diagnostyka różnicowa, liszaj płaski pęcherzowy, obrzęk błony śluzowej, owrzodzenie aftowe, owrzodzenie jamy ustnej, rumień wielopostaciowy, schorzenie ogólnoustrojowe, terapia ozonem, zakażenie wirusem opryszczki, zmiana nowotworowa