lek kardioprotekcyjny
Lek kardioprotekcyjny to substancja farmakologiczna mająca na celu ochronę mięśnia sercowego przed uszkodzeniem. Głównym mechanizmem działania takich leków jest zapobieganie lub ograniczanie szkód wynikających z niedokrwienia i następczej reperfuzji (tzw. zespół niedokrwienie-reperfuzja), które mogą prowadzić do martwicy kardiomiocytów.
Do leków o działaniu kardioprotekcyjnym zalicza się szereg substancji, w tym beta-blokery, inhibitory konwertazy angiotensyny (ACE-I), antagonisty receptora angiotensyny II (sartany), statyny, niektóre leki przeciwcukrzycowe (np. metformina, agoniści receptora GLP-1), a także substancje działające na kanały potasowe ATP-zależne czy mitochondrialne pory przejściowej przepuszczalności (mPTP).
Kardioprotekcja odgrywa kluczową rolę w leczeniu chorób układu sercowo-naczyniowego, szczególnie w ostrych zespołach wieńcowych, podczas zabiegów kardiochirurgicznych oraz w przewlekłej niewydolności serca. Stosowanie leków kardioprotekcyjnych prowadzi do zmniejszenia obszaru zawału, ograniczenia remodelingu lewej komory, poprawy funkcji śródbłonka naczyniowego oraz redukcji zaburzeń rytmu serca.
Obecnie trwają intensywne badania nad nowymi substancjami o działaniu kardioprotekcyjnym, takimi jak modulatory mitochondrialne, aktywatory szlaku PI3K/Akt, inhibitory wolnych rodników tlenowych czy czynniki stymulujące autofagię. Terapia kardioprotekcyjna stanowi istotny element współczesnej kardiologii interwencyjnej i farmakoterapii chorób układu krążenia.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Vasilip 10 mg
Symwastatyna zawarta w leku Vasilip, dostępna w dawkach 10 mg, 20 mg i 40 mg w formie tabletek powlekanych, jest wskazana do leczenia pierwotnej hipercholesterolemii, mieszanej dyslipidemii oraz rodzinnej homozygotycznej hipercholesterolemii. Terapia farmakologiczna powinna być wprowadzana po nieskuteczności niefarmakologicznych metod, takich jak dieta, aktywność fizyczna i redukcja masy ciała. W przypadku rodzinnej homozygotycznej hipercholesterolemii Vasilip stosuje się jako uzupełnienie diety i innych metod obniżających stężenie lipidów, np. aferezy LDL, lub jako alternatywę, gdy te metody są niedostępne. Tabletki zawierają laktozę jednowodną w ilościach odpowiednio 67,92 mg (10 mg dawka), 135,84 mg (20 mg) oraz 271,68 mg (40 mg), co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy.
afereza LDL, choroby serca, czynniki ryzyka sercowo-naczyniowe, lek kardioprotekcyjny, miażdżyca naczyń wieńcowych, mieszana dyslipidemia, nietolerancja laktozy, pierwotna hipercholesterolemia, prewencja kardiologiczna, prewencja sercowo-naczyniowa, profil lipidowy, rodzinna homozygotyczna hipercholesterolemia, symwastatyna, zaburzenia lipidowe, zdarzenia sercowo-naczyniowe - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Tezeo 40 mg
Tezeo, zawierający telmisartan w dawkach 40 mg i 80 mg, jest wskazany do leczenia samoistnego nadciśnienia tętniczego u dorosłych, zarówno w monoterapii, jak i terapii skojarzonej, celem optymalnej kontroli ciśnienia tętniczego. Ponadto, lek znajduje zastosowanie w profilaktyce sercowo-naczyniowej u pacjentów wysokiego ryzyka, w tym z jawną chorobą miażdżycową (np. choroba niedokrwienna serca, udar mózgu, choroba tętnic obwodowych) oraz u osób z cukrzycą typu 2 i udokumentowanymi powikłaniami narządowymi (nefropatia, retinopatia, neuropatia, makroangiopatia). Tabletki 40 mg posiadają linię podziału, a tabletki 80 mg oznaczone są wytłoczeniem „80”. Preparat zawiera sorbitol w ilości 162,20 mg (tabletka 40 mg) oraz 324,40 mg (tabletka 80 mg), co jest istotne u pacjentów z nietolerancją cukrów prostych lub zaburzeniami wchłaniania glukozy-galaktozy.
choroba miażdżycowa, choroba niedokrwienna serca, choroba sercowo-naczyniowa, choroba tętnic obwodowych, chromanie przestankowe, cukrzyca typu 2, dławica piersiowa, incydent sercowo-naczyniowy, lek hipotensyjny, lek kardioprotekcyjny, makroangiopatia, mikroalbuminuria, nefropatia cukrzycowa, neuropatia, neuropatia cukrzycowa, nietolerancja cukrów, objawowa choroba tętnic obwodowych, ostry zespół wieńcowy, profilaktyka wtórna, retinopatia, retinopatia cukrzycowa, rewaskularyzacja wieńcowa, ryzyko sercowo-naczyniowe, samoistne nadciśnienie tętnicze, substancja czynna, telmisartan, terapia skojarzona, udar mózgu, zaburzenie lipidowe, zaburzenie wchłaniania glukozy-galaktozy, zawał serca