incydent zakrzepowo-zatorowy tętniczy

Incydent zakrzepowo-zatorowy tętniczy to nagłe zdarzenie kliniczne spowodowane zablokowaniem przepływu krwi w tętnicy przez skrzeplinę (zakrzep) lub materiał zatorowy przemieszczony z innego miejsca układu naczyniowego. Najczęściej dotyka tętnic mózgowych (udar niedokrwienny mózgu), wieńcowych (ostry zespół wieńcowy) oraz tętnic obwodowych (ostre niedokrwienie kończyn).

Patofizjologia obejmuje formowanie się skrzepliny wewnątrz tętnicy (zakrzep in situ) lub przemieszczenie materiału zatorowego (najczęściej fragmentu skrzepliny) z proksymalnych odcinków układu tętniczego lub z lewych jam serca. Główne czynniki ryzyka to: migotanie przedsionków, miażdżyca, nadciśnienie tętnicze, hiperlipidemia, cukrzyca, palenie tytoniu oraz stany nadkrzepliwości.

Objawy kliniczne zależą od lokalizacji zamknięcia naczynia i obejmują: nagłe osłabienie lub paraliż kończyn, zaburzenia czucia, mowy, widzenia, ból dławicowy, ból niedokrwionej kończyny, bladość, ochłodzenie oraz brak tętna dystalnie od miejsca niedrożności. Diagnostyka opiera się na badaniach obrazowych (angio-CT, angio-MR, USG doppler, angiografia), badaniach laboratoryjnych i EKG.

Leczenie obejmuje pilną rekanalizację naczynia poprzez trombolizę (farmakologiczną lub mechaniczną), trombektomię, angioplastykę lub interwencję chirurgiczną. Profilaktyka wtórna polega na stosowaniu leków przeciwpłytkowych, przeciwkrzepliwych, statyn oraz modyfikacji czynników ryzyka sercowo-naczyniowego. Wczesne rozpoznanie i szybkie wdrożenie odpowiedniego leczenia ma kluczowe znaczenie dla rokowania pacjenta.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl