upośledzenie węchu
Upośledzenie węchu (hiposmia) to częściowa utrata zdolności do wyczuwania zapachów, która może prowadzić do całkowitej anosmii. Zaburzenie to może być wywołane różnorodnymi czynnikami, w tym infekcjami górnych dróg oddechowych (szczególnie wirusowymi), urazami głowy, chorobami neurodegeneracyjnymi, polipoznością nosa czy procesami starzenia się organizmu.
W diagnostyce różnicowej należy uwzględnić przede wszystkim choroby zapalne błony śluzowej nosa i zatok przynosowych, urazy nosa i podstawy czaszki oraz czynniki toksyczne. Na szczególną uwagę zasługuje upośledzenie węchu w przebiegu COVID-19, które często jest jednym z pierwszych objawów infekcji SARS-CoV-2 i może utrzymywać się przez wiele miesięcy po przebyciu choroby.
Postępowanie diagnostyczne obejmuje szczegółowy wywiad, badanie endoskopowe nosa oraz badania obrazowe (TK, MRI). W wybranych przypadkach zaleca się wykonanie testów węchowych (np. test Sniffin’ Sticks). Leczenie zależy od przyczyny i może obejmować farmakoterapię (glikokortykosteroidy donosowe, antybiotyki), leczenie chirurgiczne, a w przypadkach idiopatycznych – trening węchowy, który wykazuje skuteczność u części pacjentów.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Utrata lub zmiana węchu – Epidemiologia
Zaburzenia węchu stanowią istotny problem zdrowotny, dotykający około 23% populacji powyżej 40. roku życia w USA, z częstością wzrastającą do 39% u osób powyżej 80. roku życia. Epidemiologia wskazuje na kluczowe czynniki ryzyka, takie jak wiek, płeć męska, pochodzenie etniczne oraz niski status społeczno-ekonomiczny. Pandemia COVID-19 znacząco zwiększyła częstość występowania dysfunkcji węchu – metaanalizy wykazały, że 47% zakażonych doświadcza zaburzeń węchu lub smaku, z 3% pacjentów cierpiących na anosmię lub ciężką hiposmię. Utrata węchu w przebiegu COVID-19 charakteryzuje się nagłym początkiem i może utrzymywać się nawet do 6 miesięcy, a u około 5% pacjentów obserwuje się długotrwałe zaburzenia sensoryczne, w tym parosmię utrzymującą się do 2,5 roku po zakażeniu. Różnice w częstości występowania utraty węchu obserwuje się w zależności od wariantu SARS-CoV-2, z mniejszą częstością w wariancie Omikron (6-7% ryzyka w porównaniu do wczesnych etapów pandemii). Utrata węchu jest również powiązana z chorobami neurodegeneracyjnymi (np. choroba Parkinsona, Alzheimer, stwardnienie rozsiane) oraz urazami głowy, co podkreśla jej znaczenie jako potencjalnego wczesnego markera tych schorzeń.
anosmia, choroba Alzheimera, choroba neurodegeneracyjna, choroba Parkinsona, COVID-19, demencja, dysfunkcja węchowa, hiposmia, kora oczodołowo-czołowa, nabłonek węchowy, niewydolność serca, parosmia, płeć, SARS-CoV-2, stwardnienie rozsiane, trening węchowy, upośledzenie węchu, uraz czaszkowo-mózgowy, uraz głowy, utrata węchu, utrata węchu i smaku, zaburzenie węchu, zmysł węchu - Leksykon chorób i schorzeń
Polipy nosowe – Objawy
Polipy nosowe (polyposis nasi) to łagodne, miękkie narośla błony śluzowej nosa i zatok przynosowych, występujące najczęściej obustronnie u dorosłych, zwłaszcza mężczyzn (4% populacji dorosłych). Objawy zależą od rozmiaru i lokalizacji polipów: niedrożność nosa pojawia się przy wypełnieniu jamy nosowej w 50-75%, a całkowita niedrożność przy 100%. Towarzyszą temu wodnisty wyciek z nosa, spływanie wydzieliny po tylnej ścianie gardła, przewlekły stan zapalny zatok (CRSwNP), utrata węchu (około 17% pacjentów), bóle twarzy i głowy oraz ryzyko obturacyjnego bezdechu sennego. Polipy sprzyjają nawracającym infekcjom zatok, torbielom śluzowym, zaostrzeniom astmy i w rzadkich przypadkach poważnym powikłaniom, takim jak rozprzestrzenianie się infekcji do oczu lub mózgu. Objawy utrzymują się ponad 12 tygodni i nie ustępują bez leczenia, co odróżnia je od przeziębienia.
anosmia, bezdech senny, CRSwNP, drenaż wydzieliny, infekcja zatok przynosowych, jama nosowa, morfologia krwi, mucocele, mukowiscydoza, niedrożność nosowa, obturacyjny bezdech senny, polip nosowy, postnasal drip, przewlekłe zapalenie błony śluzowej nosa, przewlekłe zapalenie zatok przynosowych, rhinorrhea, spływanie wydzieliny po tylnej ścianie gardła, torbiel śluzowa, upośledzenie węchu, wyciek z nosa, zaostrzenie astmy, zatoka przynosowa