pH śliny

pH śliny to parametr określający kwasowość lub zasadowość środowiska jamy ustnej. W warunkach fizjologicznych pH śliny waha się między 6,2 a 7,6, ze średnią wartością około 6,7, co oznacza, że ślina jest lekko kwaśna lub zbliżona do neutralnej.

Wartość pH śliny ma kluczowe znaczenie dla zdrowia jamy ustnej. Zbyt niskie pH (poniżej 5,5) prowadzi do demineralizacji szkliwa i sprzyja rozwojowi próchnicy, podczas gdy optymalne pH wspiera remineralizację tkanek zęba. Bufory ślinowe (głównie układ wodorowęglanowy, fosforanowy i białkowy) naturalnie regulują pH, przeciwdziałając zakwaszeniu.

Czynniki obniżające pH śliny to m.in. dieta bogata w cukry i kwasy, niektóre leki, choroby metaboliczne, stres oraz niedostateczna higiena jamy ustnej. Z kolei czynniki zwiększające pH to żucie gumy bez cukru, spożywanie pokarmów alkalicznych oraz odpowiednie nawodnienie organizmu. Długotrwałe zaburzenia pH śliny mogą prowadzić do chorób przyzębia, próchnicy i erozji szkliwa.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Interakcje leku – Orofar Total Action (2 mg + 1,5 mg)/ml

Produkt leczniczy Orofar Total Action zawiera benzoksoniowy chlorek (2 mg/ml) oraz lidokainy chlorowodorek (1,5 mg/ml), które wykazują minimalne wchłanianie ogólnoustrojowe, co znacząco ogranicza ryzyko klinicznie istotnych interakcji farmakokinetycznych. Benzoksoniowy chlorek, ze względu na swoje właściwości, nie powinien wchodzić w interakcje z innymi lekami przy prawidłowym stosowaniu, natomiast lidokaina, mimo potencjalnych interakcji farmakodynamicznych z lekami przeciwarytmicznymi klasy I, lekami depresyjnymi na OUN czy innymi miejscowo znieczulającymi, ze względu na niską dawkę i ograniczone wchłanianie, niesie minimalne ryzyko działań niepożądanych. W preparacie znajduje się również 100 mg etanolu 96% w każdym ml roztworu, co wymaga uwagi u pacjentów z chorobami wątroby lub nadwrażliwością na alkohol.
barbiturany, bariera łożyskowa, benzoksoniowy chlorek, beta-adrenolityki, cymetydyna, czwartorzędowe sole amoniowe, depresja oddechowa, depresja OUN, działanie przeciwarytmiczne, działanie przeciwbakteryjne, inhibitory CYP, interakcje farmakodynamiczne, interakcje farmakokinetyczne, kanały sodowe, lek miejscowo znieczulający, lek przeciwarytmiczny, leki depresyjne OUN, leki przeciwarytmiczne klasy I, lidokainy chlorowodorek, metabolizm lidokainy, miejscowe znieczulenie, ośrodkowy układ nerwowy, pH śliny, wchłanianie ogólnoustrojowe, zaburzenia czynności wątroby
Leksykon substancji czynnych
Fluorek sodu – Interakcje

Fluorek sodu wykazuje istotne interakcje farmakologiczne, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej, zwłaszcza w kontekście preparatów stomatologicznych i diagnostycznych. Preparaty miejscowe o wysokim stężeniu fluorku sodu mogą synergistycznie wzmacniać działanie przeciwpróchnicze, jednak jednoczesne stosowanie kilku preparatów o wysokim stężeniu fluoru niesie ryzyko nadmiernej ekspozycji na jony fluorkowe, co jest niezalecane. Dopuszczalne jest natomiast stosowanie past do zębów z fluorem do 1500 ppm oraz płukanek do 250 ppm wraz z preparatami o wyższym stężeniu fluorku sodu, pod warunkiem nadzoru lekarskiego. W przypadku preparatów diagnostycznych, takich jak roztwór do wstrzykiwań V-NaF, brak jest szczegółowych danych dotyczących interakcji z lekami systemowymi, co wymaga zachowania ostrożności podczas ich stosowania u pacjentów przyjmujących inne farmaceutyki.
alkohol etylowy, charakterystyka produktu leczniczego, dysfagia, działanie przeciwpróchnicze, efekt toksyczny, ekspozycja na fluorki, fluorek sodu, forma parenteralna, interakcja lekowa, jon fluorkowy, lek systemowy, metabolizm, pasta do zębów, pH śliny, płukanka z fluorem, preparat stomatologiczny, produkt leczniczy, środek diagnostyczny, substancja aktywna, związek fluoru

pH śliny

Powiązane wpisy

Interakcje leku – Orofar Total Action (2 mg + 1,5 mg)/ml

Fluorek sodu – Interakcje