wtórne uogólnienie

Wtórne uogólnienie (ang. secondary generalization) to zjawisko występujące w epilepsji, polegające na rozprzestrzenieniu się wyładowań padaczkowych z ogniska pierwotnego na obie półkule mózgu. W wyniku tego procesu dochodzi do transformacji napadu częściowego (ogniskowego) w napad uogólniony, zwykle toniczno-kloniczny.

Mechanizm wtórnego uogólnienia obejmuje przekroczenie progu pobudliwości oraz aktywację szlaków neuronalnych łączących pierwotne ognisko padaczkowe z przeciwległą półkulą mózgu i strukturami podkorowymi. W obrazie klinicznym najpierw obserwuje się objawy charakterystyczne dla napadu częściowego (np. aura, zaburzenia czuciowe, automatyzmy), po czym następuje gwałtowna progresja do napadu uogólnionego z utratą przytomności i drgawkami obejmującymi całe ciało.

Diagnostyka wtórnego uogólnienia opiera się głównie na badaniu elektroencefalograficznym (EEG), które pozwala zarejestrować początkową aktywność padaczkową ograniczoną do jednego obszaru, a następnie jej rozprzestrzenienie się na cały mózg. Wtórne uogólnienie ma istotne znaczenie w klasyfikacji napadów padaczkowych oraz w doborze odpowiedniego leczenia przeciwpadaczkowego.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl