fałdy głosowe
Fałdy głosowe, znane również jako struny głosowe, to parzysty twór anatomiczny zlokalizowany w krtani. Składają się z wiązadeł głosowych (więzadeł napiętych między chrząstką tarczowatą a chrząstkami nalewkowatymi) oraz pokrywającej je błony śluzowej. Pomiędzy fałdami znajduje się szczelina głośni (rima glottidis), która podczas fonacji ulega zwężeniu, a przepływające powietrze powoduje drgania fałdów głosowych.
Fizjologicznie fałdy głosowe pełnią kluczową rolę w produkcji dźwięków mowy, śpiewu oraz w ochronie dolnych dróg oddechowych przed aspiracją ciał obcych. Podczas oddychania fałdy są rozwarte, natomiast podczas mówienia, śpiewania czy kaszlu – zbliżają się do siebie, drgając pod wpływem przepływającego powietrza i generując falę dźwiękową.
Patologie fałdów głosowych obejmują szereg schorzeń, w tym zapalenie krtani, guzki głosowe, polipy, torbiele, zmiany nowotworowe oraz porażenie fałdów głosowych. Objawy dysfunkcji fałdów głosowych to najczęściej chrypka, zaburzenia głosu, dysfonia, odynofonia (ból podczas mówienia) lub afonia (utrata głosu). W diagnostyce stosuje się laryngoskopię, videostroboskopię, tomografię komputerową oraz badania czynnościowe głosu.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Zaburzenia głosu – Patofizjologia i mechanizm
Zaburzenia głosu (dysfonie) definiuje się jako nieprawidłowości w jakości, wysokości i głośności głosu, które są nieadekwatne do wieku, płci lub kontekstu kulturowego pacjenta, a także gdy pacjent zgłasza subiektywne trudności w komunikacji głosowej. Patofizjologia obejmuje dysfunkcje trzech podsystemów: oddechowego, krtaniowego i nadgłośniowego, a etiologia może być organiczna (strukturalna lub neurogenna), czynnościowa (np. dysfonia z napięcia mięśniowego – MTD) lub psychogenna. Wśród przyczyn organicznych wyróżnia się zmiany strukturalne fałdów głosowych (guzki, polipy, torbiele), zapalenia, urazy oraz schorzenia neurologiczne (choroba Parkinsona, dystonia krtaniowa, stwardnienie rozsiane). Dysfonia spastyczna jest dystonią ogniskową związaną z nieprawidłowościami neuroprzekaźników w jądrach podstawnych, natomiast MTD wynika z nadmiernego napięcia mięśniowego i niewłaściwego używania głosu. Psychogenne zaburzenia głosu są rzadkie i związane ze stresem, lękiem lub depresją.
aparat głosowy, brodawczakowatość dróg oddechowych, choroba Parkinsona, ciśnienie podgłośniowe, drżenie głosowe, dysfonia, dysfonia spastyczna, dysfonia z napięcia mięśniowego, dystonia ogniskowa, fałdy głosowe, fonacja, fonotrauma, jądra podstawne, logopeda, miastenia gravis, mielina, otolaryngolog, porażenie fałdów głosowych, refluks kwasu, refluks żołądkowo-przełykowy, stwardnienie rozsiane, toksyna botulinowa, układ oddechowy, zapalenie krtani - Leksykon chorób i schorzeń
Rak krtani – Objawy
Rak krtani (carcinoma laryngis) to złośliwy nowotwór rozwijający się w obrębie krtani, którego objawy kliniczne zależą od lokalizacji guza (nadgłośni, głośni, podgłośni), wielkości oraz stopnia zaawansowania. Najczęstszym wczesnym symptomem jest utrzymująca się chrypka trwająca ponad 2-3 tygodnie, szczególnie w przypadku raka głośni. Inne objawy to przewlekły ból gardła, dysfagia, odynofagia, ból ucha (otalgia), kaszel, powiększenie węzłów chłonnych szyi oraz duszność i stridor w zaawansowanych stadiach. Staging choroby obejmuje cztery stadia, od ograniczonego guza (stadium I) do obecności przerzutów odległych (stadium IV). Wskaźniki 5-letniego przeżycia wynoszą 85-95% dla wczesnych stadiów I-II, około 60% dla stadium III oraz 30-40% dla stadium IV. Wczesne rozpoznanie i szybkie skierowanie pacjenta do specjalisty, zwłaszcza u osób powyżej 45 roku życia z przewlekłą chrypką lub guzkiem na szyi, jest kluczowe dla poprawy rokowania.
ból gardła, chrypka, duszność, dysfagia, fałdy głosowe, głośnia, halitoza, krwioplucie, laryngektomia, laryngolog, logopeda, naciekanie, nadgłośnia, nowotwór złośliwy, odynofagia, otalgia, podgłośnia, powiększenie węzłów chłonnych, przełyk, przerzuty odległe, rak krtani, stadium choroby, stoma, stridor, świszczący oddech, tchawica, węzły chłonne szyi