uraz błony śluzowej
Uraz błony śluzowej to uszkodzenie tkanki wyścielającej przewód pokarmowy, drogi oddechowe, układ moczowo-płciowy lub inne powierzchnie wewnętrzne organizmu. Może on powstać na skutek działania czynników mechanicznych, termicznych, chemicznych lub biologicznych.
Objawy urazu błony śluzowej zależą od lokalizacji i nasilenia uszkodzenia. Najczęściej obejmują ból, krwawienie, obrzęk, zaczerwienienie oraz zaburzenia funkcji narządu. W przypadku przewodu pokarmowego mogą wystąpić trudności w połykaniu, nudności, wymioty lub biegunka. Urazy błony śluzowej jamy ustnej mogą utrudniać przyjmowanie pokarmów i mówienie.
Diagnostyka urazu błony śluzowej obejmuje badanie fizykalne, endoskopię oraz badania obrazowe. Leczenie zależy od przyczyny i stopnia uszkodzenia. Obejmuje ono eliminację czynnika uszkadzającego, farmakoterapię (leki przeciwbólowe, przeciwzapalne, ochronne), miejscowe stosowanie preparatów regenerujących oraz w ciężkich przypadkach interwencję chirurgiczną.
Gojenie się błony śluzowej zwykle przebiega szybciej niż w przypadku skóry dzięki bogatemu unaczynieniu i wysokiej zdolności regeneracyjnej. Jednak w przypadku rozległych urazów lub współistniejących chorób (np. cukrzycy, niedoborów odporności) proces ten może być wydłużony, co zwiększa ryzyko powikłań infekcyjnych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Sebidin Intensive
Lek Sebidin Intensive zawiera 5 mg chloroheksydyny dichlorowodorku oraz 5 mg benzokainy w formie tabletek do ssania i wymaga stosowania z zachowaniem szczególnych środków ostrożności. Szczególnie istotne jest unikanie podawania leku pacjentom z nadwrażliwością na estrowe środki miejscowo znieczulające, PABA, parabeny lub p-fenylenodiaminę. Lek należy stosować ostrożnie u osób z chorobami układu oddechowego (astma, zapalenie oskrzeli, rozedma płuc), chorobami serca, palaczy tytoniu oraz pacjentów z niedoborami enzymatycznymi predysponującymi do methemoglobinemii (np. niedobór G6PD, hemoglobina-M, niedobór reduktazy NADH-methemoglobiny, niedobór kinazy pirogronianowej). U osób starszych, ciężko chorych lub osłabionych istnieje zwiększone ryzyko ogólnoustrojowych działań niepożądanych benzokainy, co może wymagać dostosowania dawki.
benzokaina, chloroheksydyna, choroba hemoglobiny-M, choroba serca, działanie niepożądane ogólnoustrojowe, estrowy środek miejscowo znieczulający, kamień naddziąsłowy, kwas para-aminobenzoesowy, methemoglobinemia, nadwrażliwość na leki, niedobór glukozo-6-fosfodiesterazy, niedobór kinazy pirogronianowej, niedobór reduktazy NADH-methemoglobiny, p-fenylenodiamina, PABA, paraben, problem oddechowy, rozedma płuc, uraz błony śluzowej, zakażenie jamy ustnej, zapalenie oskrzeli, zapalenie przyzębia - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Tantum Verde Smak eukaliptusowy 3 mg
Preparat Tantum Verde o smaku eukaliptusowym w formie pastylek twardych zawiera 3 mg chlorowodorku benzydaminy (2,68 mg benzydaminy) i jest wskazany do leczenia objawowego stanów zapalnych jamy ustnej i gardła u dorosłych oraz dzieci powyżej 6. roku życia. Lek wykazuje miejscowe działanie przeciwzapalne i przeciwbólowe, skutecznie łagodząc ból, zaczerwienienie oraz obrzęk tkanek błony śluzowej. Preparat znajduje zastosowanie w zapaleniu gardła o różnej etiologii, zapaleniu błony śluzowej jamy ustnej (w tym aftach i owrzodzeniach), stanach zapalnych dziąseł oraz dolegliwościach bólowych związanych z procesami zapalnymi w obrębie jamy ustnej i gardła. Pastylki zawierają również 3124,43 mg izomaltu jako substancję pomocniczą, co wpływa na komfort stosowania i przedłużone uwalnianie substancji czynnej.
afta, afta nawracająca, benzydamina, chlorowodorek benzydaminy, działanie przeciwzapalne, infekcja górnych dróg oddechowych, leczenie objawowe, miejscowe działanie przeciwzapalne, obrzęk jamy ustnej, owrzodzenie jamy ustnej, radioterapia, stan zapalny jamy ustnej i gardła, terapia przyczynowa, uraz błony śluzowej, uwalnianie substancji czynnej, zabieg stomatologiczny, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie dziąseł, zapalenie gardła