ospa prawdziwa
Ospa prawdziwa (variola) to wysoce zaraźliwa choroba wirusowa wywoływana przez wirusa ospy prawdziwej (Variola virus), należącego do rodziny Poxviridae. Charakteryzuje się wysoką śmiertelnością, sięgającą 30% w przypadku odmiany Variola major. Dzięki globalnej kampanii szczepień, prowadzonej przez WHO, została oficjalnie uznana za eradykowaną w 1980 roku, stając się pierwszą chorobą zakaźną całkowicie wyeliminowaną w skali światowej.
Objawy ospy prawdziwej rozpoczynały się wysoką gorączką, bólami głowy i pleców. Po 2-4 dniach pojawiała się charakterystyczna wysypka, początkowo w formie plamek, następnie przekształcających się w grudki, pęcherzyki i krosty. Zmiany skórne ewoluowały synchronicznie i obejmowały głównie twarz, kończyny i tułów. Powikłania obejmowały ślepotę, zapalenie płuc, zapalenie mózgu oraz trwałe blizny (ospice).
Aktualnie wirus ospy prawdziwej jest przechowywany jedynie w dwóch laboratoriach referencyjnych na świecie (CDC w USA i VECTOR w Rosji) pod ścisłą kontrolą. Ze względu na potencjalne ryzyko użycia wirusa jako broni biologicznej, prowadzone są badania nad nowymi szczepionkami i lekami przeciwwirusowymi. Współczesne protokoły postępowania w przypadku ewentualnego pojawienia się choroby obejmują szybką izolację przypadków, szczepienia pierścieniowe oraz leczenie wspomagające.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Opoksa – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Oposka (Mpox) to rzadka choroba zakaźna wywoływana przez wirus opospy (MPXV), z rodziny Poxviridae, o przebiegu zwykle łagodniejszym niż ospa prawdziwa. Objawy obejmują gorączkę, bóle mięśni, powiększenie węzłów chłonnych oraz charakterystyczną wysypkę przechodzącą przez stadia plamkowe, grudkowe, pęcherzykowe i krostkowe, trwającą 2-4 tygodnie do całkowitego wygojenia. Diagnostyka opiera się na PCR z wymazów z 2-3 zmian skórnych. Transmisja następuje głównie przez bliski kontakt fizyczny, w tym kontakty intymne, oraz przez zakażone przedmioty. Izolacja pacjenta powinna trwać do momentu, gdy wszystkie zmiany skórne pokryją się strupem, strupy odpadną, a pod nimi powstanie nowa warstwa skóry. Personel medyczny powinien stosować środki ochrony indywidualnej: fartuch ochronny, rękawiczki, ochronę oczu oraz respirator N95 lub wyższy, a przy procedurach generujących aerozole – PAPR. Standardowa dezynfekcja powinna być wykonywana środkami zarejestrowanymi przez EPA, a odpady medyczne zarządzane zgodnie z przepisami 49 CFR parts 171-180.
badanie laboratoryjne, bilans płynów, biofilm, cidofowir, kontaktowe zapalenie skóry, kontrola bólu, leczenie objawowe, lek przeciwwirusowy, lek przeciwwymiotny, niewydolność oddechowa, objawy neurologiczne, objawy prodromalne, ospa prawdziwa, pielęgnacja skóry, podejście multimodalne, pomieszczenie z ujemnym ciśnieniem, powiększenie węzłów chłonnych, równowaga płynów, roztwór kwasu octowego, saturacja tlenu, sepsa, środek miejscowy, środek zmiękczający stolec, środek znieczulający, środki ochrony indywidualnej, tecowirimat, terapia niefarmakologiczna, test PCR, transmisja wertykalna, wirus opospy, wtórne zakażenie bakteryjne, wysypka, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie mózgu, zapalenie płuc - Leksykon chorób i schorzeń
Ospa prawdziwa – Zapobieganie i profilaktyka
Ospa prawdziwa (variola) została oficjalnie wyeliminowana w 1980 roku, jednak ze względu na ryzyko wykorzystania wirusa jako broni biologicznej, utrzymuje się środki profilaktyczne. Szczepienia przeciwko ospie prawdziwej, historycznie skuteczne w około 95%, obecnie nie są rutynowo zalecane dla populacji ogólnej, lecz dla wybranych grup wysokiego ryzyka, takich jak pracownicy laboratoriów i personel medyczny mający kontakt z wirusem. Dostępne w USA szczepionki to ACAM2000 (żywy wirus vaccinia, podawany przez nakłucia dwuzębną igłą, wskazany dla osób ≥16 lat) oraz JYNNEOS (atenuowany wirus vaccinia, podawany w dwóch dawkach podskórnych w odstępie 4 tygodni, dla osób ≥18 lat, szczególnie z przeciwwskazaniami do ACAM2000). Szczepienie w ciągu 3 dni od ekspozycji może całkowicie zapobiec lub złagodzić przebieg choroby, a w ciągu 4-7 dni może zmniejszyć jej ciężkość. ACAM2000 jest przeciwwskazany u osób z osłabionym układem odpornościowym, atopowym zapaleniem skóry, chorobami serca, w ciąży oraz u dzieci poniżej 1 roku życia, natomiast JYNNEOS cechuje się niższym ryzykiem działań niepożądanych i jest bezpieczniejszy dla tych grup.
atopowe zapalenie skóry, brincidofovir, broń biologiczna, cidofowir, diagnostyka różnicowa, ekspozycja na wirusa, eradykacja choroby, immunoglobulina Vaccinia, kontrola zakażeń, lek immunosupresyjny, lek przeciwwirusowy, ospa prawdziwa, pęcherzyk, profilaktyka przeciwwirusowa, respirator, środki ochrony indywidualnej, Światowa Organizacja Zdrowia, tecovirimat, wirus krowianki, wirus variola, zastrzyk podskórny - Leksykon chorób i schorzeń
Opoksa – Epidemiologia
Ospa małpia (mpox) jest chorobą wirusową wywoływaną przez wirusa MPXV z rodzaju Orthopoxvirus, z dwoma głównymi kladami: I (Ia, Ib) i II (IIa, IIb). Globalny wybuch w latach 2022-2023 spowodowany był kladą IIb, natomiast od 2024 r. obserwuje się wzrost przypadków klady Ib, zwłaszcza w Demokratycznej Republice Konga (DRK) i krajach sąsiednich, co doprowadziło do ponownego ogłoszenia stanu zagrożenia zdrowia publicznego przez WHO. Do sierpnia 2024 r. zgłoszono ponad 21 786 potwierdzonych przypadków i 607 zgonów w 12 krajach afrykańskich, z dominacją DRK (90% przypadków). Transmisja wirusa odbywa się głównie przez bezpośredni kontakt z płynami ustrojowymi, zmiany skórne, fomity oraz potencjalnie przez wydzieliny dróg oddechowych i wertykalnie. Wykryto DNA wirusa w nasieniu, jednak rola transmisji seksualnej przez płyny ustrojowe wymaga dalszych badań. Epidemiologia wskazuje na dwa typy wybuchów: zoonotyczny klady Ia dotykający głównie dzieci oraz klady Ib z transmisją między ludźmi, obejmującą dorosłych, w tym pracownice seksualne.
diagnostyka laboratoryjna, fomit, MSM, nadzór nad ściekami, ospa prawdziwa, płyny ustrojowe, sekwencjonowanie genomu, stan zagrożenia zdrowia publicznego, systemy nadzoru, test amplifikacji kwasu nukleinowego, test PCR, transmisja kropelkowa, transmisja międzyludzka, transmisja odzwierzęca, transmisja seksualna, transmisja wertykalna, wirus ospy małpiej, wskaźnik śmiertelności, wydzielina z dróg oddechowych, zakłucie igłą - Leksykon chorób i schorzeń
Ospa prawdziwa – Diagnostyka i diagnoza
Ospa prawdziwa (variola) została eradykowana w 1980 roku, jednak diagnostyka kliniczna i laboratoryjna pozostaje kluczowa ze względu na ryzyko użycia wirusa jako broni biologicznej oraz konieczność różnicowania z innymi chorobami wysypkowymi. Typowa ospa prawdziwa charakteryzuje się gorączką ≥38,3°C (101°F) z prodromalnymi objawami oraz wysypką z twardymi, głęboko osadzonymi pęcherzykami lub krostami w tym samym stadium rozwoju, z odśrodkowym rozkładem zmian (większe zagęszczenie na twarzy i kończynach). Diagnostyka laboratoryjna opiera się na identyfikacji DNA wirusa variola za pomocą PCR lub izolacji wirusa w laboratoriach referencyjnych WHO. Niespecyficzne testy PCR dla ortopokswirusów i mikroskopia elektronowa potwierdzają obecność pokswirusów, ale nie są diagnostyczne dla ospy prawdziwej. W diagnostyce różnicowej należy uwzględnić m.in. ospę małpią, ospę wietrzną, półpasiec, rumień wielopostaciowy oraz inne choroby wysypkowe i zakaźne.
brincidofovir, choroba Kawasakiego, choroba wysypkowa, choroba zakaźna, cidofovir, cytomegalowirus, diagnostyka laboratoryjna, diagnostyka różnicowa, gorączka, gorączka krwotoczna, hipokaliemia, hiponatremia, hipowolemia, izolacja wirusa, kiła wtórna, mięczak zakaźny, mikroskopia elektronowa, mononukleoza zakaźna, odczyn polekowy, odra, okres prodromalny, ospa małpia, ospa prawdziwa, ospa wietrzna, ostra białaczka, parwowirus B19, półpasiec, posocznica meningokokowa, reakcja łańcuchowa polimerazy, różyczka, rumień wielopostaciowy, szkarlatyna, tecovirimat, test ELISA, testy serologiczne, zaburzenia elektrolitowe, zapalenie siatkówki - Leksykon chorób i schorzeń
Ospa prawdziwa – Epidemiologia
Ospa prawdziwa (variola vera), wywoływana przez wirusa z rodzaju Orthopoxvirus, była ostrą chorobą zakaźną charakteryzującą się gorączką, wysypką i śmiertelnością sięgającą do 30%. Choroba została całkowicie wyeliminowana w 1980 roku, co czyni ją pierwszą eradykowaną chorobą zakaźną u ludzi. Transmisja wirusa następowała głównie drogą kropelkową podczas bliskiego kontaktu, a pacjenci byli zakaźni od pojawienia się wysypki do odpadnięcia ostatniego strupa. Kluczowe cechy epidemiologiczne, takie jak brak bezobjawowego nosicielstwa i wyłączny rezerwuar ludzki, umożliwiły skuteczną eradykację. Strategia WHO opierała się na aktywnym nadzorze, izolacji chorych oraz szczepieniach pierścieniowych wokół przypadków, co pozwoliło na przerwanie łańcuchów transmisji. Ostatni naturalny przypadek odnotowano w 1977 roku, a od 1978 roku nie zgłoszono żadnych zachorowań.
bezobjawowe nosicielstwo, bezpieczeństwo biologiczne, bioterroryzm, choroba wysypkowa, definicja przypadku, DNA wirusa, droga kropelkowa, endemiczność, endemiczny, epidemia, eradykacja, infekcja, izolacja pacjenta, lek przeciwwirusowy, małpia ospa, metoda PCR, mpox, nadzór epidemiologiczny, odporność zbiorowiskowa, orthopokswirus, Orthopoxvirus, ospa prawdziwa, płyn ustrojowy, poxviridae, rezerwuar wirusa, śledzenie kontaktów, śmiertelność, system nadzoru, szczepienie, szczepienie pierścieniowe, transmisja wirusa, variola virus, wirus ospy prawdziwej, wybuch epidemii, wysypka - Leksykon chorób i schorzeń
Ospa prawdziwa – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Ospa prawdziwa, wywoływana przez wirusa variola, to ostra choroba wirusowa o wysokiej śmiertelności sięgającej 30%. Mimo eradykacji w 1980 roku, pozostaje istotna ze względu na ryzyko użycia jako broń biologiczna. Kluczowym elementem opieki jest izolacja pacjentów do momentu odpadnięcia wszystkich strupów (3-4 tygodnie), stosowanie środków ochrony osobistej (maski N95 lub lepsze, gogle, rękawiczki, fartuch), izolacja w pomieszczeniach z ujemnym ciśnieniem oraz szczepienie personelu medycznego i kontaktów w ciągu 4-5 dni od ekspozycji. Szczepienie podane w ciągu 3-4 dni może zapobiec lub złagodzić przebieg choroby. Opieka wspierająca obejmuje monitorowanie równowagi płynów i elektrolitów, leczenie przeciwgorączkowe i przeciwbólowe, pielęgnację skóry oraz leczenie powikłań, w tym wtórnych zakażeń bakteryjnych. Dostępne są także doustne leki przeciwwirusowe (tecowirimat, cidofowir) oraz miejscowe leczenie zmian rogówkowych idoksurydyną.
bioterroryzm, blizny, broń biologiczna, cidofowir, dekontaminacja, ekspozycja na patogen, eradykacja, idoksurydyna, izolacja domowa, izolacja pacjenta, kontrola zakażeń, krosty, lek przeciwgorączkowy, lek przeciwwirusowy, nawodnienie, obniżona odporność, odwodnienie, ospa prawdziwa, płyny dożylne, pomieszczenie z ujemnym ciśnieniem, przenoszenie drogą powietrzną, środki ochrony osobistej, strup, strupy, szczepienie pierścieniowe, szczepienie przeciwko ospie, tecowirimat, wirus vaccinia, wirus variola, wodoodporny opatrunek, wsparcie żywieniowe, wtórne zakażenie bakteryjne, zmiany rogówkowe - Leksykon chorób i schorzeń
Ospa prawdziwa – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Ospa prawdziwa, wywołana przez wirusa variola z rodzaju orthopoxvirus, charakteryzowała się zróżnicowanym rokowaniem zależnym od wariantu choroby, statusu szczepienia oraz stanu immunologicznego pacjenta. Variola major cechowała się śmiertelnością około 30% (zakres 15-50%) w populacji nieszczepionej, podczas gdy variola minor wykazywała śmiertelność około 1% lub mniej. Szczególnie ciężkie formy, takie jak ospa krwotoczna i ospa płaska, miały śmiertelność sięgającą niemal 100% i powyżej 90%, odpowiednio. W obrębie ospy zwykłej śmiertelność zależała od nasilenia wysypki: postać zlewna 50-75%, półzlewna 25-50%, a rozsiana poniżej 10%. Szczepienia znacząco obniżały śmiertelność, np. w przypadku variola major do około 3% w populacji zaszczepionej. Szczególnie wysokie ryzyko zgonu dotyczyło kobiet ciężarnych (około 70% u niezaszczepionych), noworodków i niemowląt (40-50%) oraz zakażeń wrodzonych (35% martwych urodzeń, 50% zgonów noworodków).
kompleks immunologiczny, lek przeciwwirusowy, martwe urodzenie, niewydolność serca, obrzęk płuc, odporność nabyta, odpowiedź immunologiczna, Orthopoxvirus, ospa krwotoczna, ospa prawdziwa, postać rozsiana, toksemia, trombocytopenia, układ odpornościowy, variola major, variola minor, wiremia, wirus variola, wskaźnik śmiertelności, zakażenie wrodzone