właściwości adsorbujące
Właściwości adsorbujące to zdolność substancji do wiązania na swojej powierzchni cząsteczek gazów, cieczy lub substancji rozpuszczonych. W medycynie wykorzystywane są substancje o silnych właściwościach adsorbujących, które potrafią wiązać i unieruchamiać toksyny, bakterie, wirusy oraz inne szkodliwe substancje.
Najczęściej stosowanymi adsorbentami w praktyce medycznej są węgiel aktywny, krzemionka koloidalna, kaolin oraz glinki. Węgiel aktywny, dzięki dużej powierzchni właściwej, jest szczególnie skuteczny w leczeniu zatruć różnymi substancjami, w tym lekami i toksynami. Podany doustnie może zaadsorbować substancje toksyczne w przewodzie pokarmowym przed ich wchłonięciem do krwiobiegu.
Właściwości adsorbujące wykorzystuje się również w preparatach stosowanych zewnętrznie na skórę przy różnych dermatozach oraz w leczeniu biegunek infekcyjnych i nieinfekcyjnych. W technologii farmaceutycznej substancje o właściwościach adsorbujących służą jako nośniki leków oraz jako składniki formulacyjne poprawiające stabilność postaci leku.
Powiązane wpisy
-
Leksykon leków
Carbo medicinalis MF, zawierający węgiel aktywny, wykazuje silne właściwości adsorbujące, co prowadzi do znacznego ograniczenia biodostępności wielu leków doustnych poprzez wiązanie ich cząsteczek w przewodzie pokarmowym. Interakcje te mają wysoki poziom istotności klinicznej dla takich grup leków jak salicylany (np. kwas acetylosalicylowy), barbiturany (fenobarbital, tiopental), benzodiazepiny (diazepam, lorazepam, midazolam), pochodne fenotiazyny, leki przeciwmalaryczne (chlorochina), glikozydy nasercowe (digoksyna, digitoksyna), leki przeciwdepresyjne (mianseryna, inhibitory MAO), leki przeciwbólowe (paracetamol), leki przeciwpadaczkowe (fenytoina), beta-blokery (propranolol) oraz metyloksantyny (teofilina). Zaleca się zachowanie co najmniej 2-godzinnego odstępu czasowego między podaniem węgla aktywnego a leków doustnych, aby zminimalizować ryzyko osłabienia efektu terapeutycznego. W sytuacjach wymagających jednoczesnego podania, preferowana jest droga pozajelitowa podawania innych leków.
adsorpcja, barbiturat, benzodiazepina, beta-bloker, biodostępność, Carbo medicinalis, chinina, chlorochina, chloropromazyna, diazepam, digitoksyna, digoksyna, działanie bronchodylatacyjne, fenobarbital, fenytoina, glikozyd nasercowy, hemodializa, ibuprofen, inhibitor MAO, klonidyna, kwas acetylosalicylowy, kwas mefenamowy, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwbólowy, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwmalaryczny, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwwirusowy, lorazepam, metyloksantyna, mianseryna, midazolam, napad padaczkowy, NLPZ, paracetamol, pochodna fenotiazyny, propranolol, salicylan, teofilina, tiopental, węgiel aktywny, właściwości adsorbujące, zaburzenie wodno-elektrolitowe, zatrucie alkoholem etylowym, zatrucie mieszane, zydowudyna -
Leksykon leków
Produkt leczniczy Puder płynny wysuszający zawiera cynku tlenek w stężeniu 250 mg/g (25% zawiesiny) i należy do grupy leków o miejscowym działaniu przeciwświądowym, ściągającym oraz wysuszającym. Cynku tlenek wykazuje słabe działanie antyseptyczne, co pomaga zapobiegać rozwojowi drobnoustrojów na skórze, a także działa ściągająco, zmniejszając przepuszczalność naczyń i obrzęk tkanek. Jego właściwości wysuszające, wzmocnione przez obecny w preparacie talk, są szczególnie istotne w leczeniu stanów z nadmierną wilgotnością skóry, takich jak odparzenia, wyprzenia czy maceracja naskórka. Preparat wykazuje również właściwości adsorbujące, umożliwiające wiązanie i usuwanie substancji drażniących oraz toksyn, co pomaga łagodzić podrażnienia i reakcje alergiczne skóry.
dermatoza, drobnoustroje, działanie antyseptyczne, działanie przeciwświądowe, działanie ściągające, działanie wysuszające, epitelializacja, infekcja wtórna, maceracja naskórka, obrzęk tkanek, odleżyna, odnowa naskórka, odparzenie, oparzenie, płyn tkankowy, przepuszczalność naczyń, regeneracja tkanek, stan zapalny, tlenek cynku, właściwości adsorbujące, wyprzenie, zapalenie skóry -
Leksykon leków
Węgiel aktywny (Carbo activatus) w dawce 250 mg, podawany doustnie w formie tabletek, charakteryzuje się całkowitym brakiem wchłaniania z przewodu pokarmowego, co determinuje jego specyficzne właściwości farmakokinetyczne. Nie ulega dystrybucji ani metabolizmowi, pozostając wyłącznie w świetle jelit, gdzie działa poprzez adsorpcję toksyn i innych substancji. Eliminacja węgla aktywnego następuje w całości z kałem, a czas jego usunięcia zależy od indywidualnego pasażu jelitowego. Biodostępność wynosi 0%, co wyklucza wpływ czynności wątroby, nerek oraz wieku pacjenta na farmakokinetykę leku, a także brak interakcji farmakokinetycznych na poziomie krwiobiegu.
adsorpcja substancji, biodostępność, czas półtrwania, dystrybucja w tkankach, interakcje farmakokinetyczne, pasaż jelitowy, populacja pediatryczna, procesy metaboliczne, przewód pokarmowy, układ moczowy, układ oddechowy, węgiel aktywny, wiązanie z białkami, właściwości adsorbujące, właściwości farmakokinetyczne, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby
