indukcja fazy maniakalnej
Indukcja fazy maniakalnej to proces, w którym dochodzi do przejścia pacjenta z chorobą afektywną dwubiegunową w stan manii lub hipomanii. Może być wywołana przez różne czynniki, w tym leki (szczególnie antydepresanty), substancje psychoaktywne, deprywację snu, stres psychologiczny lub zmiany pór roku.
W praktyce klinicznej szczególnie istotne jest ryzyko indukcji fazy maniakalnej przez leki przeciwdepresyjne u pacjentów z chorobą afektywną dwubiegunową. Zjawisko to występuje u około 20-40% pacjentów z ChAD leczonych antydepresantami bez osłony lekiem normotymicznym. Najwyższe ryzyko indukcji manii wykazują trójcykliczne leki przeciwdepresyjne oraz inhibitory monoaminooksydazy.
Zgodnie z wytycznymi klinicznymi, u pacjentów z rozpoznanym ChAD zaleca się stosowanie leków przeciwdepresyjnych wyłącznie w połączeniu z lekami normotymicznymi (np. lit, walproiniany, lamotrygina, kwetiapina). Ponadto, należy monitorować pacjentów pod kątem wczesnych objawów przejścia w fazę maniakalną, takich jak zmniejszona potrzeba snu, wzmożona aktywność, przyspieszone myślenie czy nadmierna pewność siebie.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Lerivon 60 mg
Stosowanie mianseryny chlorowodorku (Lerivon) jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki preparatu, w fazie maniakalnej choroby afektywnej dwubiegunowej, w ciężkiej niewydolności wątroby oraz przy jednoczesnym stosowaniu inhibitorów monoaminooksydazy (IMAO). Szczególnie istotne jest zachowanie odpowiednich okresów wymywania między terapią IMAO a mianseryną, aby uniknąć ryzyka zespołu serotoninowego. U pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby metabolizm leku jest zaburzony, co zwiększa stężenie leku i ryzyko działań niepożądanych, dlatego w takich przypadkach należy rozważyć alternatywne metody leczenia.
choroba afektywna dwubiegunowa, ciężka niewydolność wątroby, faza maniakalna, indukcja fazy maniakalnej, inhibitor monoaminooksydazy, interakcje lekowe, lek normotymiczny, lek przeciwdepresyjny, lek psychotropowy, mianseryna chlorowodorek, nadwrażliwość na mianserynę, nieselektywny IMAO, niewydolność wątroby, parametry funkcji wątroby, reakcja nadwrażliwości, wzmożony napęd psychoruchowy, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Questax XR 300 mg
Questax XR, zawierający kwetiapinę w postaci fumaranu, jest lekiem przeciwpsychotycznym o szerokim spektrum zastosowań w psychiatrii, dostępnym w dawkach 50 mg, 150 mg, 200 mg, 300 mg oraz 400 mg. Preparat znajduje zastosowanie przede wszystkim w leczeniu schizofrenii, gdzie poprzez modulację receptorów dopaminowych i serotoninowych łagodzi objawy pozytywne i negatywne choroby. Ponadto, jest skuteczny w terapii choroby afektywnej dwubiegunowej, obejmując leczenie epizodów maniakalnych, depresyjnych oraz profilaktykę nawrotów. W przypadku dużej depresji (MDD) stosowany jest jako terapia wspomagająca u pacjentów z suboptymalną odpowiedzią na monoterapię przeciwdepresyjną. Warto podkreślić, że tabletki zawierają laktozę w ilościach od 14 mg (50 mg tabletka) do 113 mg (400 mg tabletka), co jest istotne u pacjentów z nietolerancją tego cukru.
anhedonia, choroba afektywna dwubiegunowa, depresja oporna na leczenie, dezorganizacja myślenia, duża depresja, działanie przeciwpsychotyczne, epizod ciężkiej depresji, epizod maniakalny, fumaran, gonitwa myśli, indukcja fazy maniakalnej, laktoza, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwpsychotyczny, modulacja neuroprzekaźników, monoterapia przeciwdepresyjna, myśli samobójcze, nietolerancja laktozy, objawy maniakalne, objawy negatywne schizofrenii, objawy pozytywne schizofrenii, objawy psychotyczne, omam, podwyższony nastrój, profil farmakologiczny, profilaktyka nawrotów, remisja objawów, schizofrenia, spłycenie emocjonalne, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, terapia wspomagająca, urojenie, wycofanie społeczne, zaburzenie depresyjne nawracające, zaburzenie myślenia, zmniejszona potrzeba snu - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Quetiapine Aurovitas 25 mg
Lek Quetiapine Aurovitas zawiera kwetiapinę w postaci fumaranu, dostępny w dawkach 25 mg, 100 mg, 200 mg oraz 300 mg w formie tabletek powlekanych. Jest wskazany przede wszystkim w leczeniu schizofrenii, gdzie skutecznie kontroluje zarówno objawy pozytywne (omamy, urojenia), jak i negatywne (spłycenie afektu, awolicja, anhedonia). Ponadto, kwetiapina znajduje zastosowanie w chorobie afektywnej dwubiegunowej (ChAD) – w leczeniu epizodów maniakalnych o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego, ciężkich epizodów depresyjnych oraz w profilaktyce nawrotów obu tych faz. Tabletki różnią się kolorem i rozmiarem, zawierają laktozę jednowodną w ilościach proporcjonalnych do dawki (od 4,90 mg w dawce 25 mg do 58,90 mg w dawce 300 mg), co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją laktozy.
awolicja i anhedonia, choroba afektywna dwubiegunowa, ciężki epizod depresyjny, depresja dwubiegunowa, dezorganizacja myślenia, działanie normotymiczne, działanie przeciwmaniakalne, działanie przeciwpsychotyczne, epizod maniakalny, fumaran kwetiapiny, indukcja fazy maniakalnej, kwetiapina, leczenie podtrzymujące, mania i hipomania, myśli samobójcze, objawy negatywne, objawy pozytywne, objawy wytwórcze, omamy i urojenia, profilaktyka nawrotów, przyspieszony tok myślenia, schizofrenia, spłycenie afektu, spowolnienie psychoruchowe, stabilizacja nastroju, tabletka powlekana, wzmożony napęd psychoruchowy