rak hormonowrażliwy

Rak hormonowrażliwy to nowotwór, którego wzrost i rozwój są stymulowane przez hormony endogenne. Najczęstszymi przykładami są rak piersi estrogenozależny oraz rak prostaty androgenozależny. W tych nowotworach komórki rakowe posiadają receptory hormonalne, które po połączeniu z odpowiednimi hormonami (estrogen, progesteron, testosteron) aktywują szlaki sygnałowe prowadzące do proliferacji komórek nowotworowych.

Diagnostyka raka hormonowrażliwego obejmuje ocenę ekspresji receptorów hormonalnych w materiale biopsyjnym. W przypadku raka piersi określa się status receptorów estrogenowych (ER) i progesteronowych (PR), a w raku prostaty ocenia się zależność od androgenów. Identyfikacja statusu hormonalnego ma kluczowe znaczenie dla wyboru optymalnego leczenia.

Leczenie raków hormonowrażliwych opiera się na terapii hormonalnej (endokrynnej), której celem jest blokowanie produkcji hormonów lub hamowanie ich działania na poziomie receptorów. W raku piersi stosuje się selektywne modulatory receptora estrogenowego (tamoksyfen), inhibitory aromatazy (letrozol, anastrozol) czy degradatory receptora estrogenowego. W raku prostaty wykorzystuje się analogi GnRH, antyandrogeny oraz inhibitory syntezy androgenów.

Hormonoterapia w leczeniu raków hormonowrażliwych charakteryzuje się wysoką skutecznością przy relatywnie niskiej toksyczności w porównaniu do chemioterapii. Może być stosowana w różnych stadiach choroby – jako leczenie adjuwantowe, neoadjuwantowe lub paliatywne. Niestety, z czasem może rozwinąć się oporność na leczenie hormonalne, co wymaga modyfikacji strategii terapeutycznej.