krwotok mózgowo-naczyniowy

Krwotok mózgowo-naczyniowy to stan nagłego zagrożenia życia, w którym dochodzi do wynaczynienia krwi do tkanki mózgowej lub przestrzeni podpajęczynówkowej w wyniku pęknięcia naczynia krwionośnego. Stanowi około 10-15% wszystkich udarów mózgu i cechuje się wysoką śmiertelnością sięgającą 40-50% w ciągu pierwszych 30 dni.

Główne przyczyny krwotoków mózgowych to nadciśnienie tętnicze, malformacje naczyniowe (tętniaki, naczyniaki), angiopatia amyloidowa, koagulopatie, leki przeciwzakrzepowe oraz używki. Czynnikami ryzyka są również zaawansowany wiek, płeć męska, otyłość oraz predyspozycje genetyczne.

Objawy krwotoku mózgowo-naczyniowego zależą od lokalizacji i rozległości krwawienia. Typowo występuje nagły, silny ból głowy („najsilniejszy w życiu”), nudności, wymioty, zaburzenia świadomości, deficyty neurologiczne ogniskowe, sztywność karku oraz objawy wzmożonego ciśnienia śródczaszkowego. W ciężkich przypadkach może dojść do śpiączki i zgonu.

Diagnostyka obejmuje badania obrazowe – tomografię komputerową (metodę z wyboru w ostrej fazie) oraz rezonans magnetyczny. W przypadku krwawienia podpajęczynówkowego konieczne jest wykonanie angiografii naczyń mózgowych w celu lokalizacji źródła krwawienia.

Leczenie krwotoku mózgowo-naczyniowego wymaga wielodyscyplinarnego podejścia. W zależności od przyczyny i stanu pacjenta może obejmować interwencję neurochirurgiczną (ewakuacja krwiaka, klipsowanie tętniaka), leczenie wewnątrznaczyniowe lub postępowanie zachowawcze. Kluczowe jest monitorowanie i kontrola ciśnienia tętniczego, ciśnienia śródczaszkowego oraz zapobieganie wtórnym powikłaniom.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl