lewokomorowe zaburzenie odpływu krwi

Lewokomorowe zaburzenie odpływu krwi to stan patofizjologiczny polegający na utrudnieniu przepływu krwi z lewej komory serca do aorty. Najczęstszą przyczyną tego zaburzenia jest stenoza zastawki aortalnej, ale może być również spowodowane przez kardiomiopatię przerostową z zawężaniem drogi odpływu, podzastawkowe zwężenie aorty czy rzadziej przez obecność błony podaortalnej.

Objawy kliniczne lewokomorowego zaburzenia odpływu krwi obejmują duszność wysiłkową, ból w klatce piersiowej, zawroty głowy oraz omdlenia, szczególnie podczas wysiłku fizycznego. W badaniu przedmiotowym można stwierdzić szmer skurczowy, który najlepiej słyszalny jest w prawym drugim międzyżebrzu z promieniowaniem do tętnic szyjnych oraz tętno o charakterze parvus et tardus.

Diagnostyka obejmuje badanie echokardiograficzne, które pozwala ocenić stopień zwężenia, gradient ciśnień przez zastawkę aortalną lub inną przeszkodę, grubość mięśnia lewej komory oraz jej funkcję skurczową. W przypadkach wątpliwych pomocne może być badanie metodą rezonansu magnetycznego serca lub cewnikowanie serca.

Leczenie zależy od przyczyny zaburzenia oraz jego nasilenia. W przypadku stenozy aortalnej przy objawach lub znacznym zwężeniu wskazana jest wymiana zastawki. Przy kardiomiopatii przerostowej stosuje się leczenie farmakologiczne (beta-blokery, blokery kanału wapniowego) lub zabiegowe (miektomia przegrody międzykomorowej, alkoholowa ablacja przegrody).

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl