lokalny przepływ krwi

Lokalny przepływ krwi (LBF – Local Blood Flow) odnosi się do objętości krwi przepływającej przez określony obszar tkanki w jednostce czasu. Jest on kluczowym parametrem fizjologicznym, odzwierciedlającym zdolność układu krążenia do dostarczania tlenu i składników odżywczych do tkanek oraz odprowadzania produktów przemiany materii.

Regulacja lokalnego przepływu krwi odbywa się głównie poprzez zmianę oporu naczyniowego w mikrokrążeniu. Mechanizmy kontrolujące ten proces obejmują: autoregulację metaboliczną (w odpowiedzi na lokalne stężenie tlenu, CO2 i metabolitów), kontrolę nerwową (przez układ współczulny i przywspółczulny), oraz działanie hormonów i mediatorów zapalnych (np. prostacykliny, tlenku azotu, endoteliny).

Zaburzenia lokalnego przepływu krwi mogą prowadzić do różnych stanów patologicznych, w tym niedokrwienia, reperfuzji i związanych z nimi uszkodzeń tkanek. Pomiar LBF jest istotny w diagnostyce chorób naczyniowych, monitorowaniu funkcji narządów po zabiegach operacyjnych oraz w ocenie skuteczności terapii farmakologicznych wpływających na mikrokrążenie.

Współczesne metody oceny lokalnego przepływu krwi obejmują: ultrasonografię dopplerowską, laserową przepływometrię dopplerowską, obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego z kontrastem, tomografię emisyjną pojedynczych fotonów (SPECT) oraz pozytonową tomografię emisyjną (PET). Wybór metody zależy od badanego obszaru, wymaganej dokładności pomiaru oraz dostępności sprzętu diagnostycznego.

Powiązane wpisy

  1. 16.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl