demetylacja 14 alfa-lanosterolu
Demetylacja 14-alfa-lanosterolu to kluczowy etap w biosyntezie cholesterolu, który zachodzi w szlaku mewalonowym. Proces ten polega na enzymatycznym usunięciu grupy metylowej z pozycji C-14 cząsteczki lanosterolu, co jest katalizowane przez enzym lanosterol 14-alfa-demetylazę (CYP51A1), należący do rodziny cytochromu P450.
Mechanizm reakcji wymaga obecności tlenu cząsteczkowego i NADPH jako kofaktorów. Demetylacja 14-alfa-lanosterolu jest procesem wieloetapowym, obejmującym najpierw hydroksylację grupy metylowej, następnie przekształcenie do aldehydu, a finalnie odłączenie grupy metylowej w postaci kwasu mrówkowego. Produkt tej reakcji, 4,4-dimetyl-5α-cholesta-8,14,24-trien-3β-ol, stanowi substrat dla kolejnych etapów biosyntezy cholesterolu.
Zaburzenia aktywności lanosterol 14-alfa-demetylazy mogą prowadzić do nieprawidłowości w syntezie cholesterolu, co wiąże się z występowaniem różnych chorób metabolicznych. Enzym ten jest również celem działania leków przeciwgrzybiczych z grupy azoli (np. flukonazolu, itrakonazolu), które hamują jego aktywność, upośledzając biosyntezę ergosterolu – kluczowego składnika błon komórkowych grzybów.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Fluconazole Polfarmex 100 mg
Flukonazol, aktywny składnik Fluconazole Polfarmex, jest triazolowym lekiem przeciwgrzybiczym o kodzie ATC J02AC01, działającym poprzez selektywne hamowanie demetylacji 14 alfa-lanosterolu zależnej od cytochromu P-450, co prowadzi do utraty ergosterolu w błonie komórkowej grzybów. W badaniach klinicznych dawki 50 mg/dobę przez 28 dni nie wpływały na poziomy testosteronu i steroidów u zdrowych osób, a dawki 200-400 mg/dobę nie wykazywały istotnego wpływu na endogenne steroidy ani odpowiedź hormonalną po stymulacji ACTH. Flukonazol wykazuje skuteczność in vitro wobec Candida albicans, C. parapsilosis, C. tropicalis oraz Cryptococcus neoformans i innych pleśni endemicznych, jednak szczepy C. glabrata wykazują zmienną wrażliwość, a C. krusei są oporne. Wartości MIC korelują z efektywnością terapeutyczną, a AUC wykazuje liniową zależność z dawką i odpowiedzią kliniczną, szczególnie w kandydozie jamy ustnej i kandydemii.
14 alfa-metylosterol, azolowy lek przeciwgrzybiczny, biosynteza ergosterolu, Blastomyces dermatiditis, błona komórkowa grzybów, Candida, Candida albicans, Candida glabrata, Candida krusei, Candida parapsilosis, Candida tropicalis, Coccidioides immitis, Cryptococcus neoformans, cytochrom P-450, demetylacja 14 alfa-lanosterolu, działanie przeciwgrzybicze, Histoplasma capsulatum, kandydemia, kandydoza jamy ustnej, lek przeciwgrzybiczny, lekowrażliwość drobnoustrojów, mechanizm oporności, minimalne stężenie hamujące, Paracoccidioides brasiliensis, pole pod krzywą stężenia, stężenie endogennych steroidów, stężenie graniczne flukonazolu, stężenie testosteronu, stymulacja ACTH, zakażenie grzybicze - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Fluxazol 150 mg
Flukonazol, substancja czynna leku Fluxazol, jest triazolowym środkiem przeciwgrzybiczym o szerokim spektrum działania, skutecznie hamującym biosyntezę ergosterolu poprzez blokadę demetylacji 14-alfa-lanosterolu zależnej od cytochromu P-450 w komórkach grzybów. Charakteryzuje się wysoką selektywnością wobec enzymów grzybiczych w porównaniu do ludzkich, co minimalizuje ryzyko działań niepożądanych. W badaniach klinicznych dawki 50 mg/dobę przez 28 dni nie wpływały na poziomy testosteronu i steroidów u zdrowych osób, a nawet dawki 200-400 mg/dobę nie wykazywały klinicznie istotnych zaburzeń hormonalnych. Flukonazol nie oddziałuje istotnie na metabolizm fenazonu, co wskazuje na minimalne interakcje z enzymami metabolicznymi pacjenta.
azolowy lek przeciwgrzybiczny, biosynteza ergosterolu, Blastomyces dermatiditis, Candida albicans, Candida auris, Candida glabrata, Candida krusei, Candida parapsilosis, Candida tropicalis, Coccidioides immitis, Cryptococcus gattii, Cryptococcus neoformans, demetylacja 14 alfa-lanosterolu, enzym cytochromu P450, fenazon, flukonazol, Histoplasma capsulatum, kandydemia, kandydoza jamy ustnej, lek przeciwgrzybiczny, lekowrażliwość drobnoustroju, minimalne stężenie hamujące, nadkażenie, Paracoccidioides brasiliensis, pochodna triazolu, pole pod krzywą stężenia, stężenie graniczne flukonazolu, stężenie testosteronu w osoczu, stymulacja ACTH - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Fluconazolum Aflofarm 5 mg/ml
Flukonazol, dostępny w postaci syropu o stężeniu 5 mg/ml (Fluconazolum Aflofarm), charakteryzuje się wysoką biodostępnością około 90% po podaniu doustnym, niezależnie od spożycia pokarmu. Maksymalne stężenie w osoczu osiągane jest w ciągu 0,5-1,5 godziny, a okres półtrwania wynosi około 30 godzin u dorosłych, co umożliwia dawkowanie raz na dobę lub rzadziej. Lek wykazuje liniową farmakokinetykę, a stan stacjonarny osiągany jest po 4-5 dniach, z możliwością przyspieszenia poprzez dawkę nasycającą. Flukonazol ma dużą objętość dystrybucji z niskim wiązaniem z białkami osocza (11-12%), co pozwala na szeroką penetrację do tkanek i płynów ustrojowych, w tym do płynu mózgowo-rdzeniowego (80% stężenia osoczowego), skóry (stężenia w warstwie rogowej do 73 μg/g przy dawce 50 mg/dobę) oraz paznokci (4,05 μg/g w zdrowych paznokciach po 4 miesiącach terapii). Metabolizm flukonazolu jest minimalny (11% wydalane z moczem w postaci metabolitów), a lek jest głównie wydalany przez nerki w postaci niezmienionej (około 80%). U pacjentów z GFR < 20 ml/min okres półtrwania wydłuża się do 98 godzin, co wymaga modyfikacji dawkowania; flukonazol jest częściowo usuwany podczas hemodializy (około 50% w 3 godziny). U dzieci i wcześniaków obserwuje się dłuższy okres półtrwania (15-74 godziny) oraz większą objętość dystrybucji (880-950 ml/kg), co wynika z niedojrzałości funkcji nerek.
azol przeciwgrzybiczny, biodostępność, biosynteza ergosterolu, Blastomyces dermatiditis, Candida, Coccidioides immitis, Cryptococcus neoformans, cytochrom P450, dawka nasycająca, demetylacja 14 alfa-lanosterolu, flukonazol, grzybicze zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, hemodializa, Histoplasma capsulatum, izoenzym CYP2C19, izoenzym CYP2C9, kandydemia, kandydoza jamy ustnej, klirens flukonazolu, klirens kreatyniny, lek przeciwgrzybiczny, mechanizm oporności, minimalne stężenie hamujące, okres półtrwania flukonazolu, Paracoccidioides brasiliensis, płyn mózgowo-rdzeniowy, pole pod krzywą, triazol, warstwa rogowa, wiązanie z białkami osocza - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Flukonazol Actavis 150 mg
Flukonazol, lek przeciwgrzybiczy z grupy triazoli (kod ATC: J02AC01), działa poprzez selektywne hamowanie enzymu cytochromu P-450 odpowiedzialnego za demetylację 14 alfa-lanosterolu, co prowadzi do zaburzenia biosyntezy ergosterolu i uszkodzenia błony komórkowej grzybów. W badaniach klinicznych wykazano, że dawki 50 mg/dobę przez 28 dni nie wpływają na stężenia steroidów u zdrowych osób, a nawet dawki 200-400 mg/dobę nie wywołują klinicznie istotnych zmian hormonalnych. Flukonazol wykazuje szerokie spektrum działania przeciwko szczepom Candida (np. C. albicans, C. parapsilosis, C. tropicalis), jednak C. glabrata wykazuje zmniejszoną wrażliwość, a C. krusei i C. auris są oporne. MIC dla C. guilliermondii jest wyższe niż dla C. albicans. Lek jest także aktywny przeciwko Cryptococcus neoformans, C. gattii oraz pleśniom endemicznym (Blastomyces dermatiditis, Coccidioides immitis, Histoplasma capsulatum, Paracoccidioides brasiliensis).
azolowy lek przeciwgrzybiczny, biosynteza ergosterolu, Blastomyces dermatiditis, Candida, Candida albicans, Candida auris, Candida glabrata, Candida krusei, Candida parapsilosis, Candida tropicalis, Coccidioides immitis, Cryptococcus neoformans, cytochrom P-450, demetylacja 14 alfa-lanosterolu, epidemiologiczny punkt odcięcia, ergosterol, Histoplasma capsulatum, kandydemia, kandydoza jamy ustnej, lek przeciwgrzybiczny, minimalne stężenie hamujące, oznaczanie lekowrażliwości, pochodna triazolu, pole pod krzywą stężenia leku, stężenie graniczne flukonazolu, terapia przeciwgrzybicza, triazol, zależności farmakokinetyczno-farmakodynamiczne - Leksykon substancji czynnych
Flukonazol – Właściwości farmakodynamiczne
Flukonazol, będący triazolowym lekiem przeciwgrzybiczym, działa poprzez selektywne hamowanie enzymu cytochromu P-450 odpowiedzialnego za demetylację 14-alfa-lanosterolu, co prowadzi do zaburzenia biosyntezy ergosterolu w błonie komórkowej grzybów. W dawkach do 400 mg/dobę nie wykazuje istotnego wpływu na stężenia endogennych steroidów u ludzi. Wykazuje szerokie spektrum działania przeciwgrzybiczego in vitro, skuteczny przeciwko większości klinicznie istotnych szczepów Candida (z wyjątkiem C. krusei i C. auris, które są oporne, oraz C. glabrata o zmniejszonej wrażliwości), a także na Cryptococcus neoformans, Cryptococcus gattii oraz endemiczne grzyby pleśniowe. Wartości MIC dla poszczególnych gatunków wahają się, np. dla C. albicans MIC ≤2 mg/l oznacza wrażliwość, a >4 mg/l oporność; dla C. glabrata wszystkie szczepy klasyfikowane są jako „I” (wrażliwe przy zwiększonej ekspozycji), a szczepy z MIC >16 mg/l jako oporne. Flukonazol nie jest zalecany do leczenia zakażeń wywołanych przez C. krusei ze względu na naturalną oporność.
biosynteza ergosterolu, Blastomyces dermatiditis, Candida, Candida spp., Coccidioides immitis, Cryptococcus gattii, Cryptococcus neoformans, cytochrom P-450, demetylacja 14 alfa-lanosterolu, dysfagia, ergosterol, farmakokinetyka/farmakodynamika, gryzeofulwina, grzybica owłosionej skóry głowy, Histoplasma capsulatum, hormon adrenokortykotropowy, kandydoza jamy ustnej, kandydoza systemowa, minimalne stężenie hamujące, nadkażenie, Paracoccidioides brasiliensis, stężenie graniczne flukonazolu, triazol przeciwgrzybiczny, układ enzymatyczny, wartość MIC, zakażenie grzybicze, zakażenie wewnątrzczaszkowe - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Fluxazol 200 mg
Flukonazol, będący pochodną triazolu (kod ATC: J02AC01), działa przeciwgrzybiczo poprzez selektywne hamowanie enzymu cytochromu P-450 odpowiedzialnego za demetylację 14-alfa-lanosterolu, co prowadzi do zaburzenia biosyntezy ergosterolu w błonie komórkowej grzybów. Mechanizm ten skutkuje nagromadzeniem 14-alfa-metylosteroli i utratą integralności błony komórkowej, co hamuje wzrost patogenów grzybiczych. Flukonazol wykazuje wysoką selektywność wobec enzymów grzybów, co przekłada się na ograniczone działania niepożądane u pacjentów. Badania kliniczne potwierdzają, że dawki terapeutyczne, nawet do 400 mg/dobę, nie wpływają istotnie na gospodarkę hormonalną ani metabolizm leków takich jak fenazon. Spektrum działania obejmuje głównie szczepy Candida (C. albicans, C. parapsilosis, C. tropicalis), a także Cryptococcus neoformans, Cryptococcus gattii oraz endemiczne grzyby pleśniowe, jednakże szczepy C. glabrata wykazują zmniejszoną wrażliwość, a C. krusei i C. auris są oporne na flukonazol.
14 alfa-metylosterol, azolowy lek przeciwgrzybiczny, biosynteza ergosterolu, Blastomyces dermatiditis, błona komórkowa grzybów, Candida, Candida albicans, Candida auris, Candida glabrata, Candida krusei, Candida parapsilosis, Candida tropicalis, Coccidioides immitis, Cryptococcus gattii, Cryptococcus neoformans, cytochrom P-450, dane farmakokinetyczno-farmakodynamiczne, demetylacja 14 alfa-lanosterolu, farmakodynamika, gospodarka hormonalna, Histoplasma capsulatum, kandydemia, kandydoza jamy ustnej, lek przeciwgrzybiczny, mechanizm oporności, minimalne stężenie hamujące, Paracoccidioides brasiliensis, pochodna triazolu, stężenie graniczne flukonazolu, terapia przeciwgrzybicza - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Flukonazol Actavis 200 mg
Flukonazol Actavis, należący do grupy leków przeciwgrzybiczych z pochodnych triazolu (kod ATC: J02AC01), wykazuje szerokie spektrum działania przeciwko patogennym grzybom, w tym Candida albicans, C. parapsilosis, C. tropicalis oraz Cryptococcus neoformans i gattii. Mechanizm działania polega na hamowaniu demetylacji 14 alfa-lanosterolu zależnej od cytochromu P-450, co prowadzi do zaburzenia biosyntezy ergosterolu i destabilizacji błony komórkowej grzybów. Flukonazol charakteryzuje się wysoką selektywnością wobec enzymów grzybiczych, nie wpływając istotnie na metabolizm steroidów u ludzi nawet przy dawkach terapeutycznych 50-400 mg/dobę. Wartości MIC oraz epidemiologiczne punkty odcięcia (ECOFF) różnią się w zależności od gatunku, z opornością obserwowaną u Candida krusei i Candida auris oraz zmniejszoną wrażliwością u C. glabrata.
14 alfa-metylosterol, aktywność przeciwgrzybicza, azolowy lek przeciwgrzybiczny, biosynteza ergosterolu, Blastomyces dermatiditis, błona komórkowa grzybów, Candida albicans, Candida auris, Candida glabrata, Candida krusei, Candida parapsilosis, Candida tropicalis, Coccidioides immitis, Cryptococcus gattii, Cryptococcus neoformans, cytochrom P-450, demetylacja 14 alfa-lanosterolu, działanie przeciwgrzybicze, efflux, epidemiologiczny punkt odcięcia, Europejski Komitet ds. Oznaczania Lekowrażliwości, flukonazol, Histoplasma capsulatum, kandydemia, kandydoza jamy ustnej, lek przeciwgrzybiczny, mechanizm oporności, minimalne stężenie hamujące, naturalna oporność, Paracoccidioides brasiliensis, pochodna triazolu, pole pod krzywą stężenia, stężenie graniczne - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Voriconazole Sandoz 200 mg
Worykonazol, lek z grupy triazoli o kodzie ATC J02AC03, wykazuje szerokie spektrum działania przeciwgrzybiczego, hamując biosyntezę ergosteroli poprzez selektywne blokowanie demetylacji 14-alfa-lanosterolu zależnej od cytochromu P450 u grzybów. Mediana średnich stężeń worykonazolu w osoczu wynosiła 2425 ng/ml (IQR 1193-4380 ng/ml), a mediana maksymalnych stężeń 3742 ng/ml (IQR 2027-6302 ng/ml). Nie stwierdzono korelacji między stężeniami leku a skutecznością, natomiast wyższe stężenia wiązały się z hepatotoksycznością i zaburzeniami widzenia. Worykonazol wykazuje silne działanie przeciwko gatunkom Candida (w tym opornym na flukonazol C. krusei, C. glabrata, C. albicans), Aspergillus oraz patogenom o ograniczonej wrażliwości na inne leki, takim jak Scedosporium i Fusarium. Minimalne stężenia hamujące (MIC) dla większości szczepów Candida są zwykle <1 mg/l, jednak w przypadku C. glabrata oporność na flukonazol koreluje z wyższymi wartościami MIC dla worykonazolu.
Aspergillus, badanie laboratoryjne, biosynteza ergosterolu, błona komórkowa grzyba, Candida, Cryptococcus neoformans, cytochrom P450, demetylacja 14 alfa-lanosterolu, działanie grzybobójcze, EUCAST, Fusarium, Histoplasma capsulatum, leczenie przeciwgrzybicze, lek przeciwgrzybiczny, minimalne stężenie hamujące, patogen grzybiczny, posiew, Scedosporium, stężenie graniczne, terapia empiryczna, test wrażliwości, triazol, wartość graniczna epidemiologiczna, worykonazol, wrażliwość na lek przeciwgrzybiczny, zakażenie grzybicze - Leksykon substancji czynnych
Worykonazol – Właściwości farmakodynamiczne
Worykonazol, lek przeciwgrzybiczy z grupy triazoli (kod ATC: J02AC03), działa poprzez hamowanie demetylacji 14-alfa-lanosterolu, co prowadzi do utraty ergosterolu w błonie komórkowej grzybów. Wykazuje szerokie spektrum działania przeciwgrzybiczego, skuteczny wobec gatunków Candida (w tym opornych na flukonazol C. krusei, C. glabrata i C. albicans), Aspergillus spp., Scedosporium spp. oraz Fusarium spp. Mediana średnich stężeń worykonazolu w osoczu wynosiła 2425 ng/ml (kwartyle 1193-4380 ng/ml), a maksymalnych 3742 ng/ml (kwartyle 2027-6302 ng/ml), bez korelacji między stężeniem a skutecznością. Worykonazol wykazuje działanie grzybobójcze in vitro, a wartości MIC dla najczęstszych gatunków Candida i Aspergillus są zwykle poniżej 1 mg/l. W badaniach klinicznych wykazano skuteczność w leczeniu inwazyjnej aspergilozy, kandydemii oraz rzadkich zakażeń grzybiczych, w tym u pacjentów z opornością na flukonazol i po przeszczepach komórek krwiotwórczych.
14 alfa-metylosterol, aspergiloza, badanie czynności wątroby, biosynteza ergosterolu, cytochrom P450, demetylacja 14 alfa-lanosterolu, ergosterol w błonie komórkowej, inwazyjna aspergiloza, inwazyjna kandydoza, inwazyjne zakażenie grzybicze, kandydemia, kandydoza przełyku, kondycjonowanie mieloablacyjne, lek przeciwgrzybiczny, minimalne stężenie hamujące, oporność na flukonazol, ostra białaczka szpikowa, ostra inwazyjna aspergiloza, przeszczepienie macierzystych komórek krwiotwórczych, spektrum przeciwgrzybicze, stężenie graniczne, triazol, wydłużenie QTc, zaburzenie widzenia, zakażenie Aspergillus, zakażenie Scedosporium, zależność farmakokinetyczno-farmakodynamiczna - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Diflucan 2 mg/ml
Flukonazol, substancja czynna Diflucanu, jest triazolowym lekiem przeciwgrzybiczym o mechanizmie działania polegającym na hamowaniu demetylacji 14-alfa-lanosterolu, co prowadzi do zaburzenia biosyntezy ergosterolu w błonie komórkowej grzybów. Charakteryzuje się wysoką selektywnością wobec enzymów cytochromu P450 grzybów, minimalnie wpływając na enzymy ssaków. W badaniach klinicznych dawki 50 mg/dobę przez 28 dni nie wpływały na stężenia testosteronu i steroidów u zdrowych osób, a dawki 200-400 mg/dobę nie wykazywały istotnych zmian w endogennych steroidach ani odpowiedzi hormonalnej po stymulacji ACTH. Flukonazol wykazuje aktywność przeciwko Candida albicans, C. parapsilosis, C. tropicalis, Cryptococcus neoformans, a także endemicznych grzybów pleśniowych, jednak C. glabrata wykazuje zmniejszoną wrażliwość, a C. krusei i C. auris są oporne. MIC i ECOFF dla C. guilliermondii są wyższe niż dla C. albicans, co ma znaczenie kliniczne.
14 alfa-metylosterol, azolowy lek przeciwgrzybiczy, biosynteza ergosterolu, Blastomyces dermatiditis, błona komórkowa grzyba, Candida, Coccidioides immitis, Cryptococcus gattii, Cryptococcus neoformans, cytochrom P450, dane farmakokinetyczno-farmakodynamiczne, demetylacja 14 alfa-lanosterolu, drug efflux, działanie przeciwgrzybicze, epidemiologiczny punkt odcięcia, Histoplasma capsulatum, kandydemia, kandydoza jamy ustnej, lek przeciwgrzybiczy, mechanizm oporności, minimalne stężenie hamujące, nadkażenie, Paracoccidioides brasiliensis, pochodna triazolu, stężenie graniczne, zakażenie grzybicze - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Mycosyst 200 mg
Flukonazol, substancja czynna leku Mycosyst, jest triazolowym lekiem przeciwgrzybiczym działającym poprzez selektywne hamowanie enzymu cytochromu P-450 odpowiedzialnego za demetylację 14-alfa-lanosterolu, co prowadzi do zahamowania biosyntezy ergosterolu w błonach komórkowych grzybów. Wykazuje szerokie spektrum działania przeciwko gatunkom Candida (m.in. C. albicans, C. parapsilosis, C. tropicalis), a także Cryptococcus neoformans, Cryptococcus gattii oraz pleśniom endemicznych. Flukonazol charakteryzuje się korzystnym profilem bezpieczeństwa, nie wpływając klinicznie na stężenia steroidów przy dawkach od 50 mg do 400 mg na dobę. Wartości MIC oraz epidemiologiczne punkty odcięcia (ECOFF) różnią się w zależności od gatunku, z wyższymi wartościami dla C. guilliermondii i zmniejszoną wrażliwością lub opornością u C. glabrata, C. krusei i C. auris. W badaniach klinicznych wykazano liniową zależność pomiędzy AUC a dawką leku oraz korelację pomiędzy AUC a skutecznością terapii w kandydozie jamy ustnej i kandydemii.
14 alfa-metylosterol, aktywne usuwanie leków, azolowy lek przeciwgrzybiczny, badanie wrażliwości, biosynteza ergosterolu, Blastomyces dermatiditis, błona komórkowa grzyba, Candida, Candida albicans, Candida auris, Candida dubliniensis, Candida glabrata, Candida krusei, Candida parapsilosis, Candida tropicalis, Coccidioides immitis, Cryptococcus gattii, Cryptococcus neoformans, cytochrom P-450, cytochrom P450, demetylacja 14 alfa-lanosterolu, drug efflux, działanie przeciwgrzybicze, endogenny steroid, epidemiologiczny punkt odcięcia, ergosterol, flukonazol, grzyb patogenny, Histoplasma capsulatum, interakcja z fenazonem, kandydemia, kandydoza jamy ustnej, lek przeciwgrzybiczny, mechanizm oporności, minimalne stężenie hamujące, Mycosyst, nadkażenie, Paracoccidioides brasiliensis, parametr PK/PD, spektrum przeciwgrzybicze, stężenie graniczne, stężenie testosteronu, stymulacja ACTH, triazol przeciwgrzybiczny, zależność farmakokinetyczno-farmakodynamiczna - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Flukonazol Actavis 100 mg
Flukonazol, będący pochodną triazolu i tetrazolu (ATC: J02AC01), działa przeciwgrzybiczo poprzez selektywne hamowanie demetylacji 14 alfa-lanosterolu zależnej od cytochromu P-450, co prowadzi do zaburzenia biosyntezy ergosterolu w błonie komórkowej grzybów. W badaniach klinicznych wykazano, że dawki 50 mg/dobę przez 28 dni nie wpływają na poziomy steroidów u pacjentów, a dawki 200-400 mg/dobę nie wywołują istotnych zmian w stężeniach endogennych steroidów ani odpowiedzi hormonalnej po stymulacji ACTH. Flukonazol wykazuje szerokie spektrum działania przeciwko gatunkom Candida (C. albicans, C. parapsilosis, C. tropicalis), choć C. glabrata wykazuje zmniejszoną wrażliwość, a C. krusei i C. auris są oporne. Wartości MIC dla C. guilliermondii są wyższe niż dla C. albicans. Lek jest również skuteczny in vitro wobec Cryptococcus neoformans, C. gattii oraz endemicznych pleśni (Blastomyces dermatiditis, Coccidioides immitis, Histoplasma capsulatum, Paracoccidioides brasiliensis).
14 alfa-metylosterole, ACTH, aktywność przeciwgrzybicza, biosynteza ergosterolu, Candida albicans, Candida glabrata, Cryptococcus neoformans, cytochrom P450, demetylacja 14 alfa-lanosterolu, drug efflux, epidemiologiczny punkt odcięcia, kandydemia, kandydoza jamy ustnej, lek przeciwgrzybiczny, mechanizm oporności, minimalne stężenie hamujące, nadkażenie, stężenie graniczne flukonazolu, stężenie testosteronu w osoczu, wartość MIC, zależność farmakokinetyczno-farmakodynamiczna - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Flucofast 50 mg
Flukonazol, substancja czynna leku Flucofast, jest pochodną triazolu o mechanizmie działania polegającym na selektywnym hamowaniu enzymu cytochromu P450 odpowiedzialnego za demetylację 14-alfa-lanosterolu, co prowadzi do zaburzenia biosyntezy ergosterolu w błonie komórkowej grzybów. Ten mechanizm skutkuje nagromadzeniem 14-alfa-metylosteroli i utratą integralności błony komórkowej patogenów grzybiczych. Flukonazol wykazuje wysoką selektywność wobec enzymów grzybiczych przy minimalnym wpływie na enzymy ssaków, co przekłada się na korzystny profil bezpieczeństwa. W badaniach klinicznych dawki 50 mg/dobę przez 28 dni nie wpływały na stężenia testosteronu u mężczyzn ani steroidów u kobiet, a dawki 200-400 mg/dobę nie zaburzały odpowiedzi hormonalnej po stymulacji ACTH. Ponadto, flukonazol w dawce 50 mg nie wpływa na metabolizm fenazonu, co potwierdza brak istotnych interakcji farmakokinetycznych.
14 alfa-metylosterole, azolowy lek przeciwgrzybiczny, biosynteza ergosterolu, Blastomyces dermatiditis, błona komórkowa patogenu, Candida albicans, Candida glabrata, Candida parapsilosis, Candida tropicalis, Coccidioides immitis, Cryptococcus gattii, Cryptococcus neoformans, cytochrom P450, dawka pojedyncza, demetylacja 14 alfa-lanosterolu, Europejski Komitet ds. Oznaczania Lekowrażliwości Drobnoustrojów, Histoplasma capsulatum, hormon adrenokortykotropowy, infekcja grzybicza, kandydemia, kandydoza jamy ustnej, lek przeciwgrzybiczny, minimalne stężenie hamujące, nadkażenie, Paracoccidioides brasiliensis, pochodna triazolu, pole pod krzywą, stężenie graniczne - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Voriconazol Polpharma 200 mg
Vorikonazol Polpharma, będący pochodną triazolu (kod ATC: J02AC03), wykazuje szerokie spektrum działania przeciwgrzybiczego, obejmujące zarówno efekt grzybostatyczny, jak i grzybobójczy, zależnie od gatunku patogenu. Mechanizm działania opiera się na selektywnej inhibicji cytochromu P450 grzybów, co prowadzi do zahamowania demetylacji 14-alfa-lanosterolu i utraty ergosterolu w błonie komórkowej. Farmakokinetyka leku charakteryzuje się medianą średnich stężeń w osoczu na poziomie 2425 ng/ml (IQR 1193–4380 ng/ml) oraz medianą maksymalnych stężeń 3742 ng/ml (IQR 2027–6302 ng/ml). Nie stwierdzono jednoznacznej korelacji między stężeniami worykonazolu a skutecznością terapeutyczną, natomiast wyższe stężenia wiązały się z ryzykiem hepatotoksyczności i zaburzeń widzenia.
badanie czynności wątroby, biosynteza ergosteroli, błona komórkowa grzybów, cytochrom P450, demetylacja 14 alfa-lanosterolu, działanie grzybobójcze, działanie grzybostatyczne, działanie przeciwgrzybicze, ergosterol, lek przeciwgrzybiczny, odpowiedź na leczenie, oporność na flukonazol, patogen grzybiczny, pochodne triazolu, stężenie worykonazolu w osoczu, terapia przeciwgrzybicza, worykonazol, zaburzenia widzenia, zakażenie Aspergillus, zakażenie Candida, zakażenie Fusarium, zakażenie Scedosporium - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Voriconazole Sandoz 200 mg
Worykonazol, pochodna triazolu z grupy leków przeciwgrzybiczych (ATC: J02AC03), działa poprzez selektywne hamowanie enzymu cytochromu P450 odpowiedzialnego za demetylację 14-alfa-lanosterolu, co prowadzi do zahamowania biosyntezy ergosterolu i destabilizacji błony komórkowej grzybów. Mediana średnich stężeń worykonazolu w osoczu wynosiła 2425 ng/ml (IQR 1193–4380 ng/ml), a mediana stężeń maksymalnych 3742 ng/ml (IQR 2027–6302 ng/ml). Nie stwierdzono korelacji między stężeniami leku a skutecznością terapeutyczną, jednak wyższe stężenia wiązały się z większą częstością działań niepożądanych, takich jak zaburzenia czynności wątroby i zaburzenia widzenia, co podkreśla konieczność monitorowania bezpieczeństwa terapii.
14 alfa-metylosterol, aspergiloza płucna, biosynteza ergosterolu, błona komórkowa grzyba, cytochrom P450, demetylacja 14 alfa-lanosterolu, hemodializa, inwazyjna aspergiloza, kandydoza, klirens leku, lek przeciwgrzybiczny, oporność na flukonazol, otomykoza, pochodna triazolu, przedawkowanie leku, spektrum przeciwgrzybicze, stężenie worykonazolu w osoczu, światłowstręt, test czynności wątroby, zaburzenie widzenia, zakażenie odcewnikowe, zależność farmakokinetyczno-farmakodynamiczna - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Flumycon 200 mg
Flukonazol, pochodna triazolu, jest lekiem przeciwgrzybiczym stosowanym ogólnie (kod ATC: J02AC01) w formie kapsułek o dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg i 200 mg. Jego mechanizm działania polega na selektywnym hamowaniu enzymatycznej demetylacji 14 alfa-lanosterolu zależnej od cytochromu P-450, co prowadzi do zaburzenia biosyntezy ergosterolu i uszkodzenia błony komórkowej grzybów. Flukonazol wykazuje wysoką skuteczność in vitro wobec Candida albicans, C. parapsilosis i C. tropicalis, natomiast C. glabrata wykazuje zmniejszoną wrażliwość, a C. krusei i C. auris są oporne. Wartości MIC oraz epidemiologiczne punkty odcięcia (ECOFF) różnią się między gatunkami, co ma znaczenie kliniczne, gdyż wyższe MIC korelują z mniejszą skutecznością terapii. Dawkowanie flukonazolu wykazuje liniową zależność z AUC, a dawki od 50 mg do 400 mg na dobę nie wpływają istotnie na profil steroidowy u zdrowych osób.
azolowy lek przeciwgrzybiczy, biosynteza ergosterolu, Blastomyces dermatiditis, błona komórkowa grzyba, Candida, Candida albicans, Candida auris, Candida glabrata, Candida krusei, Candida parapsilosis, Candida tropicalis, Coccidioides immitis, Cryptococcus gattii, Cryptococcus neoformans, cytochrom P-450, demetylacja 14 alfa-lanosterolu, epidemiologiczny punkt odcięcia, flukonazol, Histoplasma capsulatum, kandydemia, kandydoza jamy ustnej, lek przeciwgrzybiczy, mechanizm oporności, minimalne stężenie hamujące, Paracoccidioides brasiliensis, pochodna triazolu, stężenie graniczne flukonazolu, wartość AUC, wrażliwość in vitro - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Fluconazole Aurobindo 200 mg
Flukonazol, należący do triazolowych leków przeciwgrzybiczych (kod ATC J02AC01), działa poprzez selektywne hamowanie enzymu cytochromu P-450 odpowiedzialnego za demetylację 14 alfa-lanosterolu, co prowadzi do zaburzenia biosyntezy ergosterolu w błonie komórkowej grzybów. W badaniach klinicznych wykazano, że dawki 50 mg/dobę przez 28 dni nie wpływają na stężenia hormonów steroidowych u zdrowych osób, a dawki 200-400 mg/dobę nie wywołują klinicznie istotnych zmian w poziomach endogennych steroidów ani odpowiedzi hormonalnej po stymulacji ACTH. Flukonazol wykazuje szerokie spektrum działania przeciwgrzybiczego in vitro, obejmujące Candida albicans, C. parapsilosis, C. tropicalis, Cryptococcus neoformans, a także endemiczne pleśnie, jednakże szczepy C. krusei są oporne, a C. glabrata wykazuje zmienną wrażliwość.
14 alfa-metylosterol, azolowy lek przeciwgrzybiczy, biosynteza ergosterolu, Blastomyces dermatiditis, Candida albicans, Cryptococcus neoformans, cytochrom P-450, cytochrom P450, demetylacja 14 alfa-lanosterolu, ergosterol w błonie komórkowej, EUCAST-AFST, Histoplasma capsulatum, kandydemia, kandydoza jamy ustnej, lek przeciwgrzybiczy, mechanizm oporności, minimalne stężenie hamujące, oporność na flukonazol, pochodna triazolu, stężenie graniczne flukonazolu, triazol przeciwgrzybiczy, zależność farmakokinetyczno-farmakodynamiczna