chelacja

Chelacja to proces chemiczny, w którym związki organiczne, zwane czynnikami chelatorowymi, wiążą i usuwają jony metali z organizmu. W medycynie chelacja jest stosowana przede wszystkim w leczeniu zatruć metalami ciężkimi, takimi jak ołów, rtęć, arsen czy kadm.

Leki chelatujące, takie jak kwas etylenodwuaminoczterooctowy (EDTA), dimerkaptopropanol (BAL), sukcymer (DMSA) czy penicylamina, działają poprzez tworzenie stabilnych kompleksów z jonami metali, które następnie są wydalane z organizmu, głównie przez nerki. Ważnym aspektem terapii chelacyjnej jest selektywność działania preparatu oraz monitorowanie funkcji nerek podczas leczenia.

Wskazania do terapii chelacyjnej obejmują potwierdzone zatrucia metalami ciężkimi, hemochromatozę (w przypadku stosowania deferoksaminya), chorobę Wilsona (leczenie penicylaminą) oraz niektóre przypadki przeciążenia organizmu żelazem. Warto zaznaczyć, że nie ma dowodów naukowych potwierdzających skuteczność tzw. „terapii chelacyjnej” w leczeniu miażdżycy, chorób sercowo-naczyniowych czy autyzmu, mimo że takie zastosowania są czasami promowane poza głównym nurtem medycyny.

Powiązane wpisy

  1. 16.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl