pianka doodbytnicza
Pianka doodbytnicza to specjalistyczna forma leku stosowana w terapii schorzeń odbytu i odbytnicy. Produkt ten charakteryzuje się konsystencją pianki, która po aplikacji do kanału odbytu równomiernie pokrywa śluzówkę, zapewniając przedłużone działanie substancji leczniczej.
Formy piankowe wykazują przewagę nad tradycyjnymi czopkami czy maściami doodbytniczymi ze względu na lepszą przyczepność do błony śluzowej i mniejsze ryzyko wyciekania. Najczęściej pianki doodbytnicze zawierają kortykosteroidy (np. hydrokortyzon), środki przeciwzapalne lub substancje znieczulające miejscowo.
Główne wskazania do stosowania pianek doodbytniczych obejmują nieswoiste choroby zapalne jelit (wrzodziejące zapalenie jelita grubego, choroba Leśniowskiego-Crohna), zapalenie odbytnicy, świąd i stany zapalne okolicy odbytu oraz hemoroidy. Aplikacja odbywa się za pomocą specjalnego aplikatora doodbytniczego dołączonego do opakowania.
Zaletą pianek doodbytniczych jest możliwość leczenia zmian chorobowych zlokalizowanych w odbytnicy i okolicy odbytu przy zminimalizowaniu działania ogólnoustrojowego, co zmniejsza ryzyko wystąpienia ogólnych działań niepożądanych charakterystycznych dla danych substancji leczniczych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Budenofalk
Pianka doodbytnicza Budenofalk zawierająca budezonid w dawce 2 mg/dawkę wymaga szczególnej ostrożności ze względu na potencjalne działania ogólnoustrojowe glikokortykosteroidów, mimo niższych stężeń steroidów we krwi w porównaniu z doustną terapią. Należy monitorować pacjentów z gruźlicą, nadciśnieniem tętniczym, cukrzycą, osteoporozą, chorobą wrzodową, jaskrą i zaćmą, a także tych z obciążonym wywiadem rodzinnym w kierunku cukrzycy i jaskry. Możliwe działania niepożądane obejmują zespół Cushinga, zahamowanie czynności nadnerczy, opóźnienie wzrostu u dzieci, zmniejszenie gęstości mineralnej kości, powikłania okulistyczne (zaćma, jaskra) oraz zaburzenia psychiczne i behawioralne. Szczególną uwagę należy zwrócić na zwiększone ryzyko zakażeń, w tym ciężki przebieg ospy wietrznej i odry, oraz konieczność odpowiedniego postępowania profilaktycznego i terapeutycznego.
budezonid, chorioretinopatia surowicza, choroba wrzodowa, cukrzyca, demineralizacja kości, glikokortykosteroid, glikol propylenowy, gruźlica, immunosupresja, inhibitor CYP3A4, jaskra, ketokonazol, kontaktowe zapalenie skóry, marskość wątroby, nadciśnienie tętnicze, nieostre widzenie, niewydolność kory nadnerczy, niewydolność nadnerczy, odra, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, ospa wietrzna, osteoporoza, pianka doodbytnicza, półpasiec, terapia glikokortykosteroidami, zaburzenia czynności wątroby, zaćma, zespół Cushinga, żywa szczepionka - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Budenofalk 2 mg/dawkę
Budezonid, klasyfikowany pod kodem ATC A07EA06, jest glikokortykosteroidem o silnym działaniu przeciwzapalnym, stosowanym miejscowo w leczeniu wrzodziejącego zapalenia jelita grubego. Preparat Budenofalk w formie pianki doodbytniczej zawiera 2 mg budezonidu w każdym rozpyleniu, co stanowi dawkę terapeutyczną. Mechanizm działania opiera się na miejscowym efekcie przeciwzapalnym w obrębie jelita, co potwierdzają badania farmakologiczne i kliniczne. Maksymalna dawka dobowa do 4 mg nie wpływa istotnie na stężenie kortyzolu w osoczu, co wskazuje na minimalne hamowanie osi podwzgórzowo-przysadkowo-nadnerczowej i korzystny profil bezpieczeństwa w porównaniu do systemowych kortykosteroidów.
budezonid, działanie ogólnoustrojowe, działanie przeciwzapalne, glikokortykosteroid, glikokortykosteroid ogólnoustrojowy, klasyfikacja ATC, kortykosteroid miejscowy, kortyzol w osoczu, lek przeciwzapalny, oś podwzgórzowo-przysadkowo-nadnerczowa, pianka doodbytnicza, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zapalenie odbytnicy, zapalenie okrężnicy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Budenofalk 2 mg/dawkę
Produkt leczniczy Budenofalk w postaci pianki doodbytniczej zawiera 2 mg budezonidu w każdym rozpyleniu. Do tej pory nie odnotowano przypadków przedawkowania tej formy leku. Pianka ma kremową, białą lub prawie białą konsystencję i zawiera substancje pomocnicze, takie jak 600,3 mg glikolu propylenowego, 8,4 mg alkoholu cetylowego oraz 15,1 mg alkoholu cetostearylowego na jedno podanie. Pomimo braku zgłoszonych incydentów przedawkowania, personel medyczny powinien zachować czujność i monitorować pacjentów pod kątem objawów toksyczności glikokortykosteroidów.
- Leksykon substancji czynnych
Budezonid – Wskazania do stosowania
Budezonid jest glikokortykosteroidem o szerokim spektrum zastosowań, głównie w leczeniu stanów zapalnych układu oddechowego i przewodu pokarmowego. W terapii astmy oskrzelowej stosuje się go zarówno w monoterapii, jak i w skojarzeniu z długo działającymi β2-mimetykami (np. formoterolem), zwłaszcza gdy monoterapia nie zapewnia odpowiedniej kontroli objawów. Nie jest natomiast wskazany do łagodzenia ostrych napadów astmy. W leczeniu POChP budezonid stosuje się u dorosłych z FEV1 <70% wartości należnej i zaostrzeniami choroby, również w terapii skojarzonej z β2-mimetykami. Postacie farmaceutyczne obejmują inhalatory proszkowe (np. Budesonide Easyhaler, Pulmicort Turbuhaler), aerozole inhalacyjne (np. Ribuspir) oraz zawiesiny do nebulizacji, które są szczególnie przydatne u pacjentów niemogących stosować inhalatorów oraz w leczeniu zespołu krupu i zaostrzeń POChP.
5-ASA, aerozol inhalacyjny, alergiczne kontaktowe zapalenie skóry, alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, astma oskrzelowa, choroba Crohna, choroba zapalna jelit, długo działający β2-mimetyk, formoterol, glikokortykosteroid, indukcja remisji, inhalator proszkowy, kapsułka o przedłużonym uwalnianiu, klinicysta szpitalny, mikroskopowe zapalenie jelita grubego, niealergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, ostre zapalenie krtani, ostry napad astmy, pianka doodbytnicza, POChP, polip nosa, proszek do inhalacji, przewlekła obturacyjna choroba płuc, pseudokrup, stan astmatyczny, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaostrzenie POChP, zawiesina do nebulizacji, zespół krupu - Leksykon leków
Interakcje leku – Budenofalk 2 mg/dawkę
Budezonid, metabolizowany głównie przez izoenzym CYP3A4 cytochromu P-450, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol (200 mg/dobę, zwiększający stężenie budezonidu w osoczu około 6-krotnie), rytonawir, itrakonazol, klarytromycyna oraz sok grejpfrutowy, znacząco podwyższają ekspozycję na budezonid, co zwiększa ryzyko ogólnoustrojowych działań niepożądanych glikokortykosteroidów. Z kolei induktory CYP3A4, np. karbamazepina i ryfampicyna, mogą obniżać stężenie budezonidu, potencjalnie zmniejszając jego skuteczność, co może wymagać dostosowania dawki. Dodatkowo, stosowanie budezonidu z glikozydami nasercowymi i saluretykami wiąże się z ryzykiem hipokaliemii, co wymaga monitorowania poziomu potasu i parametrów elektrokardiograficznych.
budezonid, choroba wrzodowa, choroby zapalne jelit, CYP3A4, cytochrom P-450, czynność nadnerczy, diuretyki, doustne środki antykoncepcyjne, działania niepożądane glikokortykosteroidów, działania niepożądane przewodu pokarmowego, glikokortykosteroidy, glikozydy nasercowe, hipokaliemia, induktory CYP3A4, inhibitory CYP3A4, interakcje farmakodynamiczne, interakcje farmakokinetyczne, interakcje lekowe, interakcje z alkoholem, itrakonazol, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, kobicystat, niedoczynność przysadki, pianka doodbytnicza, ryfampicyna, rytonawir, sok grejpfrutowy, substraty CYP3A4, test stymulacji ACTH - Leksykon substancji czynnych
Budezonid – Działania niepożądane
Budezonid, syntetyczny glikokortykosteroid o wysokiej lipofilności, stosowany jest głównie w terapii astmy oskrzelowej, POChP oraz chorób zapalnych jelit, dostępny w formach inhalacyjnych, donosowych, doodbytniczych i doustnych. Jego działanie przeciwzapalne polega na hamowaniu cytokin prozapalnych, zmniejszeniu napływu komórek zapalnych oraz stabilizacji błon komórkowych. Profil działań niepożądanych zależy od drogi podania, dawki i czasu terapii. Najczęstsze miejscowe działania niepożądane przy podaniu wziewnym to kandydoza jamy ustnej i gardła, chrypka, podrażnienie gardła, kaszel i dysfonia, natomiast przy podaniu donosowym – podrażnienie błony śluzowej nosa, krwawienia i suchość. Działania ogólnoustrojowe, takie jak zahamowanie czynności kory nadnerczy, opóźnienie wzrostu u dzieci, zespół Cushinga, hipokaliemia, hiperglikemia, zaćma, jaskra, zaburzenia psychiczne i nerwowe, występują rzadko i są związane głównie z długotrwałym stosowaniem wysokich dawek. Ryzyko ogólnoustrojowych działań niepożądanych jest znacznie mniejsze przy stosowaniu budezonidu wziewnie lub miejscowo w porównaniu z podaniem doustnym lub parenteralnym.
astma oskrzelowa, choroba zapalna jelit, cytokina prozapalna, częstoskurcz nadkomorowy, depresja, dławica piersiowa, dysfonia, glikokortykosteroid, hiperglikemia, hipokaliemia, jaskra, kandydoza jamy ustnej, kapsułka o przedłużonym uwalnianiu, kołatanie serca, krwawienie z nosa, migotanie przedsionków, nieostre widzenie, obrzęk naczynioruchowy, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, osteoporoza, paradoksalny bronchospazm, perforacja przegrody nosa, pianka doodbytnicza, pokrzywka, proszek do inhalacji, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja anafilaktyczna, receptor glikokortykosteroidowy, skurcz oskrzeli, tachykardia, trądzik steroidowy, wybroczyna, wydłużenie odstępu QTc, zaćma, zahamowanie czynności kory nadnerczy, zakażenie grzybicze, zapalenie płuc, zatrzymanie sodu, zawiesina do nebulizacji, zespół Cushinga, zmniejszenie gęstości mineralnej kości - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Budenofalk 2 mg/dawkę
Budenofalk w formie pianki doodbytniczej zawiera 2 mg budezonidu w każdym rozpyleniu i jest wskazany do leczenia aktywnej postaci wrzodziejącego zapalenia jelita grubego ograniczonej do odbytnicy (proctitis) i/lub esicy (sigmoiditis). Preparat charakteryzuje się kremową, białą konsystencją, a jego postać pianki umożliwia precyzyjną i równomierną aplikację leku na błonę śluzową dystalnych odcinków jelita grubego, co zwiększa skuteczność miejscowego działania przeciwzapalnego. Każde podanie dostarcza dokładnie 2 mg budezonidu, co pozwala na ograniczenie ekspozycji ogólnoustrojowej na kortykosteroidy przy zachowaniu efektywności terapeutycznej.
alkohol cetostearylowy, alkohol cetylowy, badanie endoskopowe, budezonid, działanie przeciwzapalne, ekspozycja ogólnoustrojowa na kortykosteroidy, formulacja doodbytnicza, glikol propylenowy, odbytnica i esica, pianka doodbytnicza, postać doodbytnicza, wosk emulgujący, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zapalenie odbytnicy - Leksykon substancji czynnych
Budezonid – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Budezonid, glikokortykosteroid stosowany w leczeniu astmy, POChP oraz chorób zapalnych jelit, jest uważany za bezpieczny w ciąży przy stosowaniu wziewnym w dawkach terapeutycznych. Dane z około 2000 przypadków nie wykazały zwiększonego ryzyka teratogennego. W przypadku produktów złożonych z formoterolem brak jest danych klinicznych dotyczących ciąży, jednak badania na zwierzętach nie wskazują na dodatkowe ryzyko. Wysokie dawki glikokortykosteroidów mogą powodować wady rozwojowe u zwierząt, ale dawki terapeutyczne budezonidu u ludzi są bezpieczne. Zaleca się stosowanie najmniejszej skutecznej dawki w celu kontroli astmy, co jest kluczowe dla zdrowia matki i płodu. Stosowanie doodbytniczej pianki Budenofalk w ciąży powinno być ograniczone do sytuacji, gdy korzyści przewyższają ryzyko.
astma, badanie farmakokinetyczne, biodostępność leku, budezonid, choroba sercowo-naczyniowa, choroba zapalna jelit, działanie niepożądane u płodu, działanie teratogenne, ekspozycja ogólnoustrojowa, formoterol, glikokortykosteroid, kontrola astmy, liniowa farmakokinetyka, neuroprzekaźnik, opóźnienie rozwoju wewnątrzmacicznego, pianka doodbytnicza, przewlekła obturacyjna choroba płuc, receptor glikokortykosteroidowy, redukcja płodności, stężenie w osoczu, stosowanie donosowe, stosowanie doodbytnicze, stosowanie doustne, stosowanie wziewne, wada rozwojowa - Leksykon substancji czynnych
Budezonid – Dawkowanie i sposób podawania
Budezonid, glikokortykosteroid o szerokim zastosowaniu w leczeniu chorób zapalnych takich jak astma oskrzelowa, POChP oraz choroby zapalne jelit, wymaga indywidualnego dostosowania dawki w zależności od postaci farmaceutycznej, wskazania, wieku pacjenta i nasilenia choroby. W terapii astmy dawki wziewne wahają się od 200-400 µg/dobę u dzieci i młodzieży z łagodną postacią, do 1600 µg/dobę u dorosłych z cięższą postacią, podawane zwykle w 1-2 dawkach. W postaci nebulizacji dawki u dorosłych wynoszą od 1-2 mg/dobę (astma) do 4-8 mg/dobę (zaostrzenie POChP). W leczeniu choroby Crohna i mikroskopowego zapalenia jelita grubego stosuje się kapsułki o przedłużonym uwalnianiu w dawkach 9 mg raz na dobę w fazie aktywnej i 6 mg w leczeniu podtrzymującym. W przypadku alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa dawka wynosi 256 µg/dobę w formie aerozolu donosowego. Zaleca się stosowanie najmniejszej skutecznej dawki, aby zminimalizować ryzyko działań niepożądanych, takich jak kandydoza jamy ustnej, co wymaga płukania jamy ustnej po inhalacji.
aerozol donosowy, aerozol inhalacyjny, alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, astma oskrzelowa, Budesonide Easyhaler, budezonid doodbytniczy, budezonid wziewny, choroba Crohna, choroba zapalna jelit, ciężka marskość wątroby, działanie niepożądane, formoterol, glikokortykosteroid, kandydoza jamy ustnej, kapsułka o przedłużonym uwalnianiu, lek rozszerzający oskrzela, marskość wątroby, mikroskopowe zapalenie jelita grubego, nebulizator ultradźwiękowy, ostry napad astmy, pianka doodbytnicza, POChP, proszek do inhalacji, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaostrzenie POChP, zawiesina do nebulizacji, zespół krupu - Leksykon substancji czynnych
Budezonid – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Analiza charakterystyk produktów leczniczych zawierających budezonid wskazuje, że substancja ta generalnie nie wpływa na zdolności psychomotoryczne, w tym prowadzenie pojazdów i obsługę maszyn. Dotyczy to różnych postaci farmaceutycznych: wziewnych (proszek do inhalacji, aerozol, zawiesina do nebulizacji), donosowych oraz doustnych o przedłużonym uwalnianiu (Entocort, Xirobud). Badania kliniczne nie wykazały istotnego wpływu na czas reakcji, koordynację wzrokowo-ruchową czy koncentrację uwagi. Wyjątkiem jest preparat Cortiment MMX (9 mg), gdzie sporadycznie mogą wystąpić objawy takie jak zmęczenie lub zawroty głowy, co wymaga zachowania ostrożności podczas prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. W przypadku preparatów Budezonid LEK-AM oraz Miflonide Breezhaler brak jest danych dotyczących wpływu na zdolności psychomotoryczne, jednak ryzyko negatywnego oddziaływania uznano za mało prawdopodobne.
aerozol donosowy, aerozol inhalacyjny, budezonid donosowy, budezonid wziewny, budezonid z formoterolem, funkcja psychomotoryczna, glikokortykosteroid, inhalator proszkowy, kapsułka o przedłużonym uwalnianiu, pianka doodbytnicza, proszek do inhalacji, reakcja niepożądana, schorzenie gastroenterologiczne, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, zapalenie dróg oddechowych, zawiesina do nebulizacji, zawrót głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Budenofalk 2 mg/dawkę
Budenofalk w postaci pianki doodbytniczej zawiera 2 mg budezonidu na jedno rozpylenie i wykazuje przede wszystkim miejscowe działanie przeciwzapalne z ograniczonym ryzykiem działań ogólnoustrojowych w porównaniu do systemowych glikokortykosteroidów. Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) oraz bardzo rzadko (<1/10 000). Najczęściej obserwowane działania obejmują zespół Cushinga, niestrawność, zwiększone ryzyko infekcji, bóle mięśniowo-szkieletowe, bóle głowy, zaburzenia psychiczne (depresja, drażliwość, euforia) oraz miejscowe reakcje w odbytnicy (pieczenie, ból). Rzadziej występują poważniejsze powikłania, takie jak jaskra, zaćma, martwica kości czy zespół rzekomego guza mózgu u młodzieży.
astenia, brak miesiączki, budezonid, cholestaza, choroba wrzodowa, depresja, działanie ogólnoustrojowe, glikokortykosteroid ogólnoustrojowy, glikokortykosteroid systemowy, hirsutyzm, impotencja, infekcja, infekcja dróg moczowych, jaskra, kontaktowe zapalenie skóry, konwencja MedDRA, leukocytoza, martwica kości, nadciśnienie tętnicze, nadpobudliwość psychomotoryczna, niedoczynność kory nadnerczy, nieostre widzenie, niestrawność, obniżona tolerancja glukozy, obrzęk tarczy nerwu wzrokowego, odczyn Biernackiego, osteoporoza, parestezje, pianka doodbytnicza, podbiegnięcie krwawe, szczelina odbytu, trądzik steroidowy, twarz księżycowata, wybroczyny, zaburzenie wydzielania hormonów płciowych, zaćma, zakrzepica, zanik kory nadnerczy, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zaparcie, zespół Cushinga, zwiększenie aktywności aminotransferaz - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Budenofalk 2 mg/dawkę
Budezonid, zawarty w produkcie leczniczym Budenofalk w postaci pianki doodbytniczej o stężeniu 2 mg na dawkę, nie wykazuje negatywnego wpływu na zdolności psychomotoryczne pacjentów. Badania kliniczne oraz doświadczenia porejestracyjne potwierdzają brak wpływu tego miejscowo działającego preparatu na sprawność psychofizyczną, w tym na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn. Pianka o kremowej konsystencji zawiera również substancje pomocnicze, takie jak glikol propylenowy (600,3 mg), alkohol cetylowy (8,4 mg) oraz alkohol cetostearylowy (15,1 mg) w każdej dawce, które mogą wymagać indywidualnej oceny pod kątem wrażliwości pacjenta.
alkohol cetostearylowy, alkohol cetylowy, aplikacja leku, bezpieczeństwo farmakoterapii, budenofalk, budezonid, charakterystyka produktu leczniczego, doświadczenie porejestracyjne, glikol propylenowy, interakcja lekowa, pianka doodbytnicza, podanie doodbytnicze, sprawność psychofizyczna, substancja pomocnicza, zdarzenie niepożądane, zdolność psychomotoryczna - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Budenofalk 2 mg/dawkę
Budezonid w postaci pianki doodbytniczej Budenofalk 2 mg wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. Stosowanie u kobiet ciężarnych powinno być ograniczone do sytuacji, gdy korzyści kliniczne przewyższają potencjalne ryzyko, zważywszy na ograniczone dane dotyczące bezpieczeństwa tej formy podania w ciąży. Chociaż dane dotyczące wziewnego budezonidu nie wykazują działań niepożądanych u ciężarnych, pianka doodbytnicza może powodować wyższe stężenia leku w osoczu. Badania na zwierzętach wskazują na ryzyko wad rozwojowych, jednak brak jest potwierdzenia klinicznego u ludzi. W przypadku karmienia piersią, budezonid przenika do mleka, ale przewiduje się minimalny wpływ na dziecko przy stosowaniu terapeutycznych dawek 2 mg pianki doodbytniczej. Decyzja o leczeniu powinna uwzględniać bilans korzyści i ryzyka, a także możliwość przerwania karmienia lub terapii.
badanie przedkliniczne, budenofalk, budezonid, budezonid doodbytniczy, budezonid wziewny, dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, glikokortykosteroid, opcja terapeutyczna, pianka doodbytnicza, pianka doodbytnicza Budenofalk, przenikanie do mleka, stężenie w osoczu, stosunek korzyści do ryzyka, wada rozwojowa płodu, wskazanie kliniczne - Leksykon leków
Skład i postać leku – Budenofalk 2 mg/dawkę
Budenofalk w postaci pianki doodbytniczej zawiera 2 mg budezonidu na dawkę, podawanego precyzyjnie w formie trwałej, kremowej pianki o białej lub prawie białej barwie. Substancje pomocnicze obejmują m.in. 600,3 mg glikolu propylenowego, 8,4 mg alkoholu cetylowego oraz 15,1 mg alkoholu cetostearylowego na dawkę, pełniące funkcje rozpuszczalnika, emulgatorów, stabilizatorów i regulatorów pH. Produkt jest dostarczany w aluminiowym pojemniku pod ciśnieniem z zaworem dozującym, zawierającym 14 dawek oraz 14 aplikatorów z PVC pokrytych wazeliną i parafiną, co umożliwia precyzyjne i higieniczne podanie leku. Produkt należy przechowywać w temperaturze poniżej 25°C, z dala od źródeł ognia i bezpośredniego światła słonecznego, ze względu na obecność 6,5% łatwopalnego gazu nośnego (propan/n-butan/izobutan, azot). Okres ważności wynosi 2 lata, a po otwarciu opakowania lek zachowuje stabilność przez 4 tygodnie. Nie stwierdzono istotnych niezgodności farmaceutycznych, jednak zaleca się właściwą utylizację zużytych aplikatorów w dołączonych torebkach plastikowych. Produkt nie wymaga specjalnych procedur przygotowania do podania.
alkohol cetostearylowy, alkohol cetylowy, aplikator, budezonid, chelacja, edetynian disodu, emulsja, gaz nośny, glikol propylenowy, kwas cytrynowy, makrogol, parafina ciekła, pianka doodbytnicza, podanie doodbytnicze, regulator pH, substancja czynna, substancja pomocnicza, wazelina biała, wosk emulgujący, zawór dozujący - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Budenofalk 2 mg/dawkę
Budenofalk pianka doodbytnicza zawiera 2 mg budezonidu w pojedynczym rozpyleniu, które stanowi dawkę terapeutyczną dla dorosłych pacjentów. Zalecane dawkowanie to jedno rozpylenie raz na dobę, podawane regularnie o stałej porze dnia, rano lub wieczorem. Lek jest przeciwwskazany u dzieci i młodzieży z powodu braku danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. Terapia powinna trwać od 6 do 8 tygodni, szczególnie w przypadku ostrego zapalenia jelita, po czym konieczna jest ponowna ocena kliniczna przed ewentualnym kontynuowaniem leczenia. Przed aplikacją zaleca się opróżnienie jelit, co zwiększa kontakt leku ze śluzówką i poprawia skuteczność terapii.
alkohol cetostearylowy, alkohol cetylowy, budezonid, dawka terapeutyczna, dawkowanie leku, glikol propylenowy, odpowiedź kliniczna, opróżnienie jelit, pianka doodbytnicza, pianka doodbytnicza Budenofalk, podanie doodbytnicze, postać farmaceutyczna, śluzówka jelita, stężenie terapeutyczne, substancje pomocnicze, wywiad medyczny