alergiczne kontaktowe zapalenie skóry

Alergiczne kontaktowe zapalenie skóry (ACD, Allergic Contact Dermatitis) to choroba zapalna skóry wywołana reakcją nadwrażliwości typu opóźnionego (IV) na substancje kontaktowe. Stanowi istotny problem kliniczny, odpowiadając za około 20% wszystkich przypadków kontaktowego zapalenia skóry.

Patogeneza ACD opiera się na dwufazowym mechanizmie immunologicznym: fazie uczulenia, gdy alergen penetruje skórę i zostaje rozpoznany przez komórki dendrytyczne, oraz fazie wywołania, kiedy ponowny kontakt z alergenem prowadzi do reakcji zapalnej. Najczęstszymi alergenami kontaktowymi są nikiel, konserwanty, składniki perfum, lateks, barwniki oraz leki miejscowe.

Obraz kliniczny charakteryzuje się rumieniem, obrzękiem, pęcherzykami oraz intensywnym świądem w miejscu kontaktu z alergenem. W fazie przewlekłej obserwuje się lichenifikację, złuszczanie i pękanie naskórka. Lokalizacja zmian często sugeruje czynnik sprawczy – np. zmiany na małżowinach usznych mogą wskazywać na alergię na nikiel w biżuterii.

Diagnostyka ACD opiera się na wywiadzie, badaniu klinicznym oraz testach płatkowych, które pozostają złotym standardem w identyfikacji alergenów kontaktowych. Leczenie obejmuje przede wszystkim identyfikację i eliminację czynnika wywołującego, stosowanie miejscowych glikokortykosteroidów, inhibitorów kalcyneuryny oraz leków przeciwhistaminowych w celu łagodzenia świądu.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl