wyprysk kontaktowy
Wyprysk kontaktowy (kontaktowe zapalenie skóry) to stan zapalny skóry wywołany kontaktem z substancją drażniącą lub alergenem. Wyróżnia się dwa główne typy tego schorzenia: wyprysk kontaktowy z podrażnienia, występujący bez uprzedniej sensytyzacji, oraz alergiczny wyprysk kontaktowy, będący reakcją nadwrażliwości typu opóźnionego.
Objawy wyprysku kontaktowego obejmują zaczerwienienie, świąd, obrzęk, pęcherzyki, grudki oraz łuszczenie się naskórka. Zmiany skórne pojawiają się w miejscu kontaktu z czynnikiem wywołującym, jednak mogą rozprzestrzeniać się poza pierwotną lokalizację. W fazie ostrej dominuje obrzęk i pęcherzyki wypełnione płynem surowiczym, natomiast w fazie przewlekłej obserwuje się lichenifikację i złuszczanie naskórka.
Diagnostyka wyprysku kontaktowego opiera się na dokładnym wywiadzie, badaniu fizykalnym oraz testach płatkowych, które są szczególnie istotne w przypadku podejrzenia alergicznego wyprysku kontaktowego. Leczenie polega przede wszystkim na identyfikacji i eliminacji czynnika wywołującego, stosowaniu miejscowych glikokortykosteroidów, emolientów oraz – w cięższych przypadkach – ogólnoustrojowych leków przeciwhistaminowych i immunosupresyjnych.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Dibutyloditiokarbaminian cynku – Przeciwwskazania stosowania
Dibutyloditiokarbaminian cynku, stosowany w stężeniu 250 mikrogramów/cm² (203 mikrogramy/płatek) jako składnik mieszaniny pochodnych węglowych w panelu nr 2 (pozycja 15) testu TRUE Test 36, jest używany do wykrywania nadwrażliwości kontaktowej. Mieszanina zawiera również difenyloguanidynę oraz dietyloditiokarbaminian cynku w równych proporcjach wagowych. Test płatkowy z tą substancją jest bezwzględnie przeciwwskazany u pacjentów z ciężkim lub uogólnionym aktywnym zapaleniem skóry oraz u osób z nadwrażliwością na substancje pomocnicze plastra. Ponadto, test należy odroczyć u pacjentów z ostrym wypryskiem kontaktowym, aktywnymi zmianami zapalnymi w miejscu aplikacji, rozległymi zmianami skórnymi utrudniającymi odczyt wyniku, a także u osób z aktywną fazą atopowego zapalenia skóry, łuszczycy lub innych dermatoz zapalnych. Wykonanie testu jest również niewskazane u pacjentów stosujących wysokie dawki systemowych glikokortykosteroidów lub leki immunosupresyjne.
atopowe zapalenie skóry, dermatoza zapalna, dibutyloditiokarbaminian cynku, dietyloditiokarbaminian cynku, difenyloguanidyna, glikokortykosteroid systemowy, lek immunomodulujący, lek immunosupresyjny, łuszczyca, nadwrażliwość na substancje, panel testowy, plaster testowy, pochodne węglowe, preparat przeciwzapalny, promieniowanie UV, stężenie mikrogramów, test płatkowy, test prowokacyjny TRUE Test, wyprysk kontaktowy, zapalenie skóry, zmiana zapalna - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Differin 1 mg/g
Krem Differin zawierający adapalen w stężeniu 1 mg/g jest bezwzględnie przeciwwskazany u kobiet w ciąży oraz u pacjentek planujących ciążę ze względu na potencjalne ryzyko teratogenne. Ponadto, preparat nie powinien być stosowany u osób z nadwrażliwością na adapalen lub składniki pomocnicze, w tym metylu parahydroksybenzoesan (E218, 2 mg/g) i propylu parahydroksybenzoesan (E216, 1 mg/g), które mogą wywoływać reakcje alergiczne. Przeciwwskazania dermatologiczne obejmują ciężki trądzik pospolity wymagający terapii systemowej, rozległe zmiany trądzikowe, uszkodzoną skórę (rany, otarcia), skórę po ekspozycji słonecznej oraz inne dermatozy z wypryskiem, takie jak atopowe, kontaktowe czy łojotokowe zapalenie skóry, ze względu na ryzyko nasilenia podrażnień i zwiększonej absorpcji substancji czynnej.
absorpcja systemowa, adapalen, antykoncepcja, ciąża, działanie niepożądane, farmakoterapia, metylu parahydroksybenzoesan, nadwrażliwość, ochrona przeciwsłoneczna, preparat miejscowy, propylu parahydroksybenzoesan, reakcja alergiczna, reakcja fototoksyczna, retinoid, substancja czynna, terapia systemowa, trądzik pospolity, wyprysk atopowy, wyprysk kontaktowy, wyprysk łojotokowy - Leksykon substancji czynnych
Dichlorowodorek etylenodiaminy – Właściwości farmakodynamiczne
Dichlorowodorek etylenodiaminy jest kluczowym alergenem stosowanym w diagnostyce alergicznego kontaktowego zapalenia skóry za pomocą testu płatkowego TRUE Test 36, gdzie obecny jest w stężeniu 50 µg/cm² (41 µg/płatek). Substancja ta wywołuje reakcję nadwrażliwości typu IV (opóźnioną) zgodnie z klasyfikacją Gella i Coombsa, manifestującą się w ciągu 6 do 96 godzin po ekspozycji. Mechanizm immunologiczny obejmuje aktywację komórek Langerhansa i limfocytów T, prowadząc do uwolnienia limfokin, proliferacji klonów limfocytów oraz aktywacji makrofagów, co skutkuje miejscowym stanem zapalnym skóry. Klinicznie reakcja objawia się rumieniem, obrzękiem z grudkami, pęcherzykami oraz naciekiem zapalnym w miejscu aplikacji testu.
aktywacja makrofagów, alergen diagnostyczny, alergiczne kontaktowe zapalenie skóry, alergolog, dermatolog, diagnostyka alergologiczna, dichlorowodorek etylenodiaminy, klasyfikacja Gella i Coombsa, komórki Langerhansa, kontaktowe zapalenie skóry, limfocyty T, limfokiny, naciek zapalny, nadwrażliwość typu opóźnionego, pęcherzyk, próba prowokacyjna, reakcja alergiczna, rumień, test płatkowy, TRUE Test, wyprysk kontaktowy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Medrol 16 mg
Medrol, zawierający metyloprednizolon w dawkach 4 mg lub 16 mg, jest glikokortykosteroidem stosowanym głównie w leczeniu objawowym wielu schorzeń zapalnych i autoimmunologicznych. W reumatologii znajduje zastosowanie w leczeniu zaostrzeń łuszczycowego i reumatoidalnego zapalenia stawów, zesztywniającego zapalenia stawów kręgosłupa, ostrych zapaleń kaletki maziowej, pochewki ścięgna oraz dny moczanowej. W chorobach układowych tkanki łącznej, takich jak toczeń rumieniowaty układowy, zapalenie wielomięśniowe, polimialgia reumatyczna czy olbrzymiokomórkowe zapalenie tętnic, Medrol może być stosowany zarówno w okresach zaostrzeń, jak i jako leczenie podtrzymujące. Ponadto lek jest wskazany w ciężkich chorobach dermatologicznych (np. pęcherzyca, rumień wielopostaciowy, łuszczyca), alergicznych (astma oskrzelowa, atopowe zapalenie skóry) oraz w ostrych i przewlekłych procesach zapalnych oka (np. zapalenie błony naczyniowej, zapalenie rogówki). Dawkowanie i podawanie powinny uwzględniać specyfikę choroby oraz indywidualną odpowiedź pacjenta, z uwzględnieniem, że tabletki posiadają linię podziału nieprzeznaczoną do przełamywania.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, alergiczne zapalenie spojówek, astma oskrzelowa, atopowe zapalenie skóry, beryloza, białaczka, białkomocz, chłoniak, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba posurowicza, dnawe zapalenie stawów, glikokortykosteroid, gruźlica płuc, hiperkalcemia, kontaktowe zapalenie skóry, lek immunosupresyjny, łojotokowe zapalenie skóry, łuszczyca, łuszczycowe zapalenie stawów, małopłytkowość, metyloprednizolon, nadwrażliwość na leki, niedobór erytroblastów, niedoczynność kory nadnerczy, niedokrwistość hemolityczna, nieropne zapalenie tarczycy, obrzęk mózgu, olbrzymiokomórkowe zapalenie tętnic, ostra białaczka, pęcherzowe opryszczkowate zapalenie skóry, pęcherzyca, polimialgia reumatyczna, półpasiec oczny, pourazowa choroba zwyrodnieniowa stawów, reumatoidalne zapalenie stawów, reumatyczne zapalenie mięśnia sercowego, rumień wielopostaciowy, samoistna plamica małopłytkowa, sarkoidoza, stwardnienie rozsiane, toczeń rumieniowaty układowy, wrodzony przerost nadnerczy, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, współczulne zapalenie błony naczyniowej, wyprysk kontaktowy, zachłystowe zapalenie płuc, zapalenie błony maziowej, zapalenie błony naczyniowej, zapalenie kaletki maziowej, zapalenie naczyniówki, zapalenie naczyniówki i siatkówki, zapalenie nadkłykcia, zapalenie nerwu wzrokowego, zapalenie pochewki ścięgna, zapalenie rogówki, zapalenie skórno-mięśniowe, zapalenie tęczówki, zapalenie tęczówki i ciała rzęskowego, zapalenie wielomięśniowe, zespół Loefflera, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa, ziarniniak grzybiasty, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon substancji czynnych
Mentol – Działania niepożądane
Mentol, będący substancją czynną pochodzenia naturalnego z olejku miętowego, jest szeroko stosowany w różnych postaciach farmaceutycznych, jednak jego stosowanie wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych. Najczęściej obserwowane są zaburzenia skórne, takie jak podrażnienia, wyprysk kontaktowy, pokrzywka, świąd, pieczenie, parestezje oraz kontaktowe zapalenie skóry i błony śluzowej jamy ustnej. Rzadziej mogą pojawić się pęcherze i oparzenia w miejscu aplikacji. Ze strony układu oddechowego bardzo rzadko (<1/10 000) występują suchy kaszel, skurcz oskrzeli i duszność, szczególnie u pacjentów z astmą oskrzelową. Reakcje nadwrażliwości, takie jak obrzęk naczynioruchowy (obrzęk Quinckego), wstrząs anafilaktyczny i zapaść naczyniowa, mają częstość nieznaną, ale stanowią poważne zagrożenie życia i wymagają natychmiastowej interwencji medycznej.
alergia kontaktowa, astma oskrzelowa, ataksja, bradykardia, duszność, kontaktowe zapalenie skóry, nawracające owrzodzenie jamy ustnej, niedrożność dróg oddechowych, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, obrzęk tkanki podskórnej, olejek miętowy, owrzodzenie błony śluzowej, parestezja, pieczenie skóry, podrażnienie błony śluzowej, pokrzywka, reakcja liszajowa, reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, wstrząs anafilaktyczny, wyprysk kontaktowy, zaburzenia koordynacji ruchowej, zaburzenia smaku, zapaść naczyniowa, zespół pieczenia jamy ustnej - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Hydroxyzinum Zentiva 10 mg
Hydroxyzinum Zentiva, zawierający chlorowodorek hydroksyzyny, jest wskazany do objawowego leczenia lęku u dorosłych oraz świądu u pacjentów dorosłych i pediatrycznych. Lek dostępny jest w formie tabletek powlekanych o dawkach 10 mg (średnica ~6 mm) i 25 mg (średnica ~8 mm, z linią podziału), co umożliwia precyzyjne dostosowanie dawki. Tabletki zawierają odpowiednio 40,9 mg i 102,3 mg laktozy jednowodnej, co jest istotne przy przepisywaniu pacjentom z nietolerancją laktozy lub zaburzeniami wchłaniania glukozy-galaktozy. Hydroksyzyna wykazuje działanie przeciwhistaminowe i anksjolityczne, co uzasadnia jej zastosowanie w terapii stanów lękowych oraz świądu o różnej etiologii dermatologicznej, takich jak pokrzywka, atopowe zapalenie skóry czy wyprysk kontaktowy.
atopowe zapalenie skóry, działanie anksjolityczne, działanie przeciwhistaminowe, hydroksyzyna, laktoza jednowodna, leczenie lęku, leczenie świądu, nietolerancja laktozy, objawy lęku, pokrzywka, stan lękowy, świąd, świąd skóry, tabletka powlekana, wyprysk kontaktowy, zaburzenia wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon chorób i schorzeń
Wyprysk potowy (świerzb potowy) – Diagnostyka i diagnoza
Wyprysk potowy (miliaria) to dermatoza wynikająca z zablokowania gruczołów potowych i przewodów wyprowadzających pot, prowadząca do cofania się potu do naskórka lub skóry właściwej. Klinicznie manifestuje się jako małe, czerwone grudki o średnicy 2-4 mm, lokalizujące się w obszarach narażonych na pocenie, często z towarzyszącym świądem i uczuciem kłucia. Diagnostyka opiera się głównie na obrazie klinicznym i wywiadzie, uwzględniającym ekspozycję na wysoką temperaturę i wilgotność, noszenie obcisłej odzieży oraz nadmierne pocenie. W przypadkach trudnych do rozpoznania lub podejrzenia powikłań stosuje się dodatkowe metody, takie jak dermoskopia (obserwacja białych globuli otoczonych ciemniejszymi obwódkami), biopsja skóry z oceną histopatologiczną (miliaria crystallina – pęcherzyki w warstwie rogowej naskórka, miliaria rubra – spongioza i pęcherzyki spongiotyczne), badanie Tzancka, HR-OCT oraz posiewy w przypadku podejrzenia infekcji bakteryjnej.
badanie histopatologiczne, biopsja skóry, dermatolog, dermoskop, dermoskopia, gruczoł potowy, infekcja grzybicza, lampa Wooda, miliaria, miliaria crystallina, miliaria rubra, obraz histopatologiczny, opryszczka zwykła, optyczna tomografia koherencyjna, reakcja polekowa, spongioza, świerzb potowy, trądzik, wyprysk kontaktowy, wyprysk potowy, zakażenie bakteryjne, zapalenie mieszków włosowych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Nifux 2 mg/g
Produkt leczniczy Nifux (2 mg/g maść) zawierający nitrofural może wywoływać działania niepożądane głównie ze strony skóry i tkanki podskórnej, w tym skórne reakcje uczuleniowe oraz alergiczne zapalenie skóry. Częstość występowania tych działań jest określona jako nieznana, co oznacza brak precyzyjnych danych epidemiologicznych. Objawy kliniczne obejmują świąd, podrażnienie, obrzęk oraz zmiany zapalne w miejscu aplikacji, które mogą wymagać przerwania terapii i wdrożenia leczenia objawowego, w tym stosowania emolientów, miejscowych kortykosteroidów lub doustnych leków przeciwhistaminowych w cięższych przypadkach.
alergia kontaktowa, alergiczne zapalenie skóry, aplikacja miejscowa, atopowe zapalenie skóry, działanie niepożądane, klasyfikacja MedDRA, leczenie objawowe, lek przeciwhistaminowy, miejscowy kortykosteroid, monitorowanie bezpieczeństwa farmakoterapii, nitrofural, obrzęk skóry, skórna reakcja uczuleniowa, terapia, wyprysk kontaktowy, zaburzenia skóry i tkanki podskórnej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Imazol plus (10 mg + 2,5 mg)/g
Krem Imazol plus zawiera klotrymazol (10 mg/g) oraz diizetionian heksamidyny (2,5 mg/g) i może wywoływać miejscowe działania niepożądane, które należy uwzględnić w terapii. Do bardzo rzadkich działań niepożądanych (<1/10 000) należą zaczerwienienie skóry, pieczenie, parzenie oraz uczuleniowy wyprysk kontaktowy. Ponadto, w okresie po wprowadzeniu produktu na rynek zgłaszano działania o częstości nieznanej, takie jak alergiczne i kontaktowe zapalenie skóry, wyprysk, obrzęk śluzowy, rumień narządów płciowych, uczucie pieczenia, wysypka, pokrzywka oraz świąd. Objawy te wskazują na możliwe reakcje immunologiczne i drażniące na skórze w miejscu aplikacji preparatu.
alergiczne zapalenie skóry, Departament Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych, diizetionian heksamidyny, działanie niepożądane, klotrymazol, kontaktowe zapalenie skóry, monitorowanie bezpieczeństwa, nadwrażliwość typu opóźnionego, obrzęk śluzowy, pieczenie skóry, pokrzywka, reakcja immunologiczna, reakcja skórna, rumień, stan zapalny skóry, świąd, wyprysk, wyprysk kontaktowy, wysypka, zaczerwienienie skóry, zmiany zapalne skóry - Leksykon substancji czynnych
Mukopolisacharydowy polisiarczan – Działania niepożądane
Mukopolisacharydowy polisiarczan, stosowany miejscowo w preparatach takich jak Hirudoid (0,3 g/100 g) oraz Mobilat (0,2 g/100 g), cechuje się korzystnym profilem bezpieczeństwa. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są miejscowe reakcje skórne, w tym bardzo rzadkie (<1/10 000) zaczerwienienie skóry przy stosowaniu Hirudoid oraz rzadkie (≥1/10 000 do <1/1000) podrażnienia i bardzo rzadkie uczulenia kontaktowe przy stosowaniu Mobilat. Działania niepożądane zwykle ustępują po zaprzestaniu terapii. W preparatach tych istotną rolę mogą odgrywać także substancje pomocnicze, takie jak alkohol cetostearylowy (31,09 mg/g w maści Hirudoid), parahydroksybenzoesany (1,6 mg i 0,4 mg/g w maści Hirudoid), glikol propylenowy (5 mg/g w żelu Hirudoid, 8,0 g/100 g w żelu Mobilat) oraz kwas salicylowy w Mobilat, które mogą nasilać ryzyko miejscowych reakcji nadwrażliwości i podrażnień skóry.
alkohol cetostearylowy, cetylostearylowy alkohol emulgujący, działanie niepożądane, ekstrakt z kory nadnerczy, glikol propylenowy, Hirudoid, kontaktowe zapalenie skóry, kwas salicylowy, miejscowa reakcja skórna, Mobilat, mukopolisacharydowy polisiarczan, parahydroksybenzoesan, podrażnienie skóry, profil bezpieczeństwa, reakcja nadwrażliwości, uczulenie kontaktowe, wyprysk kontaktowy, zaburzenie skóry i tkanki podskórnej, zaczerwienienie skóry - Leksykon substancji czynnych
N-hydroksymetyloimid kwasu bursztynowego – Wskazania do stosowania
N-hydroksymetyloimid kwasu bursztynowego jest substytutem formaldehydu stosowanym w produkcie leczniczym TRUE Test 36, który służy do diagnostyki alergicznego kontaktowego zapalenia skóry u osób dorosłych. Substancja ta znajduje się na płatku nr 21 w panelu nr 2 testu, w dawce 146 mikrogramów na płatek (180 mikrogramów/cm²). Test ten jest szczególnie wskazany u pacjentów z przewlekłymi, nawracającymi zmianami wypryskopodobnymi, u osób podejrzewanych o alergię na formaldehyd lub jego pochodne oraz u osób narażonych zawodowo na kontakt z tymi substancjami. TRUE Test 36 z N-hydroksymetyloimidem kwasu bursztynowego umożliwia kompleksową ocenę nadwrażliwości kontaktowej, zastępując formaldehyd, który jest powszechnym alergenem kontaktowym w wielu produktach codziennego użytku i wyrobach przemysłowych.
alergen kontaktowy, alergia kontaktowa, alergia na formaldehyd, alergiczne kontaktowe zapalenie skóry, charakterystyka produktu leczniczego, diagnostyka alergologiczna, diagnostyka różnicowa, N-hydroksymetyloimid kwasu bursztynowego, nadwrażliwość kontaktowa, narażenie zawodowe, panel diagnostyczny, produkt leczniczy, reakcja alergiczna, środek konserwujący, test płatkowy, TRUE Test 36, wyprysk kontaktowy, zmiana skórna - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Tormexal forte –
Tormexal forte to maść o złożonym składzie, zawierająca 20% tlenku cynku, 3% wyciągu z kłącza pięciornika, 2% ichtamolu oraz 1% boraksu, co zapewnia jej działanie przeciwzapalne, ściągające, antyseptyczne i łagodzące. Preparat jest wskazany w leczeniu różnych postaci wyprysków (kontaktowego, atopowego i innych), oparzeń I stopnia oraz łagodnego trądziku pospolitego. Tlenek cynku i ichtamol łagodzą stan zapalny, zmniejszają zaczerwienienie i świąd, a boraks i ichtamol wspomagają działanie antybakteryjne. W oparzeniach I stopnia maść przyspiesza regenerację naskórka i redukuje ból, natomiast w trądziku działa przeciwbakteryjnie i zmniejsza łojotok oraz rozszerzenie porów skóry.
- Leksykon substancji czynnych
Disiarczek dibenzotiazylu – Przeciwwskazania stosowania
Disiarczek dibenzotiazylu jest składnikiem mieszaniny pochodnych merkaptanowych w preparacie TRUE Test 36, stosowanym w testach płatkowych do diagnostyki alergicznego kontaktowego zapalenia skóry. Substancja ta występuje w stężeniu 75 µg/cm² (61 µg/płatek) w płatku nr 22, w równych proporcjach z morfolinylomerkaptobenzotiazolem i N-cykloheksylobenzotiazylosulfonamidem. Testy z disiarczkiem dibenzotiazylu są bezwzględnie przeciwwskazane u pacjentów z ciężkim lub uogólnionym aktywnym zapaleniem skóry oraz u osób z nadwrażliwością na substancje pomocnicze preparatu. Przeprowadzenie testu w okresie aktywnego zapalenia może prowadzić do fałszywych wyników i nasilenia stanu zapalnego. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z historią silnych reakcji alergicznych na związki merkaptanowe oraz u osób z atopowym zapaleniem skóry, skłonnością do bliznowacenia, ciemnym fototypem skóry lub przyjmujących leki immunosupresyjne.
alergen kontaktowy, alergiczne kontaktowe zapalenie skóry, atopowe zapalenie skóry, bliznowacenie, charakterystyka produktu leczniczego, diagnostyka alergologiczna, disiarczek dibenzotiazylu, fałszywy wynik, fototyp skóry, kwalifikacja pacjenta, lek immunosupresyjny, łuszczyca, merkaptobenzotiazol, morfolinylomerkaptobenzotiazol, N-cykloheksylobenzotiazylosulfonamid, nadwrażliwość, pochodne merkaptanowe, promieniowanie UV, przyspieszacz wulkanizacji, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, silna reakcja alergiczna, test płatkowy, TRUE Test 36, uogólnione zapalenie skóry, wyprysk kontaktowy, wywiad lekarski, zapalenie skóry - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Locatop 1 mg/ml
Krem Locatop zawiera dezonid w stężeniu 1 mg/g i jest kortykosteroidem o niskiej lub umiarkowanej sile działania, przeznaczonym do miejscowego leczenia stanów zapalnych i świądu w chorobach skóry reagujących na terapię kortykosteroidami. Preparat wykazuje wysoką skuteczność i korzystny profil bezpieczeństwa, co umożliwia jego stosowanie u niemowląt, dzieci, młodzieży oraz dorosłych. Wskazania obejmują m.in. wyprysk kontaktowy, atopowe zapalenie skóry, łuszczycę (z wyjątkiem bardzo nasilonych zmian), liszaj płaski, świerzbiaczkę ograniczoną, liszaj twardzinkowy i zanikowy, ziarniniaka obrączkowatego, toczeń rumieniowaty przewlekły, łuszczycę krostkową dłoni i stóp oraz łojotokowe zapalenie skóry (z wyłączeniem zmian na twarzy). Ponadto krem jest stosowany w leczeniu świądu w ziarniniaku grzybiastym oraz dużych odczynów po ukąszeniach owadów.
atopowe zapalenie skóry, cetomakrogol, chłoniak T-komórkowy, choroba autoimmunologiczna skóry, choroba zapalna skóry, dermatoza, dezonid, kortykosteroid miejscowy, krem bez zapachu, krostki, kwas sorbowy, liszaj płaski, łojotokowe zapalenie skóry, łuszczyca, łuszczyca krostkowa, pacjent pediatryczny, stan zapalny, świąd, świerzbiączka ograniczona, toczeń rumieniowaty, wyprysk kontaktowy, zapalenie błon śluzowych, zapalenie skóry, ziarniniak grzybiasty, ziarniniak obrączkowaty, zmiany podostre - Leksykon leków
Działania niepożądane – Nitrofurazon 2 mg/g
Nitrofurazon w postaci maści o stężeniu 2 mg/g stosowany miejscowo może wywoływać działania niepożądane głównie o charakterze miejscowym, dotyczące skóry i tkanki podskórnej. Najczęściej obserwowanymi reakcjami są alergiczne zapalenie skóry oraz wyprysk kontaktowy, manifestujące się świądem, podrażnieniem, obrzękiem i zaczerwienieniem w miejscu aplikacji lub w jego bezpośrednim sąsiedztwie. Częstość występowania tych działań niepożądanych klasyfikowana jest jako niezbyt częsta, tj. od 1/1000 do mniej niż 1/100 leczonych pacjentów. Nie odnotowano systemowych objawów niepożądanych przy stosowaniu nitrofurazonu zgodnie z zaleceniami.
alergiczne zapalenie skóry, atopia, lek przeciwhistaminowy, maść nitrofurazonowa, nadwrażliwość, nitrofural, preparat przeciwzapalny miejscowy, próba uczuleniowa, reakcja alergiczna, świąd i obrzęk, wyprysk kontaktowy, wywiad alergologiczny, zaburzenia skóry i tkanki podskórnej, zaczerwienienie i obrzęk, złuszczanie naskórka - Leksykon substancji czynnych
Siarczek tetrametylotiuramu – Przeciwwskazania stosowania
Siarczek tetrametylotiuramu jest jednym z czterech składników mieszaniny tiuramów stosowanej w diagnostycznych plastrach TRUE Test 36, gdzie łączna zawartość mieszaniny wynosi 27 μg/cm² (22 μg/płatek). Produkt ten jest wykorzystywany w próbach prowokacyjnych w celu wykrywania alergii kontaktowej. Przed zastosowaniem testu konieczna jest dokładna ocena stanu skóry pacjenta oraz wywiad alergologiczny, zwłaszcza w kierunku nadwrażliwości na składniki aktywne i pomocnicze. Test jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkim lub uogólnionym aktywnym zapaleniem skóry, aktywnymi dermatozami (np. wyprysk kontaktowy, łuszczyca, atopowe zapalenie skóry w fazie zaostrzenia) oraz infekcjami w miejscu aplikacji. W takich przypadkach wykonanie testu należy odłożyć do ustąpienia objawów.
atopowe zapalenie skóry, dermatoza autoimmunologiczna, disiarczek dipentametylenotiuramu, disiarczek tetrametylotiuramu, disulfiram, infekcja skórna, kontaktowa reakcja alergiczna, leczenie immunosupresyjne, leczenie objawowe, lek immunosupresyjny, lek przeciwzapalny, łuszczyca, mieszanina tiuramów, nadwrażliwość na substancje, objawy nadwrażliwości, plaster do prób prowokacyjnych, reakcja alergiczna, siarczek tetrametylotiuramu, stan zapalny, TRUE Test, wyprysk kontaktowy, zapalenie skóry, zmiana atroficzna skóry - Leksykon substancji czynnych
Nitrofural – Działania niepożądane
Nitrofural, substancja czynna w preparatach miejscowych takich jak Nifux i Nitrofurazon (maść 2 mg/g), wykazuje działanie przeciwbakteryjne, jednak jego stosowanie wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych, głównie ze strony układu skórnego. Najczęściej obserwowane reakcje to wyprysk kontaktowy oraz alergiczne zapalenie skóry, manifestujące się świądem, zaczerwienieniem, podrażnieniem, obrzękiem i łuszczeniem naskórka. Częstość tych działań niepożądanych w przypadku Nitrofurazonu klasyfikowana jest jako niezbyt częsta (≥1/1 000 do <1/100), co oznacza, że mogą one wystąpić u 1 do 10 pacjentów na 1000 leczonych. W przypadku Nifux częstość ta nie została precyzyjnie określona, co wymaga szczególnej uwagi podczas monitorowania pacjentów, zwłaszcza tych z historią reakcji alergicznych na leki miejscowe.
absorpcja ogólnoustrojowa, alergiczne zapalenie skóry, kortykosteroid, lek przeciwbakteryjny, lek przeciwhistaminowy, łuszczenie naskórka, maść nitrofuralu, nitrofural, obrzęk, reakcja alergiczna, reakcja skórna, świąd, tkanka podskórna, uczulenie, układ skórny, wyprysk kontaktowy, zaburzenie skóry, zaczerwienienie - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Pimafucort (10 mg + 10 mg + 3500 I.U.)/g
Pimafucort krem to preparat złożony zawierający natamycynę (10 mg/g), hydrokortyzon (10 mg/g) oraz neomycynę w postaci siarczanu (3500 I.U./g), łączący działanie przeciwzapalne, przeciwgrzybicze i przeciwbakteryjne. Wskazany jest do krótkotrwałego leczenia powierzchniowych dermatoz zapalnych, które reagują na kortykosteroidy i współistnieją z wtórnym zakażeniem bakteryjnym lub grzybiczym wrażliwym odpowiednio na neomycynę i natamycynę. Wskazania obejmują m.in. wyprysk kontaktowy i atopowy z nadkażeniem, łojotokowe zapalenie skóry oraz reakcje alergiczne skóry z wtórnym zakażeniem. Preparat nie jest zalecany w pierwotnych zakażeniach skóry, długotrwałej terapii ani gdy patogen jest niewrażliwy na składniki aktywne.
dermatoza zapalna, działanie przeciwbakteryjne, działanie przeciwgrzybicze, działanie przeciwzapalne, hydrokortyzon, kortykosteroid, łojotokowe zapalenie skóry, metylu parahydroksybenzoesan, nadkażenie bakteryjne, nadkażenie grzybicze, natamycyna, neomycyna, propylu parahydroksybenzoesan, reakcja alergiczna skóry, wyprysk atopowy, wyprysk kontaktowy, zakażenie wtórne - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Differin 1 mg/g
Adapalen w stężeniu 1 mg/g w postaci żelu (Differin) jest przeciwwskazany u kobiet w ciąży oraz u pacjentek planujących ciążę ze względu na potencjalne ryzyko teratogenne. Ponadto, preparat nie powinien być stosowany u osób z nadwrażliwością na adapalen lub substancje pomocnicze, takie jak glikol propylenowy i metylu parahydroksybenzoesan, które mogą wywoływać reakcje alergiczne. Wskazaniem do unikania stosowania jest także ciężki trądzik pospolity lub rozległe zmiany skórne, gdzie preferowane jest leczenie ogólnoustrojowe lub alternatywne metody terapii miejscowej.
adapalen, ciężki trądzik pospolity, Differin, działanie niepożądane, glikol propylenowy, izotretynoina, leczenie ogólnoustrojowe, metylu parahydroksybenzoesan, nadwrażliwość, promieniowanie UV, przerwanie ciągłości naskórka, reakcja alergiczna, reakcja krzyżowa, retinoid, substancja czynna, substancja pomocnicza, terapia miejscowa, trądzik, tretynoina, wyprysk atopowy, wyprysk kontaktowy, wyprysk łojotokowy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Solu-Medrol 40 mg
Solu-Medrol (metyloprednizolon w postaci soli sodowej bursztynianu) jest glikokortykosteroidem dostępnym w dawkach 40 mg, 125 mg, 500 mg oraz 1000 mg, stosowanym głównie w leczeniu objawowym różnych schorzeń, z wyjątkiem zaburzeń endokrynologicznych, gdzie pełni rolę terapii substytucyjnej. Wskazania obejmują szeroki zakres chorób endokrynologicznych (np. niedoczynność kory nadnerczy, wrodzony przerost nadnerczy), reumatologicznych (m.in. reumatoidalne zapalenie stawów, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa), dermatologicznych (np. pęcherzyca, ciężka łuszczyca), alergicznych (astma oskrzelowa, reakcje nadwrażliwości), okulistycznych (zapalenia błony naczyniowej, nerwu wzrokowego), hematologicznych (autoimmunologiczna niedokrwistość hemolityczna, idiopatyczna plamica małopłytkowa) oraz neurologicznych (obrzęk mózgu, zaostrzenia stwardnienia rozsianego, ostre urazy rdzenia kręgowego). Ponadto lek jest stosowany w leczeniu paliatywnym nowotworów oraz w celu indukcji diurezy w zespole nerczycowym bez mocznicy. W terapii gruźlicy płuc i gruźliczego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych konieczne jest jednoczesne stosowanie chemioterapeutyku przeciwgruźliczego.
Podczas stosowania Solu-Medrol należy zwrócić uwagę na specyficzne zalecenia, takie jak wyłączne dożylne podawanie w idiopatycznej plamicy małopłytkowej u dorosłych (przeciwwskazane podanie domięśniowe), konieczność rozpoczęcia leczenia ostrego urazu rdzenia kręgowego w ciągu 8 godzin od urazu oraz podanie leku w ciągu pierwszych 72 godzin od rozpoczęcia terapii przeciw Pneumocystis jiroveci u pacjentów z AIDS. W przypadku ostrego obrzęku krtani lekiem pierwszego wyboru pozostaje epinefryna. Preparaty w dawkach 500 mg i 1000 mg zawierają alkohol benzylowy, co wymaga ostrożności szczególnie u noworodków i wcześniaków ze względu na ryzyko działań niepożądanych. Solu-Medrol jest zatem wszechstronnym lekiem o szerokim spektrum zastosowań, jednak jego stosowanie wymaga uwzględnienia specyficznych przeciwwskazań i zaleceń dotyczących dawkowania oraz monitorowania pacjentów.
alergiczne zapalenie spojówek, aplazja czysto czerwonokrwinkowa, astma oskrzelowa, atopowe zapalenie skóry, beryloza, białaczka, blok podpajęczynówkowy, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba posurowicza, choroba zwyrodnieniowa stawów, dnawe zapalenie stawów, glikokortykosteroid, gruźlica płuc, gruźlicze zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, guzkowe zapalenie tętnic, hiperkalcemia, kontaktowe zapalenie skóry, łojotokowe zapalenie skóry, łuszczyca, łuszczycowe zapalenie stawów, małopłytkowość wtórna, młodzieńcze reumatoidalne zapalenie stawów, nadwrażliwość na leki, nefropatia toczniowa, niedoczynność kory nadnerczy, niedokrwistość hemolityczna, niedokrwistość hipoplastyczna, nieropne zapalenie tarczycy, niewydolność kory nadnerczy, obrzęk krtani, obrzęk mózgu, opryszczkowate zapalenie skóry, ostra białaczka, ostra niedoczynność kory nadnerczy, owrzodzenie rogówki, pęcherzyca, plamica małopłytkowa, pneumocystozowe zapalenie płuc, półpasiec oczny, przeszczep narządu, reakcja pokrzywkowa, reumatoidalne zapalenie stawów, rumień wielopostaciowy, sarkoidoza, stwardnienie rozsiane, toczeń rumieniowaty układowy, uraz rdzenia kręgowego, włośnica, wrodzony przerost nadnerczy, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wymioty po chemioterapii, wyprysk kontaktowy, zachłystowe zapalenie płuc, zapalenie błony maziowej, zapalenie błony naczyniowej, zapalenie ciała rzęskowego, zapalenie kaletki maziowej, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie naczyniówki, zapalenie nadkłykcia, zapalenie nerwu wzrokowego, zapalenie pochewki ścięgna, zapalenie przedniego odcinka oka, zapalenie rogówki, zapalenie skórno-mięśniowe, zapalenie tęczówki, zapalenie wielomięśniowe, zespół Goodpasture’a, zespół Loefflera, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa, ziarniniak grzybiasty, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ziele Krwawnika –
Ziele krwawnika (Achillea millefolium L., herba) jest stosowane zarówno doustnie, jak i zewnętrznie, jednak głównym przeciwwskazaniem do jego użycia jest nadwrażliwość na substancję czynną lub inne składniki preparatu. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z alergią na rośliny z rodziny Asteraceae (Compositae), do której należą m.in. rumianek, arnika, mniszek lekarski, bylica, słonecznik, nagietek lekarski, jeżówka oraz stokrotka. U tych pacjentów istnieje zwiększone ryzyko reakcji krzyżowych, co wymaga bezwzględnego odradzania stosowania ziela krwawnika. Przed zaleceniem terapii konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu alergologicznego, aby wykluczyć potencjalne reakcje nadwrażliwości.
achillea millefolium, alternatywna metoda terapeutyczna, arnika, bylica, Compositae, jeżówka, mniszek lekarski, nadwrażliwość na substancję czynną, nagietek lekarski, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja krzyżowa, reakcja nadwrażliwości, rodzina Asteraceae, rumianek, skórna reakcja alergiczna, skurcz oskrzeli, wyprysk kontaktowy, wywiad alergologiczny, zapalenie skóry, ziele krwawnika - Leksykon substancji czynnych
Siarczan niklu – Wskazania do stosowania
Siarczan niklu, obecny w produkcie leczniczym TRUE Test 36 w stężeniu 200 mikrogramów/cm² (162 mikrogramów na płatek), stanowi kluczowy alergen w diagnostyce alergicznego kontaktowego zapalenia skóry (ACD) u pacjentów dorosłych. Test płatkowy z siarczanem niklu, umieszczony w płatku nr 1 pierwszego panelu, umożliwia wykrycie nadwrażliwości kontaktowej na nikiel, jeden z najczęstszych alergenów kontaktowych. Produkt składa się z trzech paneli, zawierających łącznie 36 płatków testowych, z których 35 zawiera różne alergeny, a jeden jest płatkiem kontrolnym. Test jest wskazany u pacjentów z przewlekłymi lub nawracającymi zmianami wypryskowymi o nieznanej etiologii, podejrzeniem alergii na nikiel (np. z ekspozycji na biżuterię, zegarki, metalowe elementy odzieży) oraz u osób z dermatozami zawodowymi związanymi z kontaktem z metalami zawierającymi nikiel.
aktywny proces zapalny, alergen kontaktowy, alergia kontaktowa, alergiczne kontaktowe zapalenie skóry, ciężka reakcja uczuleniowa, czynnik etiologiczny, dichromian potasu, ekspozycja na alergen, lek immunosupresyjny, nadwrażliwość kontaktowa, plaster do prób prowokacyjnych, płatek kontrolny, płatek testowy, siarczan neomycyny, siarczan niklu, test płatkowy, TRUE Test 36, wyprysk kontaktowy, zmiana skórna, zmiana wypryskowa - Leksykon substancji czynnych
Tiosiarczan sodowy złota – Wskazania do stosowania
Tiosiarczan sodowy złota jest aktywnym alergenem stosowanym w diagnostyce kontaktowego alergicznego zapalenia skóry, obecnym w produkcie TRUE Test 36 w stężeniu 75 μg/cm² (61 μg/płatek). Wchodzi w skład panelu nr 3 (pozycja 28) zestawu 36 alergenów kontaktowych, umożliwiając identyfikację nadwrażliwości na związki złota. Test ten jest dedykowany wyłącznie osobom dorosłym z podejrzeniem alergii kontaktowej, szczególnie przy przewlekłych lub nawracających wypryskach, reakcjach po kontakcie z biżuterią lub innymi przedmiotami zawierającymi złoto oraz u pacjentów zawodowo narażonych na ekspozycję na złoto (np. jubilerzy, pracownicy przemysłu elektronicznego).
alergia kontaktowa, alergiczne kontaktowe zapalenie skóry, bacytracyna, budezonid, diazolidynylomocznik, imidazolidynylomocznik, maślan hydrokortyzonu, merkaptobenzotiazol, nadwrażliwość kontaktowa, panel diagnostyczny, partenolid, piwalan tiksokortolu, plaster do testów prowokacyjnych, test płatkowy, test prowokacyjny, tiosiarczan sodowy złota, TRUE Test, wyprysk kontaktowy - Leksykon substancji czynnych
Dietyloditiokarbaminian cynku – Przeciwwskazania stosowania
Dietyloditiokarbaminian cynku, obecny w mieszaninie pochodnych węglowych (substancja nr 15) w plastrze TRUE Test 36, stosowanym w diagnostyce alergii kontaktowej, występuje w stężeniu 250 µg/cm² (203 µg/płatek) w równych proporcjach z difenyloguanidyną oraz dibutyloditiokarbaminianem cynku. Testy płatkowe z tą substancją są przeciwwskazane u pacjentów z ciężkim lub uogólnionym aktywnym zapaleniem skóry, nadwrażliwością na substancje pomocnicze, a także w obecności ostrych objawów skórnych, aktywnych zmian chorobowych w miejscu aplikacji, podczas leczenia wysokimi dawkami kortykosteroidów (ogólnych lub miejscowych) oraz po intensywnej ekspozycji na promieniowanie UV. Ze względu na możliwość reakcji krzyżowych, szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów uczulonych na ditiokarbaminiany i tiuramy.
atopowe zapalenie skóry, dibutyloditiokarbaminian cynku, dietyloditiokarbaminian cynku, difenyloguanidyna, kortykosteroid systemowy, lek antyhistaminowy, lek immunosupresyjny, lek przeciwzapalny, mieszanina pochodnych węglowych, mieszanina tiuramów, przemysł gumowy, reakcja krzyżowa, test płatkowy, TRUE Test, wyprysk kontaktowy, zapalenie skóry - Leksykon substancji czynnych
Kalafonia – Wskazania do stosowania
Kalafonia, obecna w preparacie TRUE Test 36 w stężeniu 1200 mikrogramów/cm² (972 mikrogramy na płatek testowy), jest istotnym alergenem kontaktowym wykorzystywanym w diagnostyce alergicznego kontaktowego zapalenia skóry u dorosłych. Test płatkowy z kalafonią znajduje zastosowanie w ocenie pacjentów z przewlekłymi lub nawracającymi wypryskami kontaktowymi, szczególnie w przypadku wyprysku rąk o niejasnej etiologii, reakcji po kontakcie z klejami, kosmetykami czy lekami miejscowymi oraz u osób zawodowo narażonych na ekspozycję na tę substancję (np. muzyków, pracowników przemysłu papierniczego). Kalafonia jest włączona do podstawowego panelu testowego TRUE Test 36, który zawiera 35 substancji testujących oraz pusty płatek kontrolny, co umożliwia kompleksową diagnostykę różnicową alergii kontaktowej.
alergen kontaktowy, alergia kontaktowa, alergiczne kontaktowe zapalenie skóry, diagnostyka różnicowa, ekspozycja zawodowa, kalafonia, materiał opatrunkowy, nadwrażliwość, panel diagnostyczny, płatek kontrolny, próba prowokacyjna, swoistość testu, terapia dermatologiczna, test płatkowy, TRUE Test 36, wynik fałszywie dodatni, wynik fałszywie ujemny, wyprysk kontaktowy, wyprysk rąk - Leksykon substancji czynnych
Difenyloguanidyna – Wskazania do stosowania
Difenyloguanidyna jest składnikiem mieszaniny pochodnych węglowych stosowanych w produkcie TRUE Test 36, wykorzystywanym w diagnostyce alergicznego kontaktowego zapalenia skóry (AKZ). W panelu nr 2, pozycja 15, difenyloguanidyna występuje w stężeniu 250 µg/cm² (203 µg/płatek) wraz z dietyloditiokarbaminianem cynku oraz dibutyloditiokarbaminianem cynku w równych proporcjach wagowych. Testy płatkowe z użyciem tej mieszaniny są wskazane u dorosłych pacjentów z podejrzeniem alergii kontaktowej na produkty gumowe, takie jak rękawice, obuwie czy odzież sportowa, zwłaszcza w kontekście alergii zawodowej lub środowiskowej. Substancja ta umożliwia identyfikację nadwrażliwości na przyspieszacze wulkanizacji i stabilizatory stosowane w wyrobach gumowych, co jest kluczowe w diagnostyce AKZ o nieznanej etiologii lub opornej na standardowe leczenie.
alergen kontaktowy, alergia kontaktowa, alergia zawodowa, alergiczne kontaktowe zapalenie skóry, dermatologia, dibutyloditiokarbaminian cynku, dietyloditiokarbaminian cynku, difenyloguanidyna, mieszanina pochodnych węglowych, nadwrażliwość, plaster do prób prowokacyjnych, przyspieszacz wulkanizacji, reakcja alergiczna, test płatkowy, TRUE Test, wyprysk kontaktowy, wyrób gumowy - Leksykon substancji czynnych
Olejek mięty pieprzowej – Działania niepożądane
Olejek mięty pieprzowej (Menthae piperitae aetheroleum), obecny w preparacie Amol w stężeniu 2,40 mg/g, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, choć większość z nich występuje bardzo rzadko (<1/10 000). Do najczęstszych należą podrażnienia żołądka po doustnym podaniu, objawiające się bólem, pieczeniem lub mdłościami. W przypadku aplikacji miejscowej, zwłaszcza w formie płynu na skórę, mogą pojawić się reakcje skórne takie jak podrażnienia, wyprysk kontaktowy oraz reakcje nadwrażliwości, manifestujące się zaczerwienieniem, świądem, pokrzywką czy obrzękiem. Ze strony układu oddechowego odnotowano bardzo rzadkie przypadki suchego kaszlu oraz skurczu oskrzeli, co jest szczególnie istotne u pacjentów z astmą oskrzelową lub POChP. Ponadto, z nieokreśloną częstością mogą wystąpić oparzenia w miejscu stosowania, wymagające natychmiastowego zaprzestania terapii i wdrożenia leczenia.
astma oskrzelowa, Departament Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych, dolegliwość gastryczna, działanie niepożądane, kaszel suchy, olejek mięty pieprzowej, oparzenie w miejscu stosowania, podrażnienie błony śluzowej, podrażnienie skóry, podrażnienie żołądka, pokrzywka, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, skurcz oskrzeli, wyprysk kontaktowy, zaburzenie skóry i tkanki podskórnej, zaburzenie układu oddechowego, zaburzenie układu pokarmowego - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Metypred 16 mg
Metypred (metyloprednizolon) w dawkach 4 mg i 16 mg jest glikokortykosteroidem stosowanym w terapii objawowej wielu schorzeń zapalnych i autoimmunologicznych, a także jako leczenie substytucyjne w zaburzeniach endokrynologicznych, takich jak pierwotna i wtórna niedoczynność kory nadnerczy. Lek znajduje zastosowanie w chorobach reumatycznych (np. reumatoidalne zapalenie stawów, łuszczycowe zapalenie stawów, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa), układowych chorobach tkanki łącznej (np. toczeń rumieniowaty układowy, zapalenie wielomięśniowe), schorzeniach dermatologicznych (np. pęcherzyca, ciężka postać łuszczycy), alergicznych i zapalnych chorobach oczu oraz w ciężkich chorobach alergicznych i zapalnych układu oddechowego (np. astma oskrzelowa, sarkoidoza). Metypred jest także stosowany w hematologii (np. samoistna plamica małopłytkowa, autoimmunologiczna niedokrwistość hemolityczna) oraz w leczeniu zespołu nerczycowego i zaostrzeń chorób zapalnych jelit (wrzodziejące zapalenie jelita grubego, choroba Leśniowskiego-Crohna).
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, astma oskrzelowa, atopowe zapalenie skóry, beryloza, białaczka i chłoniak, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba posurowicza, choroba zwyrodnieniowa stawów, dnawe zapalenie stawów, glikokortykosteroid, gruźlica płuc, hiperkalcemia, łojotokowe zapalenie skóry, łuszczycowe zapalenie stawów, metyloprednizolon, niedobór erytroblastów, niedoczynność kory nadnerczy, niedokrwistość hemolityczna, niedokrwistość hipoplastyczna, obrzęk mózgu, olbrzymiokomórkowe zapalenie tętnic, ostra białaczka, owrzodzenie rogówki, pęcherzowe opryszczkowate zapalenie skóry, pęcherzyca, polimialgia reumatyczna, półpasiec oczny, przeszczep narządu, reumatoidalne zapalenie stawów, reumatyczne zapalenie mięśnia sercowego, rumień wielopostaciowy, samoistna plamica małopłytkowa, sarkoidoza, stwardnienie rozsiane, toczeń rumieniowaty układowy, wrodzony przerost nadnerczy, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wyprysk kontaktowy, zachłystowe zapalenie płuc, zapalenie błony naczyniowej, zapalenie kaletki maziowej, zapalenie naczyniówki, zapalenie naczyniówki i siatkówki, zapalenie nadkłykcia, zapalenie nerwu wzrokowego, zapalenie pochewki ścięgna, zapalenie rogówki, zapalenie skórno-mięśniowe, zapalenie spojówek, zapalenie tarczycy, zapalenie tęczówki, zapalenie wielomięśniowe, zespół Loefflera, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa, ziarniniak grzybiasty, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon chorób i schorzeń
Neurodermatitis – Diagnostyka i diagnoza
Neurodermatitis (lichen simplex chronicus) to przewlekła dermatoza charakteryzująca się intensywnym świądem i cyklem drapania, prowadzącym do lichenifikacji skóry. Diagnostyka opiera się na szczegółowym badaniu klinicznym, obejmującym ocenę charakterystycznych, dobrze odgraniczonych, zliszajowaconych blaszek z hiperpigmentacją, lokalizujących się najczęściej na karku, kostkach, owłosionej skórze głowy, okolicy łonowej, sromie, mosznie oraz wyprostnych powierzchniach przedramion. W diagnostyce różnicowej należy uwzględnić wyprysk, łuszczycę, liszaj płaski, prurigo nodularis oraz chłoniaka skóry. W razie wątpliwości wskazane są badania dodatkowe, takie jak biopsja skóry (w celu potwierdzenia histopatologicznego: hiperkeratoza, parakeratoza, hipergranuloza, akantoza, spongioza, papilomatoza), wymaz, testy płatkowe, badania mykologiczne oraz oznaczenie poziomu IgE, często podwyższonego u pacjentów atopowych.
akantoza, alergia kontaktowa, atopowe zapalenie skóry, badanie fizykalne skóry, badanie histopatologiczne, badanie kliniczne, badanie mykologiczne, biopsja skóry, chłoniak skóry, choroba atopowa, dermoskopia, hipergranuloza, hiperkeratoza, hiperpigmentacja, immunoglobulina E, intensywny świąd, lichen simplex chronicus, lichenifikacja skóry, liszaj amyloidowy, liszaj płaski, liszaj prosty przewlekły, liszaj twardzinowy, łuszczyca, neurodermatitis, parakeratoza, poziom IgE, prurigo nodularis, rak brodawkujący, rak płaskonabłonkowy, spongioza, świerzbiączka guzkowa, teledermatologia, test płatkowy, wyprysk, wyprysk kontaktowy, wyprysk pieniążkowaty, wywiad medyczny, zakażenie grzybicze - Leksykon substancji czynnych
Morfolinylomerkaptobenzotiazol – Przeciwwskazania stosowania
Morfolinylomerkaptobenzotiazol jest składnikiem mieszaniny pochodnych merkaptanowych w produkcie TRUE Test 36, stosowanym w diagnostyce alergicznego kontaktowego zapalenia skóry. Substancja ta znajduje się w panelu nr 2, płatku nr 22, w równych proporcjach wagowych z N-cykloheksylobenzotiazylosufonamidem oraz disiarczkiem dibenzotiazylu, przy łącznym stężeniu 75 μg/cm² (61 μg/płatek). Testy z tą substancją są przeciwwskazane u pacjentów z ciężkim lub uogólnionym aktywnym zapaleniem skóry, nadwrażliwością na substancje pomocnicze, aktywnymi zmianami zapalnymi w miejscu aplikacji, rozległymi zmianami skórnymi oraz podczas terapii immunosupresyjnej lub kortykosteroidami, które mogą zaburzać reakcję skórną. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z atopowym zapaleniem skóry, przyjmujących leki immunosupresyjne, a także u dzieci, osób starszych, kobiet w ciąży i karmiących piersią.
alergiczne kontaktowe zapalenie skóry, atopowe zapalenie skóry, bliznowiec, deficyt immunologiczny, disiarczek dibenzotiazylu, kortykosteroid, kortykosteroid miejscowy, leczenie kortykosteroidami, lek immunosupresyjny, łuszczyca, morfolinylomerkaptobenzotiazol, N-cykloheksylobenzotiazylosufonamid, obrzęk naczynioruchowy, pemfigoid, pochodna merkaptanowa, próba prowokacyjna, promieniowanie UV, reakcja alergiczna, terapia immunosupresyjna, test płatkowy, TRUE Test 36, uszkodzenie naskórka, wyprysk kontaktowy, zabieg dermatologiczny, zaburzenie pigmentacji, zapalenie skóry, zmiany zapalne - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Linola –
Linola to maść dermatologiczna zawierająca nienasycone kwasy tłuszczowe C18:2 w stężeniu 0,815 g/100 g, klasyfikowana w grupie leków dermatologicznych z kodem ATC D02AC. Substancje czynne wykazują działanie przeciwzapalne potwierdzone w modelach farmakologicznych, takich jak test hamowania trichloroetylenu oraz model wyprysku kontaktowego indukowanego laurylosiarczanem sodu (SLS). Mechanizm działania opiera się na hamowaniu syntezy mediatorów zapalnych, w tym prostaglandyn i leukotrienów, co przyczynia się do łagodzenia stanów zapalnych skóry. Ponadto, kwasy tłuszczowe wspierają regenerację naskórka poprzez aktywne metabolity, takie jak linoleinian acyloceramidu i kwas 13-hydroksyoktadekadienowy, które wpływają na odbudowę bariery skórnej.
alkohol cetostearylowy, butylohydroksytoluen, działanie przeciwzapalne, kwas 13-hydroksyoktadekadienowy, kwas linolowy, kwas oktadekadienowy, laurylosiarczan sodu, lek dermatologiczny, linoleinian acyloceramidu, maść, mediator stanu zapalnego, nienasycony kwas tłuszczowy, olej arachidowy, prostaglandyny i leukotrieny, reakcja nadwrażliwości, regeneracja naskórka, wyprysk kontaktowy, zapalenie skóry - Leksykon substancji czynnych
Olejek cynamonowy – Działania niepożądane
Olejek cynamonowy (Cinnamomi zeylanici corticis aetheroleum), stosowany m.in. w preparacie Amol, wykazuje działanie drażniące na skórę i błony śluzowe, co może prowadzić do bardzo rzadkich (<1/10 000) działań niepożądanych, takich jak podrażnienia skóry (zaczerwienienie, świąd, pieczenie), wyprysk kontaktowy, reakcje nadwrażliwości o różnym nasileniu oraz podrażnienia błon śluzowych. Przy podaniu doustnym obserwuje się również bardzo rzadkie podrażnienia żołądka manifestujące się dyskomfortem w nadbrzuszu, nudnościami i uczuciem pieczenia. Ze strony układu oddechowego mogą wystąpić kaszel suchy oraz skurcz oskrzeli, które wymagają natychmiastowego przerwania terapii i odpowiedniego leczenia, zwłaszcza u pacjentów z chorobami układu oddechowego. Ponadto, istnieje ryzyko oparzeń w miejscu aplikacji o nieznanej częstości, co stanowi poważne powikłanie wymagające specjalistycznej interwencji.
alergiczne zapalenie skóry, antyhistaminik, astma, bronchodilatator, kaszel suchy, kortykosteroid, lek osłonowy, lek przeciwkaszlowy, lek przeciwzapalny, olejek cynamonowy, olejek cynamonowy z kory cejlońskiej, oparzenie skóry, POChP, podrażnienie błony śluzowej, podrażnienie skóry, podrażnienie żołądka, reakcja alergiczna skórna, reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, substancja drażniąca, wyprysk kontaktowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Autostrzykawka Morfina Przeciwko Bólowi 20 mg/2 ml
Stosowanie morfiny siarczanu w autostrzykawce (20 mg/2 ml) wiąże się z ryzykiem wystąpienia licznych działań niepożądanych o różnej częstości, w tym rzadkich reakcji anafilaktycznych (≥1/10 000 do <1/1 000), głównie po dożylnym podaniu, oraz reakcji anafilaktoidalnych o nieznanej częstości. Długotrwała terapia może prowadzić do zaburzeń psychicznych, takich jak niepokój, nastrój dysforyczny, omamy oraz uzależnienie psychiczne i fizyczne, a nagłe odstawienie może wywołać zespół abstynencyjny. Wśród objawów neurologicznych o nieznanej częstości występują senność, splątanie, podwyższone ciśnienie wewnątrzczaszkowe, zawroty głowy, allodynia, hiperalgezja oraz nadmierna potliwość. Charakterystycznym objawem ze strony narządu wzroku jest mioza. Morfina może również powodować bradykardię, kołatanie serca, niedociśnienie tętnicze i ortostatyczne oraz liczne objawy ze strony przewodu pokarmowego, w tym suchość w jamie ustnej, zaparcia, nudności, wymioty i zapalenie trzustki. Dodatkowo obserwuje się skurcz dróg żółciowych i zwieracza Oddiego, co może prowadzić do dolegliwości bólowych i zaburzeń odpływu żółci.
AGEP, allodynia, bezdech senny ośrodkowy, bradykardia, depresja oddechowa, diureza, dysforia, efekt antydiuretyczny, hiperalgezja, hiperalgezja indukowana opioidami, hipertonia mięśniowa, hipotensja, hipotensja ortostatyczna, kolka nerkowa, mioza, nadciśnienie wewnątrzczaszkowe, palpitacje serca, pancreatitis, perystaltyka, pokrzywka, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, retencja moczu, sedacja, siarczan morfiny, uzależnienie lekowe, wstrząs anafilaktyczny, wyprysk kontaktowy, zespół abstynencyjny