blefaroptoza

Blefaroptoza (ptoza powieki) to stan, w którym górna powieka opada, częściowo lub całkowicie zasłaniając oko. Może występować jedno- lub obustronnie i charakteryzuje się nieprawidłowo niskim położeniem brzegu powieki względem rogówki. W zależności od stopnia nasilenia, blefaroptoza może powodować ograniczenie pola widzenia, problemy z widzeniem, a także prowadzić do astygmatyzmu i niedowidzenia (zwłaszcza u dzieci).

Ze względu na etiologię, blefaroptozę dzieli się na wrodzoną (spowodowaną nieprawidłowym rozwojem mięśnia dźwigacza powieki górnej) oraz nabytą (aponeurotyczną, neurogienną, miogenną, mechaniczną i traumatyczną). Diagnostyka obejmuje pomiar szpary powiekowej, ocenę funkcji mięśnia dźwigacza, badanie ostrości wzroku oraz wykluczenie przyczyn ogólnoustrojowych.

Leczenie blefaroptozy jest głównie chirurgiczne i zależy od jej etiologii oraz stopnia nasilenia. U dzieci z wrodzoną ptozą zabieg przeprowadza się zwykle przed rozpoczęciem nauki szkolnej, chyba że występuje ryzyko niedowidzenia – wówczas interwencja powinna nastąpić wcześniej. W przypadku łagodnej ptozy nabytej, zwłaszcza u osób starszych, możliwe jest zastosowanie leczenia zachowawczego, np. kropli zawierających agonistów receptorów alfa-adrenergicznych.

Powiązane wpisy

  1. 19.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl