brzeg oczodołu

Brzeg oczodołu (łac. margo orbitalis) to kostna struktura tworząca obwód wejścia do oczodołu, która stanowi granicę między twarzową a oczodołową częścią czaszki. Jest to miejsce, gdzie skóra powiek przechodzi w okostną oczodołu. Brzeg ten jest utworzony przez kości: czołową, jarzmową oraz szczękę.

W obrębie brzegu oczodołu wyróżnia się części: górną (tworzoną przez kość czołową), boczną (kość jarzmowa), dolną (kość jarzmowa i szczęka) oraz przyśrodkową (kość czołowa i wyrostek czołowy szczęki). Anatomicznie brzeg oczodołu posiada wiele istotnych punktów orientacyjnych, m.in. wcięcie nadoczodołowe lub otwór nadoczodołowy, przez który przebiega nerw nadoczodołowy.

Znajomość dokładnej anatomii brzegu oczodołu ma kluczowe znaczenie w chirurgii twarzowo-szczękowej, okulistyce, neurochirurgii oraz chirurgii plastycznej. Stanowi on punkt odniesienia podczas zabiegów rekonstrukcyjnych po urazach twarzoczaszki, a także w operacjach kosmetycznych w obrębie okolicy oczodołowej. Uszkodzenia brzegu oczodołu najczęściej występują w wyniku urazów twarzoczaszki i mogą prowadzić do poważnych zaburzeń funkcjonalnych i estetycznych.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl