niedrożność zatok przynosowych

Niedrożność zatok przynosowych to stan patologiczny charakteryzujący się zablokowaniem lub zwężeniem ujść zatok, co prowadzi do upośledzenia drenażu wydzieliny oraz wentylacji tych przestrzeni. Ten częsty problem kliniczny może być spowodowany różnorodnymi czynnikami, takimi jak infekcje wirusowe i bakteryjne, przewlekłe stany zapalne, alergiczny nieżyt nosa, polipy nosa, anatomiczne nieprawidłowości (np. skrzywienie przegrody nosowej) czy urazy.

Główne objawy niedrożności zatok przynosowych obejmują uczucie rozpierania i bólu w okolicy twarzy (szczególnie w okolicy policzków, czoła i nasady nosa), zaburzenia drożności nosa, wyciek wydzieliny z nosa (przedni lub tylny), zaburzenia węchu, a także objawy ogólne jak zmęczenie czy ból głowy. W przypadkach przewlekłych może dochodzić do nawracających infekcji oraz pogorszenia jakości życia pacjenta.

Diagnostyka niedrożności zatok obejmuje badanie przedmiotowe, w tym rynoskopię przednią i endoskopię nosa, a także badania obrazowe – przede wszystkim tomografię komputerową zatok przynosowych, która pozwala ocenić anatomię, stopień zajęcia zatok oraz ewentualne przeszkody strukturalne. W przypadkach alergicznych pomocne są testy alergiczne, a w sytuacjach infekcyjnych – badania mikrobiologiczne wydzieliny.

Leczenie niedrożności zatok przynosowych jest uzależnione od przyczyny i obejmuje farmakoterapię (leki przeciwzapalne, antybiotyki, leki obkurczające błonę śluzową, glikokortykosteroidy donosowe) oraz metody chirurgiczne. Współczesnym standardem leczenia operacyjnego jest funkcjonalna endoskopowa chirurgia zatok (FESS), która ma na celu przywrócenie prawidłowej wentylacji i drenażu zatok z maksymalnym zachowaniem fizjologicznej funkcji błony śluzowej.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl